نمایش نسخه قابل چاپ
با عرض سلام خدمت تمام دوستان خوبم....حقیقت چند روزه دارم به این فکر میکنم که توی زندگی مشترک...یه زن چه کاراها و سیاست هایی رو باید به خرج بده.....در جهت اینکه هم زندگیش بهتر بشه.....هم اینکه توی قلب شوهرش بیشتر جا باز کنه...البته اگه میشه تا جایی میتونین مثال بزنید و کلی گویی نداشته باشین....از اقایون محترم هم خواهش میکنم حتما نظر بزارن....ممنون
سلام به نظرم اصلا سعی نکن در قلبش جا باز کنی چون نمیشه فقط رو خودت کار کن که همه زندگیت شوهرت نباشه
من داغون شدم فک کنم داستان منو میدونی ولی آنقدر سعی کردم برا شوهرم عالی باشمو اون ندید که تا مرز بستری شدن تو تیمارستانم پیش رفتم
ولش کن چیزی که الان چند روزه یه ذره حالمو بهتر کرده نزدیک شدن بخدا و توکل کردن و واگذار کردن امور به خودشه
فک کنم این بهترین راه در حال حاضره
من کوچیکتر همه شمام ولی خب یه چیزایی بنظرم اومدن میگم تا بعد...
اساسی ترین ها:
1- باید دید همسر از کدوم تیپ شخصیتیه . علایقش چیه. گرایشش بیشتر سمت کدوم ارزش هاست ...
2- باید ببینی خودت ازکدوم تیپ شخصیتی هستی . علایقت چیه. گرایشت بیشتر سمت کدوم ارزش هاست ...
(تعادل در اینجا= خودت رو نادیده نگیری)
3- پذیرش و انعطاف پذیری : علایق و ارزشهای همسرت کدوماشو میتونی به علایق و ارزشهای خودت اضافه کنی و انجامشون بدی ..بدون ناراحتی و دلخوری بپذیری ؟! و کدوم یک از مال خودتو کنار بذاری... بدون ناراحتی و دلخوری؟! بخاطر زندگیت...
4- تکراری نبودن !! همه اولین چیزی که بنظرشون میاد تغییر لباس و ...بنظرشون میاد. اما منظورم چیزی غیر از اینهاست...
تاکید من بیشتر روی عکس العمل های رفتاریه! یعنی وقتی رفتار یا گفتار مشخصی از همسر سر میزنه ما هربار واکنش متفاوت در برابر اون نشون بدیم همیشه بداخلاق یا تند برخورد کنیم همیشه گیر بدیم یا همیشه خوب باشیم همیشه گذشت کنیم همیشه قابل پیش بینی خواهیم بود ، زندگی میفته رو دور تکرار و جذابیت های خودش رو از دست میده (هرچند موقعیت ها هربار فرق کنه)...
انسان وقتی با تکرار مواجه میشه چه احساسی پیدا میکنه ؟! شما بگید ...
هرکس واکنش و برخورد متفاوتی داره...
خیلی مثال های متفاوت میشه زد ولی در کل باید طوری رفتار کرد و حرف هایی رو زد که همسر نتونه از قبل ذهن خوانی کنه و جواب بعدش رو تو آستینش مخفی نگهداره :311: چون جدیده و پیش بینی نکرده بود براش جالب میشه - هربار که غیرقابل پیش بینی ظاهر میشی جذاب باقی میمونی! البته پیش شرطش سه تای بالایی است .
وقتی دستت برای طرف رو باشه مثلا وقتی هربار که میاد سمتون حرفی رو بزنه (دوتا حالت بیشتر مثال نمیزنم)
اولی: همیشه تایید میکنی و نظرخاصی نمیدی یا همیشه میگی هرچی تو بگی همون = دفعه های بعد برای چی بیاد بگه ؟! که دوباره همون حرفایی که حفظ شده رو بشنوه؟!تو که همیشه موافقی اون نگفته میره انجام میده !!
دومی: همیشه مخالفت میکنی و میزنی تو ذوقش یا اصلا گوش نمیدی و همیشه خواسته خودتو میگی = دفعه های بعد برای چی بیاد که دوباره همون حرفای ناسازگارانه همیشگی رو بشنوه ؟!
اما وقتی راه میانه رو در پیش بگیری چون هربار نمیدونه -حرفی که میخوای بزنی چیه در مقابل حرفش- هربار میاد حرفشو میگه متقابلا حرفای توهم شنیده میشه (این درمورد مردایی که از اول حرف زدن با زن زندگیشونو هیچ وقت روا نمیدونن صدق نمیکنه -من واقعا نمیدونم اینجور مردا چطور میشه آدم بشن)
ضمن اینه همواره تلاش اصلی درجهت این باشه که حرمت ها و احترام شخصیتی از بین نره -هرچیزی رو مواقع سخت بیرون نریزیم به زبون نیاریم هرقدر تو دلمون سنگینی کنه...مشکلات تموم میشن بالاخره چیزی که میمونه ؟؟ ....... است؟؟!
- اول واژه های مناسب پیدا کنیم - این کلمات... زبان آدمی...هرچیزی رو عوض میکنه :43: :47:
نکته آخرم در مورد غر زدن هرکس خودش باید یادبگیره چطور حرفشو بزنه با درنظر گرفتن موقعیت ،حوصله و آستانه تحمل مغز و گوش طرف مقابلش!! مرد و زن نداره
مردی که نخواد شما رو ببینه نمی بینه. اگر پنج تا انگشتت رو هم عسل کنی ....نمی بینه .
تو زندگی ات خوب باش و درست زندگی کن چیزی برای شوهرت کم نزار.
ولی اینقدر وابسته اش نباش ، وقتی فکر کنی تمام زندگی شوهرنیست به آرامش میرسی و میتونی قشنگی های دیگه زندگی رو هم ببینی .برای خودت اهدافی داشته باش دنبالشون کن.وقتت رو به بطالت نگذرون .
خودش به سمتت میاد ان شالله:72:
بعضی روزا ناهار یا شام بپزید اما بیرون از خونه بخورید مثه پارک یا هوای آزاد، اگر خواست حرف بزنه شنونده باشید و تو ذوقش نزنید، اگر روی مورد خاصی تاکید داره از قلم نندازید ، وقتی پیش هم هستید با اعتماد بنفس باشید نه اینکه زیاد از خودتون تعریف کنید ولی بیخیال بودن یا لااقل تظاهر به بیخیالی مثه اعتماد بنفس می مونه ، روی غذاهاتون باسس ،سبزی و ... جملات عاشقانه بنویسید، کارایی رو که خودتون دوست دارید حتما پیگیر بشید و انجام بدید تا به حال خوب برسید و حال خوب باعث خوشبینی و شادی و خوش خلق بودن میشه ، گاهی وقتا با قاطعیت حرفاتون رو بزنید و خواسته های معقول که میدونید شوهرتون بدش نمیاد و حساسیت نداره رو بخواهید آدمای همیشه مهربون حال بهم زنند عادی باشید نیاز نیست خیلی توجه کنید بعضی وقتا سرخودتون رو گرم کنید تا شوهرتون فک نکنه زیر ذره بینه و البته باید به خواسته هاش اهمیت هم بدید
درود بانو
اولا سپاس از شما بانوی محترم و گرامی که به شوهرتان توجه داردی و سعی بر بهتر شدن کیفیت زندگی مشترکتان دارید:72::104:
1.جان هرکی دوست داری به هرچی میپرستی قسمت غرغر نکن:97::102:
2.گیر نده و غر نزن مخصوصا 10 دقیقه اول:102::97:
3.وقتی خرید میکنیم برای خانه شروع به غرزدن و گیر دادن نکن این چیه خریدی ایراد نگیر:81:
4.وقتی وارد منزل میشیم دقیقا مثل دختربچه های دوساله رفتار کنید بیایید استقبال لبخند بزنید شوهرتان را در آغوش بگیرید بهش بگو دوستش داری یا منتظرش بودی بیاد ببین چی دوست داری چایی یا آبمیوه یا هرچیز دیگه براش آماده کن
5.فضای خانه آرامشبخش باشه.برای 10تا20 دقیقه اول هیچگونه صحبت مهمی نکن
6.یکوقتهایی بزار توی خودمان باشیم مردها دوست دارند مقداری تنها باشند
7.روی دستپختت کار کن شکم یک مرد خیلی براش مهمه
8.سعی کن هنرهای جدید خانه درای را یادبگیری مخصوصا هنرهایی که شوهرت دوست داره و بهش توجه نشان میده
9.همیشه تمیز باشید سعی کن لباس هایی که دوس داره بپوشی
10.تو نه معلمشی نه ننش پس خواهشا ادای این دو نفر را در نیار:97::102:
11.در مورد خانوادش هرچند واقعا می دانم بسیار سخته ولی سعی کن رابطه خوبی برقرار کنی یا حداقل تنش زا نباشه.اینو هیچوقت فراموش نکن:بخاطر شخص سوم هیچوقت زندگی خودت را خراب نکن
12.ازش تعریف کن بهش اعتماد بنفس بده تشویقش کن حتی شده نان خرید برای منزل بغلش کن و بهش بگو تو چقدر خوبی و به من اهمیت میدی
13بعضی وقتها بزار با دوستهاش یا کسایی که باهاشون راحته بره بیورن و خوش بگذرونه
14توی منزل یه مدتی رو بزار بخودش اختصاص بده
15.در مورد خانوادت زیاد جلوی شوهرت صحبت نکن مخصوصا افرادی که نسبت بهشون آلرژی داره
16.شوهرت را اولویت اول زندگیت قرار بده
17.لطفا برای زیبایی خوشتیپی و تناسب اندامتان ارزش قائل بشید این برای آقایون مهمه
18.بحث کردن ممنوع با احساسات جلو برو توی دنده لج ننداز شوهرت رو
فعلا اینهارو داشته باشید تا بعد:227:
پ.ن:به شکلک ها توجه کن زیاد:72:
سلام خدمت همه دوستان علی الخصوص جناب خاله قزی.....جناب میفرمودین گاوی ..گوسفندی...قربونی میکردیم...میگم یه وقت شیرینی این 18 مورد....و همچنین موارد بعدی...گلوتون رو نزنه....ولی خوب هر چی نباشه شما بهتر همجنسای خودتون رو میشناسین...!!!
.عاشق خانواده عزیز ممنون که نظر گذاشتی....حقیقت من این تایپیک رو کلی زدم...واسه اینکه همه دوستان بیان و تجربیات خودشون رو در اختیارمون بزارن...سیاست هایی که خاص و لازم یه زندگیه که یک خانم باید حتما اجرا کنه...این تایپیک ربطی به مشکلی که قبلا توی تایپیکام عنوان کردم نداره...یعنی سعی میکنم ربطش ندم...خیلی از خانما تازه ازدواج کردن و خام و ناپخته عمل میکنن توی برخوردشون و در مواجهه با مشکلاتشون.....میدونم دوستان تجربه هایی دارند که فکر میکنم اگه اینجا عنوان کنن...خیلی ها از جمله خودم میتونیم خیلی استفاده ببریم...دوستان بیان و مثال بزنن.....دست یافتن به خوشبختی خیلی هم سخت نیست....باید بدونیم از چه راهی وارد بشیم....تلاش کردن واسه دست یافتن به این خوشبختی سخته...اما لذت بخشه.
یاس پاییزی از شما هم ممنونم...حرفاتون خیلی جالب بود....امیدوارم بازم توی بحث شرکت کنید.
رنگین عزیز همونطور که به عاشق خانواده هم گفتم...تایپیک فعلی رو کلی زدم...نه فقط واسه خاطر مشکل تایپیک قبلیم....عزیز دلم مردی که زنش رو نخواد...کلا ولش میکنه..یا اصلا باهاش ازدواج نمیکنه...بالاخره روزی عاشق زنش شده...دلش لرزیده و تصمیم به ازدواج گرفته....با دید بد به قضیه و موضوع بحث نگاه نکنیم....البته با قسمت اخر پیامت موافقم...هر زنی واسه خودش ارزش قائل بشه...مطمئنا شوهرش هم کلی بهش شخصیت میده..
آخیش عزیزم.....دقیقا همین چیزا رو دوست دارم دوستان بگن....اینکه کلی گویی نکنن و عین شما مثال بزنن.
