رابطه عکس بین منطق و احساس در سنین نوجوانی :| !!!

نمیدونم دنبال جوابم یا چیز دیگه ولی میخام حرف بزنم تا نترکم همین ...

دوس دارم نظراتتونو ببینم !
.
.
.
.
من 17 سالمه درگیر یه رابطه با دختری که 5 سال از خودم بزرگتر بود شدم ...
توی آموزشگاه زبان تدریس میکنم ... اوایل تدریس دوس داشتم با معلمای آموزشگاه سلام علیک داشته باشم ... این دختر 22 ساله اونجا درس میداد ... خلی سرد بود رفتارش برام عجیب شد ... یروز یکی از دوستام پیج اینستاشو بهم داد منم فالو کردم و این شد آغاز کار ما ... اولش خاستم یه برنامه بهش معرفی کنم که زبان کره ای یاد بگیره چون دوس داشت ... بعد یه مدت چت کردن راجع به این مسئله هم اون از من خوشش اومد هم من از اون ... همدیگه رو شناختیم ... بعضی روزا دوروبر 4 ساعت چت میکردیم ... با اینکه خودش خوشش نمیومد که راجع به خودش بگه ولی بعد گذشت چن وقت از خودشو زندگیش برام گفت و چن بار باهم بیرون رفتیم و کلا رابطمون اکیدا صعودی بود ... همش مات و مبهوت این بودم که چجوری این رابطه به این شدت شکل گرفت ؟؟؟ معمولا دخترا به پسرای کوچیکتر از خودشون مث بچه نگا میکنن ولی اون اینجوری نبود ...

7 ماه همه چی خوب پیش رفت تا اینکه اومدو گفت با یه پسر 22 ساله خیلی وقته دوسته و میخان متعهد شن و بعد یه مدت ازدواج کنن ... منم با اینکه 7 ماه سعی کردم خوشحالش کنمو حالشو خوب کنم الان باید سعی کنم فراموشش کنم ... با اینکه دوس داره هر چند دست و پا شکسته رابطشو باهام حفظ کنه ولی من قبول نمیکنم با این وضعیت ... اخلاقی نیس ... ولی این اخلاقه مسخره فقط خره منو باید بگیره ؟؟ من این وسط چه گناهی کردم ؟؟ همش درگیر این بودم توی این قضیه منطق پیروز میشه یا احساس ! منطق پیروز شد !! منطق میگف نمیشه باهم باشیم و همینم شد ... حالا من موندمو یه عالمه خاطره و یه سری واقعیت تلخ که روزی 40 بار از ذهنم رد میشن و هی مجبورم از فکر دربیام !

بعد از این ماجرا احساس میکنم خسته شدم !! نمیخام بگم تسلیم سرنوشت شدم نه ! ولی احساس میکنم اندازه 4و5 سال پیرتر شدم ... انگار یخورده زود بود همچین اتفاقی واسم بیفته !! حالا یه پسر 15 ساله هم عاشق میشه ولی اینکه عاشق دختر 22 ساله بشیو اونم دوستت داشته باشه و تهش این شکلی تموم شه دیگه خیلی عجیب غریبه ... شکست عاطفی اونم تو شرایطی که باید کل ذهنیتم درسم باشه ... به تنها بودن عادت داشتم ولی الان دیگه نه ... دوسش ندارم ... همش کلی حرف هس که حس میکنم باید به یکی بگم ... و جالب اینجاس که بعضی وقتا ناخوداگاه توی خلوتم باهاش حرف میزنم ... دیوونه نیستمااا کلا اینجوریم ! به یکی زیاد فک کنم دیگه تخیلاتم بهم اجازه میده تو ذهنم تصورش کنمو باهاش حرف بزنم ...

این رابطه قراره مثه یه لکه سیاه بچسبه به 17 سالگیم و 10 سال دیگه هم که یاد این روزا بیفتم حماقتم یادم میفته !! حماقت به خاطر اینکه وابسته شدم درحالی که نباید میشدم ...


از قبل عید که اوضاع بهم ریخت و میدونستم یه اتفاقی قراره بیفته چن جلسه مشاوره رفتم و اونم یه سری بدیهیات تحویلم داد ...

تنها چیزی که الان دستگیرم شد رابطه مضحکه بین منطق و احساس بود !!!!
فهمیدم اگه میدونی با شروع رابطه وابسته میشی و نمیتونی تحمل کنی اصلا رابطه ای رو شرو نکن تا وقت مناسبی از راه برسه ... زمانی که یه جوونی و احساساتتو میتونی تا حد معقولی کنترل کنی و میتونی به یه رابطه بادوام با کسی که دوسش داری فک کنی !
.
.
.

دوستان لطفا فقط نگا نندازید یه چیزی بنویسید اصن به من دری وری بگید ولی یچی بنویسید !! :))))

سلام

همونطور که خودت هم می دونی یه رابطه کاملا اشتباه بوده که تمام شده.
همه ما اشتباه می کنیم. مهم این هست که توی اشتباهاتمون غرق نشیم، وقتی فهمیدیم سریع جلوش را بگیریم و بعد هم ازش درس بگیریم و تکرارش نکنیم.

