موضوع: متاهلم ولی نسبته به یه نفر حس عجیبی دارم آیا عشقه؟؟

با سلام و قبولی طاعات و عبادات همه دوستان
بنده مشکلی دارم که شاید زیاد حاد نباشه ولی میترسم حاد بشه و به هیچکس نمیتونم بگم
من 30 سالمه 2سال پیش عقد کردم با همسرم مشکل حادی ندارم ایشون خیلی خوبه البته یه سری مشکلات به خاطر اختلاف فرهنگی خانواده ها داریم ولی در کل مشکلی نداریم. البته این به این معنا نیست که صد در صد از زندگیم راضی هستم. من خودم همسرم رو انتخاب کردم تو محل کار آشنا شدیم اوایل ایشون برای من خیلی جذاب بود ولی رفته رفته .... نمیدونم چی شد تا اینکه....
تا اینکه 3ماه پیش یه همکار جدید اومد پیش ما یه آقای 37ساله متاهل با یه بچه از همون ابتدا ایشون به شوخی به یکی از همکارا چیزایی گفته بود که من حس کردم میخواد تو کارم دخالت کنه یا شغلم رو از من بگیره آخه تا قبل از اینکه ایشون بیان کسی کار منو بلد نبود ولی ایشون بلدن. خلاصه من ذهنیت بدی در زمینه کاری نسبت به ایشون پیدا کردم ولی راستشو بگم از همون اول یه حس عجیب به ایشون داشتم ولی حرفا و دخالتهای ایشون بهونه ای شد برای اینکه با ایشون خیلی بد رفتار کنم که شاید حسم از بین بره از همون روز اول سر ناسازگاری با ایشون گذاشتم و برخوردهای بسیار بدی داشتم و ایشون هیچوقت عکس العمی نشون نمیداد و همیشه لبخند میزد مثلا روز اول اومد تو اتاقم و گفت از آشنایی تون خیلی خوشبختم منم خیلی سرد گفتم همچنین هرچند خودمم میدونستم که.... در واقع اگر با من نبودش هیچ میلی سبوی من چرا بشکست لیلی
خلاصه روزها پیش رفت و من کم کم از خوشنتم کاستم تصمیم گرفتم با ایشون هم مثل همه برخورد کنم شاید حس لعنتیم از بین بره و ایشون برای من یه فرد عادی بشه که نشد دیشب یه جلسه داشتیم و من کنار ایشون نشستم تو تمام جلسه به ایشون نگاه میکردم به دستاش که به نظرم خیلی قشنگ میومد... البته نه خیلی تابلو چون من به شدت محافظه کارم و یه جای دولتی دارم کار میکنم ولی احساس میکردم ایشون هیچ توجه خاصی به من نداره و من فقط یه همکارم براش شایدم کمتر.... ولی کلی خوش گذشت هرچی مدیر عامل سوتی میداد ما روی کاغذ برای هم مینوشتیم و میخندیدیم موقع غذا خوردن هم کنار هم نشستیم و ایشون واسه من چایی میریخت شب هم با هم برگشتیم با ماشین یکی از همکارا من و ایشون عقب نشستیم و توی راه کلی حرف زدیم شوخی کردیم خندیدیم و من بین حرفام به ایشون گفتم شما روز اول چنین حرفایی زدین و ایشون گفت من اصلا قصد ندارم جای شما رو اشغال کنم حتی اگه ازم بخوان چون کار با کامپیوتر چشامو اذیت میکنه و نمیتونم و گفت منظور من ازون حرفا فلان بوده و بد به شما رسوندن و.....
نمیدونم الان چه فکری راجع به من و ایشون میکنین ولی باید بگم ایشون اهل نماز و روزه و فوق العاده چشم پاکن و من هم نماز میخونم و همیشه به همسرم وفادار بودم و اینکه توی جلسه پیش ایشون بودم و با همکارام میگم میخندم چون من تنها خانم اینجام و چاره ای جز این نیست 8 ساعت سرکارم و نمیشه با کسی صحبت نکنم و همسرم هم با این قضیه اصلا مشکل نداره و هرچی با هرکی میگم ریز به ریز برای ایشون تعریف میکنم و اینم بگه به وقتش همه ازم میترسن و حساب میبرن چون به هیچکس بیشتر از حدی نزدیک نمیشم
و حالا مشکل من اینه که میترسم به ایشون وابسته بشم حتی گاهی شبا بهش فکر میکنم و میگم خوش به حال خانمش خیلی تلاش کردم حسم از بین بره واسه همین از یکی از همکارام غیر مستقیم از زندگیش پرسیدم و ایشون گفت خانمش از دستش راضی نیست چون زیاد اهل زندگی نیست تا عصر سرکار میمونه انگار از خونه فراریه و.... ولی بازم حس من از بین نمیره میگم کاش چند سال زودتر ایشون رو دیده بودم کاش با ایشون کاش کاش کااااااااااااااااااااشششش شششششش
لطفا راهنماییم کنید

