باز هم اسفند ماه و وسوسه ی خودکشی

سلام. وقت بخیر.
نمی دونم این مشکل مسخره دیگه چیه. حالم خوب بود و همه چی روبراه، تا اینکه اسفند ماه شد و طبق معمول هر سال، حالا هرشب با انبوهی از خستگی و ناامیدی و پوچی به سرم میزنه تمومش کنم. هر بار این فکرا میاد میرم یه دوش میگیرم و خودمو مشغول تفریح میکنم، اما این تفریحا بغضمو بیشتر میکنه و پرخاشگر میشم. بعد از حال خودم بدم میاد، سر میزارم بالش و هق هق کنان میخوابم به این امید که فردا بیدار نشم.
صبح بیدار میشم و میگم خدارو شکر کار احمقانه ای نکردم، چقدر زندگی خوبه، از صبح کار میکنم و غیر ارادی و افراطی با همه شوخی میکنم و همه رو میخندونم تا عصر روز از نو روزی از نو. :|
میترسم شوخی شوخی خودکشی کنم. :|

یه مشکل دیگه ام دارم. نمیدونم طبیعیه یا نه. یهو یه بخش از گذشته ام رو فراموش میکنم. مثلا یادم نمیاد 4 تا دو سال پیش کجا بودم، چیکار کردم، هرکس خاطره ای تعریف کنه یادم نمیاد، انگار اصلا وجود نداشتم. واسه همه اینجوره؟ این روزا که اصلا حضور ذهن ندارم. نام کاربری و پسوردمو گشتم تا یادم اومده.

سلام نوش آفرین

یه نگاه سریع به تاپیک های قبلیت انداختم االن .به نظرم خوب تونستی اوضاعت رو رو به راه کنی خداروشکر:43: درک و نگرش جدیدت هم قابل تحسینه .

سوالم اینه که آیا تاپیک های قبلی رو تا جایی که ازشون جواب بگیری دنبال کردی؟ آیا مشکلاتت رو توی اونا حل کردی؟ یا اینکه مشکلت رو نیمه کاره رها کردی؟

اتفاقا آدم وقتی حالش خوبه باید مشکلش رو حل کنه نه که بیخیالش بشه چون اینجوری میتونه بیشتر وقت و انرژی مفید براش بزاره .درمورد شما هم باید چه وقتی حالت خوبه و چه وقتی

حالت خوب نیست پیگیر حل مسئلت باشی . همونظور که خودتم می دونی باید مساله رو ریشه ای تر حل کنی . اگر مثلا علت تمایل به خودکشی نوسانات هیجانی و یا افسردگیه باید پیگیر

اونا باشی والا هر راه دیگه ای رو امتحان کنی ممکنه موقت اون حس خوب رو بهت بده اما بعدش چی؟ مثلا ممکنه یه پست خوب توی همدردی خیلی شارژت کنه حتی تا چندروز.اما مهم اینه

که شما باید بپذیری باید روی مسالت خیلییی بیشتر ازینا تمرکز کنی و روش وقت بذاری.

حتما حتما پیش یک مشاور خوب برو یا از همین تالار مشاوره خصوصی بگیر . چون مشاور به کارا و تمرینای آدم نظم میده و اگر تمریناشو انجام بدی خیلی زود روند پیشرفتتو می بینی.

نه انقدر مشکلت رو بزرگنمایی کن که از هیبتش به وحشت بیفتی و نه اونقدر کوچک که روزها بگذره و به حلش فکر نکنی .

اگر مشکلت رو بزرگ بگیری از حلش می ترسی و این خودش باعث شکسته واگر بسیار کوچگ ببینی اهمال کاری و سستی میکنی که اینم خودش باعث شکسته .