کما این که شما هم همین کار را کردی
هم رابطه را قطع کردی
و هم تصمیم گرفتی وارد رابطه های پوچ و بی هدف و از ابتدا اشتباه، نشی.

همیشه امکان لغزش دوباره هست ولی خب امیدوارم و سعی دارم وارد شرایطی نشم که مجبور شم دوباره تا تهش برم ...

آدما خیلی کم از کاراشون درس درست و حسابی میگیرن ... ولی خب به خاطر تلخیش دیگه سمتش نمیرن ... حداقل برای یه مدت طولانی ...

نمیدونم شاید اینکه اسم "اشتباه" روی رابطه بزاریم درست نباشه ... شاید من از دیدگاه اشتباهی داشتم رابطمونو میدیدم ...

شاید حتی اگه مجبور به ترکش نمیشدم فعلا توی این منجلاب دستو پا میزدم و سعی میکردم خودمو گول بزنم ...

این واسه من حماقت نبود فقط بیان احساساتم به پاکترین شیوه بود به کسی که دوسش داشتم ...

ولی وقتی یه طرفه شد و این داستان پیش اومد خودمو مجبور کردم که همه چی تموم شه ...

دلیلشم فقط و فقط یچیز بود ... سن من خیلی کمتر بود ... انقدی که به اون اجازه بده با کس دیگه ای باشه ...

ولی خب بچه نیستم !! :)

به هر حال ممنون بابت پیامتون کم کم داشتم ناامید میشدم !

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط شیدا.

سلام

همونطور که خودت هم می دونی یه رابطه کاملا اشتباه بوده که تمام شده.
همه ما اشتباه می کنیم. مهم این هست که توی اشتباهاتمون غرق نشیم، وقتی فهمیدیم سریع جلوش را بگیریم و بعد هم ازش درس بگیریم و تکرارش نکنیم.

کما این که شما هم همین کار را کردی
هم رابطه را قطع کردی
و هم تصمیم گرفتی وارد رابطه های پوچ و بی هدف و از ابتدا اشتباه، نشی.

---

همیشه امکان لغزش دوباره هست ولی خب امیدوارم و سعی دارم وارد شرایطی نشم که مجبور شم دوباره تا تهش برم ...

آدما خیلی کم از کاراشون درس درست و حسابی میگیرن ... ولی خب به خاطر تلخیش دیگه سمتش نمیرن ... حداقل برای یه مدت طولانی ...

نمیدونم شاید اینکه اسم "اشتباه" روی رابطه بزاریم درست نباشه ... شاید من از دیدگاه اشتباهی داشتم رابطمونو میدیدم ...

شاید حتی اگه مجبور به ترکش نمیشدم فعلا توی این منجلاب دستو پا میزدم و سعی میکردم خودمو گول بزنم ...

این واسه من حماقت نبود فقط بیان احساساتم به پاکترین شیوه بود به کسی که دوسش داشتم ...

ولی وقتی یه طرفه شد و این داستان پیش اومد خودمو مجبور کردم که همه چی تموم شه ...

دلیلشم فقط و فقط یچیز بود ... سن من خیلی کمتر بود ... انقدی که به اون اجازه بده با کس دیگه ای باشه ...

ولی خب بچه نیستم !! :)

به هر حال ممنون بابت پیامتون کم کم داشتم ناامید میشدم !

کم بودن سن بد نیست :)
باید خوشحال هم باشید که سنتون کمه و هنوز کلی راه نرفته دارید :72:


توی سن شما ارتباط با دختری 5 سال بزرگتر جای سوال داره
اون خانم تقریبا می شه گفت در سن ازدواج بوده
ولی شما؟

معمولا دختر از پسر چند سالی کوچکتر باشه بهتر هست ( مخصوصا برای ازدواج در جوانی، چون با بالا رفتن سن این اختلاف کمتر خودش را نشون می ده)
دختر مناسب شما ( چند سال دیگه انشالله) می تونه 4-5 سال کوچکتر باشه، یعنی ده سال از دختری که باهاش دوست بودی کوچکتر!

منظور من نقش سن در زیبایی ظاهری و بدنی و جوانی نیست
نقشش در درک متقابل شما و دختر مورد نظر هست.

شما خواهر داری؟
بزرگتر؟ کوچکتر؟
رابطه ات با مادرت چطوره؟
این دختر برات جذابیت جنسی داشت یا از مصاحبت و همراهیش لذت می بردی و بهش احتیاج داشتی؟

---------------------
با 17 سال سن می شه قانونی کار کرد؟
آموزشگاه زبان چطوری شما را استخدام کرده؟

اول از همه خودتون رو بابت این اشتباه ببخشید.

با خودتون روراست باشید. همه ماها در زندگی هامون خطاهایی کردیم .

مهم ترین نکته گذر کردن از اون مرحله ، وتلاش برای بهتر زندگی کردن بر اساس یک اصول بی عیب و نقص می باشد.

در جا زدن ، یک سمه. کلا بیا بیرون .

حتی از این تاپیک هم بیا بیرون . هر چیزی که شما را به یاد اون تجربه می اندازد اجتناب کن.

