نمایش نسخه قابل چاپ
سلام
به امید خدا آخرای شهریور دیگه قراره مستقل بشم و زندگی متاهلیمو شروع کنم.
من یه مشکلی دارم این هست که خانه اجاره ای ما اجاره نامه اش به نام پدر شوهرم هست چون پولی نداریم پدرشوهرم پولشو داده.
میخواستم بدونم من برم تو خونه ای که به نام شوهرم نیست؟
احساس میکنم اگر از اول راه اینطوری باشم فردا هم که قراره ماشین هم بگیریم اون هم قراره به نام پدر شوهرم باشه
چیکار کنم؟
آفتابگردان عزیز شروع زندگی مشترکتون رو تبریک می گم. اگر تامین مالی اجاره خانه شما به عهده ایشون هست و شما در آن نقشی ندارید پس اینکار قابل درک هست و در جهت کمک به زندگی شما انجام شده .از سوی دیگر احساس شما را هم می شه فهمید چرا که همه ما دوست داریم در زندگی و تصمیم گیریها مستقل باشیم ولی این کار تا زمانیکه کاملا عنان مسائل اقتصادی را در درست نگرفته ایم غیر ممکن هست و ما خواه ناخواه مجبوریم تن به شرایطی بدهیم که خیلی از آن خشنود نیستیم پس تا رسیدن به آن موقعیت لازم هست از زندگی غافل نشده و حال امروزمونو خراب نکنیم
مرسی رهدخت عزیز
خانواده شوهرم خیلی توی مسائل ما دخالت میکنن
من از این میترسم که دیگه استقلال مالیمونم از دست بدیم و همیشه وابسته اونا باشیم
من از این میترسم برای سال به سال خونه اجاره کردن پدرشوهرمو صدا کنیم تا بیاد خونه برامون بگیره
وقتی نه عروسی برام گرفتن نه خریدی برام کردن یعنی پول اجاره خونه رو میخواد بگه مال خودمه؟
اصلا نمیتونم چنین مساله ای رو درک کنم خیلی داره اذیتم میکنه
خواهش میکنم یه چیزی بگید
درود بانو
شغل شوهر شما و میزان درامد ایشون چقدر است؟
سن شما و شوهرتان چقدر است؟
میزان تحصیلات شما و شوهرتان
طریقه آشنا و ازدواجتان
آیا شوهرتان از خودش پس اندازی داره
شما از اول با وضع مالی شوهرتان آشنا بودید یعنی ایشون شما را در جریان دقیق وضعیت مالیشان قرار داده بودند؟
شما و ایشون فرزند چندم خانواده هستید
از نظر اقتصادی و فرهنگی و جایگاه اجتماعی دوتا خانواده به چه صورت هستند
لطفا به سئوالات بالا پاسخ بدهید.
در مورد نوشته تان
ذهن خوانی و پیشگویی کردن شما دوتا از خطاهای شناختی محسوب میشه شما در ذهن ایشون نیستید که بدانید چه نوع طرز فکری دارند و اینکه فکر نکنم شما پیشگویی بلد باشید و اینکه بدانید در آینده قرار است چه اتفاقاتی بیوفته!!مگر اینکه قدرت جادویی داشته باشید بانونقل قول:
وقتی نه عروسی برام گرفتن نه خریدی برام کردن یعنی پول اجاره خونه رو میخواد بگه مال خودمه؟
- - - Updated - - -
http://www.hamdardi.net/thread-154.html
لطفا مطالعه فرمایید
همه از استقلال خوششون میاد اما استقلال یه پیش نیاز هایی داره و اونم استقلال مالی هست، قبل از رسیدن به استقلال مالی رسیدن به بقیه استقلال ها میسر نیست،
خب مسلمه که وقتی پدر همسرتون پول ماشین رو میده مثلاً انتظار داشته باشه که ماشینی که ایشون تشخیص می دن خوبه رو بخرید . پس قبل از هر چیزی دنبال استقلال مالی باشید و تا زمانی که به این مهم دست نیافتید باید برای جلو گیری از تنش های احتمالی ، فقط صبر پیشه کنید .
البته ناگفته نمونه که خود همین زیر سایه مالی کس دیگه بودن در آینده نزدیک هم که شما به استقلال مالی رسیدید همچنان دخالت های اونا رو در پی خواهد داشت.
ممنون از شما دو بزرگوار
شوهرم فوق لیسانس و کارمند هست من لیسانس. من 27 شوهرم 29 سالشه. هر دو خانواده سطح متوسطیم.