بیچاره شوهرای شما دلشون خوشه زن گرفتن،ادم مجرد بمونه به خدا خیلی بهتره. اشتهامونو برا ازدواج کم کردید شماها

ادمهایه بیرون همیشه برای ما جذاب هستند چون ما بدیشون روندیدیم فقط خوبی ها رو میبینم و بعد برای خودمون خیال میکنیم
و بدی های همسرمون یادمون میاد ... همین مرد اگه شوهر شما بود شما از یه مرد دیگه خوشت میومد چون زمانی که مردی همسر ما میشه
تازه ما بدی هاش و ضعف هاش رو هم میبینیم .. ارتباطتون رو با این اقا کم کنید از فکر و خیال بیاید بیرون به همسرتون بیشتر نزدیک بشید
و مطمئن باشید همه ادمها به جز ظاهر خوبشون بدی هایی دارن که قابل تحمل نیست

- - - Updated - - -

ادمهایه بیرون همیشه برای ما جذاب هستند چون ما بدیشون روندیدیم فقط خوبی ها رو میبینم و بعد برای خودمون خیال میکنیم
و بدی های همسرمون یادمون میاد ... همین مرد اگه شوهر شما بود شما از یه مرد دیگه خوشت میومد چون زمانی که مردی همسر ما میشه
تازه ما بدی هاش و ضعف هاش رو هم میبینیم .. ارتباطتون رو با این اقا کم کنید از فکر و خیال بیاید بیرون به همسرتون بیشتر نزدیک بشید
و مطمئن باشید همه ادمها به جز ظاهر خوبشون بدی هایی دارن که قابل تحمل نیست

فرض کنیم که این احساس عشقه و درست حدس زدی، خب ؟

میخوای چکار کنی؟ میخوای زندگی بی دردسری که داری رو خراب کنی ؟؟؟ به هوای چی ؟؟؟

اگه نمیخوای خراب کنی و دنبال راه خلاصی از این احساس میگردی، راه و چاه نمیخواد. تعهد میخواد... اراده میخواد... مسئولیت پذیری میخواد !!! که آدم مسئولیت انتخاب خودش و زندگی متأهلی خودش رو بپذیره !!!

کسی که بار یه زندگی مشترک !!!!! روی دوشش هست، وظایفش رو میشناسه و اصول و چارچوب خانواده رو میفهمه و درک میکنه، اگه اینقدر این احساسات بی اساس بهش فشار بیاره که تحمل شرایط براش سخت بشه، تا عوض کردن محل کارش و حتی انصراف از کارش هم پیش میره !!!!!

اصول اخلاقی و دینی به هم گره خورده. پس هر چیزی که از چارچوب اخلاق بیرون بیاد، با نماز و روزه توجیه نمیشه. خیانت هم از قلب و فکر آدم شروع میشه !!! حواست هست؟

دوست عزیز...به نظر من کار شما وحشتناکه..دارین ذره ذره توی باتلاقی فرو میرین که در اومدن ازش تقریبا غیرممکنه..یه لحظه فکر کنین که شوهر شما چنین احساسی رو به یکی از همکارای مونثش پیدا کنه برای دیدنش و بودن باهاش لحظه شماری کنه و مثه شما آرزو کنه که ای کاش قبل از شما با اون خانوم آشنا میشد!! چه حسی بهتون دست میده؟؟ ازدواج یعنی تعهد به شخصی که شریک زندگی شماست..تعهد میدونین یعنی چی؟؟ خیانت فقط رابطه جسمی نیستش ،حتی فکر به مرد غریبه یه جورایی خیانته..اگه شوهرتون خوبه واستون پس چرا خیانت میکنید بهش؟؟؟اگه هم مرد خوبی نیس اول تلاشتون رو واسه بهتر شدنش و رفع مشکلاتتنون بکنین و اگه به نتیجه نرسیدین بعد از جدا شدن ازش به مردای دیگه فکر کنین..عذر میخوام اگه حرفامو بی پرده زدم..

شما با چنان ذوقی می گی برام چای ریخت و
عقب ماشین با هم نشستیم و شوخی کردیم و خندیدم و
تجدید خاطره کردیم
که دختر 14 ساله از دوست پسرش نمی گه!

عشق که نیست
ولی هوس هست !
همسرتون هم مطمئنم این تاپیک را بخونه ناراحت می شه.
مگر این که اصلا بود و نبود شما براش فرقی نکنه و براش مهم نباشید.
برای خودت توجیه نکن که همسرم می دونه و من همکار خانم ندارم و ....