یک صاحب نظری مثال جالبی می زد که مناسبه اینجا بیانش کنم .

اشتباهات ما در زندگی مانند کود زراعی هستند یا می توانی در اون بمانی و با یاد آوری وکنکاش خودت رو آغشته به کود کنی ویا می توانی از ان جهت تقویت کشت و زرع زندگی ات استفاده کنی و از زندگی محصول با کیفیت برداشت کنی.

ببین می خواهی چه کار کنی می خواهی در آن غوطه بزنی یا از ان به عنوان کود زراعی برای کشت محصول زندگی پر رونق استفاده کنی؟

آقا حامد، از نظر من خیلی وحشتناکه که یک خانم 22 ساله با شما که 17 سالته وارد رابطه شده چون این رابطه خود بخود آسیب زننده و با احتمال بالای سوءاستفاده از جانب ایشون بوده. در واقع کاری که این خانم کردند در خیلی از کشورها شدیدا قبیح و مجرمانه است چون شما هنوز زیر سن قانونی هستید.

دنیای یک فرد 22 ساله با یک فرد 17 ساله عمیقا متفاوته. شما هنوز وارد بزرگسالی نشدید و بی تجربه اید در حالی که ایشون حتی ممکنه تحصیل در دانشگاه رو به پایان رسونده باشند! در نتیجه ی این تفاوت شما دو نفر در جایگاه برابری در رابطه نبودید و ایشون بودند که رابطه و همین طور شما رو کنترل می کردند. چنین رابطه ای قطعا آسیب زننده است و بخشی از ناراحتی و فشاری که الان تحمل می کنید در نتیجه آسیب هاییه که در جریان رابطه خوردید و نه صرف قطع رابطه. این رو هم بدونید که شما تقصیری در اتفاق هایی که افتاده ندارید و لازم نیست خودتون رو الکی سرزنش کنید.

توصیه من اینه که هرکاری می کنید حداقل تا چندسال دور رابطه با خانم هایی که تا این اندازه از شما بزرگتر هستند رو خط بکشید و روی تحصیل و شغل خودتون تمرکز کنید. موفق باشید. :72:

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط شیدا.

کم بودن سن بد نیست :)
باید خوشحال هم باشید که سنتون کمه و هنوز کلی راه نرفته دارید :72:


توی سن شما ارتباط با دختری 5 سال بزرگتر جای سوال داره
اون خانم تقریبا می شه گفت در سن ازدواج بوده
ولی شما؟

معمولا دختر از پسر چند سالی کوچکتر باشه بهتر هست ( مخصوصا برای ازدواج در جوانی، چون با بالا رفتن سن این اختلاف کمتر خودش را نشون می ده)
دختر مناسب شما ( چند سال دیگه انشالله) می تونه 4-5 سال کوچکتر باشه، یعنی ده سال از دختری که باهاش دوست بودی کوچکتر!

منظور من نقش سن در زیبایی ظاهری و بدنی و جوانی نیست
نقشش در درک متقابل شما و دختر مورد نظر هست.

شما خواهر داری؟
بزرگتر؟ کوچکتر؟
رابطه ات با مادرت چطوره؟
این دختر برات جذابیت جنسی داشت یا از مصاحبت و همراهیش لذت می بردی و بهش احتیاج داشتی؟

---------------------
با 17 سال سن می شه قانونی کار کرد؟
آموزشگاه زبان چطوری شما را استخدام کرده؟

---

راه نرفته! ... جالب بود :)

آره خب معلومه نمیشه رابطه بادوامی بشه . البته افرادی هستن که با دختر 5 سال بزرگتر ازدواج کردن که به قول خودتون مشکلات زیادی میتونه شکل بگیره ! ببخشید انتخاب همسر و همدم مث انتخاب کالا نیس که بخای بگی یدونه که کوچیکتر از خودمه برمیدارم اگه عاشقش بشی دیگه شدی ... البته میگم "اگه عاشقش بشی" نه اینکه دوستش داشته باشی !

خواهر ندارم . رابطم با مادرمم بد نیست ولی خب زیاد با هم حرف نمیزنیم ... و احتمالا از این جوابم شما میخاین نتیجه بگییرین که کمبود محبت دارم و این چیزا ... حتی اگه حرفتون درستم باشه من این رابطه رو به این قصد که کمبودی رو جبران کنم شروع نکردم ... میخاستم کمکش کنم . خوشحالش کنم . خب طبیعتا اونم کمکم میکرد . ولی کمبود عاطفه و این چیزا نیست :) .

این دختر با اینکه خیلی زیبا بود ولی اصلا به جذابیت جنسی حتی فک نمیکردم . رابطه ما پاک تر از این بود که بخام حتی به خودم اجازه بدم به این چیزا فک کنم .

رابطه ما هیچ وقت درک نمیشه کما اینکه الان که خودم فک میکنم خودمم درکش نمیکنم درست و حسابی!! اون حتی منو داداشی صدا میزد ... نفهمیدم از این رابطه چی میخام . اگه میفهمیدم به این روز نمیفتادم !