موفق و پیروز باشی:72::72:

ممنونم عزیزم.
خب تا حدودی کار کردم، مشاوره خصوصی گرفتم و خیلی خوب بود. مشکلی نداشتم تا اینکه بحث خواستگاری پیش اومد، کنترل میکردم و همه چی خوب پیش میرفت، جوابم هم مثبت بود، اما دوست داشتم مطمئن باشم اشتباه نمیکنم. تا اینکه ایشون فرمودند از خودت خیلی خوشم اومده و همه جوره اکی هستی، اما پذیرش خانواده ات واسم سخته و احساس حقارت میکنم مقابلشون. منم گفتم شما از قبل خانواده ام رو میشناختین، گفت بله، گفتم پس پاشو برو :|
یه جورایی حس کردم من جواب منفی گرفتم و تو روحیه ام اثر گذاشت و چون یکم علنی شده بود، نگاه ها روم سنگین بود، تصمیم گرفتم برم مسافرت واسه روحیه ام. چند مدتی ایران نبودم، سعی کردم سرگرم باشم، تا اینکه یه مریضی سخت گرفتم. آنفلانزا و کنارش یه مشکل تنفسی، زندگیم و برنامه هام مختل شد، اونجا مشکلم حل نشد، برگشتم اینجا، چند بار دکتر رفتم و بستری شدم، بازم مشکل تنفسیم حل نشد. هنوزم دارمش. اما مسئله اینه که خواننده هستم و مرداد ماه اجرا داشتم. نمیتونم بخونم و انگار تمام تلاشم به باد رفت. استاد گفت نمیرسی و جلو خودم تست صدا میگیره یکیو جایگزینم کنه. من تا بتونم به این سطح برسم خیلی تلاش کردم و تاثیر بدی تو روحیه ام داشت و خودمو باختم. علاوه بر اون شغلمو هم از دست دادم دیگه.
خلاصه همه اینا در کنار حال جسمیم بهانه ای شده واسه حال بدی که هر اسفند ماه دارمش. حتی فراتر از فکر تا یه مرحله ای وارد عمل شدم و منصرف شدم. اون لحظه حالم کاملا با صبحش مغایرت داره.
الان برای آرامشم باید چیکار کنم؟

سلام

اینجا و یک اینجای دیگه

خداحافظ

امضا : وقتی مهرااد جون تصمیم میگیره کوتاه بنویسه. :victorious:

سلام.ببخشید شما همون خانمی نیستید که یه تاپیک زده بودید از تجربه هاتون می گفتید ؟! فکر کنم اسمتون سرگشته بود یا هر چی بود این نبود..اسم جدید و مثبتتون مبارک باشه..

من از روی اواتارتون یادم اومد...

با این که شما رو نیمشناسم ولی خوندن تجربه های شما و این که هنوز انسانیت و اخلاق توی وجودتون بود (مخصوصا راجب خواستگاری که گفتید راجب شما چی فکر میکنه).. این که خواستید دیگه مثل گذشته نباشید برای من که به شخصه بی تعارف خیلی قابل تحسین بود..

الان از ناراحتی شما ناراحت شدم کمی....

مطمئنم شما هیچ کار بدی نمی کنید...بوی بهار هم داره از راه می رسه... و ان شالله روز های بهتری در انتظار هممون خواهد بود...

این که بضعی قسمت های گذشته رو به یاد نمی ارید...یه بنده خدایی رو میشناختم که به تریاک اعتیاد داشت و ترک کرده بود و اونم بعضی چیزای واضح گذشتشو به یاد نمی اورد..ولی کلا کمی بعد ها بهتر شده بود به نظرم...

به نظرم برای ارامشتون دنبال چیزایی برید که شما رو یاد خدا می ندازه...نوعش مهم نیست..مثلا صوت کلیپ متن دعا ..... ولی چیزی که به خدا نزدیک تر شید...که منبع تموم نشدنی ارامش هستش.

از همتون سپاسگزارم.

نمیشه ، یعنی اصلا حالم خوب نمیشه که بتونم به خودم تسلط پیدا کنم و کنترلش کنم. :54:

سلام خانم گلی

ناراحت شدم از شنیدن وضعیتی که تو این مدت داشتی :47:

به نظر من دچار سرماخوردگی روحی شدی، کمی افسردگی و تمایلت به اسیب زدن به خودت می تونه با مصرف کوتاه مدت دارو برطرف بشه، سابقه مراجعه به روانشناس بالینی یا روانپزشک رو داری؟
بخاطر بیماری که داشتی و همین طور شرایط قبل و بعدش واکنش روحت تا حدودی طبیعیه ولی بهتره برای کنار اومدن با این شرایط علاوه بر تقویت منابع معنوی و راهکارهای روانشناسی از دارو به عنوان کاتالیزور استفاده کنی، نظر خودت چیه؟