خواهش میکنم بگین چبکار کنم
روی این موضوع فوکوس کنم یا نه؟ اصلا مساله مهمیه یا از دید من مهمه؟
من میخوام اختیار زندگیمون دست خودمون باشه
اصلا تحمل این قضیه رو ندارم طوری که میخوام همه چیو به خاطرش کنسل کنم
ببخشید بانو شما اصلا هیچگونه اطلاعاتی در اختیارمان قرار نمیدهید برای اینکه نسبت به شما و شوهرتان خانواده ها شناخت پیدا کنیم لطفا با دقت و کامل به سوالات جواب بدهید:72:
حساسیت بیش از اندازه نسبت به مسائل باعث میشه آنها را بیشتر از آنی که هستند ببینیم و این باعث میشه آسیب ببینیم.مقاله خطاهای شناختی را مطالعه کنید.
اگر واقعا میخواهید به نتیجه برسید و دوستان در تایپیک شما حضور پیدا بکنند بهتره همکاری نمایید.
http://www.hamdardi.net/thread-154.html
دختر خوب افتابگردون مسئله مالی همسر و خودتون از ابتدا روشن بوده و شما به همین دلیل از بسیاری از خواسته هاتون که مبنی بر تشریفات مراسم عروسی هست صرفه نظر کرده اید و حتما هم دلایل قابل قبول و منطقی داشتید که قابل احترام هست. شما همسرتونو همینگونه که هستند انتخاب کردی به انتخابتون احترام بگذارید و مسولیت تصمیمتونو به عهده بگیرید. از ابتدا مشخص بوده که برای شروع زندگی نیاز به کمک دارید و شما هم پذیرفته اید پس زوم کردن در موردی که غیرقابل تغییر هست تنها موجب تلخی زندگی و اختلال در روابط با همسرتون خواهد شد.
یادمون باشه همه ما در ازای برای بدست آوردن هر آنچه می خواهیم باید از خیر چیزهای دیگر بگذریم. تا شما به استقلال مالی نرسیدید باید با این شرایط کنار بیایید و بدونید که سایه حمایتهای مالی دیگران همیشه بر سر زندگی شما خواهد بود چه این حمایتها از سوی خانواده همسرتون باشه و چه خانواده خودتون.
شما می تونید به حمایت پدر شوهرت نگاه مثبت داشته باشید و یا نگاه منفی این انتخاب خودتونه. هیچکس نمی تونه به شما کمک کنه جز خودتون و یادتون باشه افکار امروز شما رفتار شما رو می سازه و پیامدهای آن کیفیت زندگی شما رو در آینده تعیین می کنه
سلام ممنون
شوهرم پس اندازی نداره و داریم از صفر شروع میکنیم، من فرزند آخرم همسرم فرزند وسط و ازدواجون سنتی بوده.
آخه این پول پیش خونه قراره بود مال ما باشه چون که من از همه هزینه ها گذشتم تا حداقل پس اندازی داشته باشیم. الان اون چندر غاز رو هم نداریم خب چکاری بود من مجلسمو میگرفتم
من خیلی حالم بده خیلی این مساله داره آزارم میده
سلام آفتابگردان عزیز. خیلی خوبه که از همین الان به فکر حل مشکلاتت هستی تا مبادا با گذر زمان خدای نکرده کار به جاهای باریک کشیده بشه.
من و همسرم هر دو با اینکه تا به همین الان شوهرم دانشجو بوده به هیچ عنوان زندگیمونو با منت و کمک کسی شروع نکردیم. خود من از اول انتظاراتمو از خانواده شوهرم به صفر رسوندم. چون من هم مثل شما استقلال تو زندگی برام حرف اول رو میزنه.
شوهرم تمام خرج عقدو عروسی و پیش خونه رو خودش با وام ازدواج و قرض و کار پاره وقتی که کرده بود تامین کرد. من هم چون میدونستم تمام این خرجها با شوهرمه خیلی توقعاتمو پایین اوردم و عروسی را درحد کاملا معمولی گرفتیم. شاید اولا شاکی بودم از اینکه چرا خانواده شوهرم هیچگونه کمکی به ما نکردن ولی الان که دو سه سال از عروسیمون میگذره فهمیدم که چقدر شوهر من با درایت عمل کرد. درسته خانوادش وضع مالی خوبی نداشتن ولی حتی اگر میتونستن شوهرم هیچ انتظاری از اونها نداشت جز احترام به من که رنش هستم.
