با چه ترفندی حق طلاق رو ازش بگیرم

[saraamini]

ارغوان خانم این قضاوت منه درباره شما
اگه درست نبود می تونی کمکم کنی تا به واقعیت نزدیکش کنم
شما دختر خونگرم و پرانرژی و پرتلاشی هستی و یادگرفتی تو زندگی همیشه برنده باشی و برای به دست آوردن چیزایی که میخوای بجنگی و برنامه ریزی کنی اما یه کم بدبین هستی به نظرم تو تاپیک قبلی تون گفتید چون اون همکارتون به یه همکار دیگه تون یه جمله ای درباره شما گفته بود تا مدتها فکر می کردید ایشون میخوان جای شما رو بگیرن و باهاشون تند برخورد می کردید که به گفته خودتون بعد از مدتی متوجه شدید که سوءتفاهم بوده
درباره گواهی بکارت فقط چون جاری شما یه حرفی زده شما اینقدر نگران هستید و منتظرید اونا دهن باز کنند تا جوابشون رو به صورت کوبنده بدید در صورتی که خود همسرتون گفتن که همچین چیزی براشون مطرح نیست اگرچه کار عاقلانه ای کردید که گواهی رو گرفتید یادمه در کلاس تنظیم خانواده دانشگاه هم استادمون توصیه کرد اینکارو بکنید ولی درک نمی کنم چرا انقدر با بدبینی منتظرید تا همسرتون یا اونها حرفی بزنن تا به قول خودتون گواهی رو بکوبید تو صورتشون؟
اصل موضوع تاپیک هم اینه که حق طلاق رو بگیرید تا اگه احساس خطر کردین راحت بتونین ازش استفاده کنین
شما استراتژی هاتون رو بر مبنای بی اعتمادی به همسرتون و خانواده ش گذاشتید و می خواهید گارد خودتون رو محکم ببندید تا اگه اونا پاشونو کج گذاشتن از خودتون دفاع کنین و آیا بذر این بی اعتمادی رو همسرتون و خانواده ش تو دل شما کاشتن؟ همسرتون که خونه و ماشین رو به نام شما زدن در واقع به شهادت اکثر آقایون تالار کار عاقلانه ای نکردن (درسته با همدیگه تلاش کردین و اونارو خریدین پس عاقلانه ش این بوده که نصف نصف به نام بزنید درست میگم؟)و کارشون عاشقانه و برای اثبات علاقه شون به شما بوده و جایی برای این همه بی اعتمادی باقی نذاشتن رقم نسبتا بالای مهریه رو پذیرفتن به قول خودتون بهترین تالار و اینا ولی بازم شما حس می کنید دیگه اون آدم منطقی و آرام و صبور گذشته نیستن چرا؟ من نگران روزی هستم که علاقه زیاد ایشون به شما کم بشه واقعیت اینه که زندگی زناشویی عرصه جنگ و رقابت نیست عرصه محبت و عشق ورزیه که حتما باید توام با زیرکی و سیاست باشه اما با روحیه جنگیدن وارد میدون شدن شما رو به شکست نزدیکتر می کنه تا پیروزی
در مورد مثالهایی که زدین اینکه اونها بخوان شما تو جشنی که براتون می گیرن شرکت کنید که خیلی طبیعیه و اصلا مگه بدون عروس و داماد هم میشه جشن عروسی گرفت؟ حالا درباره زمانش می تونید با اونها صحبت کنید که بعد از مراسم خودتون باشه که استرس مراسم خودتون رو نداشته باشین
درباره گواهی بکارت هم فعلا فقط یک ظن هست یعنی شما انقدر از اونها بدتون میاد چون احتمال می دید اونا بخوان همچین چیزی بگن؟
در ضمن من همچنان در مثال های شما موردی از رفتار نامناسب از همسرتون پیدا نکردم
اگه دوس داشتی می تونی مثال های دیگه ای بزنی