تفاوت سنی معکوس در ازدواج

سلام
به همه دوستان
تاپیک قبلی من خاطرتون هست
تشکر می کنم اون موقع خیلی کمکم کردین اتفاقا به مشاوره های شما دوستان خوب گوش دادم . و تا یه مدتی راحت بودم .
اما متأسفانه موضوع اون طور که می خواستم تمام نشد.
آقای مرتبط برای خواستگار آمدن حالا من چه کنم
یه خلاصه ای از تاپیک قبلی رو می نویسم

امسال شدم یه خانم سی و شش ساله ساکن تهران. مستقل زندگی می کنم شاغلم و مشکل مالی ندارم گذشته سختی داشتم که هنوزم از اون زخم رنج تنهایی برام مونده دو ماه پیش همکاری داشتم که نه سال از من کوچیکتر بود برای من مثل یه برادر کوچک بود راه بیراه به من محبت می کرد آدم ساکتی هستم کمتر کسی از زندگی شخصی من چیزی می دونه به اقتضای شغلم شماره همراهم را بیشتر همکاران دارن و ارتباطات مجازی کاملا کنترل شده و محترمانه هست تمام سعی ام رو کردم که احساسات وارد زندگیم نشه .یه روز همین همکارم چندتا آهنگ فرستاده روی تلگرام این توضیح رو بدم اوقات فراغت موسیقی کار می کنم و ایشون می دونستن منم تشکر کردم بابت ارسال آهنگها چند روز بعد مطالب عاشقانه می فرستاد چشمام گرد شده بود و یه دفعه موضوع علاقه اش رو پیش کشید اولش خندیدم بلند خندیدم بهش گفتم نه سال ازش بزرگتر گفت سن یه عدده و ادامه داد یه ماهی گذشت برام شده بود سرگرمی اصلا حتی تصور هم نمی کنم که به یه نفر با این تفاوت سنی علاقمند باشم و اونقدر اصرار و اصرار کرد که یه جورایی دارم بهش فکر می کنم حتی وقتی گفتم یه بار نامزد داشتم تو جوونی و جدا شدم گفت برام مهم نیست . خیلی از خودم می ترسم می دونم که این کارم درست نیست اما شب که میشه با دو تا سلام و پیامک عاشقانه دوباره باهاش حرف می زنم هر شب هم بهش می گم فکرش اشتباهه حتی دو سه تا دختر خوب بهش پیشنهاد دادم ولی میگه تمام تلاشش رو می کنه تا من راضی بشم فکرم خیلی درگیر شده کتاب خوندن و ... و همه چیز رو گذاشتم کنار شده برام عادت که یه پیام بفرسته مدام سرم تو گوشیه خیلی از خودم خجالت می کشم اون همه چارچوب برای خودم درست کردم ببین به کجا رسیدم... به نظرتون چه کنم به علاقه اش جواب مثبت بدم؟

من ارتباطم رو قطع کردم و به ایشان گفتن اگه مایلن برای می تونن رسما برای خواستگاری برن پیش خونواده ام که اون وقت پاسخ می دهم جوابم مثبت هست یا خیر.
تا مدتها با احترام تمام با من رفتار می کرد ولی دو هفته پیش اومد خواستگاری و حالا من و مانده ام و احساسی که می دانم وجود دارد.
روزی هزار بار با خودم می گویم این ازدواج با فاصله سنی معکوس درست نیست و او روزی چند بار پیغام می فرسته و منتظر جواب منه.

سلام
واقعا نمیفهمم چرا ما ایرانیا اینقدر این عدد شناسنامه ای رو بزرگ کردیم تا جایی که خوشبختی وبدختی وسرنوشت یکی رو به اون نسبت میدیم
چرا شخصیت یه ادم رو جدای از سن شناسنامه ایش در نظر نمیگریم
خواهر زاده خودم پسره همسرش 7سال ازش بزرگتره وعاشقانه دارن زندگی میکنن هر روز هم از زندگیش راضیتره یکی دیگه تو خانواده ما از شوهرش 20سال بزرگتره چندین ساله دارن زندگی میکنن زنه هر روز جونتر میشه الان دوتا بچه هم دارن هیچ وقت نشنیدیم مشکلی داشته باشن همکار خودم تو دانشگاه از شوهرش 12 سال بزرگتر بود چندسال پسره خودش به اب اتیش زد تا بهش رسید واینقد رمیتونم مثال بزنم ازدواجهای با اختلاف سن معکوس که واقعا برای من یکی خیلی مسخره است به خاطر یه عددیکی بخواد یه شانس تو زندگی از خودش یا یه نفر دیگه رو بگیره
اگه پسر واقعا بخوادهمجوره پای این مسئله ایستاده براش مهم نیست خود شما وشخصیت شما براش مهمید نه سن سالتون نه اینکه مثل کالا بخواد نگاه کنه که تاریخ انقضاتون کی هست مثل 80درصد مردای ایرانی برای زن تاریخ مصرف تعیین میکنن دخترا رو سن سالشون ارزش گزاری میکنن برای ازدواج
ومهمتر خانوادش مشکلی ندارن چرا بایداینقدر خودتون برای تصمیم گیری اذیت کنید
چند جلسه برین مشاوره بیشتر اشنا بشین در نهایت با خیال راحت تصمیم بگیرین این همه استرس دودلی وسرزنش کردن خود واحساستون نداره