تا الان هیچ گونه دخالتی تو زندگیمون نداشتن. نه در مورد عروسی نه مکان زندگی و نه هزینه ها و ... تنها تصمیم گیرنده تو تمام امور زندگی من و شوهرم بودیم. تا همین الان حتی مادرشوهرم اگر چیزی به دلشه و دوست داره خیلی با احتیاط حرفشو میزنه. مثلا نمیخواید بچه بیارید؟ من میگم نه هنوز شرایطشو نداریم...
پس عزیزم درسته که همه ما دوست داریم اول زندگی خیلی مسائل مالی بهتر برامون تامین بشه.. و دوست داریم خانواده شوهر بهمون کمک کنن ولی یادت نره هیچ کمکی بدون چشمداشت و انتظار نیست.. مخصوصا که میگی خانواده شوهرت از همین الان تو کارهاتون دخالت میکنن..
به نظر من با شوهرت دز مورد این مساله صحبت کن.. طوری که ناراحت نشه. بهش بگو باابات خیلی لطف داره که میخواد پول خونه را بهمون بده ولی عزیزم من دلم میخواد مستقل باشیم و اگر قراره پدرت پولی بهمون بده باید یه روزی بهش برگردونیم.. عین این جمله را به خودشون بگید و پولی را به عنوان قرض ازشون بگیرید.. مگر اینکه اونها اصرار کنن و بگن نه.. ما خودمون دلمون میخواد این پولو به پسرمون بدیم.. وگرنه اگه قراره این پول داده بشه و اونها انتظار داشته باشن بعدا ازتون بگیرن پس بهتره همین الان قبل از اینکه اونها چیزی بگن یا بخوان دخالتی کنن خودتون همه چیزو مشخص کنین..
یادت نره این خداست که روزی رسونه نه بنده خدا.. مطمئن باش اگر نیتت پاک باشه خدا خودش طوری همه چیزو درست میکنه که اصلا نمیفهمی..
پس به خدا توکل کن و انتظارتتو از همین الان از خانواده شوهرت به صفر برسون تادر اینده دخالت های اونها را به حداقل برسونی..
:72::43:
سلام آفتابگردان عزیز ما هم در اوائل ازدواج مشگلات زیادی در این زمینه داشتیم که به لطف خدا حل شد همسر من هیچ کاری نداشتند و مدرک ارشد داشتن به لطف خدا یکسال بعد از عروسی دکتری قبول شدن و البته تا بورس بشن دو سالی طول کشید و ما سه چهار سال محتاج خلق خدا بودیم همیشه از خدا خواستم و می خوام هیچکسی رو محتاج خلقش نکنه همیشه از خدا سپاسگزارم که ما رو از خلقش بی نیاز کرد یک حدیث از امام علی (ع ) خوندم که مضمونش این بود که التماس از خلق خدا اگر برآورده شود منت است و اگر برآورده نشود ذلت التماس از خداوند عزت است اگر برآورده شود رحمت و اگر برآورده نشود حکمت از خدا کمک بخواین خودتونم تلاش کنید به امید خدا مشکلاتتون حل می شه تا زمانی که خودتون نخوایید و تلاش نکنید امکان پذیر نیست مثلا اگر من یک روسری می گرفتم مادر شوهرم کلی حرف می زد چون از پول اون می گرفتم حتی با وقاحت تمام بعد از عروسی می گفتن پدرت باید پول بده البته پدرم بهم پول می داد ولی من هیچوقت بهشون نگفتم ولی با این وجود باز هم احساس بدی داشتم که ازدواج کردم و پدرم باید به من پول بدن به همسرتون اعتراض نکنید باز هم پدر شوهر شما که براتون خونه گرفتن ما دو سال با اونها توی یک خونه زندگی کردیم و به لطف خوابگاه متاهلی ازشون جدا شدیم پدر شوهرم پول داشتن ولی بیشتر نگران دختراشون بودن و ازدواج اونها حتی تمام پول عروسی رو هم برای خودشون برداشتن کم کم انشالله جدا می شید ولی بعد از استقلال مالی نباید ازشون توقعی داشته باشید و باید خودتون زندگی تون رو مدیریت کنید که تا اونجا که ممکنه به کسی احتیاج مادی نداشته باشید و خودتون باید بهشون خودتون رو اثبات کنید که می تونید زندگی تون رو اداره کنید و اجازه دخالت ندید تا زمانی که اونها به شما برای هر چیزی پول بدن دخالت هم خواهند کرد ما الان به لطف خدا یک تیکه زمین خریدیم که حتی یک ریال نه از پدرم و نه از پدرشوهرم پول نگرفتیم البته با وام در یک جای متوسط در شهری که زندگی می کنیم اصلا دوست نداشتم ریالی از کسی باشه چون می دونستم منت سر من و شوهرم گذاشته می شه از طرف هر دو خانواده با همسرتون به آرامی راجب این مسائل صحبت کنید و این که دوست ندارید که این شرایط در زندگیتون حاکم باشه و احساس بدی نسبت به این موضوع دارید
شوهر شما 29 سالشونه و کارمند هستند ولی از خودشان پس اندازی نداشتند؟!!
