سلام.
والا بنده یک مشکل خیلی اساسی دارم که دیگه کلافه م کرده.:( با توجه به اینکه همه میدونیم باید یه تناسب بین سطح اقتصادی و مالی دو تا خانواده وجود داشته باشه - که البته خیلیها میگن مساوی یا خانواده پسر بالاتر- میخوام ببینم دقیقا چجوری باید اینو بررسی کنیم؟ مثلا وقتی کسی میخواد هماهنگ کنه بیاد خواستگاری باید چیا رو از قبل پرسید؟ چجوری پرسید؟ که بشه به جواب اینا رسید. همچنین توان مالی و آینده یی که پسر مورد نظر داره و چیزی که میتونه و نمیتونه تامین کنه رو باید در چه مرحله ای و توسط چه کسانی و چگونه پرسیده بشه؟
دوستان عزیز، میخوام اگه میتونید لطف کنید هم اون چیزی رو که رایج هست بفرمایید و هم اون چیزی که به نظر خودتون بهتره و توصیه میکنید.
... واقعیت اینکه من تک دخترم و خانواده خیلی ناشی هستیم و چند مورد پیاپی هست که با این مواجه میشیم که میان و تازه میبینن خیلی فاصله هست... متاسفانه آقا پسر کمی کپ میکنند از اینکه بنده خیلی نازپرورده و مرفه باشم به نسبت تصوری که ایشون پیش از این داشتند و دقیقا توی جلسه اول آشنایی شروع میکنند پرسیدن از این که من دقیقا چقدر سازگاری و تغییر سطح رفاهی رو میتونم تحمل کنم؟ منهم یکجوری گیر می افتم،از یه طرف اصلا نمیدونم دقیقا وضع این خانواده چجوریه... -همونجوری که اونا تا نیومدن زندگی ما و ما رو ندیدن نمیدونن- که این باعث میشه نتونم تصور کنم طرف به چه سطح زندگی عادت داره و منظورش چیه و... از طرف دیگه خب من که 60 سالم نیست! از کجا بدونم دقیقا با چه شرایطی میتونم کنار بیام و با چی نه؟ خصوصا که سوال روی هوا هم داره از من پرسیده میشه. یعنی طرف نمیگه من دقیقا اینقدر دارم میتونی یا نه؟ منم بگم خب فکر میکنم یا خداحافظ شما یا!...
معمولا تنها چیزی که میتونم بگم اینه که خب این سبکی که عادت دارم تا چند درجه - به میزان معقول- پایین تر میتونم خودمو تطبیق بدم و اول زندگیه آدم سازگاری باشم، قطعا اندازه چند فرسنگ تفاوت رو نمیتونم.
بنابراین من نمیدونم ما این مسایل رو باید قبل اینکه بیان حل کنیم یا قبل اینکه بخوایم صحبت آشنایی کنیم خانواده ها صحبت کنن- که من فکر میکنم مسخره س!یه جورایی نه به داره، نه به باره اسمش عمو یادگاره!... البته شاید من اشتباه میکنم. یا اینکه یه راه حل من درآوردی دیگه؟
مرسی پیشاپیش.![]()







از یه طرف اصلا نمیدونم دقیقا وضع این خانواده چجوریه... -همونجوری که اونا تا نیومدن زندگی ما و ما رو ندیدن نمیدونن- که این باعث میشه نتونم تصور کنم طرف به چه سطح زندگی عادت داره و منظورش چیه و... از طرف دیگه خب من که 60 سالم نیست! از کجا بدونم دقیقا با چه شرایطی میتونم کنار بیام و با چی نه؟ خصوصا که سوال روی هوا هم داره از من پرسیده میشه. یعنی طرف نمیگه من دقیقا اینقدر دارم میتونی یا نه؟ منم بگم خب فکر میکنم یا خداحافظ شما یا!...
معمولا تنها چیزی که میتونم بگم اینه که خب این سبکی که عادت دارم تا چند درجه - به میزان معقول- پایین تر میتونم خودمو تطبیق بدم و اول زندگیه آدم سازگاری باشم، قطعا اندازه چند فرسنگ تفاوت رو نمیتونم.

یه جورایی نه به داره، نه به باره اسمش عمو یادگاره!... البته شاید من اشتباه میکنم. یا اینکه یه راه حل من درآوردی دیگه؟ 

علاقه مندی ها (Bookmarks)