▪ هر روز قبل از این که به گفتن حرف های ناخوشایند فکر کنی، به کسی فکر کن که نمی تواند حرف بزند.
▪ قبل از این که از طعم یک غذا شکایت کنی، به کسی فکر کن که هیچ چیزی برای خوردن ندارد.
▪ قبل از این که از همسرت گله کنی، به کسی فکر کن که با گریه از خدا یک همراه و همدم می خواهد.
▪ امروز قبل از این که از زندگی شکوه کنی، به کسی فکر کن که خیلی زود از دنیا رفته.
▪ قبل از این که از بچه هایت گله کنی، به کسی فکر کن که آرزوی بچه دار شدن دارد.
▪ قبل از این که به خاطر خانه به هم ریخته و نامرتب با کسی که آن را تمیز نکرده دعوا کنی، به کسانی فکر کن که در خیابان زندگی می کنند.
▪ قبل از این که از طولانی بودن مسیری که با ماشین طی می کنی بنالی، به کسی فکر کن که همین مسیر را مجبور است پیاده طی کند.
▪ زمانی که خسته ای و از شغلت ناراضی و گله مندی، به کسانی فکر کن که بیکار هستند، به ناتوان ها و کسانی که آرزو می کنند شغل تو را داشته باشند.
ساختن مجسمه ای از یک شخص در حال تفکر او را متفکر نمی کند
اگر حتی سالها همانطور در حال تفکر بماند.
و ساخت مجسمه ای از یک دلقک تا ابد آن را دلقک نگه نمی دارد
مگر در ذهن ما.









پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)