دختر جوان عزیزم....جات واقعا توی بحث خالیه....عزیز دلم کجایی؟؟؟ بیا......بیا که مطمئنم کلی حرفای خوب واسه گفتن داری....
دوستان از سیاست های زنانه هم بگید لطفا...ممنونم
دوستان چرا کسی نمیاد اینجا سر بزنه......فکر میکنم با استفاده از تجربیات همدیگه...بتونیم خیلی راههای طولانی رو کوتاهتر طی کنیم.....!!
دختر جوان عزیزم...چرا نیستی.....میدونم که حرفای خوبی واسه گفتن داری.....منتظرتم خانم
فکر کنم به اندازه کافی راهنمایی کرده باشم حداقل ولی بازم چشم چون فرمودید چندتای دیگه همی مینویسم: البته به شرطی که عمل کنید وگرنه خواندن صرف باشه خواهرزاده 7 ساله منم بلده بخونه!!!!
. مردا از زن غرغرو و شاکي خوششون نمياد.
از زن مهرطلب و آويزون هم همينطور. از زن بدون اعتماد به نفس هم. از زن گريه رو هم .
از زن برچسب زن هم. از زن فخر فروش هم. از زني که به خانوادشون بي احترامي کنه و ...
مسائل روبه خانواده ها نکشوندن
تغييرات در بستر زمان به دست مي آيد همون صبور بودن
متمرکز شدن روي نقاط مثبت به جاي نقاط منفي
دادن شخصيت به همسر
( اگر همسرمان بايد نقاط ضعفش را حل کند، بايد هزينه آن را از بخش مثبت شخصيتش تامين کند)
پس نبايد از اول شروع کنيم به ويران کردن همه شخصيت و اعتماد به نفس همسرمان.
يعني شما هر چه نقاط مثبت همسرتان را بيشتر شناسايي کنيد به اين معناست
که مصالح و مواد بيشتري جهت بازسازي ضعفهاي او در اختيار داريد.
.استفاده از ظرافت هاي زنانه و خلاء هاي احساسي ما آقايون ما مردا عاشق اينيم بهمون محبت کنن
بهمون اعتماد بنفس بدن مثل بادکنک بادمون کنن سعي کن جلوش خيلي از خانوادت تعريف نکني
هميشه جوري رفتار کن که فکر کنه اولويت اول زندگي شماست و تکيه گاه اصلي شما
ياد گرفتم که بايد درمورد خانواده همسرم هم خوب فکرکنم ودنبال گرفتن امتيازهاي منفي ازشون نباشم.
مهمترينش صبوربودنه!!ديگه ازاون تصميمهاي احساسي توي موقع هاي سخت خبري نيست
.ياد گرفتم الويت اول زندگيم همسرم باشه.هرچند که اخلاقش رو نپسندم.
موفق باشیدنقل قول:
شوهران از زنان چه مي خواهند؟
خانم خوبم، کمکم کن براي فرزندانم يک قهرمان باشم.
از من و از کارهاي خوبي که کرده ام تعريف کن. فقط از کاستي هايم حرف نزن.
. نياز دارم که من هم همين را از تو بشنوم: « که دوستم داري و به عنوان يک شوهر و يک پدر به من افتخار مي کني».
يک شوهر به تحسين و احترام دائم نياز دارد. مشتاق است که بخش عمده آن را از همسرش دريافت کند.
به شوهرت احترام بگذار. علي رغم همه کمبودهايش
اگر فکر مي کني اشتباه مي کنم. راهنمايي ام کن تا به سمتي که فکر مي کني درست است بروم.
نخواه که بر من مسلط شوي و مرا به آن سو بکشاني.
وقتي دارم از خودم انتقاد مي کنم. وقتش نيست که بارم کني.
يكي از علل مهم انكه مردان خانه هاي خود را ترك مي كنند بخاطر ان است كه زنانشان نق مي زنند
هيچ چيز غرور مرد را مثل شادي زنش ارضا نمي كند چون هميشه آنرا مربوط به خود مي داند
گريه کردن واسه مرد نشانه ناتواني و ضعفشه
من از آشپزي تجملي تو خوشم مي آيد. اما اين آشپزي دارد مانع تنهايي و خلوت گاه و بيگاه مان مي شود.
خانمم به من اعتماد کن من به تاييد تو نياز دارم.
مرا با ديگر مردا مقايسه نکن
مردها دوست دارند مورد تائيد باشند و درنگاه همسرانشان فرمانروايان بي چون و چرا و مطلق حتي اگر واقعا اينگونه نباشد
- - - Updated - - -
در مورد این نوشته شما اگر شوخیه که اصلا شوخی بامزه ای نیست با تیکه کنایه صحبت نکنید اخلاق بسیار زشت و تخریب کننده ای هستش که متاسفانه بانوان متاهل در بینشان زیاد دیده میشه اگرم جدیه که توی طرز فکرتان تجدید نظر کنید اگر میخواهی نتیجه جدید بگیری باید کارهای جدیدی انجام بدهی
نقل قول:
سلام خدمت همه دوستان علی الخصوص جناب خاله قزی.....جناب میفرمودین گاوی ..گوسفندی...قربونی میکردیم...میگم یه وقت شیرینی این 18 مورد....و همچنین موارد بعدی...گلوتون رو نزنه....ولی خوب هر چی نباشه شما بهتر همجنسای خودتون رو میشناسین...!!!
نکات خیلی خوبی گفتن جناب خاله قزی عزیز...ممنونم از این دقت نظرشون... پشت هرکدوم از این حرفها زمان و تجربه صرف شده...نقل قول:
نوشته اصلی توسط khaleghezey
فقط مسئله اینه که اکثر اینها (بولد کردم) هردو چه مرد چه زن وقتی وارد زندگی مشترک میشن لازمه که انجام بدن... هردو این نیازها و خواسته هارو دارند- پس بهتره رو شخصیت خودشون کار کنن ....
وقتی حرف از شناخت صحیح به میون میاد به این ها باید توجه کرد...
(اول بگم درمورد دسته ای از آدمها صبحت میکنم و هیچوقت نباید همه آدمهارو جمع بست-حرفاهای من بیشتر جنبه آسیب شناسی و راه حل محوری داره -امیدوارم مورد استفاده قرار بگیره - مورد خاصی مدنظر نیست)
مشکل جامعه ما یکیش مربوط به ساختار خانواده و تفکر حاکم بر اون هست...که پسرها رو میگن وقتی پول دربیاری، صاحب زن و زندگی و همه چی میشی (اکثرتون شنیدین نگین نه - همین شروط کار و پول و خونه و ماشین از کجا اومده؟! ) ناخودآگاه تمرکزش رو این میره و از خودش غافل میشه-یعنی بهبود سایر توانمندی ها و شایستگی هاش رو نادیده میگیره و میشه یه آدم بداخلاقی که نمیتونه خیلی چیزارو درک کنهو بیشتر اوقات اعصابشم ضعیفه .... و خانومش اوایل آواز دهل از دور خوشه ! وقتی وارد زندگیش میشه .... خودش حکایتی میشه !!
مثلا این میشه که خانوما به فکر میفتن چطور با سیاست (!) رفتار کنیم و بعضا به سمتی میره که میشه دورویی...
و کم کم جامعه میشه پر از آدم هایی دورو ... ببخشید حقیقه به کسی هم برنخوره .سیاست خوبه ولی وقتی بشیم مثل شخص هزارچهره و هویت خودمونو گم کنیم گیریم این وسط هم خواسته هامونم انجام بشه به هرترفندی اما خودمون چی واقعا لذت میبریم از این جور زندگی کردن؟!
ما اول باید خودمون باشیم بعد هنر زندگی کردن رو بیاموزیم...
و بخوایم پیوند بزنیم به حوزه روانشناسی شخصیت و ارتباط ، میشه گفت :مهارت های ارتباطی زندگی رو بیاموزیم...
منو و دستورپخت آماده ای که دیگران برای ما میگن ممکنه به مزاج ما سازگار نباشه ! به این هم فکر کنیم بعد پیاده کنیم توزندگی:82:
تا یادم هم نرفته بگم سیاست ها یا راه حل های زمان دار رو ناقص انجام بدین نتیجه نمیگیرین.. تازه کلی وقت و انرژی هم از دست میدین و آخرشم مایوس تر میشین .
-نکنین اینکارو وقتی به روحیتون نمیخوره ، بعضی کارارو وقتی از ته دل انجام نمیدین حتما همسرتون متوجه میشه و ارزشی نداره ... اول روحیه و ذهنتون رو آماده کنین بعد انجام بدین موفق میشین - هربار پیشرفت کوچیکی حاصل شد و یه عقبگرد داشت عقب نشینی نکنین چرا ؟ چون همیشه اول هرتغییری مقاومت و عدم پذیرش وجود داره گاهی از جانب درونمون گاهی از طرف مقابل . موقعیت هارو هم بشناسیم ...مداومت رمز پیروزیه ... به پیش... پیروزی نزدیکه :311:
هرکجا هستین باشین،دوستون دارم ندیده .. خوشبختی تون آرزومه :43:
مسئله ای که شما بیان کردید کلی بقول معروف بهتر بود پیشگیری بشه نه اینکه ایشون مثلا حالا که متاهل شدن رفتن توی زندگی مشترک تازه یادشون اومده باید مهارت های زندگی متاهلی را فرا بگیرند!!!بازهم خدا را شکر از خیلی از بانوان ایارنی ایشون جلوتر هستند.ولی مسئله ای که بیشتر آدم را اذیت میکنه مقاومتیه که میکنن پافشاری که دارن روی اینکه همان رفتارهای قدیم را داشته باشند و همانطوری در زندگی متاهلیشان رفتار کنند و نتیجه دیگری هم بگریند وجالب اینه نتیجش هم دلبخواه اونها باشه!!!!!!!!!!
مردها همین هستند که میبینی چندین بار گفتم کاری با شوهرتان نداشته باشید لطفا اگر میخواهی زندگیت درست بشه یک بانوی سنتی باش با همان خصوصیاتی که دارد بیرون از منزل یک بانوی مدرن و روشنفکر امروزی ولی در منزل در مقابل شوهر و خانواده شوهرت یک بانوی سنتی باش.انعطاف پذیر باشید.شوربختانه بانوان ایارنی بخاطر تحصیلاتی که دارند و رفتن به دانشگاه و بالا رفتن اگاهیشان پر از خشم و کینه هستند بخاطر ظلم هایی که به خودشان مادرشان و گذشتگانشان روا داشته شده توسط آقایان و اینهمه خشم را میخواهند بر سر مردشان پیاده کنند و بقول خودشان حقشان بگیرند و سرشان کلاه نروند همانند مادر و مادربزرگ و بانوان سنتی چون اینان باسواد هتسند و فرق میکنند!!!نتیجش هم داریم میبینیم از هر 4تا یکی طلاق و یکی هم طلاق عاطفی نهایت 30% زندگی ها موفق هستش.
با دقت بخوانید.نقل قول:
نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی http://www.hamdardi.net/images/style...wpost-left.png با سلام و احترام
معمولا مشکلاتی بدین شکل، یه جوری ریشه های مختلف و عمیق دارد. که هم ناشی از نوع شخصیت، آموزه ها و از همه مهمتر بینش و تصمیم گیری فرد هست.
لذا وقتی فرد سعی می کند یک دستور یا یک توصیه بگیرد وحلش کند، خیلی زود می فهمد نمی تونه، نمیشه!!
چرا چون توجه به عمق ریشه ها نمی کند.
من اینجا سعی می کنم یه کمی بیشتر در این خصوص توضیح بدهم.
اینجا من روی قسمتی که بیشتر قابل تغییر هست صحبت می کنم یعنی بخش سوم(بخش اول: شخصیت و ژنتیک فرد بخش دوم: تربیت و آموزه های فرد بخش سوم: بینش و انتخاب و تصمیمهای فرد)
.
.
.
خواهش می کنم از همه iq خود اینجا بهره بگیرید چون یک مفهوم انتزاعی پیچیده رو می خوام توضیح بدهم.
ما آدمها از وقتی که بند نافمون را می برند یک حب ذاتی داریم که تمایل به کسب منافع حداکثری و دفع مضرات حداکثری داریم.