سلام

چن تا کاربر همچین سوالاتی در این جا مطرح کردن و بیشتر دوستان بالاتفاق نظر دادن که خودداری شود ..

حالا اگه فاصله سنی یکی دو سال بود میشد امیدواری داد

اما فاصله نه سال حتی اگه پسر بزرگتر باشه توصیه نمیشه چه برسه دختر از پسر بزرگتر باشه

ولی برای اینکه مطمئن بشید یه جلسه تشریف ببرید مشاوره و تست شخصیت و تست ازدواج پر کنید تا راحتتر بتونید با جواب مشاور تصمیم بگیرید

در این بین استثنائاتی هم وجود داره , ازدواج کردنو دارن زندگی میکنند ولی هیچ کس از درونشون اطلاعی نداره

نمیخوام بترسونمتون ولی اگه شکست دوباره ای بخورین از این هم تنها تر میشید .. اگه اون اقا اسیر احساسات شده باشه واقعا بعدا کارتون سخت تر خواهد شد

بازم میگم برای اطمینان به چن تا مشاور زبده و متخصص مراجعه کنید..

یه بار تنهائی تشریف ببرید و بار دوم دو تائی

به نظر منم حتما مشاوره ازدواج برید...مخصوصا که شما قبلا یه شکست داشتید الان باید بیشتر دقت کنید که خدای نکرده دوباره آسیب نبینید...فعلا نزارید احساسات از عقلتون پیشی بگیره...این آقا اگر از همه نظر برای ازدواج با شما مناسب باشه باز هم اختلاف سنی معکوس شرایط خودش رو داره که باید ببینید براتون مشکل بوجود میاره یا نه.

به هیچ عنوان همچین ریسکی را انجام ندید مگر با مشاوره.هر چند به نظر من حتی مشاوره هم لازم نیست.
من افراد زیادی را دیدم که اختلاف سنی بالاتر از شوهرشون داشتن و خیلی به مشکل برخوردند. هر چند اگر از بیرون به زندگیشون نگاه میکردی به نظر میومد هیج مشکلی نداشته باشند.
این را حتما در نظر بگیرید که چهارسال دیگه شما یک خانم چهل ساله هستید که بچه داری همسرداری همراه کار بیرون از خونه خستتون کرده اما همسرتون یه مرد سی و یک ساله و در اوج جوانی.
واین با وجود جامعه امروزی خیلی خطرناکه.

از همه شما دوستان خوب ممنونم . کاملا درست میگین این موضوع اشتباهه خودم به خوبی میدونم اما این آقا و نحوه حضورش در زندگی من باعث شده تا احساساتم جلوی منطق باشه اگه کسی به خودم بگه با این تفاوت سنی میخوام ازدواج کنم قطعا بهش میگم نه ولی با خودم میگم رنج تنهایی تا کی؟ آدمی که به شدت به احساس و روح و جسم شما احترام میگذاره نمیشه بهش فکر نکرد.
من چه جوری با این احساسم کنار بیام ؟ چه جوری بهش بگم به دردش نمیخورم که راحت دست برداره. اتفاقا امروز بهش گفتم بریم مشاوره . میگه جواب همه مشاورا رو میدونم جواباشون با پاسخی که تو این مدت از خودتون شنیدم یکی هست همه تون میخواین بگین من احساساتی هستم این ازدواج نتیجه اش شکسته. الانم سر درد شدیدی دارم و واقعا به خاطر این موضوع دارم از هم میپاشم خدایا این دیگه چه مدل ازمشکله؟

