آیا من در مرز افسردگی قرار گرفتم؟ برای حل بحرانهای زندگیم چکنم؟

[meinoush]

آخه شبها خیلی گریه می کنم. تقریبا هر شب! روزها به محض تنها شدن با خودم بغض می کنم.فکر و خیالهای جورواجور توی سرم میاد. امید به آینده ندارم. فقط دارم روزمرگی می کنم!
قصد ندارم پست هام حالت چت گونه داشته باشه. فقط دارم موشکافی قضیه رو انجام میدم.

اون مردو دوست داشتی؟ وقتی شبا گریه می کنی به چی ها فکر می کنی که گریه ات می گیره؟
مهمه که شبا گریه می کنی. مهم هم هست که دقیقا واسه چی. مثلا واسه اینکه دوسش داشتی و فکر می کردی همونیه که می تونی باهاش ازدواج کنی بعدش دیدی بهت دروغ هم گفته. اگه این باشه مشکل 2 تاست. یکیش همونیه که همه بهش می گن شکست عشقی و یکیش هم همین دروغگویی و اعتماد شکنی از طرف کسیه که برات مهم بوده (حالا این می تونسته هر شخصی باشه که بهت نزدیکه). الان حالت غم و ارومی بیش از حد داری یا اضطراب؟
به نظر من اگه بتونی یه روانپزشک خوب پیدا کنی بری پیشش دوبار خوبه. یه بار می ری حالت هاتو بهش می گی احتمالا بهت دو برگه قرص (20 تا) می ده. یه بارم وقتی قرصارو تموم کردی می ری پیشش. یادت باشه قرصایی که روانپزشک ها تجویز می کنن اصلا نباید یکدفعه خوردنشونو قطع کرد. اگه مثلا 6 تا شو هرروز خوردی حس کردی نمی خوایش یا حالت خوب شده باید چند تا بعدی رو یه روز در میون و بعد مثلا سه تا رو 2 روز در میون و بعد دو یا سه تا رو هفته ای یکی بخوری و به تدریج قطع کنی. از دکتره بپرس که نحوه ی قطع کردنش چطوریه. قرصی رو هم که بهت تجویز کرد (اصلا هر دکتری واسه هرچی) بیا اسمشو بزن تو اینترنت (البته می شه بعد از خریدش با اون خط هاشون!) و ببین به فارسی چی ها برای اون قرص نوشتن که چی به چیه و عوارضش چیه و واسه چه مواردی تجویز می شه و اینا.
کلا قرص هم که بهت بده یه جورایی وقت می خری واسه خودت. یعنی باز هم اخرش خودتی که باید حال خودتو خوب کنی.
دقیقا چرا امید به اینده نداری؟ چرا بی انگیزه شدی و روز مرگی می کنی؟ با خودت بهش فکر کن ببین چه جوابایی پیدا می کنی.
هر کدوم از این سوالا رو اگه دوست داشتی جواب بده اینجا اگه هم نمی شه پیش خودت بهش فکر کن گلم.