از همان کودکی شیر مادر را به درون خود می کشیم و--------------------------------- مواد زائد را دفع می کنیم.
اگرچه این جذب (منافع)، و دفع (مضرات) حداقلی هست و برای نوزاد کافی هست. ا
ما به مرور که بزرگتر می شویم این جذب و دفع ها تحت تاثیر سه عنصر اثر گذار(شخصیت، تربیت و انتخاب) روی ما شکلهای مختلف و حتی پیچیده به خود باید بگیرد.
یعنی چه:
یعنی بنا نیست که یک فرد 20 ساله هم مثل نوازد جذب منافع و دفع مضرات داشته باشد و باید این روش را ارتقاء دهد.
ارتقاء این نیست ؛ مثلا نوزادی که شیر می خورده است. و مدفوع دفع می کرده است. حالا 20 سالگی ارتقا ء یافته و چلوکباب بخورد و زباله دفع کند.
اینکه ارتقاء نیست!!!!
همچنین این هم ارتقاء نیست که : لذت و تفریح و حال و حول را جذب کند. و سختی کار و رنج تحمل را دفع کند.
بلکه مهم:
باید با برجسته کردن قدرت خود کنترلی ، انتخاب آگاهانه و مسئولانه، بتواند به خوبی منافع ماندگار و بلند مدت و مستمر راجذب کند. و رنجهای دائمی و ناآرامی های دائمی و عمیق را دفع کند.
در این مسیر ممکن است منافع کوتاه مدت را دفع کند.
در این مسیر ممکن است مضرات کوتاه مدت را جذب کند.
مثال ذیل را توجه کنید:
خوابیدن و خوردن و تفریح و فیلم و دیدن جز منافع جذب شدنی هست.
سختی بی خوابی، مطالعه و تحقیق هم جز سختی ها و رنج های دفع شدنیست.
اما یک نفر که می خواهد منافع بلند مدتی دانشمند شدن و دکتر شدن را جذب کند:
لذتهای کوتاه مدت را دفع می کند(خوابیدن و خوردن و تفریح و فیلم دیدن و ...)
و به عکس رنجهای کوتاه مدت را جذب می کند(مطالعه، بی خوابی و کار و پرداخت هزینه و ....)
پس ما مخالف کودک درون نیستیم. اما کودک درون منافع حداقلی نوزادی را جستجو و دنبال می کند. و نمی گذارد منافع بزرگتر حاصل شود. اگر یک میلیون تومان هم داشته باشد لواشک و چیپس و پفک می خرد و در برابر موانع جزع و فزع راه می اندازد.
خلاصه:
باید بینش ما نسبت به خودمان ، زندگی و انتخابهایمان عوض شود.
منافع خود را باز تعریف کنیم.
رنجهای واقعی را بشناسیم.
تا بتوانیم چه چیز را جذب کنیم و دفع کنیم.
زن و شوهری که برای انتخاب محل سفر درگیر می شوند. برای خریدن یا نخریدن یک وسیله درگیر می شوند. هر دو کودکانه به دنبال منافع کوتاه مدت حداقلی هستند. شاید هم به دست بیاورند و یا از دست بدهند.
اما چه به آنچه بخواهند برسند (به ظاهر برنده)، چه به خواست خود نرسند(به ظاهر بازنده)، هر دو بازنده هستند. چون ناآرام شده و یک منافع بزرگی از اصل زندگی از دست می دهند.
یکی از منافع بزرگ یک خانواده:
آرامش مستمر و لذت بخش با هم بودن هست.
حالا وقتی زن و شوهر به دنبال خواسته هایشان هستند(حالا یا کودک درون یا والد درون)، هر دو بازنده هستند.
این سیکل معیوب هم از بین نمی رود تا حداقل یکی از طرفین بالغانه عمل کند.
آن که بیشتر می فهمد معمولا بالغانه عمل کرده و کودک یا والد خود را کنترل می کند.
مسابقه بین زوجین باید در فهم این مسئله یعنی منافع اصیل باشد.
باید صورت مسئله مشکلات زندگی توسط زوجین باز تعریف شود.
اگر مشکلات به سبک پست اول این تاپیک تعریف شود. این دعوا همیشگی هست. (آن طور که شوهر یا خانواده شوهر یا حتی این خانم مسئله را می بیند!)
اما اگر حداقل یکی از زوجین برای یک منفعت بزرگ برنامه ریزی می کند که جذب کند کم کم لذت کسب آن منفعت سیرابش می کند.
در واقع این فرد از همسرش طلب کار نمی شود. درون خود نمی ریزد، رنج نمی برد. بلکه می داند چه می کند. و در دنبال منفعت بزرگ و لذت دائمی و جاویدان از زندگی هست. و به همین مقدار هم که قدم بر می دارد می فهم.
مثال:
زوجی می خواهند با هم باشند و از هم لذت ببرند. خب حالا چند پفک و لواشک و اسباب بازی هم به فرزندش می دهد و در اتاق دیگر سرگرمش می کنند.
برنده کیست؟ بازنده کیست؟
آیا زوجین تصور می کنند که به فرزندشان باج دادند، کوتاه آمدند ، خوشمزه ها را به او دادند ، تحمل کردند، رنج بردند. سختی کشیدند. و مورد ظلم واقع شده اند؟!!!! یا به عکس لذت می برند که سهم لذت بچگانه را به فرزندشان دادند. اما سهم ماندگار لذت بالغانه را خودشان نوش جان کرده اند.
ما در خانواده نیاز داریم که حداقل یکی از همسران اینقدر بالغ باشد که از درگیرها برای لذات و منافع سطح پایین بگذرند.
این به معنی تحمل نیست. این به معنی درون خود ریختن نیست. این به معنی رنج بردن نیست. بلکه به معنی کسب یک منفعت لذت بخش بزرگتر و دائمی هست.
برای بالغ شدن"
اولین قدم فهم این موضوع هست.
بعد فکر و واگویه های ذهنی و تکرار شونده باید به این مفاهیم مرتب فکر کند تا ذهن قوی شده و جذب کند.
و وقتی به مرور اقدام می کنیم همسرمان هم کنجکاو می شود که در این آرامش و منافع بالغانه سهیم بشود.
تا وقتی عرصه درگیری برای کسب منافع کوچک و لواشک گونه هست، دعواها پایان ندارد. دو نفر تا بچه هستند درگیر پفک ها هستند. باید حداقل یک نفر بالغ شود و لذتی والاتر داشته باشد تا جنگ و درگیری تمام شود.
اما چرا در بعضی خانواده های آتش بس موقتی هست.
چون فرد بچه مانده هست و در هوس پفک.....
سکوت می کند و در خود می ریزد و آخرش می برد.
مهارت سکوت و سیاست تا وقتی که از درون فرد بالغ نشده است. موقتی هست. و جمع می شود و یکباره منفجر می شود.
پس باید انرژی روی درون خود بگذاریم و منافع و مضرات دائمی و ماندگار خود را باز تعریف کنیم تا بتوانیم مضرات و هزینه های کوتاه مدت را کم ببینم و اذیت نشویم
سلام به همگی....
جناب خاله قزی عزیز..اول اینکه ازتون ممنونم که وقت گذاشتین و حرفایی زدید که به قول یاس پاییزی عزیز پشتش کلی تجربه خوابیده..اول باید بگم که حقیقت من یه خورده جا خوردم..انگار واستون سوتفاهم شده..من قصد بی ادبی نداشتم..و مزاح بی مزه من بیشتر واسه این بود که من در مجموع سه تا تایپیکم..خیلی منتظر بودم که شما بیایین و واسم نظر بزارین...وقتی واسه اولین بار پیامتون رو دیدم..کلی ذوق کردم چون میدونستم که حرفایی میزنین که کلی به دردم میخوره.توی دوتا تایپیک قبلیم..جاتون بیش از حد خالی بود.چون من واقعا راهکار های شما رو دوست دارم..و حرفاتون تاثیر زیادی در کمک به مشکلات مراجعین سایت داره..وقتی میام توی سایت..تا جایی وقت داشته باشم..نظراتی که واسه دوستان گذاشتین رو میخونم.....اگه گفتم خبر میدادین گاو و گوسفندی میزدیم زمین.....از ذوق زدگی بیش از حد من بود..به هر حال انگار مزاح من شما رو آزرده خاطر کرده...و من از این بابت عذر خواهی میکنم..
در مورد اینکه گفتین...این خانم گذاشته متاهل شده تازه یادش اومده که باید چکار کنه هم باید بگم.. فکر کنم زود قضاوتم کردین....واسه اینکه از اشتباه در بیایین بهتره یه سری به تایپیک قبلیم بزنین..من شوهرم رو عاشقانه میپرستم و دوستش دارم....ولی بازم کارهایی رو که میکنم کافی نمیبینم.....دوست دارم بیشتر یاد بگیرم... پدر و مادرم فوت کردن..خواهر و برادر هم ندارم..شوهرم بعد از خدای بزرگ ...همه چیز منه....جناب خاله قزی....واسه چی خشم و کینه..؟؟؟ من توی زندگیم از شوهرم کم بی مهری ندیدم.....اما اون مرد زندگی منه....تا جایی بتونم اینجا از همه راهکار میگیرم که بتونم زندگیم رو گرم و گرمتر کنم....بازم از اینکه قابل دونستین و اومدین واسم نظر گذاشتین..ممنونم.........هر چی نباشه شما خودتون مرد هستین..و هم جنس های خودتون رو خیلی بیشتر میشناسین...پس مطمئن هستم خیلی بیشتر میتونین منو راهنمایی کنین...!
صحبت های مدیر همدردی رو خوب توجه کردم....ایشون چقدر خوب توضیح دادن..در کنار کلی گویی شون...قشنگ مثال زدن....جناب خاله قزی ..دقیقا منم دارم همین کار رو انجام میدم..منم دنبال یه منفعت بزرگترم..من از شوهرم طلبکار نیستم...درسته چند ساله که متاهل شدم..اما ماهی رو هر وقت از اب بگیری تازه است...تمام مثال هایی که زده میشه رو عملی میکنم..درسته که اجرا کردن همشون خیلی سخته...اما من به دنبال اون منفعت بزرگم که اقای مدیر همدردی گفتن.....خود من دنبال ارامش توی زندگیم هستم...که میدونم واسه خودم و همسرم خیلی خیلی ارزشمند و لذت بخشه...واسه کسب این منفعت من قدم اول رو بر میدارم....و مطمئن هستم فرقی توی سنتی یا امروزی بودن نداره....جنگیدن واسه داشتن زندگی بهتر هیچوقت دیر نیست...حتی واسه من که 12 ساله از زندگی مشترکم میگذره..!!
وجود همسرم ... واسه من خود خود خود آرامشه.......اینکه میخوام بجنگم...واسه اینکه میخوام خودمو با راهکارهای دوستان به جایی برسونم....که من هم بشم......آرامش شوهرم.....!!!
یاس پاییزی عزیزم از شما هم ممنونم......خیلی خوب گفتی...فقط خواهش میکنم مثال بزن.کلی گویی منو یه کم گیج میکنه....