.................................................. ...........................
قانون!! :))))))) از چی حرف میزنین!!؟

من تازه یه ساله زبانم تموم شده یادگیریش . بعدش به فکر ttc بودم که با این مدرک اجازه تدریس داشته باشم . ولی فعلا کلاساشو شرکت نکردم . تابستون ایشالله :) . اول یجورایی غیرقانونی !! بعدش گزینش شدم از طرف آموزش و پرورش .

خب اصلا بحث تعریف از خودم نیس ولی تو تدریس مشکل خاصی ندارم و کارم بد نیست به همین خاطر فعلا تو آموزشگاه خودمون بعدشم توی یه آموزشگاه دیگه تدریس میکنم . به عنوان کار پاره وقت بد نیست . میتونم وقتی دانشجو شدم مفصل به تدریس بپردازم.

آقا حامد بیان جالبی داری و به نظر بزرگتر میای . معمولا نوجوونا تو این سن خیلی احساسی ترن اما شما عاقلانه صحبت میکنی و حتی عاقلانه تر کارهایی که کردی رو تحلیل میکنی .
اینکه این رابطه درست بوده یا غلط یا حتی منطقی یا غیر منطقی رو فقط خودت میتونی جواب بدی .
فکر می کنی اون دختر خانم هم همین احساس رو نسبت به این رابطه داشته ؟
اینکه اون تو رو داداشی صدا میزده بنظرت دلیل خاصی نداشته ؟
اصلا تو این مدت که رابطه داشتین شده راجع به احساست باهاش حرف بزنی ؟
این رابطه بین احساس و منطقی که ازش حرف میزنی خیلی یکطرفه میاد . بنظرم احساس و منطق طرف مقابل رو نادیده گرفتی .
موفق باشی .

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط 321

آقا حامد بیان جالبی داری و به نظر بزرگتر میای . معمولا نوجوونا تو این سن خیلی احساسی ترن اما شما عاقلانه صحبت میکنی و حتی عاقلانه تر کارهایی که کردی رو تحلیل میکنی .
اینکه این رابطه درست بوده یا غلط یا حتی منطقی یا غیر منطقی رو فقط خودت میتونی جواب بدی .
فکر می کنی اون دختر خانم هم همین احساس رو نسبت به این رابطه داشته ؟
اینکه اون تو رو داداشی صدا میزده بنظرت دلیل خاصی نداشته ؟
اصلا تو این مدت که رابطه داشتین شده راجع به احساست باهاش حرف بزنی ؟
این رابطه بین احساس و منطقی که ازش حرف میزنی خیلی یکطرفه میاد . بنظرم احساس و منطق طرف مقابل رو نادیده گرفتی .
موفق باشی .

---

اینکه بزرگتر به نظر میام نظر لطفتونه .

متاسفانه به این سوالایی هم که پرسیدین فک کردم خیلی . نه الان. از همون اوایل رابطم .
تهش واسم مث روز روشن بود و فقط داشتم خودمو گول میزدم . حتی به خودشم گفتم این وسط من میشم مهره سوخته . میگفت ازین حرفا نزن توروخدا . ولی همینم شد .

اون خانومم همین احساسو نسبت به این رابطه داشته . ما خییییییلی راجع به احساساتمون نسبت به هم حرف زدیم .
نه ازین حرفای جلف که "میمیرم برات" و "بدون تو میمیرم" و ... نه .... ولی هر دو وابسته شدیم . هردو تا اندازه زیادی روی هم تاثیر گذاشتیم . اون کمتر وابسته شد . انگار منطق اون بهتر بود . اگه پسر دیگه ای از قبل باهاش دوست نبود قطعا تا یه مدت زیادی میموند پیشم که اونوقت خدا میدونست تهش میرسیم به کجا !!! ما بعد یه مدت به هم قول دادیم که بهم احساساتمونو بگیم و الکی از هم مخفیش نکنیم . به همین خاطره که جدا شدن ازش هنوزم سخته و فقط دارم تحمل میکنم .
منظور خاصی نداشت . نمیتونست اسم دیگه ای روی رابطمون بزاره . دلیلش واسه من واضحه تقریبا . ما داشتیم بهم کمک میکردیم ولی خب ممکن نبود بیشتر ازین به جایی برسیم . حتی بعد اینکه بهم گفت متعهد شدن که ازدواج کنن میگف نمیخام کلللا رابطم باهات قطع شه !!! که این اصلا از لحاظ اخلاقی درست نبود و خودشم اسیب میدید . ببخشید ولی دیگه داره حالم بد میشه نمیتونم بیشتر توضیح بدم .... این چیزا فقط باعث میشه کل اتفاقا رو باز به یاد بیارم !:72:

میگن انسان جایزالخطاست .

ما آدما حق داریم اشتباه کنیم . اگه اشتباهاتمون نبود که زندگی روتین و بی معنی میشد . هر اشتباه یه تجربه جدیده . به خودت حق اشتباه کردن بده اما حق تکرار اشتباه رو نه .

هر روزی که از زندگیت میگذره تو رو کامل تر میکنه چند سال دیگه به این روزا و این حرفات میخندی ولی به جاش حسرت میخوری که چرا اجازه دادی یکی از بهترین دوران های زندگیت سر هیچ از بین بره .

