از خواستگارم بپرسم يا نه؟

[flag]

به نظرم ایشون برخورد محترمانه ای داشتن که موضوع رو غیر مستقیم بهتون فهموندن،یعنی بدون اینکه اشکارا شمارو پس بزنن،کم کم با کم کردن رابطه خواستن متوجه بشین که جذب شما نشدن(حالا علتشو خدا میدونه)

ولی برام عجیبه که اکثرا در راهنمایی به شما دارن میگن ازخودش علتو نپرس!
به نظرم ما دخترا زیادی غرور داریم،حالا اگه به طرف زنگ بزنی و بخوای علت رفتارشو بپرسی نباید غرورت جریحه دار بشه؛من خودم چندین بار چوب این غرورمو خوردم و اخیرا تصمیم گرفتم از غرورم کم کنم،تا بتونم راحت تر با مسائل کناربیام.
یه جورایی این غرور باعث میشه با حقیقت ها مواجه نشی،یعنی اگه علت کار خواستگارتو ازش بپرسی وبپرسی چی شد که اینطوری شد،میتونی از برداشتی که اون ازت داشته،بهتر خودتو بشناسی واگه ایراد از خودت یا رفتار و برخوردت بوده که باعث زده شدن اون بشه،خودتو اصلاح کنی تا در موردهای بعدی سنجیده عمل کنی.
منظورم اصلا این نیست که ادم خودشو عوض کنه،بلکه اینه که بهتر خودمونو بشناسیم واز ایرادامون باخبر بشیم.

خودم یه جورایی همچین چیزی برام پیش اومد ،یه خواستگاری بودکه در ظاهر از من شرایطم،خونوادم خوشش اومد وپسندید،ولی از برخورد اجتماعی من یه ایراد گرفته بود و به خانمی که رابطمون بود،علتشو گفته بود،من در ابتدا ناراحت شدم که چطور بعضیا وقتی باب دلشون در نمیاد از دختر ایراد میگیرن،ولی بعد با خودم گفتم شاید واقعا طرز برخورد من زیاد جالب و راحت نیست،که چون به نظرم انتقادشون صحیح بود تصمیم گرفتم خودمو اصلاح کنم،نه به خاطر اون شخص(چون ایشون دیگه رفته بودن)،بلکه کلا واسه ادامه زندگی.

در کل به نظرم باید ادم از موقعیتهای ارتباطی که براش پیش میاد درس بگیره، .یه مقدار انتقادپذیر باشه تا اخلاقمون به سمت بهبود بره(منظورم اصلا وفق دادن خودمون باطرف نیست،بلکه اصلاح خودمونه درصورتیکه انتقاد بجا باشه)