سلام دختر مهربون گل. عيدت مبارك. عزيزم درسته كه خيلي از پريشوني ها ناشي از تنهاييه. اما بايد توجه داشته باشي كه تنهايي معيار اول نيست، چه بسا ازدواج خدايي نكرده ناموفق باشه و از ايني كه هستين تنهاتر بشين. منظور از اين رهايي از تنهايي اينه كه مبادا فقط واسه اينكه به نيازهاي عاطفيطون پاسخ بدينن، از روي احساس و عدم آمادگي پاسخ مثبت بدين و موقعيت هاي بهتر رو از خودتون بگيرين. ولي فكر ميكنم بد نباشه معيارهاتونو بر اساس عدم تنهايي تنظيم كنيد. مثلا معيارهايي مانند: همسرم براي من حداقل هفته اي يك روز وقت بذاره، يا همسرم برونگرا و اجتماعي باشه، يا شغلش جوري نباشه كه مدت طولاني از هم دور باشيم و..... البته معيارهاي مهمتري هست براي ازدواج مثل: مهرباني، عدم تعصب، كنترل اعصاب، دست و دل بازي، تفاهم فرهنگي، عدم استعمال دخانيات، تفاهم اعتقادي و هزاران معيار ديگر كه ميتونه مهم باشه. بهتره اول هدفتون رو از ازدواج مشخص كنيد، بعد معيارهاتون رو بر اساسش تنظيم كنيد. چون معيارها براي هر دختري متفاوته. اگر گربه رو دم حجله بكشيد خيلي بهتر از اينه كه بعد از ازدواج بخواين سازگار شيد يا سازگار كنيد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)