تاثیرات مهاجرت روی من و مشکلات من برای ازدواج

[hamed65]

سلام،

این تاپیک تا حدودی مربوط می شود به یک تاپیک قدیمی من: ازدواج و مشکلات ایرانیان خارج از کشور

در اون تاپیک من نوشته بودم که تعداد دخترانی که می شناسم خیلی کم هست و اونهایی هم که هستند تفاوت های زیادی با من دارند. دوستان راهکارهایی دادند، ولی نتوانستم هیچ کدام رو عملی کنم.

در این تاپیک می خواهم بیشتر به شخصیت خودم بپردازم تا با کمک شما نتیجه گیری کنم که چه دختری مناسب من هست و آیا باید دنبال راهی جدید برای پیدا کردن همسر باشم و یا اینکه یکی از راهکارهایی که در تاپیک قبلی بهم پیشنهاد شد رو جدی تر دنبال کنم.

من بیشتر عمرم رو در اینجا بودم و شخصیتم در اینجا شکل گرفته. از طرف دیگر از خانواده ام و فرهنگی که در خانواده ما حاکم بود دور نشدم. در طول سالیان سال من هم فرهنگ ایران رو دیدم و هم فرهنگ اینجا رو، و این 2 فرهنگ و خلق و خوی رو با هم ترکیب کردم و برای خودم اون شخصیتی رو ساختم که از نظرم بهترین بود. ولی من به مشکلی برخوردم... و اون اینکه احساس می کنم به هیچ جامعه ای تعلق ندارم. اون بخش ایرانی که در وجود من هست، من رو از جامعه اینجا متمایز می کند. و از طرف دیگر من با ایرانیان داخل ایران هم خیلی فرق می کنم. این فرق رو به خصوص وقتی متوجه می شوم که به ایران میام و یا خودم رو با فامیل و دوستانم در ایران مقایسه می کنم. اسمش این هست که من در اینجا در "غربت" زندگی می کنم. ولی من در ایران هم در غربت هستم!!

و حالا وقتی بحث ازدواج پیش می آید، نمی دانم چه کسی مناسب من هست.

در تاپیک قبلی گفتید با دختری در ایران ازدواج کن. یک سری مشکلات که بر سر این راه هست رو در تاپیک قبلی گفتم. باز هم می توانم در صورت نیاز مشکلات دیگر بر سر این راه رو در این تاپیک بگویم.
و مسئله دیگر این هست که من اصلاً می توانم با دختری که در ایران بزرگ شده زندگی کنم؟ یا اون دختر می تواند با من زندگی کند؟

و یا فکر می کنم که آیا من می توانم با یک شخص غیر ایرانی ازدواج کنم؟ فکر می کنم تفاوت ها خیلی هستند... به خصوص مسائل مذهبی.

گزینه آخر یک شخصی مثل خودم هست. ولی باز بر می گردیم سر همان حرف اول من که تعداد اینگونه افراد خیلی کم هست...


من نمی خواهم از سر ناچاری با یک کسی که تنها 50-60% معیارهای من رو دارد ازدواج کنم...
ولی امیدم کم شده... حقیقتش خیلی ناامید شده بودم! تا اینکه قرآن رو باز کردم و همان اول صفحه این آیه اومد:

و از رحمت خدا مأیوس نشوید؛ که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می‌شوند! (یوسف 87)

توکل باید کرد. ولی همزمان باید دنبال راه حلی برای مشکلم باشم...

می توانید کمکم کنید؟

[سید1387]

سلام

حامد جان همونطور كه ميدوني من هم كمابيش درگير مسائل مشابه هستم

چند تا سوال ازت دارم


اول اينكه ميشه توضيح بدي تفاوتي كه بين خودت و ايراني هايي كه ايران هستند ميبيني در چه زمينه هايي هست؟

دوم اينكه ايا با كسي در ايران به قصد ازدواج در ارتباط بودي يا نه؟ اگه نه چرا و اگه اره نتيجه و برداشتت چي بود؟

سوم اينكه جمعيت ايراني ها شهرتون چقدر هست و ايا شهر بزرگتري در نزديكي شما هست كه ايراني بيشتر داشته باشه؟

و بالاخره اينكه نظرت راجع به دخترهايي كه از ايران مياند و دخترهايي كه انجا بزرگ شدند چيه؟ چه تفاوتهايي بين خودت و اين دو دسته ميبيني؟

[hamed65]

سلام آقا سید،

ممنون از پاسخ.