شرمنده طولانی شد
دختر جوان عزیزم چقدر صدات کنم آخه؟؟....نمیخواهی بیایی ؟؟
این نوشته و طرز فکر شما خیلی هم خوبه ببخشید از بس بعضی استارتر ها اکثرا بانو هم هستند توی گارد هستند دیگه ناخوداگاه این متن را برای شما نوشتم و البته کامل نظر شما را نخواندم ببخشید عذرخواهی بنده را پذیرا باشید بانو:72:
این خیلی خوبه چنین نگرشی به شوهرتان دارید اولویت اول قرارش میدهید این عالیه:72: اینکه بعد 12سال زندگی مشترک دنبال این هستید که تغییر کنید و زندگیتان را شیرینتر بکنید این نشان از اعتماد بنفس بالای شما و شخصیت انعطاف پذیر شماست اینکه نقد پذیر هستید خیلی خوبه و جای تقدیر داره :104:
این عکس را خیلی دوست دارم
http://uupload.ir/files/i4nh_photo_2...9_11-21-59.jpg
چندتا مقاله هست لطفا مطالعه کنید در پست بعدی مقدار دیگری از خلاصه مطالب مفید در مورد برخورد صحیح در زندگی مشترک مخصوص بانوان برایتان در تایپیک قرار میدهم
داشتن رضایت در زندگی
http://www.hamdardi.net/thread-40054.html#post394461
این مقاله بسیار زیباست حتما بخوانید
http://www.hamdardi.net/thread-40042.html#post394320
استفاده از احساسات و ظرافت های زنانه وجودتان
http://www.hamdardi.net/thread-40065.html#post394561
و در آخر امروز مقاله ای را داشتم مطالعه میکردم که یکمقدار طولانی بود خلاصش میشه اگر مسئله ای و ناراحتی دارید با همسرتان مستقیم بیان کنید دقیقا روی همان مسئله متمرکز بشوید کلی بیان نکنید.مثلا از شوهرتان میخواهید وقتی وارد منزل میشوند جورابشان را در بیاورند و لباسشان را آویزان بکنند بصورت کلی بیان نکنید که تو چرا اینقدر شلخته هستی و همیهش اینجوری رفتار میکنی جزئی بیان کنید:استقبال ایشون بروید در اغوشش بگیرید و یه خسته نباشید بگید بعدشم احساستان را بیان کنید به ایشون بگید من خیلی خوشحالم که شوهری مثل تو دارم اینقدر به همسرش و زندگیش اهمیت میده اینقدر تمیزه و لباس هایش را سر جایش مرتب میزاره و به بهداشتش اهمیت میده.یادت باشه سعی کن انتقادی هم میکنی نقاط مثبت شوهرت را بزرگ بکن مستقیم و یکهویی بیان نکن اینجوری زودتر نتیجه میگیری :227:
خیلی خلاصه هندوانه بزار زیر بغلش یه خرید کوچک هم کرد حتی شده نان ازش تشکر کن بهش بگو چقدر خوبه اینقدر مسئولیت پذیری و بفکر خانوادت هستی اینجور یمشتاق میشه واسه دفعات بعدی :311: این حقه ها رو دختر بچه ها خوب بلدن تا باباهه میادش توی خونه سریع میپره بغلش میکنه بوسش میکنه میگه دوست دارم بابایی خوشگل البته یه نیم نگاهی هم به دست باباش داره :58: واسه همینه اکثرا پدرها دخترشان را خیلی زیاد دوست دارن و دلشان نمیاد دست خالی به منزل بروند من خودم هروقت چیزی نمیخرم برای مهدیه سادات واقعا نارحت هستم و یکمقدار عذاب وجدان دارم از بس خودشو لوس میکنه واسم :72: استفاده از احساسات فراموش نشه جدی بگیر این موضوع را
با عرض سلام خدمت همه دوستاننقل قول:
نوشته اصلی توسط khaleghezey
جناب خاله قزی تمام این مسائل که شما میفرمایین من الان دارم با تمام وجودم ضرورت بودنشون رو حس میکنم.من خیلی سعی کردم با همسرم اینطوری رفتار کنم ولی چرا آقایون به خودشون این زحمت رو نمیدن که این موارد و در مورد خانمشون انجام بدن.الویت اول یک زن اگر مرد زندگیشه( که باید همین باشه اون بالاخره شریک سال های آینده زندگی است) پس الویت اول یک مرد چرا خانوادشه ؟ چرا به زنی که شریک زندگی و احساساتو عواطفشه احترام نمیذاره؟ چرا مثلا مردی مثل همسر من توی ناراحتیش بیاد به من بگه تو ارزشی نداری؟؟؟!!! چرا باید گوشی رو بی دلیل موقع حرف زدن چون اعصابش خورد میشه قطع کنه؟؟ چرا صبور نیست؟!!! من بهش یه بار گفتم اگه گوشیو قطع کنی به جون خودم دیگه بهت زنگ نمیزنم...راحت گفت خب زنگ نزن...!!! نمیدونم شاید یکی از اون مواردی که مرد رو فراری میده تو من هست ولی دیگه اینجوری؟؟!! من برای زندگیم کلی تلاش کردم ولی همسر من با یه ناراحتی کوچیک و خیلییی جزیی چراباید بهم بگه این زندگی به درد نمیخوره اصلا درست نیست؟؟!!
به نظرتون من با این شرایط زندگی میتونم با توجه به راهکارهای ارائه شده زندگیمو بهتر کنم یا این زندگی به قول همسرم درست بشو نیست؟؟ به خدا دارم احساس میکنم اصلا دوسش ندارم حتی چهره اش به درستی تو ذهنم نمیاد.چرا باید اینقدر خرابم کنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
چرا یک مرد اینکارو میکنه بعد خانمش باید راه به راه دنبال راه حل بگرده برای درست زندگی کردن.برای به دست آوردن دل شوهر.به نظرتون مردی که بعد چند سال راحت به همسرش به شریک زندگیش بی احترامی میکنه (البته فقط به همسرش نه خدای نکرده به خانواده اش!!!) با این شرایط دلش به دست میاااد؟؟؟ یا یه دفعه فکر میکنه عجب زن خوبی دارم من ..از این به بعد دیگه بهش بی احترامی نمیکنم...
من واقعا دیگه درمونده شدم به نظرم اگه یکی بخواد یکی دیگه رو دوست داشته باشه(البته به شکل معمولیش نه با کلی بی احترامی و ناراحت کردن از سوی اون شخص) میتونه.یک سری از مهارت ها باید افزایش داده بشن درسته قبول دارم ولی در اصل ماجرا به نظر من تغییری ایجاد نمیشه. نمیدونم شاید من اون آیتم صبور بودن رو ندارم دیگه..همسرم در زندگی دو سه ساله مشترکمون خیلی بد عمل کرد.در واقع با قاطعیت میتونم بگم پسر فوق العاده خوبی برای خانواده اش بوده و هست و خواهد بود چون خیلی دوسشون داره و احترام زیادی براشون قائله .توی کارش موفق بوده و خواهد بود چون بسیار پر تلاشه برای اطرافیان بسیار جذاب ( البته از نظر رفتاری) بوده و هست و خواهد بود چون بسیار خوش مشربه فقط برای من که به قول همه اساتید باید مهم ترین فرد زندگیش باشم اصلا خوب نیست و این شرایط ایجاب میکنه کم کم به جدایی فکر کنم.نمیدونم راهی که میرم درسته یا نه ولی حداقل برای من یه آرامش روانی در پی داره...
جواب شما خیلی خلاصه هستش بانو
نوشته بانو she گرامی که واقعا نظرات و تجربیات بسیار خوب و مفیدی دارند.
این متن بانو فرشته مهربان را خیلی زیاد دوست دارم خیلی خیلی زیاد توی زندگی خودم خیلی بهم کمک کرده تا آرامش داشته باشمنقل قول:
"خوش رو باش، مهربون باش ....
توقع هيچي ازش نداشته باش. به خصوص توقع محبت."
راجع به خانواده اش هيچ حرفي نزنم، اظهارنظري نکنم.
تحت هر شرايطي کوچکترين گلايه اي نکنم. کمتر حرف بزنم، فقط باهاش همراهي کنم
http://www.hamdardi.net/thread-22541.html#post208270
نداشتن توقع از دیگران حتما بخوانید چندین و چندبار بخوانید تا ملکه ذهنتان شود.
خیلی رک و خلاصه بگم اکثر مشکلات در زندگی ها زناشویی که بانوان مطرح میکنند شبیه همه یعنی مشکلات از بین نمیره بلکه اگر جدا هم بشید از یک مرد به مرد دیگه انتقال داده میهش و جالبه مشکلات نفر دوم بیشترم میشه :58: خدایی حداقل تجربه من توی این چند ساله توی همدردی اینو بهم میگه.بیخیال باش بانو بخدا من خودم یکمقدار مشکل دارم در مورد برخورد با بعضی افراد خودم را زدم به بیخیالی بعضی وقتها خیلی هم عالیه :72:
این مقاله بسیار زیباست حتما بخوانید
زن خوب ... زن بی خیال است!
حتما بخونش.مقالاتی که گذاشتم در پست قبلی را بخوانید انتظار نداشته باش از یک مرد پابه پای شما حرکت کنه.موفقیت هایی بدست میاری هرچند اندکب رای خودت کادو بخر جایزه بخر خودتو تشویق کن.بجز این خیلی هم به شوهرتان وابسته نشوید یک مشکل بزرگی که بانوان دارند تصور میکنند وقتی ازدواج میکنند زندگی سعنی شوهر!! در صورتی که من بعنوان یک مرد و شناختی که از دوستان متاهلم دارم چنین طرز فکری ندارند قرار نیست همه محبت و انر؟ژی را از شوهرتان دریافت کنید این تفکر خودش هم وابستگی میاره که وابستگی خودش ضعف میاره و بدتر از آن انتظار و توقع میاره از مردان کهبرآورده هم نشه که اکثرا اینجوری میشه دیگه واویلا احساس منفی نسبت به ویژگی های مثبت خودتان و شوهرتان و ...........
بر طبق قوانین شما بهتره یه تایپیک بزنید و مشکلتان راب یان کنید ولی بصورت کلی مشاهده هم میکنید در تایپیک بانو ماندگار 63 هم مشکلشان شبیه شماست میتوانید از تایپیک ایوشن هم بهره ببرید.ولی با این وجود تایپیک جدید بزنید خیلی بهتره و زودتر به نتیجه میرسید.
و در آخر این جمله بسیار زیبا و مفید:
زن در منزل حکم مربی را داره
اینارو بنظرم اومد لازمه بگم :
اینو بدونید اگه مردتون وفادار و و پایبند خانواده هست قطعا میتونید با صبر و روش های صحیح ،زندگی رو دلخواه خودتون بکنید...
مردها با اینکه سنی و قدی رشد میکنند و کلی هم تو اجتماع کسب تجربه میکنن اما همچنان مثل یه بچه تربیت پذیر هستند ... مکملش،ویژگیهاییست که در خانوم هاست ...
همینجا میگم خانوما باید به خودشون ببالن و به زن بودن خودشون افتخار کنن ...انوقت میببن قدرتی دارندفراتر از حد تصور ...
محدودیت های ذهنی سنتی رو هی تو ذهنتون چماق نکنید و از اونور الگوی های مدرن تبدیل زن به -نمیدونم چی- رو از سرتون بندازین بیرون ...
حق انسانیتون رو خودتون در حق خودتون انجام بدین منتظر دیگران اعمال و القائاتشون نباشین ...الگوهای غلط رایج رو بهش نه بگید -همونقدر بارزشید که به خودتون ارزش میدین...
زن هم قدرتمنده اما نه از نوع و شکل مردانه - قدرت زن ها تو قلب و ذهنشون و نیز صبوری هستش - زنانه رفتار کنیم و حرف بزنیم - فمینیست بازی هم درنیاریم باور کنید بهترین زندگی هارو خواهیم داشت ( به شرطی که فکر نکنیم زندگی باید یه جاده صاف و هموار باشه ، نیست !)
اصلا نیاز نیست مثل مردها رفتار کنیم تا مثلا برابری باشه ...
وقتی میگیم صبر نمیدونم منظور دیگران چیه هرکی یه برداشتی داره ... نتیجه اینکه با انبوهی از تراژدی ها مواجه میشیم :311:
صبر= بردباری
10 نوع مثال عملی میشه زد...