الان از دکتر برمیگردم.
آزمایش کامل انجام دادم و معلوم شد آسم دارم. :315:
بعد از 3 سال درمان برای تنظیم هرمون و نازایی، و تحمل میگرن و انواع عمل چشم، حالا نوبت آسمه.
خیلی ناراحتم.
چقدر باید قرص بخورم.
هنوزم تاوان میدم.
دکتر گفت بهتره به همون سازها بپردازی و از آواز فاصله بگیری. اما من نمیتونم. دلخوشیم همینه.
حس میکنم خدا ازم متنفره که همیشه باید زجر بکشم.
خدارو شکر، ولی کاش میدونستم واسه اینکه دلشو به دست بیارم باید چیکار کنم. چیکار کنم تا کمتر تاوان بدم.
من حوب بودنو بلد نیستم. :'(

سلام خانم عشق افرین..

ناراحت شدم... ان شالله خدا همه ی مریضا رو شفا بده شما رو هم شفا بده... و بهتر بشید..


یه چیز بگم حتما می دونید...کی گفته هر کی که خدا بیش تر دوسش داره باید لزوما بهش بیش تر خوش بگزره ؟؟!! و هر کی خوشه یعنی خدا خیلی دوسش داره...

جابر رو میشناسید؟ از بزرگا ودانشمندای زمان امام صادق(ع) بوده یه روز به ایشون میگن که من از خدا میخوام که همیشه مریض باشم یا همچین چیزی چون این موقع ها به خدا نزدیک ترم و بیش تر به یادش هستم..امام می فرمایند ما اهل بیت به اینم راضی نیتسیم !!!!!!!!! بلکه به اونی که خدا برامون مقدر کرده راضی هستیم...اگه خوشی باشه راضی هستیم...اگه ناخوشی هم باشه راضی هستیم.... امام حسین (ع) لحظه ی اخر داشتند ذکر می گفتند زیر لبای مبارکشون...میرن جلو میبیند ایشون اون موقع هم داره حمد و ثنای خدا رو میگه !! این یعنی همون راضی به رضای خدا...

من خودم چند روز یه بیماری قدیمی برام تازه شده... ان شالله بهتر میشم...ولی واقعا درد هم یه توفیقه..به شرطی این که دیدمون بهش چی باشه... دعا میکنم کم نیارید توی این امتحان های خدا و اخرش سر بلند بشید....

همین که با این شرایط خدا رو شکر کردید این یعنی خوب هستید.... خوبی های خودتون رو دست کم نگیرید.

ممنونم. الان بهترم.
صبا جان مراجعه به روانپزشک ندارم. قبلا چند بار رفتم بیشتر عصبی و آشفته شدم، اینه که دیگه نرفتم.

فدایی یار، ممنونم. دست خودم نیست، وقتی روحیه ام یده همه چی رو از چشم خودم میبینم. اگه بارون نمیباره، حتما من بدم، اگه پدرم مریضه ، حتما یه خاطر گناه های منه، اگه فلانی ناراحته، حتما من رفتارم نادرست بوده. شده واسم یه وسواس.
برام دعا کنید.
حس میکنم من هیچی رو نمیتونم تغییر بدم. دیگه واقعا منتظر معجزه ام.

سلام

خانم عشق افرین، بنده بدون شک در حد تاپیک های شما و راهنمایی به شما نیستم. اما دلم نیومد کمی باهاتون هم کلام نشم.
شما تاپیک ها و نظرات قدرتمندی داشتی که تجربیات و نتایج ارزشمندی رو در اختیار دیگران قرار میده و تحسین برانگیزه.

اما یه موردی که کمتر بهش اشاره شده، اینه که شما محدوده بین امورات خودت و خدایت رو تعیین نکردی.
هر چی میشه سریع خدا رو میاری وسط.
اشتباه میکنی، میگی خدا خواسته. مشکلی پیش میاد میگی خدا خواسته.
بابا خدا مگه با شما پدرکشتگی داره اخه؟
مگه بیکاره؟
متوجهم که هر که مقرب تر، جام بلا بیشتر، اما اون یه بحث دیگست.