اول اينكه ميشه توضيح بدي تفاوتي كه بين خودت و ايراني هايي كه ايران هستند ميبيني در چه زمينه هايي هست؟

من از نظر اخلاقی و روحیات فرق کردم. مسئله اینجاست که من دیگر مثل زمان کودکی احساس تعلق به ایران ندارم. فاصله فکری بین من و همسن و سالهای من در ایران زیاد شده. همسن های من در ایران فکر می کنند که من نمی توانم اونها رو درک کنم. و واقعیت اینه که من خیلی از رفتارها و تصمیمات آشنایانم در ایران رو نمی فهمم. ولی همه اینها به خاطر شرایط جامعه ایران هست. جامعه ای که من فقط تا سن 11 سالگی و اون هم از دید یک کودک تجربه اش کردم. من در خیابون های ایران دخترانی رو می بینم که با وضع های عجیب غریب راه می روند... و اگر بخواهی از قشر مذهبی جامعه کسی رو انتخاب کنی، مشکل این هست که چنین کسی معمولاً تحمل زندگی در خارج از کشور رو نخواهد داشت. و من هم درست هست اعتقادات مذهبی دارم، ولی مذهبی بودن من فرق می کند با مذهبی بودن یک فرد در ایران...

دوم اينكه ايا با كسي در ايران به قصد ازدواج در ارتباط بودي يا نه؟ اگه نه چرا و اگه اره نتيجه و برداشتت چي بود؟

من یکبار یک جلسه خواستگاری یک دختری در ایران رفتم (در تاپیک قبلی گفتم). از نظر مذهبی طرز فکرها شبیه هم بود. پدرهامون هم از قدیم همدیگر رو می شناختند. ولی مشکل اینجا بود که شرط پدرش برای ازدواج برگشت من به ایران بود. و مسئله ی دیگر اینکه من به این خاطر برنامه ام رو جور کردم و یک ماه و نیم در ایران بودم (چیزی که در حالت عادی برایم امکان پذیر نیست)، ولی مراسم خواستگاری مراحل پیچیده ای دارد (یا بهتر بگویم پدر مادرها پیچیده اش می کنند) به این صورت که فقط توانستم 2 بار دختر رو ببینم که تازه یک جلسه اش هم اصلاً یک مهمانی ساده خانوادگی بود و حرف ازدواج نبود.

سوم اينكه جمعيت ايراني ها شهرتون چقدر هست و ايا شهر بزرگتري در نزديكي شما هست كه ايراني بيشتر داشته باشه؟

جمعیت ایرانی ها اینجا کم نیست! ولی فاکتور مذهب رو که در نظر بگیریم، می مانند کسانی که به مسجد می آیند که حدود 400 نفر هستند. ولی از توی اینها شاید 10 دختر 19-25 ساله مجرد پیدا کنی. حالا فیلتر ظاهر و فرهنگ خانواده ها رو هم اضافه کنم دیگر کسی باقی نمی ماند. چه برسد به بقیه معیارها!!!

و بالاخره اينكه نظرت راجع به دخترهايي كه از ايران مياند و دخترهايي كه انجا بزرگ شدند چيه؟ چه تفاوتهايي بين خودت و اين دو دسته ميبيني؟

یک گروه مناسب دخترهایی هستند که خودشون از ایران مهاجرت می کنند و می آیند. ولی در این 6 سالی که من در دانشگاه هستم 2 مورد بوده که سنشون به من می خورده. یکی از اونها با سلیقه من جور در نمی آمد و حالا هم دوست پسر خارجی دارد!
و مورد دیگر هم برای ازدواج اقدام کردم، ولی در آخر به علت تفاوت های مذهبی و فرهنگی و مسائل دیگر رابطه به هم خورد.


یک فکری من رو اذیت می کنه. و اون اینکه با خودم میگم اون دختری که مد نظر من هست و در ایران زندگی می کنه، چه دلیلی دارد که با من ازدواج بکنه؟! اون به جز من خواستگارهای دیگر از شهر خودش خواهد داشت که برایش خیلی مناسب تر هستند! چرا مناسب تر؟ چون ازدواج با من کار راحتی نیست. من یک فردی هستم از یک کشور غریب، مراحل شناخت خیلی سخت تر خواهد بود، و ازدواج با من یعنی دور شدن از پدر مادر و مهاجرت و زندگی در یک کشور غریب.
برای همین نسبت به دخترانی که در ایران قصد ازدواج با من دارند دلچرکین هستم. احساس می کنم حتی اگر هم قصد اصلیشون استفاده از من برای مهاجرت نباشه، باز هم این فاکتور خارج رفتن شاید روی تصمیم گیریشون تاثیر بگذارد. چطور می توانم مطمئن بشوم که من رو به خاطر خودم می خواهد... خیلی کار سخته.
به خصوص وقتی در اطرافیان خودم دیدم که دختر اومده اینجا و بعد از اینکه ویزایش حل شد، پسر رو ول کرده. و یا مسئله دیگر این بوده که دختر به اینجا اومده، ولی دائم تنها و دلتنگ خانواده اش هست و زندگی خوبی ندارد...