اینکه قبول کردی که این رابطه از اول اشتباه بوده یعنی همه چیز تمومه ! اشتباه کردی و تاوانشم دادی پس تمومه ! دلیلی برای این خودخوری و آشفتگی وجود نداره . واسه یه پسر 17 ساله تجربه عشق خیلی زوده . اگه عشق بوده پس اشتباه نبوده و اگه اشتباه بوده پس ... ! قضاوت باخودت ... .

هنوز خیلی جوونی طبیعیه که بین منطق و احساست تعادل نباشه . خودتو عذاب نده و به خودت سخت نگیر به قول معروف این نیز بگذرد . به هر کسی اعتماد نکن . روابط آزاد این بدی رو هم داره !

روی درس و کارت تمرکز کن این فکرا همش یادت میره .

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط amina

آقا حامد، از نظر من خیلی وحشتناکه که یک خانم 22 ساله با شما که 17 سالته وارد رابطه شده چون این رابطه خود بخود آسیب زننده و با احتمال بالای سوءاستفاده از جانب ایشون بوده. در واقع کاری که این خانم کردند در خیلی از کشورها شدیدا قبیح و مجرمانه است چون شما هنوز زیر سن قانونی هستید.

دنیای یک فرد 22 ساله با یک فرد 17 ساله عمیقا متفاوته. شما هنوز وارد بزرگسالی نشدید و بی تجربه اید در حالی که ایشون حتی ممکنه تحصیل در دانشگاه رو به پایان رسونده باشند! در نتیجه ی این تفاوت شما دو نفر در جایگاه برابری در رابطه نبودید و ایشون بودند که رابطه و همین طور شما رو کنترل می کردند. چنین رابطه ای قطعا آسیب زننده است و بخشی از ناراحتی و فشاری که الان تحمل می کنید در نتیجه آسیب هاییه که در جریان رابطه خوردید و نه صرف قطع رابطه. این رو هم بدونید که شما تقصیری در اتفاق هایی که افتاده ندارید و لازم نیست خودتون رو الکی سرزنش کنید.

توصیه من اینه که هرکاری می کنید حداقل تا چندسال دور رابطه با خانم هایی که تا این اندازه از شما بزرگتر هستند رو خط بکشید و روی تحصیل و شغل خودتون تمرکز کنید. موفق باشید. :72:

---

وحشتناک؟؟ جرم؟؟ مجرم؟؟ :o

لحنتون یجورایی خیلی تند بود . انقدا هم موضوع حاد نیس :) . از احساسات من سو استفاده نشده . کسی هم منو کنترل نمیکنه . الان این منم که بیخیال شدم وگرنه ایشون هنوز مایلن باهام حرف بزنن پس کسی من یا رابطمو کنترل نمیکنه .

دنیای ما حتی اگه متفاوتم بود ازین تفاوتش بود که لذت میبردیم . توضیحش یخورده سخته .

بعد من بی تجربم؟ اصن تجربه ینی چی ؟؟ چیو باید تجربه کنم؟؟ مگه هممممه مردم تجربه رابطه رو قبلا داشتن؟؟ نقل این حرفا نیس ... این موضوع تجربه لازم نداشت ... اگه من به عقلم رجوع میکردم میتونستم کنترل کنم اوضاعو ولی خب خودمو زدم به کوچه علی چپ !

مشکل من اینه توی صحبت با آدمای بزرگتر هیچ مشکلی ندارم :))) !! بعد کسایی که از خودم از نظر سنی بزرگترن خیلیاشون به چشمم هنوز بچن . فک میکنن تفکرات بزرگی دارن ولی از رفتار خیلیاشون متوجه میشم با هم سنای خودم فرق زیادی ندارن . مخصوصا دانشجو ها:)) ... چون با خیلیاشون هم کلام شدم ... در عین بزرگی نه هدف خاصی دارن نه تفکرات خیلی خاصی ... فقط توی یه دوره که دانشجو هستن بعضیاشون فاز فلسفه و منطق برمیدارن که اونم طبیعیه وقتی بعد دبیرستان وارد همچین مکانی میشن یه احساس بزرگی خاصی بهشون دست میده همین !

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بی نهایت

اول از همه خودتون رو بابت این اشتباه ببخشید.

با خودتون روراست باشید. همه ماها در زندگی هامون خطاهایی کردیم .

مهم ترین نکته گذر کردن از اون مرحله ، وتلاش برای بهتر زندگی کردن بر اساس یک اصول بی عیب و نقص می باشد.

در جا زدن ، یک سمه. کلا بیا بیرون .

حتی از این تاپیک هم بیا بیرون . هر چیزی که شما را به یاد اون تجربه می اندازد اجتناب کن.

یک صاحب نظری مثال جالبی می زد که مناسبه اینجا بیانش کنم .

اشتباهات ما در زندگی مانند کود زراعی هستند یا می توانی در اون بمانی و با یاد آوری وکنکاش خودت رو آغشته به کود کنی ویا می توانی از ان جهت تقویت کشت و زرع زندگی ات استفاده کنی و از زندگی محصول با کیفیت برداشت کنی.