میدونین واقعیت اینه که من چند سال قبل عقد کردم و در دوران عقد جدا شدم اون زمان آقایی که همسر من بود حتی جسم من رو تحقیر میکرد چشمام دستام و حتی روحیات منو به سخره میگرفت اعتماد به نفس منو از من گرفت ولی این آقا کاملا برعکس از پوشش من تعریف میکنه تا ستایش روحیات من. و یه خلا و کمبود تو زندگیم داره پر میشه. و یه ترس شدید به وجود اومده . دو تا احساس خطر میکنم یکی حضور این آقا و آینده و دیگری از دست دادن این آقا. برام دعا کنید بهم کمک کنید بدجوری بهم ریختم

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط baran96

از همه شما دوستان خوب ممنونم . کاملا درست میگین این موضوع اشتباهه خودم به خوبی میدونم اما این آقا و نحوه حضورش در زندگی من باعث شده تا احساساتم جلوی منطق باشه اگه کسی به خودم بگه با این تفاوت سنی میخوام ازدواج کنم قطعا بهش میگم نه ولی با خودم میگم رنج تنهایی تا کی؟ آدمی که به شدت به احساس و روح و جسم شما احترام میگذاره نمیشه بهش فکر نکرد.
من چه جوری با این احساسم کنار بیام ؟ چه جوری بهش بگم به دردش نمیخورم که راحت دست برداره. اتفاقا امروز بهش گفتم بریم مشاوره . میگه جواب همه مشاورا رو میدونم جواباشون با پاسخی که تو این مدت از خودتون شنیدم یکی هست همه تون میخواین بگین من احساساتی هستم این ازدواج نتیجه اش شکسته. الانم سر درد شدیدی دارم و واقعا به خاطر این موضوع دارم از هم میپاشم خدایا این دیگه چه مدل ازمشکله؟

---

سلام...
بنظرم بجای اینکه روی همین یک مشکل تمرکز کنید، به بقیه مسائل موجود بپردازید. به فرض ایشون تفاوت سنی نداشتند، شما چه مراحلی رو بعد از خواستگاری طی میکردید؟ (تحقیق،آشنایی با خانواده،مشاوره،شناخت، ...)

اینکه این تفاوت سنی خیلی مهمه و زیان های خودش رو داره، دوستان توضیحات کافی دادند.
اما خود شما چرا در بن بست هستید؟سن فقط یکی از معیارهاست. یعنی با بقیه اصلا مشکل ندارید؟!!
پله به پله مراحل رسمی رو پیش برید و حتما کار رو به مشاوره بکشونید. بجز موضوع سن، ببینید از نظر شخصیت، اخلاق و سایر ویژگی ها ایشون در چه طبقه ای هستند.

اگر واقعا عاشق شما هستند و این مورد رو عاقلانه هم پذیرفتند که چه عواقبی میتونه داشته، همچنین اگر شما هم بعد از اتمام تحقیقات و سایر شناخت ها، عاقلانه به این درک برسید که توانایی کنار آمدن با مشکلات آینده رو دارید، این ازدواج عاقلانه و عاشقانه خواهد بود...
وقتی مسیر درست طی بشه، ضریب خطا پایین تر خواهد بود و در مورد درست بودن مسیر، تفاوت بین 36 سال یا 26 سال نیست...


درپایان،
تعهد مرد به زن، وابسته به زیبایی و سر بودن زن نسبت به مرد نیست، بلکه عامل اصلی ایجاد حس تعلق بین دو طرف و ماندگاری این حس هست...سر بودن یا زیبایی کمک کننده هست.
شاید الان ایشون با شما مشکلی نداشته باشند، 20 سال بعد، شما به مراتب شکسته تر از ایشون خواهید بود... این تعلق هست که باعث میشه چنین زندگی‌ای بعد از 20 سال از هم نپاشد. لطفا بجای تمرکز روی اختلاف سنی، با دید عاقلانه روی شخصیت و خانواده ایشون تمرکز کنید و ببینید چنین وفاداری یا تصمیمی گیری عقلانی‌ای در ایشون وجود دارد یا خیر...

