سلام
وقتی به کودک در انجام عملی آزادی میدیم که دیگر دوستانش در انجام اون آزاد نیستند احساس خیلی خوبی داره ولی عکس این ، وقتی به چیزی محدودش میکنیم که دیگر دوستانش در اون مورد آزادن احساس خیلی بدی داره و دائماً فکرش درگیر سنجش عملکرد پدر و مادرش میتونه بشه.
برای نمونه بازی GTI 5 که از نظر من بازی خوبی نیست و آموزه های بدی داره در دست دوستانش بود و پسرم از اینکه من اجازه نداده بودم بازی کنه ناراحت بود و این ناراحتیش تمومی نداشت ! از بدیهای بازی و عملکرد غلط قهرمان بازی خیلی بهش گفتم و بچه به من تأکید میکرد که به اشکال نادرست بازی نمیکنه و . . . . . (نگران بودم چون این بازی داشت به ارباب بازیها در ذهنش شکل میگرفت ) تا اینکه ورژن فارسی شده و ویرایش شده ای از بازی پیدا کردم و براش با شرط رعایت مواردی در بازی تهیه کردم و . . . . .
مسئله اصلی که هست مسئله من و فرزندم نیست !! افراد جامعه ما بطور معمول بر اساس سنن رفتار میکنن ایرانی و اسلامی ، و زندگی در عصر ارتباطات هنوز نتونسته فرهنگها رو بهم نزدیک یا تحت تأثیر بخشای مثبت هم قرار بده ، من سعی کردم با بررسی اخلاق و ایدئولوژی های شرق و غرب و ایران ، درست و نادرستی رو استخراج کنم و( با توجه به محیط زندگیم) در ابتدا بر خودم و خانواده ام اعمال کنم و مشکل وقتی پیش میاد که پسرم متأثر از من و اجتماعش هست و سنش این اجازه رو به من نمیده که علت تفاوت نحوه زندگیمون (با اجتماع) رو براش شرح بدم ، نمونش همین بازی که گفتم ، به نظر من شاید بشه برا کشتن توجیهی پیدا کرد ولی برای سرقت و زورگیری و دروغ(در سن بچه) توجیهی نیست (که تو ورژن قبلی این بازی دیده بودم) .
دیدم در مورد حجاب و نحوه ارتباط با خدا با دیگران متفاوت هست و و و . . . . . و بچه باهوش متوجه این تفاوتها میشه و بطور معمول تابع من هست تا وقتی که علائق خودش و تفاوتهاش با دوستان و همکلاسیهاش به عنوان یک مسئله براش مطرح میشه ، اون زمان دیگه به این راحتیها نمیشه توجیهش کرد.

در ادامه با توجه به مطلبی که در موضوع موبایل فرمودید :
نقل قول نوشته اصلی توسط بالهای صداقت
ببیند اینکه بهش گفتید به این شرط برات می خرم که حداقل نیمی از هم کلاسی هایت موبایل داشته باشد اصلا شرط درستی نبوده
و به این موضوع مربوط میشه:
در موضوع موبایل گفتم که از پسرم خواستم موضوع درخواست موبایل رو پس از اینکه نیمی از همکلاسیهاش موبایل داشتن مطرح کنه ، به این علت بود که فرض زمانی برسه که 80 یا 90 درصد همکلاسیهاش موبایل دارن و بچه میبینه که پدرش همچنان با ارائه دلایلی مخالفت میکنه ، چیزی که ذهن اونو حتماً مشغول میکنه اینه که چطور 80 یا 90 درصد پدر و مادرها چیزی غیر از پدرم میگن !!! و این میتونه اعتقاد و باور بچه رو نسبت به اعتقادات پدرش تحت تأثیر قرار بده . در نهایت من ترجیح میدم بچه موبایلی با شرایط من داشته باشه تا اینکه نسبت به باور پدرش احساس خطر کنم .