ببین می خواهی چه کار کنی می خواهی در آن غوطه بزنی یا از ان به عنوان کود زراعی برای کشت محصول زندگی پر رونق استفاده کنی؟

---

گفتم نمیخام به شکل اشتباه بهش نگاه کنم . بله کاملا بقیه حرفاتون درسته :)

بابت نظر ممنون :72:

Inspirational!

یه ضرب المثل قدیمی و کاملا درست هس که میگه "از دل برود هر آن که از دیده برفت" !!! تا الان باور نمیکردم ولی واقعا درسته ... وقتی کسیو نمیبینی تاثیرش توی افکارت و ذهنیتت هی پایین و پایین تر میاد تا بعد یه مدت نسبت بهش کاملا سرد میشی ... نه اینکه چیزیو فراموش کنی فقط کلا سرد میشه حست ! البته ممکنه بازم پیداش بشه و کلابهم بریزتت دوباره اینم بگم! :))

اشتباه ندونستن این رابطه یک زنگ خطره .

شما مشخص کنید چه راهنمایی از دوستان می خواهید؟

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بی نهایت

اشتباه ندونستن این رابطه یک زنگ خطره .

شما مشخص کنید چه راهنمایی از دوستان می خواهید؟

---

اگه بگم واقعا نمیدونم چی میخام چی ؟؟ من بعد این قضیه خیلی سرخورده شدم و میخاستم یجورایی باهاتون درد دل کنم ... تمام چیزایی که باید برام روشن میشد روشن شده و دیگه همه چیزو میدونم و میدونم فعلا دیگه نباید سراغ همچین رابطه هایی برم مگه اینکه به سنی برسم که احساس کنم میتونم با کسی دوست بشمو باهاش ازدواج کنم ... ینی حداقل 5 و 6 سال دیگه ... گفتم در حال حاضر هیچ چیزی غیر از دوتا گوش شنوا که درد دلامو بشنوه آرومم نمیکنه ... گفتم بهتون بگم تا آروم شم و تا حدود خوبی هم شدم ... من به دل گرمی نیاز دارم ... همین .

الان به اندازه خوبی حالم خوبه ... تمام راه های ارتباطی رو باهاش برخلاف میل خودش و خودم قطع کردم که کمتر بهش فک کنم و دیگه اصلا باهاش حرف نزنم ... فقط آموزشگاه میمونه که اونم خدا کنه ساعتای کلاسامون یکی نباشه که اگه اونجام نبینمش نور علی نور میشه ...

الان فقط فکر رابطه ی اون با پسره خیلی عذابم میده ... میدونم مسخرس فک کردن بهش ولی خب چیکار کنم هر چی تلاش میکنم نمیشه مطلقا بهش فک نکنم ...

اون رابطه مارو توی اوج برای متعهد شدن به یه پسر دیگه خراب کرد ... بدترین کاری که میتونست باهام بکنه ... نمیگم دوسم نداشت ولی اینجور دوس داشتن مضحکه !! نمیخام این شکلی کسی دوسم داشته باشه ...

نمیدونم انگار دوس دارم بجاش کسی رو پیدا کنم که بهم عشق بورزیم ... ولی خب بدترین کار ممکنه ... نمیدونم شاید واقعا یخورده کمبود محبت داشته باشم ...

تنها چیز قابل داری نبود ولی قابل تحمل بود ... الان که با حس دوست داشتن و با کسی بودن آشنا شدم امگار دوباره نمیخام تنها شم ... نمیگم نمیشه تنهایی رو تحمل کرد میشه ... ولی تلخه ... مزش مث فندق تلخی میمونه که گازش بگیری ... هر لحظه تلخ تر میشه تا تفش کنی بیرون !!!! چه مثالی =| ... البته تنهایی رو نمیشه تف کرد باید قورتش بدی :))) ! گمونم دارم دیوونه میشم !

هیچ رفیق درست و حسابی ای هم ندارم باهاش در این رابطه حرف بزنم آروم شم هی مجبورم حرفامو اینجا بگم که نمونه مث عقده تو گلوم خفم کنه !

ممنون از همه اونایی که نظر دادن ... اگه میشد میموندین حرف بزنیم خوب میشد ولی خب تاا همین جاشم که نظر دادین واقعا ممنون ! من از همه تشکر نکردم ... الان از همه تشکر میکنم :72::72::72::72::72::72::72::72::72::72::72::72::7 2:





.................................................. .................................................. .................................................. .............

آدم گاهی اوقات آنقدر تنها میشود و با خودش حرف میزند که تبدیل میشود به دو نفر!