موقعیت های زندگی مجردی و نحوه برخورد من با شما فرق میکنه - من با برادرها و پدرم سروکار دارم اما مورد شما همسره انتظارات و سطح روابط فرق داره ماندگار عزیز شما یک موقعیت رو مثال بزنید تا جزئی تر بگم ...:43: آخه من تا حالا به زندگی متاهلی فکر نکردم که ریز بشم به مسائلش ...رویاهای من یه چیزای دیگه اس:311:
ماندگار خانومی ببخشید من اصلا فکر نمیکردم این تاپیک مال تو باشه همش ازش میگذشتم اخه من واقعا چیزی نداشتم بگم
ماندگار خانوم شما ۱۲ساله شوهر کردی ماکه شوهر نداریم شما باید بیای به ما نکته بگی بعدا اون مرد خوشبختو خوشبخت تر کنیم
صحبتای دوستان مخصوصا اقای خاله قزی خیلی خوب بود و دقیقا درست بالاخره ایشون مرد هستند میدونن مردا چی دوست دارند
حالا منم یچیزایی میگم که تکرار حرف دوستانه
دختر بدی باش اصل حرف من اینه دختر بدی شو
دیدی اینایی که دختر بدین بیشتر خاطرخواه دارن اما دختر بد یعنی چی
کسی که به فکر خودش باشه یعنی الویت اولش در باطن خودش باشه اما در ظاهر شوهرش باشه کاش بتونم خوب توضیح بدم
ببین یعنی زنی نباشه که همش مهربونی کنه از خودش مایه بزاره هی خودش فدا کنه بخواد تو همچی کارو خودش بکنه بخواد با اروم بودن وساکت شدن همچی حل کنه بخواد با خرکاری خودش تو چشم بقیه جا کنه اما حالا مثال و ریزترش میگن
یعنی زنی که همیشه غذای بیشتر وبهتر واصلی تر به شوهرش نده
گوشتای خورشت تو غذای اون نزاره و بعدم واسه بچه ها
همیشه واسه بقیه غذا نکشه و بشینه تا بقیه بیان
بعد سریع نپره تو اشپزخونه تا ظرفارو بشوره
هر کی گفت چایی بیار غذا بیار اب بیار سریع نره بیاره
اخر همه نخوابه و خونه رو جمع وجور کنه
قبل سفر و گردش تمام وسایل خودش جمع کنه وبعد سفر که اومدن همه غش کردن نشینه تازه به جمع کردن
لباس کهنه هارو نپوشه واسه بقیه لباس بخره
کلاس نره تا ماشینو شوهرش ببره یا بچه هارو ببره کلاس
و....
چرا؟چون همچین زنی محبوبیتی نداره این زن نیست مادر نیست خدمتکاره راننده شخصیه ظرف شور اشپز گدا و در اصل یک نردبونه یک اچارفرانسه که کار همه رو راه بندازه همه رو بالا ببره اما خودش زنگ بزنه و بپوسه خب تاحالا مردی عاشق یک نردبون شده؟نه نشده
حالا چه زنی رفتارش درسته
زنی که عاشق اشپزی باشه کلاس بره تا شیرینی ودسر های فوق العاده درست کنه تزیین عالی بلد باشه سفره ارایی کنه رومیزی های زیبا بخره و مواد غذایی رنگارنگ بهترین طعم هارو به غذاش بده اماااااا ضرفارو نشوره سفره رو تمیز نکنه
اره میدونم الان میگی مردای ایرانی اینطوری نیستن واینکارارو نمیفهمن ولی به نظرم حداقل تاثیر رو داره و اون حداقل اینه که کسی میفهمه تو غذا میپزی
ببین وقتی تو هرروز غذا درست کنی بی رنگ ورو وصرفا واسه سیر شدن هرچقدرم ضرفاش بشوری کسی نمیفهمه تازه شوهرت میگه زن من که اشپزی بلد نیست معمولیه یا به خودت میگه مگه چیکار میکنی یه غذا درست کردی دیگه اون نمیفهمه که همین کلی کار داره بچه هارو نگهداشتی خونه رو مرتب کردی و وقت نکردی غذارو رنگ ولعاب بدی باور کن من انقدر اطرافم دیدم زنه غذای فوق العاده درست میکنه که خودشم کلی ذوق میکنه وهمه میگن وای فلانی چه زنی داره چقدر با سلیقه وخوش ذوق بعد غیر مستقیم به شوهرش میگه وای من از ظرف شدن بدم میاد میره خودش لوس میکنه اینجا نازشم خریدار داره کم کم شوهرشم بهش کمک میکنه
یا با بچه ها بازی کنه و باهاشون بره خرید وگردش مادر باحالی باشه پیش بچه هاش عزیزتره
من یدوستی داشتم مامانش خیلی باحال بود همه بچه ها هم مامانش خیلی دوست داشتن خانومی بود به خودش میرسید به ظاهرش و تیپش با دخترش خیلی میخندید با دوستای دخترش وقت صرف میکرد هنوز که هنوزه یاد من مونده حالا بقیه مادرا سریع یه مانتو تن کردند چاقن یا زیادی شکسته وبی ارایش سریع بچه رو ور میدارن ببرن چون نگران غذان یا الان شوهره میرسه اعصاب هم ندارن همشم گیرن خیلی زحمت میکشنا بلد نیستن جایی خودشونو خرج کنن که دیده شه
بره واسه خودش کلاس رقص موسیقی نقاشی رانندگی هم خودش زندست هم بقیه میفهمنش میبیننش
یه مثال دیگه خونه مادر شوهر مهمونیه مثلا مولودیه یا هرچیز اینطوری چند تا عروس هم هستند اصلا اونا وضیفه ندارند برن عین خدمتکار خونه مادرشوهر کمک خب کسی که پاشه بره از صبح اونجا رو تمیز کنه غذایی چیزی واسه مهمونی درست کنه میوه بشوره و..... مادرشوهره خیلی خوب باشه تشکر میکنه شوهرشم ادم باشه میگه مرسی عزیزم خسته شدی یه عروس دیگه قبل مهمونی میاد یه گلدون زیبا میخره با خودش میخره باید واقعا زیبا باشه یا نه یه جعبه شیرینی بخره ببره مادر شوهره از اونم تشکر میکنه تازه جلوی شوهرش خریده و به مادر شوهر داده شوهرش میگه چقدر زنم با خانوادم اهمیت میده تا یه عمر اون گلدون میمونه کسی میاد میگه وای چه قشنگه میگه عروسم اورده ولی کسی نمیاد بگه سال پیش واسه مهمونی کی غذا پخت
میگن هرگز خونه مادر شوهر چیزی نشورید سنگین رنگین بشینید سرجاتون
زنی که وسایل سنگین بده شوهرش حتی خودش در بطری اب یا نوشابه رو باز نکنه خوب بخوابه و همیشه هم نظرشو بگه از نظرش دفاع کنه و نترسه که وای الان اقا بهش برمیخوره
نگو هم نه اینا رویایه وپیش نمیاد من و خانوادم از فامیل خالم اینا خیلی دوریم اونا تویه شهر دیگن یک خالم یه دختر و خاله دیگم سه دختر و یک پسر داره تمام دختر خاله های من زبر وزرنگ و تیزن قاشق اخر نزاشتی دهنت ظرفارو شستن تموم شده برعکس من انقدر کندم بیجونم جارو نمیتونم بزنم خالم از من خوشش نمیاد میگه لوسی خیلی ناز میکنی یا زیادی میخوای همه لباسات ست باشه کلا میگه زیادی لوس به درد نخوری حالا پسر همون خاله من جوری عاشق من شده که حاضره تا اخر عمر کلفتی منم بکنه زیادی از خودم تعریف کردم ولی فقط خواستم نشونت بدم الویت خودت اگه خودت باشی موفقی
اگه پوستت شفاف باشه دستات چروک نشه
و سالم بمونی عزیزتری تا وقتی زود پیر شی
خانوم گل
سلام دنیانقل قول:
نوشته اصلی توسط donya.
نمی دونم چرا تاپیک خودت را دنبال نمی کنی و اینجا نوشتی.
عروسی گرفتین؟ خونه خودت هستی یا نه؟
رابطه شما یه رابطه نوپاست. می تونی درستش کنی. خیلی چیزها را می تونی عوض کنی
هرچند
یه اشتباه بزرگ داشتی. برای از دست ندادن همسرت خیلی بهش بها دادی.
احترام گذاشتن و بها دادن بد نیست. اما تو نذاشتی اون دلش تو را بخواد، دلتنگت بشه، برای داشتنت و به دست آوردنت تلاش کنه، از نبودنت بترسه.
خیلی خیلی مطمئنش کردی. چون برای به دست آوردنت خیلی درگیر تلاش و چالش نشده توجهش بهت کم شده.
رفتار درست با خانواده همسر هم که خیلی مهمه و ازش غافل شدی.
یه کمی هم مامانم مامانت قاطیش کردی که دیگه ...
همش اشکال مهارتی و ارتباطیه. اول راه زندگی به جذایی فکر می کنی؟؟؟
به نظرم برو یا تاپیکهای قبلیت یا یه تاپیک جدید یه کم در مورد مهارتهای همسرداری و اشکالات رفتار خودت راهنمایی بگیر.
حرف های دختر جوان رو که میخوندم(جای تشکر داشت اما چون باهمش موافق نبودم نزدم )
یاد عروس یکی از اقوام افتادم که از خصوصیاتش بگم ... با اینکه هیچ رفت و آمدی با هم نداریم فقط سالی دوسه بار مراسم های خالم با خانواده شوهرش میبینمش .یه خانوم خوب و زیبا ازم بپرسن اون اولین کسیه که به ذهنم میاد چون قیافه معمولی ولی خیلی دوست داشتنی داره که اونم ناشی از رفتار و نوع حرف زدن و نگاهشه :
آروم و شمرده حرف میزنه و لحن ملایمی داره - به همه مهربون نگاه میکنه - اگه ناراحت بشه قیافه مظلومانه میگیره (دقت کردین بعضی خانوما ناراحت میشن چشمشون تغییر حالت میده:311: ابرو کج میکنن گاهی قیافشونو وحشتناک میکنن شاید ندانسته) به هیچ وجه اون موقع حرف نامربوط و با لحن پرخاشگرانه نمیزنه - مهمونیا همیشه دیدم میاد کمک میزبان اول پیشنهادشو میده و بعد از تعارف معمول اینجور وقتا از طرف میزبان ،خودش میره یه گوشه کارو میگیره(اغلب کار سبک) - خونه مادرشوهر که جای خود داره - همیشه با احترام با طرف مقابل حرف میزنه -هرکسی نگاش کنه لبخند میزنه - به هیچ وجه با کسی نگاه تو نگاه بشه رو برنمیگردونه یهویی ...
در عین حال ندیدم به کاری که نمیخواد مجبور شده باشه -داوطلبانه انجام میده ...تو جمع زیادی بگو بخند نمیکنه -اغلب دیدین دیگه زیادیش میکشه به مسخره کردن و ... ابدا تو جمع اینکارو نکرده تا حالا -خانواده شوهرشم همینطورن...
6 سال بچه دار نمیشدن اما اخلاقش بدتر نشد که شاید خوبترم شده باشه(مسلما شوهر و خانواده شوهرش بی تاثیر نبودن) الان صاحب یه نی نی کوچولوی زیبا شدن....
جا داره اینجا بگم خانواده شوهرش که مذهبی ان و همیشه نمازشون اول وقت میخونن - از اول دوسش داشتن - دخالت بی جا تو امور زن و شوهر نداشتن - انتظارات بیجا ازش ندارن خودشو همینجوری که هست دوست داشتنی کرده تظاهر نکرده که انتظارات بره بالا .... اخلاق شوهرشم تند نبود البته خیلیم سربه زیر بود -اگه عروس اینطور نبود چه تضمینی وجود داشت خانواده همسرش دوس داشتنشون ادامه پیدا کنه مخصوصا که میدونم خواهر شوهراش از اون مستعدای حرف نیش دار زدن بودن.راحت انتقاد میکنن بجاش غیبت نمیکنن...
- چیزی که تو دوتا پست قبلیم اشاره کردم اولیش اینه که هر سیاستی هرجایی جواب نمیده . خواسته همسر یکی با اون یکی فرق میکنه فرهنگ به فرهنگ فرق میکنه - و اینکه کاری که از رو سیاسته از ته دل نباشه -میفهمن - میفهمن - میفهمن = ارزش نداره= تاثیر گذار نخواهد بود !مداومت و خلوص نیت لازمه تا باور پذیر بشه اول هر تغییر ...
دومی هم این که خودتون باشین... اون 30 درصد خودتونو حتما داشته باشین کوتاه نیاین .. 40 درصد هم که برای زندگی مشترک - 30 درصد هم بذارین مال فقط و فقط شوهرتون باشه به این قسمت کاری نداشته باشین ...هرچی زندگی کامل تر میشه و زن و شوهر بهم نزدیک تر میشن سهم 30 درصدی هر طرف کمترو کمتر میشه و به جایی میرسیم که تو سن بالاتر (که الهی همه زوجا به پای هم پیربشن) جونشون واسه همدیگه درمیره و من یا تویی وجود نداره - این عشقه بعد ازدواج همینه منیت ها کنار میره کم کم و تا دم مرگ همراهشونه....