ممنونم.

[سید1387]

دقیقا درک میکنم چی میگی ... خودم همه این مسائل را کم و بیش لمس کردم. من با اینکه وقتی اومدم اینجا ۲۷ سال داشتم الان که به این ۵ سال نگاه میکنم میبینم خیلی تغیر کردم اما شاید من بیش از شما ایرانی باقی مونده باشم.

به نظرم ی بعد این تعارض بین خاسته ها کاری به خارج بودن نداره و برا همه پیش میاد. من ی تاپیک دار این زمینه داشتم که البته مثل بقیه تاپیکم میرا بود (نمیدونم لینک تاپیک را چجور میشه گذاشت)

من الان چند تا نکته به ذهنم میرسه

--- اگه اشتباه نکنم شما احتمال زیاد نمی خاهی برگردی ایران اگر این فرض درست باشه من فکر کنم بهترین گزینه برا شما دختری باشه که اونجا بزرگ شده یا مهاجرت کرده و یا کسی که مطمئن هست که میتونه اونجا بمونه(یعنی تجربه خارج زندگی کردن را داشته)

--- شما میگی جمعیت ایرانی ها زیادند اما با توجه به مذهب میشه کسانی که میاند مسجد... من این استدلال را قبول ندارم خیلی ها مذهبی هستند اما مسجد نمیرند ... من خودم دوستان دارم اینجا که مذهبیاند اما اهل مسجد نیستند.... بنابرین فکر کنم ی کم باید دامنه جوستوجوت را وسیع تر کنی... بعد هم میتونی از کسانی که مسجد میاند کمک بگیری چون معمولا آدم های مذهبی (یا کلا آدم ها ) با همسنخ های خودشون رفت و آمد دارند بنابرین ممکن بتونند موردهای خوبی را بهت معرفی کنند

--- در مورد اینکه چرا ی دختر از ایران باید با شما ازدواج کنه باید بگم اولا الان به دلیل شرایط بد ازدواج در ایران و بعد هم شرایط اجتماعی و اقتصادی بد ، همچنین آمار زیاد مهاجرت، مردم خیلی راحت تر از قبل دختر به خارج میدند و دختر ها هم راحت تر از قبل قبول میکنند (این را از تجربه خودم میگم) ... بنابرین دختری ممکنه الرغم مشکلات ازدواج با فردی در خارج بپذیرد که بیاد وقتی بدونه باقی شرایط خوبه

البته و صد البته من ان ریسک هایی که گفتی را انکار نمیکنم. خودم با این که امکان اقامت در این کشور را دارم اما به هیچ کدوم از کسانی که خاستگاری کردم نگفتم که ان فرد به طمع ویزا به خاهد بیاد (در مورد تو نمیدونم چجور میشه این ریسک را کم کرد اما تجربه من میگه توی حرف زدن با فرد و نگاه به اینکه برداشتش از زندگی خارج از کشور چی میتونی بفهمی شیفته خارج هست یا نه .... همچنین از گذشته فرد و دوستانش میشه این را فهمید چون معمولان ما راجع به آرزو ها و خاستهامون با دوستانمون صحبت میکنیم ) ... اما اینم بدون خیلی این چیزا به اصالت و شخصیت طرف برمیگرده ی آدم اصیل هیچوقت ی آدم را برا ی ویزا بازیچه خودش نمیکنه

چون میدونم فرد مذهبی هستی این را میگم شاید بدردت خورد (البته اگه نگی تو اگر طبیب بودی سر خود دو نمودی )

این آیات سوره طلاق را میگند هر کس صبح بعد از نماز صبح ۳ بر بخونه خدا روزیش را وسیع میکنه... من فکر کنم دلیلش هم اینه که امید و ایمان آدم به خدا زیاد تر میشه و مطمئن میشه خدا هر جور بخاد رزقت را میرسونه بعلاوه اینکه به آدم یادآوری میکنه که تقوای الهی داشته باشه

