سلام آرمین .

وقتی نوشته هات رو می خوندم خیلی فکر کردم که واقعا بهترین راه برای مواجهه یا این شرایط چی
می تونه باشه . شرایطی که نه فقط برای تو که این روزها برای بسیاری از ماها به عنوان یک جوون داره اتفاق می افته ، اتفاق افتاده و یا خواهد افتاد ....

به نظر من آدمها با هم خیلی فرق دارند و بر همین اساس تجربیات و راهها و روشهایی که هریک از ما برای برخورد با شرایطمون بویژه در موارد احساسی اتخاذ می کنیم غالبا منحصر بفرد هستند به گونه ای که گاهی حتی قابل تعمیم به دیگران نبوده و نمی شه اونارو مثل یک نسخه برای دیگران هم پیچید.

شاید اون چیزی که مهمه اینه که شما و دوستتون علیرغم در نظر گرفتن عدم امکان ازدواج ، رابطه ای رو تثبیت کردین که" احساس" یکی از قویترین ارکان برای تقویت و پایداری اون بوده . ضمن اینکه با توجه به
فرمایشات شما قطعا این تبادل احساس یک طرفه و صرفا از طرف دوست شما و همینطور برای وقت گذرانی نبوده بلکه هردوی شما بنا به دلایلی که گفتین و نگفتین به سمت هم کشیده شدین و اون دلایل حتما خیلی مهمن که در حال حاضر تغییر شرایط قبلی رو نه فقط برای دوست شما که برای شما هم سخت کرده . چرا که اگر غیر از این بود اینقدر نگران ایشون نبودین . ...
و به همین خاطرهم هست که الان و در این شرایط که میگین ادامه ی این ارتباط نامعقوله ، احساس هر دوتون با عقلتون مقابله می کنه ...

من توصیه می کنم یک بار دیگه از اول همه چیز رو بررسی کنید . نکنه بعدها متوجه بشید که امروز در انتخابتون اشتباه کردین …

اما اگر واقعا اصرار به این جدایی دارین باید بدونید شما ظاهرا تونستید بین منطق و احساستون تعدیل ایجاد کنید اما اون هنوز نتونسته این کار رو بکنه و برای این کار نیاز به زمان داره ... ضمن اینکه در هر صورت با توجه به قاطعیت شما در عمل به تصمیمی که گرفتین ، خیلی طبیعیه که در حال حاضر ، قطع ارتباط از طرف او سخت تر باشه ، همونطوری که اگر خلاف این اتفاق می افتاد ( یعنی اون خواستار قطع رابطه
می شد) احتمالا برای شما سخت تر به نظر می رسید ...

اما در نهایت برای هر دوی شما تجربه سخت و دردناکی خواهد بود که ضمن اینکه اجتناب ناپذیره و در طول زمان اتفاق خواهد افتاد ،هیچ کدوم شما نمی تونید از این مرحله عبور کنید مگر با هوشمندی و پذیرش اینکه هر انتخابی هزینه ای در بر خواهد داشت ... اما در هر صورت باید سعی کنید که تبعات و آثار منفی این اتفاق رو کاهش بدین و بیشتر به اون به دیده ی یک تجربه نگاه کنید ...

من نمی دونم رویه این خانم محترم در برخورد با مسائل مختلف چیه ؟ و از چه دریچه ای می شه بیشترین تاثیر رو روی ایشون گذاشت ؟ و ....
اما پیشنهاد می کنم ضمن کاهش زمینه های ارتباط ، به ایشون فرصت بدین که خودشون رو با این شرایط
تازه تطبیق بدن و اگر واقعا در تصمیمتون مصر هستین دست از دلسوزی و توجه به ایشون بردارین چون اینجوری ایشون رو دچار دوگانگی و سرخوردگی بیشتری می کنید.
از طرف دیگه اگر صلاح می دونید ایشون رو با این تالار آشنا کنید و اجازه بدین که ایشون تلاش صادقانه شما رو برای ایجاد کمترین آسیب و صدمه به ایشون و همچنین نظرات بقیه دوستان در اینخصوص رو
ببینند و …
خلاصه به ایشون زمان بدین . …
همونطوری که همه چیز یه دفعه به وجود نیومده ، یک دفعه هم از بین نخواهد رفت ..

ضمنا نمی دونم منظورتون از کاهش تدریجی ارتباط چیه ؟ ولی فکر می کنم اگر قرارهست ارتباطی قطع بشه اگر با صراحت و ذکر دلایل منطقی تموم بشه خیلی بهتره تا اینکه مشمول زمان و احساسات نامتعادل و مقطعی دو طرف بشه . حداقلش اینه که دیگه شما تکلیفت رو با خودت روشن می کنی ، نه اینکه مثل استخون لای زخم هی با خودت و با اون حملش کنی و دنبال طبیب بگردی. به نظر من وقتی شما تمام تصمیم آخر رو گرفتی باید بهش عمل کنی . اینجوری هم برای خودت و هم برای اون بهتره .

برای هر دوی شما آرزوی موفقیت می کنم .