خب همونطور هم که خوتون هم اشاره کردید سن شما کم است و خیلی زوده که بخواین خودتون رو در وادی عجیب و غریب روابط قبل از ازدواج گرفتار کنید. اما حالا شما یه تجربه ای از این نوع روابط داشتید و دقیقا چون روزهای خوشایندی هم داشتید این باعث میشه مغز در فقدان احساسات دوست داشتن یه آلارم برای شما بفرسته. دوست داشتن باعث ترشح ماده ای در مغز میشه که منجر به احساس شادی و رضایت میشه این رو همه ما می دونیم اما وقتی که شرایط مناسب برای ازدواج فراهم نیست تکلیف چیه؟

اول از همه اینو بدنید هر چیزی در مغز ما یه فایل مشخص داره پس انتظار نداشته باشید بتونید کامل بر دلتنگی برای احساسات پاک و محبت غلبه کنید بلکه شما باید تمرکز زدایی از اون دختر خانم که در گذشته شما بوده انجام بدید که خب تا حدی هم موفق بودید.

با خودتون مهربان باشید و به خودتون فرصت بدید که ایشون رو فراموش کنید و اصلا در این روزها خودتون رو به خاطر گذشته سرزنش نکنید بلکه این رو به عنوان یه تجربه قبول کنید و خداوند رو شاکر باشید که درسهای زیادی یاد گرفتید.

من ورزش+ مطالعه و مخصوصا یادگیری یه فن جدید رو توصیه میکنم چون اونقدر مغز شما رو درگیر میکنه که باعث میشه زمان برای شما راحتتر بگذره و صد البته که گذشت زمان مرهمی بر دردهاست.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مهرآیین

خب همونطور هم که خوتون هم اشاره کردید سن شما کم است و خیلی زوده که بخواین خودتون رو در وادی عجیب و غریب روابط قبل از ازدواج گرفتار کنید. اما حالا شما یه تجربه ای از این نوع روابط داشتید و دقیقا چون روزهای خوشایندی هم داشتید این باعث میشه مغز در فقدان احساسات دوست داشتن یه آلارم برای شما بفرسته. دوست داشتن باعث ترشح ماده ای در مغز میشه که منجر به احساس شادی و رضایت میشه این رو همه ما می دونیم اما وقتی که شرایط مناسب برای ازدواج فراهم نیست تکلیف چیه؟

اول از همه اینو بدنید هر چیزی در مغز ما یه فایل مشخص داره پس انتظار نداشته باشید بتونید کامل بر دلتنگی برای احساسات پاک و محبت غلبه کنید بلکه شما باید تمرکز زدایی از اون دختر خانم که در گذشته شما بوده انجام بدید که خب تا حدی هم موفق بودید.

با خودتون مهربان باشید و به خودتون فرصت بدید که ایشون رو فراموش کنید و اصلا در این روزها خودتون رو به خاطر گذشته سرزنش نکنید بلکه این رو به عنوان یه تجربه قبول کنید و خداوند رو شاکر باشید که درسهای زیادی یاد گرفتید.

من ورزش+ مطالعه و مخصوصا یادگیری یه فن جدید رو توصیه میکنم چون اونقدر مغز شما رو درگیر میکنه که باعث میشه زمان برای شما راحتتر بگذره و صد البته که گذشت زمان مرهمی بر دردهاست.

---

چیزایی که گفتید درست بود ... بابت نظر ممنون ... خودمو با نوشتن و مطالعه درسی و غیر درسی و آهنگ سرگرم میکنم ... دارم خوب میشم دیگه فقط یخورده مونده :))) !
بابت نظر ممنون :02.47-tranquillity::72:

حالم ازین دوران نقاهت داره به هم میخوره :( !!! روزا همه چی متعادله شب که میشه دیوونه میشم ... گریم میگیره ... بهت زده میشم ... هنوز سخته نبودشو درک کنم !!! روزی 10 بار بهش فک میکنم ... یا شایدم بیشتر ... حالم ازین تنهایی که توشم به هم میخوره ... تصویره لبخندش از ذهنم نمیره بیرون !

فقط دارم بیشتر و بیشتر خسته میشم ...

بیشتر شبا با اینکه بهش کم فکر میکنم ولی خوابشو میبینم صبح که پامیشم انگار دنیا رو سرم خراب شده ....

خب خدایی سخته دیگه !!!

نمیدونم این کابوس تا کجا قراره ادامه پیدا کنه ...

همیشه اون که عاشقه تمومه زندگیشو پای عشق میذاره
میدونه میشکنن غرورشو نمیبینن وجودشو یا حتی حاله خوبشو میگذره دوباره
همیشه اون که عاشقه یه حرفه ناگفته ای تو سینه داره
نمیبینه کسی چشاشو بغض اشکه بی صداشو
حتی سردیه نگاشو یه قلبه پر گلایه داره
تمومه لحظه ها رو ثانیش پر از سکوتو خالی از نگاه گرمو عاشقه کسی
که دل بیچارشه میدونه عشق چارشه نمیتونه بفهمه حالشو کسی
یه آه سرد میکشه دوباره درد میکشه
کسی که دل داده شد همیشه زجر میکشه
همیشه تو خیالش هست تمومه حسو حالشون
کسی که میخوادش شبیه قلب میکشه
شبیه قلب میکشه

عشقه دیگه !

ببخشید که این شعرو نوشتم هیچجوری بهتر از این نتونستم راجع به حرفات نظر بدم!