وَمَن يَتَّقِ اللَّـهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَ‌جًا ﴿٢﴾ وَيَرْ‌زُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ ۚ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّـهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ۚ إِنَّ اللَّـهَ بَالِغُ أَمْرِ‌هِ ۚ قَدْ جَعَلَ اللَّـهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرً‌ا ﴿٣﴾

من خودم فکر میکنم ازدواج ی رزق بنابرین باید از خدا خاست که این رزق را برامون مقدر کنه به بهتین شکلش و نکته که هست اینه که خدا میتونه از جائی که گمان نمیبری بهت برسونه بشرطی که بتونی تقوا داشته باشی و توکل کنی (خودم هیچ کدوم را ندارم برا همین مجرد موندم )

انشالله آنچه خیر و مصلحت هست برا هممون رقم بخوره

[bahar.shadi]

سلام آقا حامد

اول بگذارین چند تا امیدواری خوب بهتون بدم که نا امید نباشین.

حتی کسانی که در ایران هستن ، وقتی پای یک نفر که هم شان آدم از همه لحاظ باشه برای ازدواج ، دچار مشکل

میشن. چون واقعا تو هر کجای عالم که باشی باز هم انسانهای هم کفو آدم خیلی کمن و شاید تنها یک نفر در سراسر

زمین هم کفو شما باشه. اینو برای این میگم که حتی من هم که در قلب ایران زندگی می کنم از بین این همه خواستگار

هنوز نتونستم کسی رو که از همه لحاظ بهم بخوره پیدا کنم و گاهی با خودم می گم اصلا همچین کسی هست؟

اینا رو گفتم که فکر نکنین تنهایین توی این حس چون واقعا آدم مناسب با خانواده مناسب و تفکر و طرز فکر مشابه و

شرایط فرهنگی و اجتماعی و حتی دیدگاه سیاسی و دینی که افراطی نباشه بسیار کم و حتی نایابه.


آیتم بعدی که من متوجهش شدم اینه که شما دنبال دختری با تفکر مذهبی می گردین . امکانش هست ازتون

بپرسم که منظورتون از خانواده مذهبی چیه؟ خانواده ای صرفا با پوشش مذهبی خاص یا کلا منظورتون خانواده

معتقد و با پوششی ساده با تفکر مذهبیه؟ اینو گفتم چون بین این دودسته در ایران خیلی فرق هست. میخوام بگم دایره

انتخابتون رو گسترده تر کنین. چون من دخترانی رو می شناسم که بسیار معتقد و اصیل هستن و دوست دارن

برای ادامه تحصیل از ایران برن اما گزینه مناسبی پیدا نمی کنن و ترس شما رو دارن که اگر از اینجا ازدواج کنن و با

همسرشون برن نکنه زرق و برق اونجا همسرشون رو جو زده کنه و سایر قضایا و از طرفی نمیدونن اگر برن آیا

میتونن همسر مناسبی پیدا کنن که هم معتقد باشه هم اصیل مثل خودشون؟ یکی از دوستانم سر همین قضیه

از رفتن منصرف شد و هر وقت از من می پرسید چه کنم من می موندم بهش چی بگم و سر همین مسئله ازدواج

ایران مونده چون معتقد بود زندگی خوب داشتن از تحصیلش که دکتراش در ایران نیست مهمتره.


توصیه ای که من به شما دارم اینه که دنبال چنین تیپ دخترانی بگردین. چون این تیپ دخترها هم دنبال یک همسر

مناسب و ازدواج خوبن هم دنبال اینن که برای ادامه زندگی و تحصیل از ایران برن اما ازدواج خوب براشون مهمتره.

قرار نیست کسی شما رو بخاطر اینکه ایران نیستین انتخاب کنه و این رو یک مزیت بدونه. مطمئن باشین اگر مراحل

شناخت رو درست برین جلو انقدر ازدواج پیچیده هست که یک دختر عاقل هرگر تمرکزش رو بر روی این قضیه که

خارج بون شما رو یک مزیت بدونه نمیگذاره.