به نظرم بد نیست کمی خدایتان را بزرگ تر کنید.
خداوند برای کارهایی که خودمان ، توان حل و انجامشان را داشته باشیم، کاری نمی کند. این را در زندگی ام یافته ام. قبول کنید بیشتر چیزایی که ما از خدا میخوایم، خودمون میتونیم بدست بیاریم. ولی بجای رفتن دنبالش با تمام وجود، فقط دعا میکنیم. اگر عمیق تر به خواسته هایمان نگاه کنیم، در اکثر موارد ، در لایه های عمیق تر، می بینیم که راه حلش دست خودمان بوده.

البته بحث بیماری ، کلا جداست که نمیخام واردش بشم.

به هر حال خیلی ها با تاپیک های شما جان گرفته اند. اگر شما کارای بدید و جیز بکنی ، اونا هم میکنن . از ما گفتن :18:.

موفق و موید

باید از کجا شروع کنم؟
از تصحیح عقایدم
یا از انگیزه ام و موفقیت ها؟
یا از تعادل روحی؟
از هر کدوم آغازمیکنم، اون یکی به همش میریزه. با هم هم سخته و تا بحال موفق نشدم.
مثلا وقتی سعی میکنم حال روحیمو خوب نگه دارم، میگم خب الان حالم خوبه،دیگه چی؟ برم سمت پیشرفت ها، اینجا احساس پوچی میکنم، نمیتونم عشق و انسانیت رو نادیده بگیرم، میرم سمت ارتقاء عقایدم، باز حالم بد میشه و تعادل از بین میره، در نتیجه اش از انگیزه و پیشرفت باز میمونم.

یک بار به در بسته خوردن واسم مشکلی نیست، اما پشت در های بسته موندن نا امیدم میکنه. لطفا راهنمایی کنید از کدوم شروع کنم یا چجوری شروع کنم.

سلام

دوست عزیز، نمیدونم خطابتون به بنده بود یا به دوستان. اگر با من بودید که بازم تاکید میکنم بنده صلاحیت راهنمایی به شماروندارم و نظراتم تایید شده نیستند و صرف از نگاه دوستی واستون می نویسم.

اجازه بدید جملات خودشان صحبت کنند :

برای زندگیه اسان تر دعا نکن، برای انسان قوی تری بودن، دعا کن.
نگران این نباش که زندگی ات به پایان برسد، نگران این باش که هیچ گاه شروع نشود.
همواره به اینده فکر کن، هنوز کتاب هایی برای خواندن، غروب هایی برای تماشا کردن و دوستانی برای دیدن وجود دارند.
وقتی که زندگی برایت خیلی سخت شد، یادت باشد که دریای ارام ، ناخدای قهرمان نمی سازد.
باخت بد ترین نتیجه شکست نیست. بلکه دوباره تلاش نکردن بد ترین حاصل شکست است.
اگر از میان جهنم می گذری، به راهت ادامه بده.
درپشت هیچ در بسته ای ننشینید تاروزی باز شود، راه کار دیگری جستجو کنید و اگر نیافتید همان در را بشکنید.
زندگی در مورد پیداکردن خودت نیست، زندگی در مورد ساختن خودت هست.
تو نخواهی دانست که چقدر قوی هستی، مگر این که قوی بودن تنها راه چاره ات شود.
پشت هر انسان موفقی، سال ها شکست وجود دارد.
اگر یک فلج مادرزاد ، قهرمان دو ماراتن نشود، مقصر خودش هست.

ونهایتا :
الهی...
نه من انم که ز فیض نگهت چشم بپوشم نه تو انی که گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی پشت دیوار نشینم چو گدا برسر راهی
کس به غیر از تو نخواهم، چه بخواهی چه نخواهی باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی

سلام عشق آفرین عزیز :72:
چه اسم زیبایی داری... و چه آواتار خوشگلی...

من بعضی وقتها که جملاتت را در حال و حوال یاران همدردی می خوندم خیلی خوشم میومد و غبطه می خوردم که عجب حال خوبی داری....