اگه هدف ازدواج تامین نیازهای خود فرد باشه یا به هرطریق ممکن اینکارو میکنه و طرف مقابلشو قربانی میکنه یا دلسرد و گاهی افسرده میشه و گاهی کلا ول میکنه(مسئولیتی به عهده نمیگیره) بسته به آدمش داره... وفاداری ها کم نشه، آمین... حیف دوتا زندگیه:47:
مشکل مردم ما اینه که زندگیشونو از دید زندگی های دیگه میبینن و فکر میکنن همینجوری باید باشه پس هیچ تلاشی نمیکنن و کم کم دچار خودخواهی میشن البته اگه از اول نبوده باشن :327:
حالا یکی میخواد مثل اغلب مردم زندگی کنه برا خودش ارزش قائل نباشه چه برسه به طرف مقابلش و مدام در پی تحمیل خواسته هاش باشه ! صلاح زندگیشو خودش میدونه و بس
تلاش و جدیت خانوم ماندگار خوبه به شخصه خوشم میاد از همچین آدمایی -نمیاد بگه چون اون بد بوده منم بد میشم...امیدوارم پایدار و برقرار و سلامت باشی خانومی :72:
چقدر اخه این یاس پاییزی منو دوست داره کلا جایی من باشم میدوه میاد بالاخره منم باید چندتا دشمن داشته باشم
نه شوخی میکنم با حرفات موافقم که هر سیاستی هر جایی جواب نمیده اما یه رفتار مناسب در حد تعادلش به همه کمک میکنه
من قبول دارم که ادم هیجانی ای هستم و معمولا توی پستام اغراق و افراط مشاهده میشه اما ایندفعه از قصد به ماندگار اینطوری شدید گفتم
فکر میکنی ماندگار حرفمو که خوند از دفعه بعد میره خونه مادر شوهر پاشو میندازه رو پاش؟نه خیلی تلاش کنه میتونه به همون کار سبک راضی باشه و احترام خودشو حفظ کنه اینطوریه که کم
کم میبینه اینکار حرمتش حفظ کرده و عادت میکنه و نهادینه میشه براش
من مجبور بودم ۱۰۰بهش بگم تا اون هفتاد تا اجرا کنه و مطمینم هفتاد درصد اینکارا در وجود خودشم هست و نمایش بازی کردن و دورویی نمیشه و کم کم یاد میگیره
بازم مرسی ازت ماندگار نیاز داره دو تا نظر در دوجهت ببینه تا بتونه تعادل و مناسبش اجرا کنه
سلام به دوتا دوست خوبم....چقدر شما مهربونید اخه...
حقیقت توی ارتباط با خانواده شوهرم حقیقت...رفتارهای من به گفته های دختر جوان نزدیک تر بوده...خوب یا بدش رو هم نمیدونم......گرچه تمام تلاشم توی این چند سال بر این بوده که بشم عین اون خانومی که یاس پاییزی عزیز مثال زدن....ولی نمیدونم چرا اینجوریم.....اخه میدونین من مادر نداشتم که خیلی چیزا رو بهم یاد بده...خیلی هم زود عروس شدم..19 سالگی عروس شدم..20 سالگی هم تک و تنها توی یه شهر غریب بچم رو به دنیا اوردم....یادمه چون بخش زنان بود شوهرم رو هم راه ندادن بیاد کنارم....خلاصه اینکه خیلی تجربه مهارت های برخورد رو نداشتم...من نمیخواستم..یعنی هیچوقت توی ذاتم نبوده که مثلا خودمو واسه خانواده شوهرم بگیرم...اما خب بلد نیستم..یعنی از خودم نمیدونم کجا باید چکار کنم...تا کسی ازم خواهش نکنه کاری رو نمیکنم....یا مثلا تازگیا فهمیدم..وقتی مثلا میرم به مادرشوهرم میگم کمک نمیخواهین...اونم میندازه توی تعارف و میگه نه.....خوب من فکرم نمیرسید که مثلا داره تعارف میکنه....و باید برم حتما کمکش..با یه بار نه گفتنش منم میرفتم دنبال کار خودم.......چون خودم اصلا و ابدا اهل تعارف نیستم...مثلا یادمه چند وقت پیش خواستیم با مادر شوهرم بریم جایی..خوب بهش گفتم برید جلو بشینین....اونم گفت نه من عقب میشینم...منم رفتم جلو نشستم..خب بعد از چند وقت یه بحث بزرگی راه انداخت..که چرا احترام نگه نداشته و رفته جلوی ماشین نشسته....منم گفتم خب من که ازتون خواستم....خودتون قبول نکردین....بعدشم مگه ماشین جلو و عقب داره؟؟؟؟واسه همین به دوستان میگم مثال بزنین....
گرچه واسه من فقط شوهرم مهمه....اما خب اونا هم خانواده همسرم هستن....هیچوقت ازم راضی نمیشن..اما من که از تلاش کردن دست نمیکشم....دوستای خوبم به درخواست شوهرم داریم امروز میریم مسافرت...چند روزی نیستم...شما پیام بزارین..برگردم با تمام وجودم به سر میام میخونمشون...
ممنون آقای خاله قزی...میدونم.من منکر مشکلات نیستم. من همیشه دوست داشتم برای زندگیم تلاش کنم و تا حالا هم کم نذاشتم.منکر اشتباهاتمم نیستم بالاخره یک مقدار به سن و سال و بی تجربگی برمیگرده یه مقدار به روحیات و...نقل قول:
نوشته اصلی توسط khaleghezey
مقاله رو خوندم.کاریه که چند وقتیه که اجبارا دارم انجامش میدم یعنی اونقدر بی توجهی دیدم که زدم به در بی خیالی...و در کنارش به جای اینکه بخوام لذت زندگی رو ببرم دارم کار خودم رو انجام میدم.نمیدونم چجوری شرایط رو تعریف کنم.مثلا من الان از یه چیزی میگذرم خیلی اینکارو کردم که ناراحتی پیش نیاد ولی پشت سرش همسر من از یه حرف ساده من توی جمع ناراحت میشه یا... و بعد باید کلی حرف ازش بشنوم و کلی بی توجهی های بعدشو تحمل کنم تا بیخیال بشه منم بخاطر همین الان اصلا دیگه کاری به کارش ندارم(بدترین نوع بیخیالی...) .توقعاتش خیلییییی زییییاده.خیللییی نمیدونم چجوری باید برآورده بشه این همه توقع.مثلا خونه شون مهمونیه من اگر کمی دیرتر برم(حالا به هر دلیلی...موجه یا غیر موجه از نظر ایشون) کلی حرف بارم میکنه و جالبه بهم میگه من از کارای تو جلوی خانواده ام خجالت میکشم!!!!!!!! چه کاری مثلا؟؟ من داشتم توی اتاق آماده میشدم بعد ایشون خجالت کشیده در حالیکه همیشه من برای همه مهمونیاشون زودتر از عروس دیگشون و دخترشون خونه مادرشوهرم بودم برای کمک...در این حالت وظیفمه من عروسم .جز خانواده ام.حق ندارم حرفی بزنم.حق ندارم نارحتیامو بیان کنم.حق ندارم بیام بشینم خواهرشوهرم تنها توی آشپزخونه باشه و.... ولی مثلا برای یک موقعیت مشابه و کار مشابهی که منو دامادشون انجام دادیم از من دلگیر شده که تو وظیفته باید انجام میدادی فلان کارو ولی آقای فلانی کار داشته به تو هم هیچ ربطی نداره اون چیکار میکنه یا نمیکنه (حالا نه این که همش من با دامادشون مشکل دار بشم) یا در خیلی موارد دیگه بین منو جاریم قضاوت میکنه اون برای خانواده ما مثل یه دختر میمونه ولی تو یه غریبه ایییییییییییی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!(ه ه این قضاوت ها رو هم خودش میکنه من این وسط هیچ کاره ام)
من دیگه میخوام چجوری دل به این زندگی بدم وقتی شرایط اینطوریهه؟؟؟ روز به روز دارم به خصوصیات منفی شوهرم بیشتر پی میبرممممم و بیشتر ازش دور میشم. اصلا هم مربی خوبی نبودم و نیستم...دلم میخواد برگردم به روزهای مجردیم... دقیقا حسی که الان دارم اینه که نمیخوام حرفی از شوهرم باشه.از کاراشو حرفاش خیلیییی دلگیرم.خیلییییییییییییییی ییییییی.
از تجربیات دوستان خیلی بهره گرفتم. ولی هر کاری که میکنم این رابطه خوب بشه با یک سوالی که ناخاوسته و خیر سرم از روی صمیمیت به وجود اومده در اون شرایط میپرسم یا حرفی که میزنم برادشت سوئی میشه و همون دلیلی میشه برای اوقات تلخی زیاااااااد.بعدشم که من سرد میشم و دیگه اوضاع خراب میشه....یعنی دیگه نمیتونم هیچ چی رو این وسط جمع و جور کنم.....نه حال و احوال داغون خودمو نه جو ایجاد شده رو....
نه شیدا جان.هنوز عقدیم.شاید خیلی از این مشکلات مربوط بشه به این عقد طولانی و بی توجهی های شوهرم.خانواده ام هم باهاش صحبت کردن گفته باشه.دنبال کاراشم.ولی هنوز هیچی به هیچی.......اصلا براش مهم نیس.نقل قول:
نوشته اصلی توسط شیدا.
منم اصلا تمرکز فکری و ذهنی ندارم.تاپیک هم خب خیلی دنبال نمیشه... یعنی مثل اون تاپیکم خبری میشه آخرش.راهکاری نگرفتم.بعدشم خیلیییییی فکرم شلوغه.نمیدونم چی میخوام یا مشکلمو چجوری بیان کنم.
احساس میکنم توی یه برهوتیم که از هیچ طرف راه به هیچ جا نداره.هرچقدر برای مستقل شدنمون تلاش کردم.با خانواده اش صحبت کردم بحث رو یجوری کشوندم به اون موضوع.با خودش صحبت کردم یعنی تنها نتیجه ای که گرفتم بی ارزش تر شدن خودم بوده.
یا هرکاری دارم برای خوشحالی و خوشبختیم انجام میدم به اشاره ای نابود میشه( و این اتفاق بارها افتاده...) بارها حرف هایی رو شنیدم که شاید هرکی دیگه جای من بود دیگه نگاه به طرفش نمیکرد. جمله شما رو که بولد کردم خیلییییی اجرا کردم در مورد همسرم......من تنها ترسی که داشتم در مورد همسرم فقط مربوط به رابطه ای بود که داشتیم و اینکه پدر سختگیری دارم..... اشتباه کردم اشتباااااااااااااه کاری رو که نباید انجام دادم و در پی اش همه چیز خراب شد. دوست داشتم نگهش میداشتم برای خودم اما نمیدونم چی شد.... حالا دیگه سردیش به خانواده ام هم کشیده.بارها شده سر یه موضوع بی اهمیت توی اتاق دعوا راه مینداخت ولی من میومدم بیرون فقط میخندیدم که کسی چیزی نفهمه ولی الان دیگه نمیتونم...... با خودم میگم بذار بفهمن چجوریه دیگه.
من خیلی به خودم میرسم ولی وقتی همسرم میاد دست و پامو گم میکنم چون با این وجو از سر تا پامو ایراد میگیره.هرچند منم سعی میکنم با شوخی جوابش رو بدم ولی اعتماد به نفسم خیلی داغون شده که باز الان میاد از چی میخواد ایراد بگیره.