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط baran96

از همه شما دوستان خوب ممنونم . کاملا درست میگین این موضوع اشتباهه خودم به خوبی میدونم اما این آقا و نحوه حضورش در زندگی من باعث شده تا احساساتم جلوی منطق باشه اگه کسی به خودم بگه با این تفاوت سنی میخوام ازدواج کنم قطعا بهش میگم نه ولی با خودم میگم رنج تنهایی تا کی؟ آدمی که به شدت به احساس و روح و جسم شما احترام میگذاره نمیشه بهش فکر نکرد.
من چه جوری با این احساسم کنار بیام ؟ چه جوری بهش بگم به دردش نمیخورم که راحت دست برداره. اتفاقا امروز بهش گفتم بریم مشاوره . میگه جواب همه مشاورا رو میدونم جواباشون با پاسخی که تو این مدت از خودتون شنیدم یکی هست همه تون میخواین بگین من احساساتی هستم این ازدواج نتیجه اش شکسته. الانم سر درد شدیدی دارم و واقعا به خاطر این موضوع دارم از هم میپاشم خدایا این دیگه چه مدل ازمشکله؟

---

سلام

ایشون خودشونم میدونن که کارشون اشتباهه و واسه همین جرات اومدن به مشاور رو ندارن..

سوای مخالفت احتمالیه مشاور , مخالفت خونوادش هم اضافه خواهد شد.. و انها شمارو به چشم کسی که پسرشو فریب دادن نگاه خواهند کرد ( عذر میخوام از بیان صریحم)

نگاههای مردم وقتی با هم هستید

رفتار نا معلوم خونوادش با شما و شاید عدم پذیرش شما

احتمالا بعد از فروکش کردن عشق و هیجانات اولیه مشکلاتی از قبیله مقایسه هم به دید ایشون اضافه بشه

و در آخر میتونم بهتون بگم شاید هم هیچ کدام از این مشکلات برای شما بوجود نیاد ولی احتمالش زیادتر ..

شاید شما هم جزو اون چن درصد استثنائات بشید و زندگیه خوبیرو ادامه بدید ..

حالا اکه ایشون مشاوره نمیاد خودتون حتما یه جلسه تشریف ببرید .. چون ریسک بالائی داره و شما یه بار مشکلات متاهلی رو حس کردین

با سلام خدمت شما دوست عزیز

تجربه شخصی من در این زمینه خودم هفت سال از شوهر بزرگترم و 12 سال از زندگی مشترک ما میگدره خدا را شکر از زندگیم راضیم


جاری منم چند سال از شوهرش بزرگ تره 5 سال میشه که عروسی کرده تا جایی که من میدونم 90 در صد از زندگیش راضیه


یکی دگه از فامیل ها مون خانمش ازش چند سال بزرگتره ماشالله اینقدرخوش بخت هست و خانمش را دوست داره که نگو ونپرس یه روز که خونه شون بودیم برای مادرم میگه خاله جان من میدونم که هر کس همسرشو دوست داره ولی من احساس میکنم از همه کس بیشتر وبیشتر خانمم دوست دارم :43:اونا دیگه تقریبا 25 سال یا بیشتر هم از زندگی مشترک شون گدشته ماشالله خوش وخوشحال زندگی شون را میکنن