ولی همه ما کم و بیش تو حال بد قرار می گیرم...
وقتی آدم را به یه چیزی می شناسند خیلی سخت میشه بخوای برخلافش بشی...
مثلا من خودمو می گم... تو محیط بیرون که منو آدم شاد می بینند وقتی غمگین می شم انگار حق ندارم غمگین بشم! یعنی بعضی وقت ها به من حق داده نمیشه که آقا جون منم آدمم ها! بعضی وقت ها دلم می خواد از زور غمگینی داد بزنم... اصلا دلم می خواد آدم بدی بشم....
تا میام مثلا یکم از حال و احوالم شکایت کنم مثلا بهم می گن شما چرا خانم فلانی... شما که این قدر باایمانی (اصلا من خودم ایمانم را قبول ندارم. راست می گم.اصلا قبول ندارم)
گاهی آدم روی کاغذ و منطق می دونه که چقدر داره اشتباه می کنه... حتی می دونه که راه حل اشتباهش چیه... ولی انگار یه حسی تو درون آدم راه میفته که میگه خودت را تخلیه کن!!! به راه حل فکر نکن برون ریزی کن!!! یه چیزایی تو دل و قلبت میاد مثل همین خودکشی که به خودت می گی این منم که همچین حرفهایی می زنم؟!!! حتی خجالت می کشی به یکی بگی که همچین فکری از ذهنت عبور کرده!

من بعضی وقتها تو چنین شرایطی یه کاغذ بر می دارم... به خودم می گم این کاغذ خودمه! اینجا حریم شخصی منه... کسی حق نداره این کاغذ را بخونه... به کسی ربطی نداره من تو این قسمت دلم می خواد چی بنویسم... هر چی دلم بخواد می نویسم...
شاید یکی اون کاغذو بخونه به من بگه: وای خانم فلانی از شما بعیده همچین حرفهایی.... ولی من اون موقع می نویسم.... و پیش خودم می گم به کسی ربطی نداره... اصلا من دلم می خواد موقتا دختر بدی باشم...
خیلی کم برام همچین موقعیتی پیش اومده ولی وقتی پیش اومده تاثیر داشته... چون گفتن حرفام به خودم رودروایسی نمی خواد .....
تو هم دلت خواست یه همچین کاری بکن البته بعدش کاغذ را پاره کن...
**********

اگه اجازه بدی یه چند تا توصیه هم برات دارم:
1) عشق آفرین جان گاهی روح و روان ما با جسممون ارتباط مستقیمی داره. وقتی جسممون حالش خوب نیست روحمون هم حالش خوب نیست...
من یه مدت راجع به طب سنتی مطالعه کردم... به نظر من روی تغذیه و طب سنتی خوب تمرکز کن. نتیجه می گیری.....
ببین وقتی طبعت به سمت سودا می ره افکار خودکشی به سمتت میاد... پس ممکنه طبعت هم در این افکار خیلی دخیل باشه...
وبلاگ طبیب تهرانی و دکتر روازاده می تونه کمک کننده باشه... تو اینترنت هم جستجو کن.

چای هل و دارچین خیلی برات خوبه... حجامت الان بکنی خیلی برات خوبه... ( بعدش پماد آلفای رژودرم بزن.)
ترنجبین بسیار خوبه و خیلی چیزهای دیگه... برای خودت بعضی وقت ها شربت زعفران درست کن... بعضی وقت ها هم عرق رازیانه بخور... اینایی که گفتم نشاط آوره...
ولی حتما بهتره یه دکتر طب سنتی هم بری... می خوای شماره بهت بدم. سایت دکتر روازاده و طبیب تهرانی هم خوبه.

2) عشق آفرین جان حتما یه ورزش انتخاب کن... مثلا ایروبیک انتخاب کن. بعد اگر خواستی می تونی سی دی ایروبیک تو خونه هم داشته باشی... ورزش خیلی خیلی می تونه تو روحیه ات تاثیر بذاره.

3) یه هدف برا خودت انتخاب کن که از پیشرفت کردن توش لذت ببری... بذار وقتت این قدر پر شه که فکر بی خود به ذهنت نیاد...
زبانت چه طوره؟کلاس زبان می ری؟ سایت جی 5 را هم یه نگاه بنداز ببین شاید دوست داشته باشی...
اصلا تاپیک آقای love less را بخون. ببین می تونی زبانت را تقویت کنی... زبان نشاطتت را زیاد می کنه...و بهت انگیزه می ده

