عزیزم چه ربطی داره ؟
منظورت اینه که هرکس که دوست میشه عقل و قدرت تفکر و تعقل نداره و هر کس که نامزد می کنه کارش درسته.نه خیر عزیز.نامزدی هم واسه خودش شرایطی می خواد و مقدمه ای لازم داره.من اگه از خودم گفتم داشتم از احساس خودم می گفتم.این احساس بین دو نفر که با هم تعامل دارن هست.حالا چه طرفین نامزد باشن چه طرفین دوست باشن.
بسیاری از دعواهاشون مشترکه.بسیاری از تعامل هاشون مشترکه.حالا شما کاملا علنی هستین و ما غیر علنی بودیم اما خانواده هامون در جریان بودن و توش بسیاری از مسائل مربوط به ازدواج مطرح شد.پس لطفا دیگه نگو چون شما دوست بودین پس کارتون غلط بوده و منو نامزدمو درک نمی کنین.سعی نکن با دلیل های بی پای و اساس انتخاب احساسی خودت رو توجیح کنی.
من نمی گم نامزدی درسته یا دوستی درسته.اینا مباحث جدایی اند که داری بحث رو منحرف می کنی.من می گم به هر حال ازدواج باید عقلانی باشه و توش معیار باشه.همین.
این حرف من و نقدی که به انتخاب و عملکردت دارم چیزی نیست که ربطی به نوع رابطه ات داشته باشه.ربط به احساس و دیدگاه و نگرش و منطقت داه.
حالا چه تو دوستی باشی چه عقد باشی و چه نامزد، باز حرف من اینه که شما نگاهت به طرفت کاملا احساسی و به دور از در نظر گرفتن بسیاری از شرایطه.
دیگه واقعا خسته میشم حرفای تکراری بزنم دوست خوبم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)