اول راه زندگی به جذایی فکر می کنی؟؟؟
آخه وقتی زندگی رو به سامانی ندارم چیکارکنم؟
من الان به هیچی دیگه واقعا نمیتونم فکرکنم.دارم برای ارشد میخونم ولی اصلا ذهن منسجمی ندارم. من الان حتی نمیدونم مشکل حاد زندگی من چیه؟؟ به معنای واقعی سردرگمم... میدونم گناهه.خودمم مقیدم به دینم ولی واقعا فکرم داره پی بقیه میره.قبلا خیلی به همسرم فکر میکردم اما الان تا فکرم آزاد میشه میره پی یه فرد دیگه.واقعا ناخودآگاهه با خودم فکر میکنم اگر هرکی دیگه جای شوهرم بود ولی دوستم داشت و برای زندگیمون تلاش میکرد میتونستم تحمل کنم هر اخلاق بدشو ولی این سردی دیگه تحمل ناپذیره...هرکی دارم جاش میذارم و مقایسش میکنم باهاش...خدا منو ببخشه
میدونم نوشته الانمم خیلی قاتی پاتیه.شما ببخشید به بزرگی خودتون دوستان مهربونم...:72:
- - - Updated - - -
ممنون آقای خاله قزی...میدونم.من منکر مشکلات نیستم. من همیشه دوست داشتم برای زندگیم تلاش کنم و تا حالا هم کم نذاشتم.منکر اشتباهاتمم نیستم بالاخره یک مقدار به سن و سال و بی تجربگی برمیگرده یه مقدار به روحیات و...نقل قول:
نوشته اصلی توسط khaleghezey
مقاله رو خوندم.کاریه که چند وقتیه که اجبارا دارم انجامش میدم یعنی اونقدر بی توجهی دیدم که زدم به در بی خیالی...و در کنارش به جای اینکه بخوام لذت زندگی رو ببرم دارم کار خودم رو انجام میدم.نمیدونم چجوری شرایط رو تعریف کنم.مثلا من الان از یه چیزی میگذرم خیلی اینکارو کردم که ناراحتی پیش نیاد ولی پشت سرش همسر من از یه حرف ساده من توی جمع ناراحت میشه یا... و بعد باید کلی حرف ازش بشنوم و کلی بی توجهی های بعدشو تحمل کنم تا بیخیال بشه منم بخاطر همین الان اصلا دیگه کاری به کارش ندارم(بدترین نوع بیخیالی...) .توقعاتش خیلییییی زییییاده.خیللییی نمیدونم چجوری باید برآورده بشه این همه توقع.مثلا خونه شون مهمونیه من اگر کمی دیرتر برم(حالا به هر دلیلی...موجه یا غیر موجه از نظر ایشون) کلی حرف بارم میکنه و جالبه بهم میگه من از کارای تو جلوی خانواده ام خجالت میکشم!!!!!!!! چه کاری مثلا؟؟ من داشتم توی اتاق آماده میشدم بعد ایشون خجالت کشیده در حالیکه همیشه من برای همه مهمونیاشون زودتر از عروس دیگشون و دخترشون خونه مادرشوهرم بودم برای کمک...در این حالت وظیفمه من عروسم .جز خانواده ام.حق ندارم حرفی بزنم.حق ندارم نارحتیامو بیان کنم.حق ندارم بیام بشینم خواهرشوهرم تنها توی آشپزخونه باشه و.... ولی مثلا برای یک موقعیت مشابه و کار مشابهی که منو دامادشون انجام دادیم از من دلگیر شده که تو وظیفته باید انجام میدادی فلان کارو ولی آقای فلانی کار داشته به تو هم هیچ ربطی نداره اون چیکار میکنه یا نمیکنه (حالا نه این که همش من با دامادشون مشکل دار بشم) یا در خیلی موارد دیگه بین منو جاریم قضاوت میکنه اون برای خانواده ما مثل یه دختر میمونه ولی تو یه غریبه ایییییییییییی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!(ه ه این قضاوت ها رو هم خودش میکنه من این وسط هیچ کاره ام)
من دیگه میخوام چجوری دل به این زندگی بدم وقتی شرایط اینطوریهه؟؟؟ روز به روز دارم به خصوصیات منفی شوهرم بیشتر پی میبرممممم و بیشتر ازش دور میشم. اصلا هم مربی خوبی نبودم و نیستم...دلم میخواد برگردم به روزهای مجردیم... دقیقا حسی که الان دارم اینه که نمیخوام حرفی از شوهرم باشه.از کاراشو حرفاش خیلیییی دلگیرم.خیلییییییییییییییی ییییییی.
از تجربیات دوستان خیلی بهره گرفتم. ولی هر کاری که میکنم این رابطه خوب بشه با یک سوالی که ناخاوسته و خیر سرم از روی صمیمیت به وجود اومده در اون شرایط میپرسم یا حرفی که میزنم برادشت سوئی میشه و همون دلیلی میشه برای اوقات تلخی زیاااااااد.بعدشم که من سرد میشم و دیگه اوضاع خراب میشه....یعنی دیگه نمیتونم هیچ چی رو این وسط جمع و جور کنم.....نه حال و احوال داغون خودمو نه جو ایجاد شده رو....
نه شیدا جان.هنوز عقدیم.شاید خیلی از این مشکلات مربوط بشه به این عقد طولانی و بی توجهی های شوهرم.خانواده ام هم باهاش صحبت کردن گفته باشه.دنبال کاراشم.ولی هنوز هیچی به هیچی.......اصلا براش مهم نیس.نقل قول:
نوشته اصلی توسط شیدا.
منم اصلا تمرکز فکری و ذهنی ندارم.تاپیک هم خب خیلی دنبال نمیشه... یعنی مثل اون تاپیکم خبری میشه آخرش.راهکاری نگرفتم.بعدشم خیلیییییی فکرم شلوغه.نمیدونم چی میخوام یا مشکلمو چجوری بیان کنم.
احساس میکنم توی یه برهوتیم که از هیچ طرف راه به هیچ جا نداره.هرچقدر برای مستقل شدنمون تلاش کردم.با خانواده اش صحبت کردم بحث رو یجوری کشوندم به اون موضوع.با خودش صحبت کردم یعنی تنها نتیجه ای که گرفتم بی ارزش تر شدن خودم بوده.
یا هرکاری دارم برای خوشحالی و خوشبختیم انجام میدم به اشاره ای نابود میشه( و این اتفاق بارها افتاده...) بارها حرف هایی رو شنیدم که شاید هرکی دیگه جای من بود دیگه نگاه به طرفش نمیکرد. جمله شما رو که بولد کردم خیلییییی اجرا کردم در مورد همسرم......من تنها ترسی که داشتم در مورد همسرم فقط مربوط به رابطه ای بود که داشتیم و اینکه پدر سختگیری دارم..... اشتباه کردم اشتباااااااااااااه کاری رو که نباید انجام دادم و در پی اش همه چیز خراب شد. دوست داشتم نگهش میداشتم برای خودم اما نمیدونم چی شد.... حالا دیگه سردیش به خانواده ام هم کشیده.بارها شده سر یه موضوع بی اهمیت توی اتاق دعوا راه مینداخت ولی من میومدم بیرون فقط میخندیدم که کسی چیزی نفهمه ولی الان دیگه نمیتونم...... با خودم میگم بذار بفهمن چجوریه دیگه.همیشه خدا هم با وجودی که خیلی به خودمو آرایشم میرسم از سر تا پامو ایراد میگیره.هردفعه میخواد بیاد استرس میگیرم اینبار از چی ایراد میخواد بگیره..
اول راه زندگی به جذایی فکر می کنی؟؟؟
آخه وقتی زندگی رو به سامانی ندارم چیکارکنم؟
من الان به هیچی دیگه واقعا نمیتونم فکرکنم.دارم برای ارشد میخونم ولی اصلا ذهن منسجمی ندارم. من الان حتی نمیدونم مشکل حاد زندگی من چیه؟؟ به معنای واقعی سردرگمم... میدونم گناهه.خودمم مقیدم به دینم ولی واقعا فکرم داره پی بقیه میره.قبلا خیلی به همسرم فکر میکردم اما الان تا فکرم آزاد میشه میره پی یه فرد دیگه.واقعا ناخودآگاهه با خودم فکر میکنم اگر هرکی دیگه جای شوهرم بود ولی دوستم داشت و برای زندگیمون تلاش میکرد میتونستم تحمل کنم هر اخلاق بدشو ولی این سردی دیگه تحمل ناپذیره...هرکی دارم جاش میذارم و مقایسش میکنم باهاش...خدا منو ببخشه
میدونم نوشته الانمم خیلی قاتی پاتیه.شما ببخشید به بزرگی خودتون دوستان مهربونم...
با سلام خدمت مدیریت محترم..حقیقت بعد از چند روز که از مسافرت اومدم.توی لیست تایپیک ها در بخش (اختلاف و درگیری زناشویی )...تایپیک خودم رو ندیدم...متوجه شدم بدون اطلاع قبلی تایپیکم به بخش( زنان و مردان چه انتظاراتی از هم دارند)منتقل شده....نمیدونم دوستانی مثل دختر جوان و یاس پاییزی عزیز میتونن راحت اینجا رو پیدا کنن یا نه!!؟؟..چون بعید میدونم خبر داشته باشن تایپیکم منتقل شده باشه..
و مورد بعدی اینکه اخرین نظر اینجا مربوط به خانم دنیا هست..که نمیدونم چرا به اشتباه توی تایپیک من نظرشون سیو شده؟؟؟
.لطفا اگه میشه تایپیک منو به بخش قبلی ( درگیری و اختلاف زناشویی)منتقل کنید..چون من این تایپیک رو در ادامه دو تایپیک قبلیم زدم...که از طریق راهنمایی های دوستان ..بتونم خودم رو به شوهرم نزدیکتر کنم..که فکر و ذهنش رو از عشق دوران مجردی به سمت خودم بکشونم... هم اینکه دوستان راهکار بهم بدن..که چطوری بتونم مهارت رفتار درست با شوهرم رو یاد بگیرم..و مشکل سرد بودن شوهرم رو به طور کامل از بین ببرم.....آخه دوستان اونجا خوب داشتن بهم ایده و راهکار میدادن..!درسته این تایپیک رو یه جورایی ایجاد کردم که همه دوستان بی تجربه ازش استفاده کنن....و مهارت های لازم رو فرا بگیرن..ولی خوب الویت این تایپیک خودم بودم.
و در اخر ...لطفا نظر خانم دنیا رو هم به تایپیک خودشون انتقال بدین..
ممنون
سلام ماندگار عزیز:72:
من تو تاپیک قبلیت هم یه پستی گذاشتم هر چند شما گفتین مطالبی که من عرض کرده بودم انجام دادنش سخته.
این چیزایی که میگم امیدوارم سخت نباشه انجام دادنش:18:من وقت نکردم پست های بقیه دوستان رو با دقت بخونم اگه احیانا بعضی حرفام تکراریه ببخشید:72:امیدوارم با این نکات حسابی بری تو دل همسرت:18:(حیف مرد رویاهای من هنوز اسبش خسته هستش و حسشو نداره بیاد منو پیدا کنه وگرنه با این تکنیکا شیرجه میزدم تو قلبش:58:)
1.یکم مرموز باش
همه چیزو لو نده
گاهی سورپرایزش کن
2.همیشه و مخصوصا صبح ها همسرتون رو بدرقه اش کنین
3.به مردا بگین چشم بعد کار خودتونو بکنین:311:
4.هیچوقت جلوشون از خانوادشون شکایت نکنین
5.گاهی ندیدشون بگیرین ، مردارو باید دوست داشته باشی اما بهتره بیشتر اوقات بی خیالشون بشی ازشون دور بشی بزاری فرصت اینو داشته باشن دنبالت بگردن به دستت بیارن ؛ این همون چیزیه که عوام میگن نباید زیاد به مردا رو داد
مثلا یکی گفته : یکی از دوستام عجیبه یعنی همش شوهرش دنبالشه موس موسی میکنه بیا ببین این خانومه برعکس نه زنگ میزنه بهش نه هیچی ،باورت میشه شوهرش میخواسته حرصشو در بیاره گفته همکلاسیهام بهم اس میدن اونم دخترا بعد دوستم گفته خب بدن مگه چیه ؟؟؟
شوهرش میکه : آخه میدونی من تو دانشگاه نگفتم زن دارم
دوستم : خوب کاری کردی نگو زن داری بزار بیشتر هواتو داشته باشن کمکت کنن
جنبه رو حال کردی به این میگن زن، زد تو حال شوهرش:311:
6.پرحرفی ممنوع
7.میاد خونه 1 ساعت بعدش اخبار ناگوارو بده
8.پیش دیگران تحویلش بگیر حتی در صورت قهر بودن (میدونم این خیلی سخته)
9.مردان عاشق قدرتند و از اون لذت می برند
10.هیچ گاه نگو تو بی عرضه ای
11.اون رو با کسی مقایسه نکنید
12.هیچوقت بهش شک الکی نکنید امون از وقتی که بفهمن بهشون اعتماد نداریم
13. همیشه هوای خودتو داشته باش، هیچ وقت یادت نره از خرج کردن برا خودت کم نزار برا خودت ارزش بذار
14. وقتی کارت گیره شوهرتو با روغن ماساژ بده
15. شوهرتو تنبل بار نیار حتی مردایی که خونه ماماناشون کار نمیکردن باید توی زندگی خودشون زحمت بکشن:58:
16. گاهی باید دماغ بعضیهارو بسوزونی، همونایی که تو زندگیت موش میدوونن:81:
17. هیچ وقت نباید با لباس تو خونه راحتی جلوی خونواده شوهر ظاهر شد ،این خیلی مهمه،.باعث میشه یه خورده رودرواسی داشته باشن مثل مهمونا رفتار کنن
18.هرگز دنبال وسایل گمشده همسرتون نگردین چون فراموشی براشون میمونه
19. کی گفته زن همش باید کار کنه؟ به خودت استراحت بده... برای همسرت مادری نکن ..... به قول دکتر میثاق هرگز عشق را گدایی نکنید جون کسی به گدا چیز با ارزشی نخواهد داد
20.خودتو به خستگی یا کار کردن بزن بزار همسرت توی کارای فرزندتون کمک کنه یا حتی مجبور شه بخوابونش (مثلا یکی میگفت توی گوش بچم میگم بابا کو؟؟؟؟ بعد میرفت سراغ باباش و من خودم مشغول کارا نشون میدادم و شوهره مجبور بود بخاطر آرامش خودش بچه رو بخوابونه)
21. هر کاری که اولویت واسه خودتو همسره انجام بده و واسه بقیه خودتو اذیت نکن
22-سعی کن با خانواده شوهر محترمانه رفتار کنی اما فراموش نکنید خودمانی نشو!!!
