دوست خوبم ... خیلی سخته من هم همین مشکل رو دارم 2 ساله ازدواج کردم اما بچه ندارم... جای کبودی از رو صورت میره ولی از رو قلب ادم نمیره... من تو این 2 سال اعتماد به نفسم و عزت نفسم کم شده داره یادم میره یه انسانم و حقم چیه...خودم افتادم تو سرازیری عادت اما خونوادم نذاشتن تو اون شرایط بمونم ... با خودت فکر کن تو این 3 سال چقدر تغییر کرد؟ اگه امید داری حتی یه ذره تغییر کرده به خاطر دخترت تحمل کن و سعی کن بیشتر به راه بیاریش و روز به روز انشاالله زندگیت رو بهتر کنی اما اگه فکر میکنی هیچ تغییری نکرده و نخواهد کرد باز هم به خاطر دخترت یه تصمیم جدی بگیر... تصور کن یه عمر شاهد کتک خوردن مادرش باشه...چه آینده ای در انتظارشه؟ من واست دعا میکنم...
علاقه مندی ها (Bookmarks)