سخن آخر اینکه انتخاب های خودتون رو محدود نکنین. یعنی فقط به قول سید 1387 عزیز در مسجد دنبال دختر

نگردین. میتونین چند وقت بیاین ایران و دخترانی که اینجا هستن رو رصد کنین. برای اینکه یکم بیشتر با این شرایط

کنار بیاین و از طرفی بهتر بتونین دختران هموطنتون رو درک کنین. خواستگاری ای که رفتین پیداست از اون

مذهبیونی بودن که صحبت دختر و پسر حتی واسه ازدواج رو محدود می کنن. من خودم با اینکه مذهبی و معتقد

هستم با این قشر مشکل دارم و درکشون نمی کنم. این رو از این رو گفتم که بدونین مثلا جناب بچه مثبت هم که

در ایران هستن در این امر مشکل دارن چون گویا به اینطور خانواده ها مراجعه می کنن و دختران این خانواده ها

بر خلاف ظاهرشون اونطور که باید معتقد نیستن و میخوام بدونین این تنها مشکل شما نیست و به قولی آدم

معتقد خوش فکر و آزاد اندیش خیلی کم پیدا میشه. یا لا مذهبن یا خیلی افراطی. آدم میانه رو کلا کمه. چه دختر

چه پسر. اما با تدابیری که گفتم به خدا توکل کنین. بهر حال فرد مناسب شما جایی برای شما مقدر شده.

پس نگران نباشین. ضمنا این آیه ای که سید1387 گفتن بسیار مناسبه خوندنش چون خود من اینو تابلو کردم زدم

تو شرکت و هر روز میخونمش و واقعا روزی در برخی تنگناها از جایی میرسه که اصلا انتظارش رو ندارم.

به سوالاتم جواب بدین تا ببینیم چطور میشه راه حلی برای مسئله شما ارائه داد.

[اندیشه 22]

من دخترانی رو می شناسم که بسیار معتقد و اصیل هستن و دوست دارن

برای ادامه تحصیل از ایران برن اما گزینه مناسبی پیدا نمی کنن و ترس شما رو دارن که اگر از اینجا ازدواج کنن و با

همسرشون برن نکنه زرق و برق اونجا همسرشون رو جو زده کنه و سایر قضایا و از طرفی نمیدونن اگر برن آیا

میتونن همسر مناسبی پیدا کنن که هم معتقد باشه هم اصیل مثل خودشون؟

نگران نباشید من به شما اطمینان صد در صد میدم که از این نوع دختران که بهار شادی عزیز گفتن و به نظر من کاملا مناسب شرایط شماست در ایران بسیــــــــــــار زیاد پیدا میشه...شما به دخترهایی که در خیابان های ایران می بینید و به قول خودتون با اون قیافه های عجیب غریب نگاه نکنید و قضاوت کلی نکنید...چون به نظر من اونا یه جامعه آماری کوچیکن و حتی اون مذهبی هایی که ممکنه با مسائل خارج رفتن هم نتوونن کنار بیان یه جامعه اماری کمترن....این گروهی که بهار شادی گفتن اتفاقا خیلی هم زیادن
برای اینکه مطمئن بشید کسی شما را صرفا برای خارج بودنتون نمی خواد آیا براتون امکان نداره که این مساله را در جلسه اول آشنایی مطرح نکنید و بعد از شنیدن جواب مثبت اولیه ی بعد از جلسه اول این موضوع را بلافاصله بگید؟(نه که اون جلسه اول دروغ بگید...صرفا موضوع را به این مباحث نکشونید)
شاید این بهترین راه باشه...بله من سراغ دارم کسایی که صرفا به خاطر رفتن به خارج تن به ازدواج میدن...کمم نیستن متاسفانه!

[hamed65]

سلام،

از همه دوستانی که وقت گذاشتند و پاسخ دادند صمیمانه متشکرم.

اینا رو گفتم که فکر نکنین تنهایین توی این حس چون واقعا آدم مناسب با خانواده مناسب و تفکر و طرز فکر مشابه و شرایط فرهنگی و اجتماعی و حتی دیدگاه سیاسی و دینی که افراطی نباشه بسیار کم و حتی نایابه.