دوستان صحبت های بسیار خوب یکردند از تجربیاتشان استفاده کنید :104: در مورد پول پیش خانه شما فقط این منزل را رهن کردید خانه ای که درش قرار دارید نه به نام پدرشوهرتان است نه بنام شوهرتان فقط مستاجرید این پول هم توسط پدرشوهرتان در اختیار شما قرار گرفته یا این پول را از شما طلب میکنند بعد نقل مکان یا اینکه این پول بکلی در اختیار شما قرار داده میشه.
اگر خواهان استقلال هستید بهتره مدیریت مالی خانواده را با کمک همدیگه پیش ببرید این موضوعی که مطرح کردید نداشتن پس انداز توسط شوهرتان یکمقدار باعث تعجب هستش آنهم توسط یک آقای 29 ساله و کارمند!
سعی کنید تا جایی که امکان داره از خانواده ایشون پولی قرض نگیرید از خانواده خودتان هم کمک نگیرید اینجوری خیلی بهتره یاد بگیرید روی پای خودتان بایستید.اگر مشکل شما تنها این مورد است که با صبر کردن و تلاش و مدیریت منابع مالی میتوانید در چند سال آینده این مشکل را حل نمایید خود ماهم مستاجر بودیم بعد دوسال صاحب یک خانه شدیم خوب اوایل همه افراد در سختی هستند تنها مشکل شما نیست.
پ.ن:لطفا در پست های قبلی هم ذکر کردم پاسخ هایی که میدهید با توضیح کاملتری باشد در اینصورت هستش که دوستان بیشتر مشارکت میکنند در تایپیک شما جوابهایتان با توضیح بیشتر و کاملتری باشه:72:
سلام
ممنون از راهنمایی های خوبتون.
من هم از اینکه دستمون جلوی دیگران دراز باشه خیلی ناراحتم میکنه
اصلا ما اون پول پدرشوهرمو هم قرض فرض کنیم من میخواستم خود شوهرم خونه رو اجاره کنه نه اینکه پدر شوهرم اجاره کنه.
ما اون پولو قرض گرفته باشیم بعدا هم برمیگردونیم چه دلیلی داشت ایشون بیاد اجاره کنه. من از دخالت های آینده میترسم. اصلا تحمل اینو ندارم کسی توی زندگیم دخالت کنه به خصوص که دیگه داریم میریم زیر یک سقف.
نه آقای خاله قزی پس انداز نداشت تازه هم کار پیدا کرده.
من نمیتونم درباره این مساله با شوهرم صحبت کنم یعنی روم نمیشه و میترسم دعوامون بشه
-
شما نه پیشگو هستید نه جادوگر که بتوانید آینده را ببینید اینکه بعدها چه اتفاقی امکان داره بیوفته فقط خدا می داند و بس.پس پیشگویی و ذهن خوانی ممنوع اینقدر هم زوم نکنید روی این موضوع که به اسم پدرشوهرتان است با این حساسیت زیادی که شما دارید و از همین الان دارید بخاطر همچین موضوعی دید منفی نسبت به خانواده شوهرتان پیدا میکنید در آینده به مشکلات بسیار زیادی با خانواده ایشان برمیخورید.
http://www.hamdardi.net/thread-154.html
مقاله بالا را مطالعه کنید.ذهن خوانی و پیشگویی و منفی بافی ممنوع:81:
- - - Updated - - -
در مورد وضعیت مالی خوب حالا بهتر مشخص شد ایشون تازه مشغول به کار شدند :72: ایشالله به خوبی و خوشی باشه و توی کاری که دارند موفق باشند
سلام عزیزم. در مورد نکته ای که گفتی : میترسم به شوهرم بگم و دعوامون بشه..
خوب اگر اینطوره پس باید مهارت های ارتباطی خودت رو از همین الان بالا ببری. توی همین سایت در مورد مهارت های ارتباطی مطلب مفیدی هست... باید بدونی چطوری با شوهرت موصوعی رو مطرح کنی که به دعوا کشیده نشه..