ان شالله که تو هم هرچه که به صلاحت باشه برات رقم بخوره

اجازه بدین کمی از زندگی و شرایطشون بگم خانواده متوسطی دارن و زمانی که دیپلم گرفتن دانشگاه قبول نمیشن قبل از سربازی در رستوران مشغول به کار میشن از اون آدمهای ساکت که سرش به کار خودشه بعد از سربازی به دلیل بیکاری و از سر ناچاری یه کارخدماتی رو شروع میکنن به عبارت بهتر نظافتچی یه شرکت میشن و به گفته خودشون از طرف اقوام و دوستان مورد تمسخر قرار میگیرن ولی حرف کسی براش مهم نبوده با حقوق خودش شروع به درس خوندن میکنه و لیسانس میگیره با معدل هیجده به بالا بعد هم خودش رو برای فوق آماده میکنه و خودش میگه یه روز مشغول شستن دستشویی بوده که بهش خبر میدن یه کار خوب براش پیدا شده اون شرکت رو ترک میکنه و به محل کار من میاد و از همون روزهای اول حس میکنه به من علاقمند هست.
ظاهرا خودساخته و اهل کار هست به غیر از خونوادش با دوستاش رابطه ای جز احوالپرسی نداره به حرف مردم اهمیتی نمیده میگه اگر میخواستم اهمیت بدم زمانی که توالت میشستم نمیتونستم کار کنم و خرج تحصیل بدم اهل پس انداز هست و تا حالا کوچکترین مطلبی. دروغ راجع به حقوق و داشته هاشون نگفتن در حالی که نامزد قبلی من حتی میزان حقوقش رو هم نگفته بود. خواهر و برادرهاش ازدواج کردن و تهران زندگی میکنن . پدرش کارگر یه کارخونه بوده و بازنشسته شده . تو محیط کار بسیار مرتب مودب و آراسته ظاهر میشن و تا حالا از کسی نشنیدم بدی بگه و این نکته رو بگم همکار خانم زیاد داریم و رفتار ایشون طوری هست که چندین بار خودم شنیدم همکاران آقا بهش پیشنهاد ازدواج میدن با همکاران خانم یا اقوامشون ولی با لبخند میگه فعلا تصمیم ندارم.
البته میدونم اینا ظاهر آدمهاست و باطن زندگی رو به سختی میشه فهمید.
به دوستان خوبم بگم ترس من از سن ایشون نیست از اینکه دو سال بعد پشیمون بشه و من بمونم و زندگی ویران.
منم خیلی پولدار و زیبا نیستم که بگم چشمش دنبال پول و مقام منه با هزار بدبختی رو پای خودم ایستادم.
موضوعی که هست و شاید مهم باشه زمانی که ایشون پیشنهاد رو مطرح کردن سن منو نمیدونستن و وقتی گفتم سنم رو گفت من فکر میکردم نهایتا چهار سال بزرگتر باشین باهاش کنار اومدم همه میگن صورت من سنم رو کمتر نشون میده اون زمان برای اینکه از شر اصرارش خلاص بشم مجبور شدم داستان جدایی از نامزدم رو براش بگم یادآوری اون داستان بعد از چند سال باعث شد که حالم خیلی بد بشه و تمام داستان رو براش بگم مثل کسی که یه گوش پیدا کرده درد و دل کنه همه اش میگم نکنه دلش برای من سوخته .
و اینکه خانواده اش به اصرار و به ظاهر راضی هستن متأسفانه مادرشون راضی نیست به هیچ وجه.

با سلام

راهکار اساسی برای شما مشاره هست شما با مشاوره و انجام تست های شخصیت و کمک یک مشاور حاذق می توانید به همه این دغدغه ها خاتمه داده و به تصمیمی درست برسید ... دقت کنید که هرکدوم به تنهایی نزد مشاور رفتن هم نتیجه مناسب را نمی دهد بلکه نیاز هست هردو با هم نزد مشاوری مطمئن بروید و بخواهید در صورت لزوم تستهای مختلف متناسب با دغدغه های شما انجام شود و شما هم نگرانیهایتان را با مشاور در میان بگذارید تا مشاور با برسسی ابعاد شخصیت و خلقیات خواستگارتان راهنمایی لازم را بدهد ... اگر نتیجه مثبت بود که با اطمینان خاطر اقدام می کنید و اگر نتیجه منفی بود باز هم شما با خیال راحت به ایشون نه می گویید ضمن اینکه ایشون هم با توجه به طی مراحل مشاوره ای دقیق امکان قانع شدنشون هست .... به نظر نمیاد فردی غیر منطقی باشند و اگر نتیجه مشاوره منفی بود ادله را نپذیرند ... و به نظر می رسد ایشون با اعتماد به نفس به تشخیص خود مطمئن هست لذا در این صورت نتیجه مشاوره می تواند کمک زیادی بکند ... شما هم دارید به دغدغه هاتون بیشتر به شکل احساسی توجه می کنید چون راه عقلانی و منطقی این نیست بلکه همان اقدام مشاوره حضوری هردو با هم هست ...

اینجا دوستان از تجربه های مثبت و منفی نمونه هایی از این نوع ازدواجها می گویند که همگی مبتنی بر شخصیت طرفین آن و میزان سنخیت آنهاست و همین نشان می دهد این تفاوت فی نفسه نمیتواند باعث صدور یک حکم قطعی کلی شود بلکه شخصیت طرفین این فاصله سنی و شرایط و میزان سنخیت آنها مهم هست

نکته خیلی مهم در این موضوع این است که هردو طرف با هم مراحل شناخت و مشاوره را طی کنند و نه یک طرفه مثلاً شما اینجا می آیید و مثلاً به این نتیجه می رسید که این ازدواج مناسب نیست و باید نه بگویید ... او که خواستگار شماست هم سهیم است و نمیتوانید یک طرفه تصمیم بگیرید بلکه بهتر این است وقتی ایشون رسمی وارد کار شده و جدی هست با هم مشاوره بروید و به موضوع بطور جدی بپردازید .....

