سلام دوستان عزیز. من با همسرم حدود یه ساله ازدواج کردم البته هنوز عقدیم و مستقل نشدیم. همسرم ویژگیهای مثبت زیادی داره ولی یک خصوصیتش که منو خیلی آزار میده اینکه وقتی میریم جایی مثلا مهمونی انگار از من فراریه و اصلا حتی نگاه من هم نمیکنه. با بقیه حرف میزنه ولی اصلا به من توجه نمیکنه.رفتیم با هم مسافرت چند دفعه ولی همه اش تو مسافرتا احساس میکردم من یه موجود اضافی هستم که منو به زور داره دنبال خودش را میبره و اصلا دوست نداره من باهاش باشم. اگر من برم کنارش بشینم فورا بلند میشه که حتی فکر میکنم بقیه هم فهمیدن اینو. زن و شوهرای دیگه رو میبینم همه جا با هم هستن، تو جمع کنار هم میشینن، موقع راه رفتن تو خیابون با هم راه میرن ولی من همه اش باید دنبالش بدوم تا خودمو بهش برسونم. وقتی این رفتاراشو میبینم واقعا ناراحت میشم. البته این رو هم بگم که میدونم بهم علاقه داره. هر هموقع میخوایم با هم بریم جایی من غصه دارم که با این رفتارش چکار کنم. بهش گفتم و گفته سعی میکنه درست بشه ولی همچنان ادامه میده. بعضی موقعها به بقیه حسادت میکنم که باهاشون حرف میزنه، میخنده، شوخی میکنه و به همین خاطر دلم میخواد از بقیه دورش کنم و همیشه خودمون تنها با هم باشیم!! که البته میدونم این غیر ممکنه. از دوستان خواهش میکنم راهنماییم کنن چکار کنم؟ ممنون








علاقه مندی ها (Bookmarks)