4) راستی به پوستت می رسی؟ به زیباییت چی؟ جلو آینه می ری کی را می بینی؟یه دختر با پوست صاف یا... از خودت تعریف می کنی؟
وبلاگ زیر خیلی وبلاگ خوبیه.نویسنده اش واقعا خانم با نشاطیه...و توصیه های خوبی برای زیبایی داره. حتما به این وبلاگ سر بزن: ماجراهای این روز های من( بانوی برتر )
ماسک ماست و حنا برای پوست خیلی خوبه و حنا کلا یه حالت خوبی هم می ده.که می تونی از حنای بی رنگ استفاده کنی و سدر و گلاب هم اضافه کنی... و آخر هر حمام به کل بدنت بزنی و دیگه بعدش هم صابون نزن.قدیمی ها می گفتن حنا نشانه بهشته... اصلا بوش به آدم یه نشاط خاصی می ده. اگر پیام خصوصی داشتم بهت چیزای دیگه هم می گفتم. راستی گلاب هم خیلی خوبه. شب ها گلاب بزن که بوش بهت آرامش بده.

5) عشق آفرین جان شما خودت از من بیشتر به خدا نزدیکی و حتما بیشتر دعا می کنی... ولی وقتی که قلبت خیلی ناراحته دعای 7 صحیفه سجادیه را با معنی بخون و با خدا به اون واسطه درد و دل کن.ببین چقدر آرامش می گیری...

راستی من نمی دونم چرا این جدیدا که برگشتم سایت من نمی تونم رنگ و وارنگ بنویسم. مثلا تو ورد رنگی رنگی می نویسم.ولی وقتی اینجا پیست می کنم و ارسال میشه همش سیاه میشه. شما می دونی چرا؟
موفق باشی دوستم :72:

تشکر آقای loveless
یه برنامه ریختم مجدد. ایشالا به لطف خدا و انگیزه شما حالم بهتر میشه.

مصباح الهدی عزیزم تشکر از همدردیت، روی کاغذ نوشتن ایده خوبیه. ممنون.
در مورد طب سنتی باید گفت من متاسفانه به اکثر درمان های سنتی (مخصوصا درمان گیاهی) و اکثر بو ها، مثل گلاب و هل و حنا و دارچین و... آلرژی دارم. اما روی تغذیه ام کار میکنم.
ورزش رو شنا و ایروبیک کار میکنم، فعلا به خاطر آسم باید ابتدا تنفسم رو کنترل کنم، بعد ورزش کنم. اگه درمان خوب پیش بره بعد عید میتونم ورزش کنم.
از نظر هدف به موسیقیم بپردازم عالیه. زبان انگلیسیم خوبه و میتونم صحبت کنم.
پوستم خوبه خدارو شکر و مشکلی ندارم. به بهداشت هم خیلی اهمیت میدم، یه جور وسواسی. اما متاسفانه حنا و گلاب و اینا به همون دلیل آلرژی و آسم ، مقدور نیست استفاده کنم.
و در مورد دعا چشم، حتما میخونم.
فکر کنم باید رنگ رو از خودابزار سایت تنظیم کنی خانومی.

ممنون از همه. از راهنماییهای خوبتون استفاده بردم. باید همه تلاشمو بذارم. واسم دعا کنید.

سلام خانم عشق آفرین

راسیاتش منم همشهری تونم ولی به خاطر یه اتفاقُی چن سالی قم مهمونم.

بهار شیراز معروف هست که آدم رو کرخت میکنه و به خاطر گرده گیاهانی هست که توی شیراز هست و شما هم که آلرژی تون زده بالا . بعضی ها هم واقعا فصلی دچار افسردگی میشن که برای بعضی ها ممکن هست خیلی حاد اتفاق بیفته .

اگه بتونید از روانپزشک کمک بگیرید به نظرم خیلی کمک کننده هست و در مورد روانپزشک من واقعا میتونم دکتر حسن فراشبندی که مطب شون تا اونجایی که یادم هست توی خیابون معدل هست تایید کنم واقعا دکتر متعهدی روی کارشون هستن شماره شون رو هم میتونید از 118 بگیرید.(من خدا رو شکر هیچ وقت با تمام سختی هایی که توی زندگی ام داشتم نیازی به دارو درمانی نداشتم ولی این به این معنی نیست که این موضوع رو بد میدونم و اگر ضرورت داشته باشه برای خودم هم در موردش حیا نمی کنم.)