- - - Updated - - -



همیشه اون که عاشقه تمومه زندگیشو پای عشق میذاره
میدونه میشکنن غرورشو نمیبینن وجودشو یا حتی حاله خوبشو میگذره دوباره
همیشه اون که عاشقه یه حرفه ناگفته ای تو سینه داره
نمیبینه کسی چشاشو بغض اشکه بی صداشو
حتی سردیه نگاشو یه قلبه پر گلایه داره
تمومه لحظه ها رو ثانیش پر از سکوتو خالی از نگاه گرمو عاشقه کسی
که دل بیچارشه میدونه عشق چارشه نمیتونه بفهمه حالشو کسی
یه آه سرد میکشه دوباره درد میکشه
کسی که دل دادشو همیشه زجر میکشه
همیشه تو خیالش هست تمومه حسو حالشون
کسی که میخوادش شبیه قلب میکشه
شبیه قلب میکشه

عشقه دیگه !

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط 321

همیشه اون که عاشقه تمومه زندگیشو پای عشق میذاره
میدونه میشکنن غرورشو نمیبینن وجودشو یا حتی حاله خوبشو میگذره دوباره
همیشه اون که عاشقه یه حرفه ناگفته ای تو سینه داره
نمیبینه کسی چشاشو بغض اشکه بی صداشو
حتی سردیه نگاشو یه قلبه پر گلایه داره
تمومه لحظه ها رو ثانیش پر از سکوتو خالی از نگاه گرمو عاشقه کسی
که دل بیچارشه میدونه عشق چارشه نمیتونه بفهمه حالشو کسی
یه آه سرد میکشه دوباره درد میکشه
کسی که دل داده شد همیشه زجر میکشه
همیشه تو خیالش هست تمومه حسو حالشون
کسی که میخوادش شبیه قلب میکشه
شبیه قلب میکشه

عشقه دیگه !

ببخشید که این شعرو نوشتم هیچجوری بهتر از این نتونستم راجع به حرفات نظر بدم!

- - - Updated - - -



همیشه اون که عاشقه تمومه زندگیشو پای عشق میذاره
میدونه میشکنن غرورشو نمیبینن وجودشو یا حتی حاله خوبشو میگذره دوباره
همیشه اون که عاشقه یه حرفه ناگفته ای تو سینه داره
نمیبینه کسی چشاشو بغض اشکه بی صداشو
حتی سردیه نگاشو یه قلبه پر گلایه داره
تمومه لحظه ها رو ثانیش پر از سکوتو خالی از نگاه گرمو عاشقه کسی
که دل بیچارشه میدونه عشق چارشه نمیتونه بفهمه حالشو کسی
یه آه سرد میکشه دوباره درد میکشه
کسی که دل دادشو همیشه زجر میکشه
همیشه تو خیالش هست تمومه حسو حالشون
کسی که میخوادش شبیه قلب میکشه
شبیه قلب میکشه

عشقه دیگه !

---

ممنون ! شعر زیبایی بود :54:
خودتون نوشتین؟؟

http://nex1music.ir/upload/143844453...oost-ghalb.jpg

ترانه سرا : نیلوفر منصوری

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط 321

http://nex1music.ir/upload/143844453...oost-ghalb.jpg

ترانه سرا : نیلوفر منصوری

---

آها ممنون .

با به اشتراک گداشتن این موضوع با شماها یخورده آروم شدم از همتون ممنون.

ولی خب هر روز هنوز بهش فک میکنم ناخوداگاه . ازین که میدونم روز به روز اون بیشتر سرد میشه نسبت به من خیلی ناراحت میشم. در صورتی که نباید بشم . اگه قرار باشه دیگه رابطه نداشته باشیم خب طبیعیه اینجوری بشه ولی دلم راضی نیس .

صددرصد اونم راضی نیس ولی خب اون انتخاب کرد نه من. ازین که فک میکنم به اینکه اون راجع به من چی فک میکنه الان ناراحت میشم . نباید فک کنم ولی نمیشه بعضی وقتا یهو میاد تو ذهنم حتی وقتی سرمو با چیرای مختلف گرم کنم .

وقتی میدونم الان من تنها شدم با کلی فکر و خبال ولی اون اصصصلا تنها نیست و ازین موضوع نسبتا راضیه ناراحت میشم .
بدبختی اینه که امکان داره توی آموزشگاه ببینمش که اگه ببینمش دوباره قلبم میسوزه و خسته میشم و داغون .

خداکنه به درکی از زندگیم و اهدافم برسم که این موضوع دیگه واسم مهم نشه چون دیگه نباید اهمیت داشته باشه .

خداکنه به خاطر یه تجربه تلخ قافیه رو به این یه سالی که به کنکور مونده نبازم و بتونم به جایی که میخام برسم که اگه نرسم واقعا دیگه میشکنم چون دراین صورت همه چیو باختم .

این تجربه واسم خیلی داره گرون تموم میشه ... خیییلییی ...

برام دعا کنین لطفا ... من واقعا دارم سعیمو میکنم ولی خی من 17 سالمه ... نمیگم بچم ولی همینکه دغدغه درسو آینده دارم باعث میشه مسائل غیر از درس که وارد زندگیم میشن تبدیل بشن به سم مهلک .

دعا کنین :72: بازم ممنون