23نذار لطفت وظیفه تلقی بشه
24-هیچ وقت ارزش کارتونو با حرفایی مثه(نه بابا کاری نداشت!! ...کار مهمی نبود!!و.....)کم نکن فقط یه لبخند مهربون کافیه!!!!!!!!!
25. مادری کردن برای مردا ممنوع ،از این جملات بهش نگو:عزیزم نوبت دکترت یادت نره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ عزیزم سوییج یادت نره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ هوا سرده لباس گرم بپوش سرما میخوری
26.اگه حق با شماست برای آشتی پیش قدم نشو چون به گردن شما می افته اما اگر اشتباه از شماست پیشقدم شو
27. همیشه پس انداز داشته باشید (هر چند ناچیز)
28. آدم هرچه پرتذکرتر-> کم تاثیرتر
29.لطف بی اندازه ......................> انتظار بی اندازه
30. به همسرتون یاد بدین درب ماشین رو مخصوصا پیش خونوادش براتون باز کنه:227:
31.نذار همسرت نقطه ضعفاتونو پیدا کنه مخصوصا اگه روی خونوادتون حساسید
32. بذار همسرت هم خستگیهای بچه داری رو متوجه بشه...مثلا کسی درین باره گفته : من هر وقت برای نگهداشتن نی نی از خواب بیدار میشم یه بهانه ای هم میارم که همسری هم بیدار بشه میدونید اگر عادت کنن که شما مسئول این کارا هستید یه کم واسه خودتون هم سخت میشه. یه بار میگم عزیزم چراغ رو روشن کن یه بار میگم عزیزم لطفا یه لیوان اب بده، مطمئن باشید کسی از دو بار بیدارشدن از خواب نمیمیره! ولی اگه هر شب این کارو بکنید میفهمه که چقدر سخته تا صبح هی بیدارشدن و خوابیدن با استرس!
یا یکی گفته : من بعضی از کارامو از قصد میذاشتم برای موقعی که شوهرم میومد و نگهداری بچه رو ریز ریز به شوهرم میسپردم
تا جایی که دیگه عادتش شده بود میاد خونه با بچه بازی کنه بخوابوندش ببردش بیرون .....بعد هم ازش تشکر میکردم تو معرکه ای بهترین بابای دنیایی
33.بارها خریدها یا کارهای سنگین رو به همسرتون بسپارید
34. به همه احترام بزارین اما دیدین متلک یا حرف بهتون زدن در ثانیه جواب بدین بزار بفهمن نمیشه شمارو تو جمع کوچیک کرد و بهاشو باید بپردازن . اینجوری بهتره تا اینکه بیان غر به جون شوهراتون بزنین ،حتی المقدور وقتی شوشو نیست جواب بدین:311:
35.گاهی مردا میخوان تنها باشن میرن توی خودشون لازم نیست هی بری بپرسی چیزی شده ؟؟؟؟ من کاری کردم؟؟؟؟؟؟ تو بیخیال شو برو سروقت کارات .....همین که ببینه تو خوشی خیالش از بابت تو راحت میشه بعد خودش برمیگرده
36.دعوا نمک زندگیه .....اما یاد بگیر حرمت طرفتو تو دعوا حفظ کنی .... حرفتو بزن داد بزن گریه کن قهر کن اما توهین و ناسزا نه حرف از طلاق و اینا نزن بعدها شوهرت هم ازت یاد میگیره خیلی از کارا رو ما به شوهرامون یاد میدیم
37.گاهی دست از پارو زدن بردارید تا همسرتون اکتیو بشه
38.در مورد کارش اطلاعات داشته باشین
39.توی دعوا بیشتر از "من" استفاده کنید تا "تو" ، مثلا بگید من ناراحتم که اینو بهم گفتی... نگید تو ناراحتم کردی
40. هیچ وقت نزد خانواده شوهر تعریف شوهرتون رو نکنین یعنی به مادرشوهر یا خواهرشوهرتون نگید که شوهرم درکم می کنه و در وقت بیماری کمک حالم می شه چون این کار شما باعث می شه حسادت اونا افروخته تر بشه..........به جاش اگر شما پیش خانواده شوهر به شوهرتون بگید که خدا سایه تو رو همیشه بالا سرم نگه داره باعث وجود یه عشق بزرگ در زندگیتون می شه ...(البته سعی کنین زمانی بگین که موقعیتش باشه) و همسرتون بیشتر از قبل علاقه خودشو بهت نشون میده
41.گاهی اوقات به شوهرتون بگید به مادرش زنگ بزنه و حالشو بپرسه یا پیشنهاد بدید بره بهش سربزنه یا حتی گاهی چیزی براش بخره اینجوری زمانی که حرفی بشه، شوهرتون اولین نفره که ازتون طرفداری میکنه (ولی زیاده روی نکنید که شوهرتون به اون سمت کشیده بشه)
42.خیلی کمتر از همسرتون توی رابطه جنسی پیشقدم بشید (اما حتما گهگاهی شما پیشقدم شید)
43. یاد بگیر اولا تو جمع دعوا نکنی ......حتی تو زمان قهر مهمون میاد یا خصوصا جلوی خانواده شوشو اصلا باهاش گرم بگیر اما وقتی همه رفتن ادامه بده البته اگه هنوز عذرخواهی نکرده و ...
44.توی دعوا نگو "همیشه" تو اینکارو میکنی بگو "گاهی" ...
45.گاهی جلوی همسرتون خودتونو تحویل بگیرید از زحمتاتون یا حتی اینکه دیگران چقدر شمارو دوست دارن یا حتی از ظاهر زیباتون...گاهی میتونید غیر مستقیم بهش بفهمونید مثلا یکی میگه : من گاهی به پسرم میگم: (البته به در میگم دیوار بشنوه) مامان برات خیلی مایه میذارم صبح زود میبرمت خونه مامانی میرم سر کار همه کارات یه ور این رفتو آمد یه ور .....بعد میبینم شوهرم داره میخنده و تایید میکنه..........یا یکی میگه : گاهی که همکارام زیاد اس میدن یا زنگ میزنن من با خنده میگم : بابا این محبوبیت منو کشته من متعلق به همتونم...
46.از قول خود مردا گفته شده که بیشتر به زنی اهمیت میدن که اون به خودش اهمیت بده و برای خودش خرج کنه البته نه در حد وحشتناک که مرد از پس خرجش برنیاد
47. همیشه ناراحتیتونونشون بدین اما محترمانه زن نباید رستم وار رفتار کنه لطافت زنانه یاد بگیرین
48.روی بچه تون جلوی بقیه اونقد حساسیت به خرج ندید که بیفته دست بقیه و اذیتتون کنن (جلوی خانواده همسر)
49.به بچه های کوچیک توی خونواده ی همسرتون محبت کنید و توجه کنید چون وقتی بزرگ شدن همونا طرفداریتون رو میکنن و اگه کسی از شما بد بگه جلوشون وامیسن (این سیاست دراز مدته)
50. حتی اگه جایی مثلا خونه ی مادر شوهرتون نمیخواید توی اشپزی یا ظرف شستن و غیره کمک کنید اما توی پذیرایی کردن کمک کنید، آدمایی که پذیرایی میکنن بیشتر توی ذهن میمونن ...
51. هیچوقت ..تحت هیچ شرایطی ....سر شوهرتو ن یا فرزندتون داد نزنید ....مردا به فریاد خیلی حساسن ..ممکنه دلشون از زندگی سرد بشه
داد و فریاد و قلدری و بگیر و ببند هرگز مال زن نیست زن قهرش هم با لطافته
قهر با لطافت 100 برابر تاثیرگذارتره ......تا مهری نباشه -> قهر بی اثره
52. اگه همسرتون وقتی کنارش هستین زیاد بهتون توجه نمیکنه یا سرشو با چیزای دیگه گرم میکنه شما به بهونه ی کارهای مختلف به اتاق برید و اونجا کارتون رو انجام بدید اینجوری همسرتون میاد دنبالتون و کنارتون ...
53.هیـــــــــــــــــــچو ت جلوی همسرتون از هیچ زنی یا دوستاتون تعریف نکنید ...
54.هیچوقت پیش خونواده ی خودتون یا همسرتون درد و دل نکنید و به همسرتونم یاد بدید اینکارو نکنه
موفق باشی و تو دل برو:72:
مسافرت خوش گذشت خانوم؟
ماندگار اشتباه متوجه شدی چیزی که من میگفتم سیاست بود یعنی اینکه با کار کم اما توی چشم بتونی خودت عزیز کنی مثل چیزی که یاس پاییزی گفت یا چیزی که ای تک گفت همیشه یه گوشه کار بگیری یا کارای پذیرایی رو بکنی که همه زحمتی که میکشی رو ببینن واثرش بمونه یایه کادویی چیزی ببری که همیشه وجود داشته باشه و با دوام باشه
اما تو دقیقا کارایی انجام میدی که خیلی تو چشمه اما نتیجه منفی واینطوری با کار کوچیک ادم بده میشی
درسته که میگی تعارفی نیستی یا ماشین عقب وجلو نداره اما فعلا که در فرهنگای ما هم تعارف مهمه هم ماشین عقب جلو داره اصلا اینجور زنی که تعارفی نباشه و بلدنباشه خودشو لوس کنه و عزیز کنه خوب نیست
نمیگم بزار مادر شوهرت جلو بشینه اما نه اینطوری که بگی برین جلو بگه نه توهم بگی okوبری بشینی این غلطه هرکسی بود حس میکرد بی احترامی کردی و بی ادبی برعکس اینجا هی باید خودتو لوس کنی بگی مادرجون برین وای برای من زشته پشت به شما بشینم خیلی زشته نه نمیزارم یا قبول میکنه و میره که نیم ساعت بعد خودتو بزن به مریضی وبگو اینجا خفست برام وباید چشمم به جاده باشه خوب شم هرموقع اینطوری میشم باید جلو بشینم و...
یا قبول نمیکنه که تو بوسش کن بگو وای مادر چقدر شما مهربون اداب دانید وبعد برو سرجات بشین
یا وقتی میپرسی کمک میخواد یا نه گفت نه نگو باشه پس من رفتم بگو نهههه این چه حرفیه شرمنده میشم کاری هم نکردی بازم همون جاها بشین وتو دست وپا باش
از شوهرت چه خبر؟