قبول دارم صحبت شما رو. تا حد زیادی حرفتون درسته.
فقط چیزی که کار من رو سخت تر می کنه، این هست که باز شما خودت می گویی "از بین این همه خواستگار". من حالا خواستگار ندارم که هیچی ()، ولی مشکل اینجاست که آدم باید چند مورد رو بشناسه و به خواستگاری برود و بعد بگوید که خب، من با اینها تفاوت دارم و هم کفو نیستیم. اون موقع تازه می رسم به اونجایی که شما الآن هستی :)

آیتم بعدی که من متوجهش شدم اینه که شما دنبال دختری با تفکر مذهبی می گردین . امکانش هست ازتون بپرسم که منظورتون از خانواده مذهبی چیه؟

من دنبال دختری می گردم که: به خدا اعتقاد داشته باشه، به قرآن اعتقاد داشته باشه و نماز بخواند.
این 3 مورد برای من مهم هست. برایم مهم نیست که به همه احکام دین عمل کند. من حتی گفتم که حجاب سر هم برایم مهم نیست (البته لباس سبک هم نپوشد).

چون من دخترانی رو می شناسم که بسیار معتقد و اصیل هستن و دوست دارن برای ادامه تحصیل از ایران برن اما گزینه مناسبی پیدا نمی کنن ... توصیه ای که من به شما دارم اینه که دنبال چنین تیپ دخترانی بگردین. چون این تیپ دخترها هم دنبال یک همسر مناسب و ازدواج خوبن هم دنبال اینن که برای ادامه زندگی و تحصیل از ایران برن اما ازدواج خوب براشون مهمتره.

اگر هم چنین فردی مناسب باشد، مشکل پیدا کردن چنین دخترهایی ست...

میتونین چند وقت بیاین ایران و دخترانی که اینجا هستن رو رصد کنین.

کاش از نظر زمانی فرصت این کار رو داشتم. من سالی 1 ماه مرخصی دارم.
و خب حتی اگر کل این 1 ماه رو هم ایران بیایم، فوقش می توانم با یک دختر آشنا بشم. من که نمی توانم همزمان از چند دختر خواستگاری کنم

می دانید، یک مشکل این هست که من ایران که هستم، پیش پدرم هستم. و از طرف پدرم هم کمکی در راه ازدواج نمی توانم بگیرم. چون پدرم زیاد موافق ازدواج کردن من نیست! و همینطور با اشخاصی رفت و آمد دارد که مناسب من نیستند.
سوال اینجاست که چه کسی قرار است در ایران برای من دختر پیدا کند؟!

بر خلاف ظاهرشون اونطور که باید معتقد نیستن و میخوام بدونین این تنها مشکل شما نیست و به قولی آدم معتقد خوش فکر و آزاد اندیش خیلی کم پیدا میشه. یا لا مذهبن یا خیلی افراطی. آدم میانه رو کلا کمه.

[meinoush]

شما که از 11 سالگی یه کشور دیگه بودین قاعدتا نباید نسبت به مذهب خیلی سخت گیر باشین.
اول اینکه نوشتین 65 پس باید 25 ساله باشین. پس زمان به اندازه ی کافی در اختیار دارین. نگران نباشین. بگردین امیدوارم کسی رو که می خواین پیدا کنین.
اما شاید لازم باشه نوع مذهبی بودنتون رو یه کمی تغییر بدین. کمتر سخت گیر باشین در این مورد. یا اینکه شاید براتون مهمه دختری که باهاش ازدواج می کنین قبلا با هیچکسی رابطه نداشته باشه و یا حتی دوست هم نبوده باشه. یه کمی این مدل سخت گیری هاتونو کم کنین چون توی خارج اونوقت شاید نتونین کسی رو با این وضع پیدا کنین. شاید فقط طرز فکرا بخواد با هم هماهنگ باشه خیلی عالی باشه و نیازی نباشه سر مدهب هم سخت گیر باشین. اینکه ادم یکی رو پیدا کنه که هم دوسش داشته باشه هم اون دوسش داشته باشه هم اخلاقاشون به هم بخوره و هم طرز فکر هماهنگ داشته باشن خیلی سخته. حالا بیاین مذهب و سن و رابطه نداشتن هم اضافه کنین دیگه هیچکسی نمی مونه. تا 3 سال بزرگتر از شما هم اگه کسی رو دیدین که همه چیش باهاتون هماهنگ بود به نظر من مشکلی پیش نمیاد. اما حالا نظر خودتونو ببینین چیه. یه کار دیگه هم بیاین بکنین. همه ی این چیزایی که می گین براتون مهمه درباره اون همسر اینده و در مورد خودتون بنویسین و بعدش بیاین ترتیب بدین بهشون که کدومشون مثلا شماره ی 1 اهمیت رو داره کدومشون 10. بعدش از دنبال الویت هاتون باشین و اگه شخصی که دیدین چند تا موردی رو که ته لیستتون می شد و شماره ی بالا داشت و اهمیتش کم بودو نداشت خیلی خودتونو ناراحت نکنین.

