آقای 1234567 ...
من شاید شرایطم زیاد با بقیه پسرایی که اینجا هستن فرقی نداشته باشه ، تازه شاید در مواردی بدتر هم باشه ...
نمیدونم شما چند سالتونه و در چه شرایطی هستین ...
من نفسم از جای گرم نمیاد و اتفاقا که شرایطم کاملا سرده !
ولی نگاهم به زندگی متفاوته با اکثر دوستان ...
میدونی من تا قبل اینکه برم سربازی شاید تا حدی نوع تفکرم شبیه شما بود ... اما خدا لطفی در حقم کرد که اولش این لطفو نفهمیدم ، تازه شاکی هم بودم ...
روزی که فهمیدم چه جای سختی باید خدمت کنم و کیلومترها دور از خانواده باشم خیلی احساس بدبختی و بدشانسی میکردم ...
الان میفهمم که چه شانسی اوردم !
چون شرایطی رو تجربه کردم که باعث شد معنای زندگی رو بهتر بفهمم
بفهمم نباید جز خدا به امید کسی بود
بفهمم خودم باید شایستگی هامو نشون بدم و خودمو بالا بکشم ...
باعث شد بفهمم حتی سخت ترین و رنج آور ترین شرایط میتونه یک فرصت باشه ...
پادگان برای من یک زندگی جدید بود باید برای اولین بار بدون حمایت خانوادم و تو یک شهر غریب با زبان و گویش متفاوت زندگی میکردم .
وقتی ماه ها شهر و جامعه ی من فقط چهار دیواری پادگان بود و مردم اون شهر بقیه سرباز ها با کلی رئیس و فرمانده که اگه پاتو چپ میزاشتی باید تاوانشو پس میدادی ...
تو این شرایط فهمیدم باید لباسامو خودم بشورم ، فهمیدم نباید مریض بشم چون کسی نبود ازم پرستاری کنه ، فهمیدم باید تو همون شرایط خودمو بالا بکشم و بهترین باشم ...
آره تو پادگان هم سربازای چاپلوس و متملق بودن کسایی که باهر ترفندی (حتی غیر انسانی) دنبال راحتی بودن ...
همین شرایط سخت برای من یک توفیق اجباری شد ...
باعث شد وقتی برگشتم به زندگی عادی دیدم نسبت همه چی عوض بشه .
الان میدونم اگر درس میخونم نباید انتظار نداشته باشم حتما جایی استخدام بشم ...
میدونم کار کردن فقط این نیست که برم و جایی حقوق بگیر باشم ...
میدونم باید در این شرایط خودم یک کسب و کار راه بندازم و برای خودم کار کنم ...
شاید بگی سرمایه کجا بود ؟
من میگم قرار نیست بری کارخونه بزنی ، یا یک رستوران !
خیلی کارهای ساده اما درآمد زا هستند که نیاز به سرمایه ی آنچنانی ندارن
کافیه آدم به خودش و توانایی هاش اعتماد داشته باشه ...
شما که دوست رو فردی با مغز کوچیک میدونی و ملاکت رشته ی تحصیلیشه !
این ملاک اصلا درست نیست ...
همون قدر که کار دوستت اشتباه بوده (استخدام شدن با دروغ و جعل مدرک ) کار شما هم اشتباه که فقط خودتی بالا میدونی چون در فلان رشته تحصیل کردی یا فلان دانشگاه ...
این نوع استخدام دوستت هم نه تنها نشانه ی با عرضه بودن دوستت نیست بلکه نشون میده واقعا بی عرضه بوده که از این طریق تونسته بره سره کار ... و قطعا بعد ها هم تاوانشو میده .
دوست من باور کن بزرگترین اشتباه اینه که منتظره استخدام شدن باشی ...
اگر به خودت ایمان داری و میدونی عرضه و توانشو داری حداقل اینو به خودت ثابت کن که میتونی ...
یک فکر و ایده ی اقتصادی داشته باش و خودت به واقعیت تبدیلش کن .
کافیه بری و زندگیه موسس و مخترع فروشگاه های زنجیره ای آیس پک و فست فود هانی رو بخونی میتونه کمکت کنه .
نمیدونم چرا به نظرت اومده که من شعار دادم ! ولی بدون اصلا اینطور نیست ، منم تو زندگیم اشتباهاتی داشتم و تاوانشم دادم اما غر نزدم ...
تو همین سایت هم نوشته هام هست .
من الان دانشجویمو شرایط ازدواج رو ندارم اما دارم سعی میکنم که شرایط رو آماده کنم ، این بستگی به تلاش و پشتکار خودم داره ...
- - - Updated - - -
لایک داری پسر
چقدر خوب با نیش وکنایه حرف میزنی ....
اشکال نداره شما خوب ما بد
شما روشن فکر ما تاریکه تاریکه
قضاوت با دوستان ....
خوبیه این دنیای مجازی اینه که هر کسی میتونه آزادانه نظرشو بگه و هر کسی هم میتونه برداشت خودشو داشته باشه ...
من به عقاید شما احترام میذارم
موفق باشی










علاقه مندی ها (Bookmarks)