خواستگار رسمی ندارم

[myl]

به فکر این که یه پسری پیدا کنی باهاش دوست بشی که بعد شاید ختم به ازدواج بشه نباش.
به فکر این باش که در فضایی قرار بگیری که می تونه تو را در مسیر دیده شدن و شناخته شدن و ... قرار بده.

سلام
ببخشید یه سوال که در این مورد واسه من همیشه هست و هیچوقت هم پاسخ قانع کننده ای نگرفتم اینه:
خیلی از خانمها همین حرف شما که نقل قول کردم رو میزنن ولی سوالی که من دارم اینه که آخه وقتی شما میخوای با کسی ازدواج کنی که تا آخر عمرت باهاش زندگی کنی چرا نباید واسه یه مدت حداقل کوتاه رابطه ی شناختی باهاش داشته باشی؟
آخه اینکه شما میگی در فضایی باشن که در معرض دید قرار بگیرن که نمیشه شناخت.شما به عنوان یک خانم فکر کن میخوای شناخت از یه خانم دیگری داشته باشی خوب بهترین کار اینه که یه مدت حداقل کوتاهی با مصاحبت و رفت و آمد کنید تا اخلاق و رفتار طرف مقابل تا حدودی دستتون بیاد آخه آدمیزاد تا وقتی که با یه نفر صحبت نکنه که نمیتونه شناخت درست ازش حاصل کنه .نتیجه اش هم میشه اینهمه طلاق که الان توی جامعه ما هست و دلیل اصلیش هم عدم شناخت کافی دختر و پسر قبل از ازدواج هست.مگه میشه شما دختری رو که فقط دورادور دیدیش بری خواستگاریش خوب باید یه شناخت نسبی داشته باشی تا ببینی اخلاق و رفتار طرفین با هم میخونه یا نه.
من که خودم ترجیح میدم با دختری که ازش خوشم اومده دوست بشم و یه مدت حداقل کوتاه باهاش در ارتباط باشم و وقتی دیدم به تفاهم نسبی داریم قضیه رو علنی کنم و به خواستگاری بکشونم (اغلب پسرها هم همین عقیده رو دارن و اگر بدونن که دختر اصلا راه بده نیست و از همون اول فکر ازدواجه اصلا جلو نیان) .دوستان اگر نظری دارن لطفا بگن