راستی توی خارج که مثه ایران نیست و دخترا و پسرا در همه ی زندگی اجتماعی ار مدرسه تا دانشگاه و کار کنار هم بزرگ می شن. هیچوقت نشد کسی رو دوست داشته باشین؟
به دخترایی که در اطرافتون هستن بیشتر دقت کنین. شاید همسر اینده اتون یکی از اونا باشه.

امیدوارم در وقت مناسب همسر مناسبتونو بتونین پیدا کنین و موفق باشین.

[hamed65]

meinoush گرامی،

اما شاید لازم باشه نوع مذهبی بودنتون رو یه کمی تغییر بدین. کمتر سخت گیر باشین در این مورد. یا اینکه شاید براتون مهمه دختری که باهاش ازدواج می کنین قبلا با هیچکسی رابطه نداشته باشه و یا حتی دوست هم نبوده باشه. یه کمی این مدل سخت گیری هاتونو کم کنین چون توی خارج اونوقت شاید نتونین کسی رو با این وضع پیدا کنین.

این دقیقاً نکته ایست که من رو به شک انداخته...
و دارم آرمان های خودم و طرز تفکرم رو زیر سوال می برم.
و نگرانیم از همین هست که من رابطه ام رو با جنس مخالف محدود کردم تا همسرم آینده ام "ناراحت نشه" و آخرش مجبور بشوم با دختری ازدواج کنم که حتی سکس رو هم تجربه کرده.

راستی توی خارج که مثه ایران نیست و دخترا و پسرا در همه ی زندگی اجتماعی ار مدرسه تا دانشگاه و کار کنار هم بزرگ می شن. هیچوقت نشد کسی رو دوست داشته باشین؟
به دخترایی که در اطرافتون هستن بیشتر دقت کنین. شاید همسر اینده اتون یکی از اونا باشه.

منظورتون دخترهای خارجی هست؟
به هر حال بودند کسانی که من از ظاهرشون خوشم اومده. ولی بهشون نزدیک نشدم، چون فکر می کردم فاصله از نظر مذهبی و فرهنگی زیاد هست.



ایوب گرامی،

به نظرم حرفهایی منطقی زدید. البته اگر من یک دختر بودم، حرفهای شما بیشتر مناسب من بود. چون معمولاً دخترها به خصوص در فرهنگ ما باید صبر کنند تا موقعیتش برایشون پیش بیاید.
ولی پسرها باید در جستجو باشند. قبول دارید؟
چون صبر کردن برای من یعنی همین روندی رو ادامه بدهم که تا به حال داشتم. به امید اینکه شاید یک روزی یک دختری که مناسب من هست از ایران به شهر ما بیاید و من اتفاقی ببینمش. و یا اینکه شاید خواهرم اتفاقی در جایی با یک دختری که مناسب من هست آشنا بشود.
و یا اینکه شاید مادرم اتفاقی چنین دختری رو در مسجد ببیند.
این راه حل به نظرم کمی منفعلانه هست :)
هر چند که شاید در آخر به این نتیجه برسم که چیزی که شما می گویی بهترین راه برای من هست...

خانم نازنین،

از پاسخ کاملتون ممنونم. مثل بقیه دوستان به نکات مهمی اشاره کردید.

ولی من فکر میکنم چیزی که الان مهمه اینکه شما رو شخصیت خودتون کار کنید رو اینکه انعطاف پذیر باشید و شخصیت سازگاری داشته باشید

من حس میکنم شما یکمی... نه خیلی سخت گیرید ..البته شایدم حسم درست نباشه.
اصلا منظورم این نیست که خودتون رو تغییر بدیدو از اصل و اعتقاد خودتون فاصله بگیرید ...فقط میگم یکم منعطف تر در مورد مسائل فرهنگی واعتقادی فکر کنید