عزیزم من با دوست خوبمون کاملا موافقم که گفتن شما نباید پیش داوری کنی . پس از همین الان که شروع زندگیت هست سعی کن با دیدی مثیت نسیت به اونها بری جلوو. مطمئن باش وقتی شوهزت مطمئن بشه که تو دید بدی به اونها نداری دلیلی نداره عصبانی بشه.
پس برای اینکه بتونی در مورد این مساله باهاش صحبت کنی:
1ک اول صحبتت رو زوم کن روی خوبی های خانوادش و اینکه واقعاا چقدر داره برای شما زحمت می کشن. به شوهرت بگو پدرت بنده خدا خیلی زحمت کشید که برای ما خونه پیدا کرد.
2- وقتی مطمئن شدی اوضاع خوبه. بهش بگو : عزیزم خودت میدونی که یکی از دلایلی که ما ادمها ازدواح میکنیم رسیدن به استقلاله. من همونطور که گفتم از زحمتهای بابات خیلی ممنونم ولی دلم میخواست خونه ای که قراره توش زندگی کنیم به سلیقه و نظر خودمون باشه. اخه من دلم میخواد همیشه احترامی که بین ما و خانواده هامون هست حفظ بشه. برای همین فکر میکنم بهتر باشه هر کاری که قراره انجام بدیم تصمیم نهایی را من و تو بگیریم و اجازه ندیم خانواده هامون تو دردسر بیفتن. یادت نره بهش بگو دلم نمیخواد به خاطر ما اونا تو زحمت بیفتن... و بهتره من و تو کارها و تصمیمات مربوط به رندگیمونو خودمون دوتایی حل کنیم و میتونیم از نظررات خوبشون استفاده کنیم و از راهنمایی هاشون استفاده کنیم ولی تصمبم نهایی را بهتره ززن و شوهر با همفکری همدیگه بگیرن تا خدای نکرده بعدها دچار مشکل نشیم.
یا اینکه میتونی یه جور دیگه این مساله را شروع کنی ... مثلا بعد از اینکه از خانوادش تعریف کردی و ازشون تشگر کردی بهش بگو نظرت در مورد استقلال چیه؟؟ بگو الان که اول زندگیمون هستیم دوست دارم بدونم نطرت چیه؟ بعد برا اینکه اشتباه فکر نکنه تو منظورت فقط خانواده اونهاست بگو مثلااااا اگر مادر من روزی بهم گفت این کارو بکن یا اونجا برو ایا باید حرفشو قبول کنم یا اینکه اول با تو مشورت کنم؟
به نظرم این دو راه میتونه مفید باشه.. حالا هر کدوم که خودت صلاح میدونی را درپیش بگیززز.
یادت نره از هر گونه انتقاد نسبت به خانوادش و پیش داورری جدااااااا خوددداری کنی و تا میتونی اخترامشونو نگه داری...
موفق باشی.:72:
تواناییها و ظرفیتهای همسرت را باید بسنجی؟
اگر تربیت و ذاتش استقلال نداشته باشه، همیشه زیر سایه پدرش حرکت می کنه.
مخصوصا اگر پدرش هم این تسلط را دوست داشته باشه.
با یک مثال نمی شه فهمید آینده اقتصادی یا استقلالتون چطور می شه.
همونطور که دوستان مثال زدند مواردی بوده که سریع خودشون را جمع و جور کردند و مستقل شدند
مواردی هم هست که حل نمی شه.
با توجه به این که می گی مراسم عروسی و مخارج دیگه هم نداشتی،
می تونست این پول را از پدرش قرض بگیره و خونه اجاره کنه.
اما این کار را نکرده که جای سواله.
شما هم انگار از خرید نکردن و عروسی نداشتن دلخوری
تا آخر شهریور هنوز وقت هست
با سیاست و ناملموس یه عروسی کوچولو بگیر و یه کم خرید کن.
نمی خواد همین امشب مستقیم بگی من صرفه جویی کردم که خونه مستقل بگیریم، حالا که نگرفتی پس منم عروسی می خوام.
با ناز و عشوه و دلخوری و ... بگو خیلی دلم می خواد لباس عروس بپوشم
یا پشیمونم که قبول کردم عکس عروسی نداشته باشیم یا ....
خوب نیست با این دلخوریها زندگیت را شروع کنی.
تا همیشه یادت می مونه.
یه مراسم ساده داشته باشی بد نیست.