در مورد موسیقی هم که چی بگم ،من خودم عمری رو توش بودم(کلاً خانوادگی بودیم) با کله و کلاً یا توی باریتون بودم یا نکیسا یا صبا و.... ولی همیشه هم به شدت توش پا در هوا بودم ، نمی تونستم اون وابستگی ای رو که توی من به خودش ایجاد میکنه رو برای خودم بپذیرم ،روزی که تارم رو فروختم حس عجیبی داشتم ،ترکیبی از رهایی و درد ، الآن هم یه سه تار مشقی فکستنی عطا دارم که بعضی وقت ها سراغش میرم ، و باز هم بوی آرزوهایی رو که داشتم رو توی خودم میشنوم ولی خیلی کمرنگ تر از قبل .

ولی عشقم این بیت مولاناست:

خُنُک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش
بنمـــاند هیـــچش الّا هـــوس قمـــار دیگـر

ولی اصلی ترین عشقم توی شاعرها معلومه که حافظ هست ،دیگه باید از حافظ بذارم نمیشه دیگه:

تو کز سرای طبیعت نمی‌روی بیرون

کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی

غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

بیا که چاره ذوق حضور و نظم امور

به فیض بخشی اهل نظر توانی کرد

ولی تو تا لب معشوق و جام می خواهی

طمع مدار که کار دگر توانی کرد

دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی

چو شمع خنده زنان ترک سر توانی کرد

- - - Updated - - -

سلام خانم عشق آفرین

راسیاتش منم همشهری تونم ولی به خاطر یه اتفاقُی چن سالی قم مهمونم.

بهار شیراز معروف هست که آدم رو کرخت میکنه و به خاطر گرده گیاهانی هست که توی شیراز هست و شما هم که آلرژی تون زده بالا . بعضی ها هم واقعا فصلی دچار افسردگی میشن که برای بعضی ها ممکن هست خیلی حاد اتفاق بیفته .

اگه بتونید از روانپزشک کمک بگیرید به نظرم خیلی کمک کننده هست و در مورد روانپزشک من واقعا میتونم دکتر حسن فراشبندی که مطب شون تا اونجایی که یادم هست توی خیابون معدل هست تایید کنم واقعا دکتر متعهدی روی کارشون هستن شماره شون رو هم میتونید از 118 بگیرید.(من خدا رو شکر هیچ وقت با تمام سختی هایی که توی زندگی ام داشتم نیازی به دارو درمانی نداشتم ولی این به این معنی نیست که این موضوع رو بد میدونم و اگر ضرورت داشته باشه برای خودم هم در موردش حیا نمی کنم.)

در مورد موسیقی هم که چی بگم ،من خودم عمری رو توش بودم(کلاً خانوادگی بودیم) با کله و کلاً یا توی باریتون بودم یا نکیسا یا صبا و.... ولی همیشه هم به شدت توش پا در هوا بودم ، نمی تونستم اون وابستگی ای رو که توی من به خودش ایجاد میکنه رو برای خودم بپذیرم ،روزی که تارم رو فروختم حس عجیبی داشتم ،ترکیبی از رهایی و درد ، الآن هم یه سه تار مشقی فکستنی عطا دارم که بعضی وقت ها سراغش میرم ، و باز هم بوی آرزوهایی رو که داشتم رو توی خودم میشنوم ولی خیلی کمرنگ تر از قبل .

ولی عشقم این بیت مولاناست:

خُنُک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش
بنمـــاند هیـــچش الّا هـــوس قمـــار دیگـر

ولی اصلی ترین عشقم توی شاعرها معلومه که حافظ هست ،دیگه باید از حافظ بذارم نمیشه دیگه:

تو کز سرای طبیعت نمی‌روی بیرون

کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی

غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

بیا که چاره ذوق حضور و نظم امور

به فیض بخشی اهل نظر توانی کرد

ولی تو تا لب معشوق و جام می خواهی

طمع مدار که کار دگر توانی کرد

دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی

چو شمع خنده زنان ترک سر توانی کرد

- - - Updated - - -

این چرا اینجوری شد ویرایش هم که گزینه اش فعال نیست که
حداقل اصل شعر اگه دوست داشتی از لینک زیر بخون ولی من اون ابیاتش بیشتر مد نظرم بود:
http://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh144/