بله. من سختگیر هستم.
ولی سوال اینجاست که این انعطاف پذیری تا چه حد باید باشه. مسئله همان چیزی هست که بهار شادی هم گفت. یعنی کسانی که من باهاشون آشنا شدم، یا خیلی مذهبی هستند، یا زیادی روشن فکر! حتی من یک دختری پیدا کردم که می گفت به خدا و قرآن اعتقاد دارد (همان دختری که بعد از قطع ارتباط با او به همدردی اومدم). خب من خوشحال شدم و برای آشنایی باهاش اقدام کردم. بعد متوجه شدم که نماز نمی خواند. با خودم گفتم اشکال ندارد و باید انعطاف پذیر باشم، حالا شاید هم بعد از ازدواج شروع کند. ولی بعداً گفت که اگر در مهمانی مشروب باشه، اون هم شده که بخورد! خب من این رو شنیدم، گفتم این دختر مناسب من نیست. ولی باهاش صحبت کردم. او هم گفت که می تواند که دیگر نخورد. بعد گفت که من لباس های باز می پوشم. دیدم دامن می پوشد، بدون جوراب شلواری. ولی دیدم که دامنش کوتاه نیست، گفتم باشه مسئله ای نیست.
ولی بعد گفت من استخر می روم! ولی دیگه من نتوانستم با این مسئله کنار بیایم!
و بعد فهمیدم قبلاً در ایران 2 سال با یک پسری دوست بوده. دیگر من نپرسیدم که رابطه جنسی هم داشتند یا نه... شاید هم یک جورهایی مشخص بود!

ولی باور کنید اگر قشر مذهبی و مسجدی رو در نظر نگیریم، این دختر جزو با ایمان ترین های دختران اینجا بود!!

ببینید، وقتی یک دختر در ایران به صورت پنهانی با پسری رابطه جنسی دارد، این به نظرم زننده هست. و من نمی توانم چنین مسئله ای رو بپذیرم. چون فقط بحث پذیرفتن رابطه جنسی نیست. بلکه این دختر از خیلی از مرزها گذشته و خیلی چیزها برایش مهم نبوده. و بعد چنین دختری قصد هم دارد که این مسئله رو از شوهرش پنهان کند و با دروغ و عمل جراحی و ... شوهرش رو فریب دهد. من از این مسائل خیلی ترسیدم و برایم اعتماد کردن خیلی سخت شده (همدردی متشکرم! )

اگر دخترانی که اینجا به دنیا اومدند و با فرهنگ اینجا بزرگ شدند رو در نظر بگیریم، قضیه فرق می کند.
در اینجا رابطه دختر و پسر یک چیز کاملاً معمولی و تعریف شده در جامعه هست. پدر مادرها هم همه با خبر هستند و هیچ مشکلی ندارند. شاید حتی اسمش رو نشود رابطه ی قبل از ازدواج گذاشت. چون به گونه ای اینها در اصل با هم ازدواج می کنند! فقط این ازدواج جایی ثبت نمی شود و خب شاید 1 سال یا 5 سال طول بکشد. اینها با هم در یک خانه زندگی می کنند، خودشون خرج خودشون رو می دهند، و همه هم با خبر هستند و یک چیز کاملاً طبیعی هست.
درست و غلطش رو نمی دانم!!

نمی دانم که من باید خودم و طرز فکرم رو تغییر بدهم؟! باید خودم رو با این جامعه منطبق کنم؟ می رسیم به اون مقاله ای که Serok در رابطه با همرنگ جماعت شدن گذاشته بود...!
منظورم این نیست که من هم مثل اینها بشوم. ولی حقیقتش کمی شک کردم که آیا می توانم با این طرز تفکرم همسر مناسبی پیدا کنم. این رو متوجه شدم که می توانم کسی رو پیدا کنم که همین طرز تفکر من رو داشته باشه. ولی مشکل این بود که یک سری دیگر از معیارهای من رو نداشت!

خیلی نوشتم، ببشخید.

[سید1387]

سلام آقا حامد

ا چون واقعا تو هر کجای عالم که باشی باز هم انسانهای هم کفو آدم خیلی کمن و شاید تنها یک نفر در سراسر

زمین هم کفو شما باشه.

ببخشید جسارتا فکر کنم این جملتون خطای شناختی باشه. به نظرم برای هر کدوم از ما در سرنوشتمون مثلا ۱۰ تا همسر مقدر شده حالا این که من با کدوم ازدواج میکنم به انتخاب های خودم و مسیر زندگیم بستگی داره. مثلن من وقتی مذهبی میشم ۳ تا از این گزینه ها از سرنوشت من میرند بیرون و هیچ گاه دیگه سر راه من قرار نمیگیرند

میخوام بدونین این تنها مشکل شما نیست و به قولی آدم

معتقد خوش فکر و آزاد اندیش خیلی کم پیدا میشه. یا لا مذهبن یا خیلی افراطی. آدم میانه رو کلا کمه. چه دختر

چه پسر.

جانا سخن از زبان ما میگوئی