همه آنهایی که اینگونه ازدواجی داشته اند و خوشبخت و موفق دارند زندگی می کنند را اگر مقایسه کنید با آنهایی که عکس این تجربه را دارند خواهید دید که به شخصیت و روحیات و شرایط و میزان سنخیت و تعلق خاطر بین آنها برمی گردد .... یعنی بررسی از این جهت مهم هست ...... اینها در کل موارد استثنا هست که به همین دلیل هم نیاز به بررسی مشاوره ای بیشتری دارد تا بهتر نتیجه بگیرید .... چه بسا اینجا با راهنمایی دوستان شما بگویید نه .... اما همیشه به خود بگویی شاید اشتباه کردم و یا با کس دیگری ازدواج کنید و با توجه به اینکهه هیچ انسانی کامل نیست وقتی قوتهایی که در این فرد دیده ای در او نبینید بگویی چ اشتباهی کردم اورا رد کردم ....... لذا به همین دلیل هم وقتی با نظر یک مشاور مطمئن و در صورت لزوم تستهای شخصیت مختلف و مورد نیاز به نتیجه برسید خیالتان راحت اسنت و با اطمینان تصمیم می گیرید


موفق باشید

عزیزم ما تو فامیلمون فاصله سنی زیاد بین دختر و پسر داریم، تو بعضیا دختره بزرگتره و تو بعضیا پسره. به جرات می تونم بگم خوشبختن. من نمی دونم این "فاصله سنی زیاد،بده" از کجا نشات گرفته واقعا؟! یکی دختره 20 ساله، شوهرش 35 سالشه ، حالا مرده به اصطلاح سرد مزاجه، گذاشتن پای سنش! و یا برعکس! مگه نداریم مرد 50 ساله که سه تا زن و دوتا صیغه و 6 تا دوس دختر داره؟! خب این چرا سرد نیس اون وقت؟!......(حالا مثال زدما). مگه نداریم زن و شوهری که هم سنن ولی انقد تو زندگیشون مشکل دارن که طلاق می گیرن؟! خب چی شد پس؟ اینا که فاصله سنیشون اوکیه!
عزیزم خدا رو شکر سه تا مورد و ازت نگرفتن، عقلت، کاغذ دم دستت و مدادت! یه کاغذ قلم وردار ویژگی هاتون رو توش بنویس. همه موارد و بررسی کن، قیافه، حرفه، اخلاق، دوس داشتن و غیره.
ممکنه شما 40 ساله باشی ولی بیبی فیس باشی، ممکنه اون آقا 20 ساله باشه ولی 35 بزنه! حالا من فقط قیافه رو مثال می زنما، خیلی از موارد دیگه هستن. ببین احساست بهش چیه، اصلا دوس داری با پسر کوچیک تر از خودت ازدواج کنی یا دوس داری مرد زندگیت یکم سن بالا بزنه؟ همه اینا فرد به فرد متفاوته. مثلا من یه دوستی داشتم با یه پسری ازدواج کرد، هر دوشون 20 سالشون بود و پسره خیلی کوچیکتر میزد. از نظر من بچه بود ولی از نظر دوستم نه! (خیلی هم ازدواج از همه لحاظ موفقی داشت و من همچنان بی یار تشریف دارم!:311:!)

پسری هست 20 سالشه جنمش می ارزه به صد تا مرد 35 ساله و و و و ........

ببین دقیقا مشکلت با این ازدواج چیه؟ مشکلت حرف مردمه؟ حرف خانواده س؟ مشکلت قالب گچیه که تو ذهنت شکل گرفته با عنوان فاصله سنی معکوس؟ اصلا پسندش کردی؟ اخلاقش چجوریه ایمانش چجوریه؟ اصلا قیافه اون آقا چه شکلیه؟ به هم میاین؟ کما اینکه خیلی از پسرا رو دیدم با دختر بی قیافه تر از خودشون ازدواج کردن ولی چون ازدواجه خوب پایه ریزی شده پسره عاشقه واقعا. آدم کیف می کنه نگاشون کنه. تو دلم بهشون آفرین می گم.

شما اولا ایشون رو با این دید مورد سنجش قرار بده که به فرض سه سالم ازت بزرگتره، اگه همه چیو بررسی کردی دیدی واقعا به هم میاین و می تونین یه زندگی رو پایه گذاری کنین بعد این قضیه سن رو بیار وسط. ببین اون وقت چی میشه. . . عزیزم من نمی گم حتما با این آقا ازدواج کن ولی بهتره بررسیش کنی.

پ.ن: به خاطر این هم که سی و شش سالته و موقعیت های بعدی در کار خواهد بود یا نه، ازدواج نکن!:305: