جاریم دوست داره مادر بشه ولی همسرش نمیخواد

سلام دوستان

راستش این تاپیک به خاطر جاریمه. همینطور که از اسم تاپیکم مشخصه جاریم 20 سالشه و همسرش که برادرشوهر بنده است رفته تو 32 سال. 2 ساله عروسی کردند و 5 ماه هم عقد بودند. جاریم خیلی دوست داره بچه دار بشه ولی همسرش فعلا به اینکار رضایت نمیده و مسائل مالی رو بهونه میکنه. البته یه جورایی هم جاریم بهش حق میده . چون همسرش تو یه کاری که جدا از کار فعلیشه حدود 10 میلیون ضرر کرده و چون اونم با وام بوده فشار زیادی روی همسرشه. ولی جاریم میگه سن همسرم هم داره میره بالا و من نمیخوام موقعی که بچه ام به دنیا میاد حوصله بچه رو نداشته باشه. از من خواسته تاپیکی باز کنم تا با پاسخ گرفتن از دوستان و مشاورای عزیز مشکلش رو حل کنه تا چطور همسرش رو راضی به بچه دار شده کنه؟

اونطوری که به من گفت با حرف و قهر و التماس و گریه جوابی نگرفته. راستش من ازش خواستم یه بازه زمانی رو واسه خودش تعیی کنه (مثلا 1 سال) و تو اون بازه زمانی با اعتمادسازی همسرشو راضی به بچه دار شدن کنه و انتظار نداشته باشه با قهر و گریه عرض 1 ماه بچه دار بشه. (چون برادرشوهرم خیلی از آینده و هزینه های بچه میترسه). حالا خوشحال میشم از دوستان بهتر راهنمایی کنند.

ممنون از همگی

- - - Updated - - -

(یادم رفت بگم تو خانواده همسرم ،جاری بزرگم(بچه اولشه) و خواهر شوهرم (بچه دومشه)، 2 سال پیش همزمان بچه دار شدند و الان یکی بچه اش 2 ساله و یکی 1.5 ساله است و فکر کنم همسر این جاریم هم به خاطر حرفای اونا از هزینه های امروز بچه داری ترسیده.)

سلام عزیزم :72:
خب اگر وضع مالی شان فعلا خوب نیست آدم با مسئولیتی است که نمی خواهد فعلا بچه دار بشود. قهر و گریه و ... این ها هم خوب نیستند. اگر مسئله سر این است که وقتی بچه به دنیا می آید پدرش حوصله او را داشته باشد تا مشکل مالی شدید دارند که بیش تر امکان دارد حوصله نداشته باشند.
32 سال هم برای مرد زیاد نیست. تصور می کنم مردها سن شان که بالاتر می رود اصلا برای بچه داشتن مناسب ترند. چون بچه صبر و تحمل می خواهد.
شما چه جاری خوبی هستید ها ...:43:

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط جاثیه

سلام عزیزم :72:
خب اگر وضع مالی شان فعلا خوب نیست آدم با مسئولیتی است که نمی خواهد فعلا بچه دار بشود. قهر و گریه و ... این ها هم خوب نیستند. اگر مسئله سر این است که وقتی بچه به دنیا می آید پدرش حوصله او را داشته باشد تا مشکل مالی شدید دارند که بیش تر امکان دارد حوصله نداشته باشند.
32 سال هم برای مرد زیاد نیست. تصور می کنم مردها سن شان که بالاتر می رود اصلا برای بچه داشتن مناسب ترند. چون بچه صبر و تحمل می خواهد.
شما چه جاری خوبی هستید ها ...:43:

---

ممنون دوست عزیزم از راهنماییت.

راستش منم چون که از شرایط فعلیشون باخبرم، از جاریم خواستم فعلا برای اینکار اصرار نداشته باشند و صبر کنند و تنها با همسرش به خاطر فشاری که به خاطر ضرر مالی داشتند همدردی کنند. ولی ایشان میترسند همسرش نیازی به وجود بچه احساس نکند.(چون برادرشوهرم آدمی است که حتی برای ازدواج هم با اصرار فراوان خانواده تصمیم به ازدواج گرفت. چون کلا آدمی است که از مسئولیت جدید میترسد) و دوست داشت بداند این بازه زمانی که من گفتم تلاشت را برای اعتمادسازی همسرت بکن چطوری او را راضی کنند؟

- - - Updated - - -

برادر شوهر من از وارد شدن به مسئولیت جدید میترسه ولی وقتی مسئولیت به گردنش میفته خیلی خوب اونو انجام میده. جاریم هم تو این مونده چطوری این مسئولیت رو که بالاخره باید یه روزی قبول کنه به گردن همسرش بذاره. چون 2 ساله جلوگیری میکنه و از عواقبش میترسه و میگه اگه مدت جلوگیری طولانی بشه هزینه های اون از هزینه های بچه دار شدن هم بیشتره مخصوصا روحی

- - - Updated - - -

خانمها و آقایون بچه دار بگن تو این وضع مالی جوون ها بچه دار شدن چقدر لازمه؟ میگن خدا پول عروسی و خونه و بچه رو میرسونه واقعا همینطوره؟

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط kamr

خانمها و آقایون بچه دار بگن تو این وضع مالی جوون ها بچه دار شدن چقدر لازمه؟ میگن خدا پول عروسی و خونه و بچه رو میرسونه واقعا همینطوره؟

---

من ذخترم 1.5 شه باباش ماهی 100تومن میده که صرفا پول پوشکاش میشه از جمعه که مریض شده نزدیک 60-70 تومن خرجش کردم تازه درمانگاه بردمش
ولی خوب روزی دست خداست

سلام همسر منم از محدود مردای بود که بچه نمیخواست
اوایل میگفت بعد از لیسانسمان یعنی چهار سال بعد اما بعد از سه سال صد تا دلیل میاورد که نمیخوایم میگفت من سخت به تو رسیدم میخوام تو فقط مال خودم باشی از توجه ات به شخص دیگر متنفرم میگفت بچه خواهرم که میاری گرچه دوستشون داشت ولی میگفت حرص میخورم تا ببریشون میگفت درس بخوان سر کار برو هر حرفه ای میخوای یاد بگیر اما بچه نه و واقعا این از دلش بود و هیچ اغراقی نبود میگفت نمیتونم مسولیت بچه داشته باشم حتی اگه بگفتم بچه باهام واقعا ناراحت میشد و یه جورای حق ابراز نیاز نداشتم وای ,

چقدر سخت بود .....حتی میگفتم بگو دو سال بگو ده سال دیگه اما میگفت نمیتوانم شاید هیچ وقت حتی میگفتم تو حق نداری منو از مادر بودن صلب کنی میفهمید گریه میکرد و میگفت عزیزم ازمنخواه دیوانه میشم...دیگه شده بود که خودم درک میکردم واقعا نمیخواد حتی بزرگا هم خیلی باهاش صحبت میکردن اما...


تا اینکه یکی از دوستام که واقعا حرفاش همیشه قشنگ بود از م دلیل بدون بچه بودنم پرسید که من بهش گفتم با جدیت گفت معذرت میخوام شوهرت خیلی بچه ست ادم یه بچه خدا بهش میده از پوست و استخوان خودش که حاضره جونش براش بده اونوقت میگه تحمل وجود یک نفر دیگه....,ندارم و....

و گفت تو چرا اسرار نمیکنی گفتم نمیخوام که حاملگی حالم بد بشه بخوام برم دکتر بگه دندت نرم خودت خواستی بهم بی توجه بشه دوست دارم خودش بادل و جون انتظار بکشه نمیخوام که اونوقت تو نگهداری یا مسولیتاش کمکم نکنه گفت ولی تو از اونم بچه تری

بعد از چند سال این حرفا چیه او بهم گفت تو اسرار کن بگو میخوام حتی گفت مسولیتاش با خودت بگو تو که مسولیت بچه خودت که خدا بهت هدیه شاید بده شاید نده را به عهده نمیگیری باشه با من..., حتی گفت بهش بگو زن هر ...شده بودم تا حالا بچه داشتم که من نگفتم

بهش گفتم میترسم بینمون خراب بشه سرد بشه گفت تو میفهمی رابطه بین تو و همسرت میشه برا استحکام و بهتر زیستی میفهمی چه نشاطی با خودش داره حتی برام قسم خورد که که اطمینانت میدم چه روزی با خودش میاره


تا اینکه با همسرم حرف زدم ولی بدون هیچ تنشی گفتم همسری که میتونه اینقدر قشنگ و درست نقش همسری را ایفا کنه و اینقدر قشنگ از پس مسولیت زندگی بر بیاد متمعا نم میتونه پدر خوبی باشه و من از زندگی با تو راضیم پس طبیعه که بچه میخوام هزار دلیل برا نه اورد گوش دادم و گفتم بچه برام در اولویته حتی بهم گفت مسولیتش با خودت و.... که خیلی مسر بودم و گفت این تو نیستی ..این حرفا نه حرفای خودته.. گفتم خودمم و فقط بچه میخوام

یک هفته وقت خواستو واقعا میدیدم براش چقدر سخته تصمیم گرفتن حتی تو طول هفته گفت اگه بگم نمیخوام طلاق میگیری گفتم نمیدونم....

شب بعثت پیامبر جواب مثبت داد گرچه باز هم هر ماه یه خورده دلسرد میشد

ولی از خبر حاملگیم تا الان هیچ وقت نگفت خودت خواستی هیچ وقت از پدر بسیار خوب کمتر نشده از یک روزگی با بچمون حرف میزدو ... و همیشه میگه تو چه میدونی چقدر عزیزه...

نمیدونم چرا اینا رو گفتم شاید تونسته باشم یه خورده با بعضی ها همدردی کنم از روزای که منم به خاطر نداشتن بچه گریه کردم به حق علی اصغر از خدا میخوام شاید خیلی هابا خواندن مطلب من داغشون تازه شد()که خ

- - - Updated - - -

اول صلاح ببین بعد بهشون بده

بهار و حنای عزیزم واقعا ازتون ممنونم از راهنمایی هاتون.

پس اساس بر این شد که به جاریم بگم خودش هم تو این امر مصرتر باشه (چون مصره). البته طفلک با اصرارهاش 2 بار رابطه داشتند ولی خدا نخواسته و همسرش هم از خدا خواسته گفته دیدی نشد. اونم گفته با 1 بار 2 بار که اونم تازه کلی فاصله میندازی بینشون خب نمیشه دیگه.

خانم کمر عزیز،

در مسائل خصوصی زندگی جاریتون دخالت نکنید.
یک دختر 20 ساله با همسری که بیش از ده سال ازش بزرگتر هست، مسائلی بینشون هست که شما خبر ندارید.
هر اتفاقی تو این زندگی بیفته شما می شید مقصر.

ضمن این که حتی اگر از اون نظر هم مشکلی نباشه، کلا درست نیست برای تصمیمات خصوصی دو نفر بدون تخصص و یکطرفه وارد شد.
بهتره برن مشاوره و اونجا تصمیم بگیرند.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط شیدا.

خانم کمر عزیز،

در مسائل خصوصی زندگی جاریتون دخالت نکنید.
یک دختر 20 ساله با همسری که بیش از ده سال ازش بزرگتر هست، مسائلی بینشون هست که شما خبر ندارید.
هر اتفاقی تو این زندگی بیفته شما می شید مقصر.

ضمن این که حتی اگر از اون نظر هم مشکلی نباشه، کلا درست نیست برای تصمیمات خصوصی دو نفر بدون تخصص و یکطرفه وارد شد.
بهتره برن مشاوره و اونجا تصمیم بگیرند.

---

ممنون از شما. دوست عزیز من این تاپیک رو بدون اطلاع و برای دخالت تو زندگی دیگری باز نکردم . بلکه چون جاری من دسترسی به هیچ موردی که شما گفتین (مثلا مشاور) نمیتونن داشته باشن از من خواستن که این موضوع رو تو تالار مطرح کنم و اگر هم موردی به ذهن دوستان رسید من بهشون اطلاع بدم و ایشون با توجه به سبک و سنگین کردن راهکار ها، راهکار مناسب رو انتخاب کنند. در واقع من این وسط فقط راهکارها رو به جاریم میدم و مورد دوم اینکه جاریم و من خیلی با هم صمیمی هستیم و برای اینکه من بتونم مشکل رو درست به دوستان تفهیم کنم همه مشکلات زندگیش رو برای بنده توضیح دادند. و چون جاری من از این تالار اطلاع دارند پس کار بنده فقط کمک و حل مشکل ایشونه نه چیز دیگه.

تلفن 148 مشاوره تلفنی در هر شهری هست

سلام
فکر کنم جاریتون بچه دار شدن رو یه بازی تصور کرده!بچه دار شدن مسئله ی ساده ای نیست اونم برای یه خانم 20 ساله با مشکلات مالی و عدم رضایت همسر! مسئولیت و هزینه های بچه دار شدن در حال حاضر واقعا زیاده و مهم تر از هر چیزی آمادگی ذهنی و روحی دو طرف رو میخواد نه اینکه یه نفر با اصرار و گریه و قهر طرف دیگه رو راضی کنه!
من با حرفای شیدا موافقم،هرچند اینکارو از روی صمیمیت انجام میدین اما مثلا توی پست قبلیتون نتیجه گرفتین که بهتره جاریتون به شوهرش اصرار کنه که بچه دار بشه.. اگه به این نصیحت شما گوش بده اما بعد از بچه دار شدن با سختی هاش روبرو بشه و همسرش چون علاقه ای نداشته باهاش همکاری نکنه و چون توی این سن مطمئنا بی تجربست ممکنه پشیمون بشه و این مشکلاتو از چشم کسایی ببینه که به درستی راهنمائیش نکردن! بچه دار شدن یکی از مهم ترین و خصوصی ترین تصمیمائیه که زن و شوهر باید بگیرن و درست نیست کسی حتی از روی خیرخواهی توش دخالت کنه

سلام عزیزم:43:
با توجه به چیزهایی که دوستان نوشته اند به نظرم بهتر است شما ایشان را راضی کنید که خودشان دوتایی مستقیما دنبال حل این مسئله باشند مثلا به همین سایت بیایند ( می توانند با شوهرشان با هم یک تایپک بزنند . یک تایپک دیدم که دو نفر همسر با هم نوشته بودند. نمی دانم کجا بود...) یا با همان شماره تماس بگیرند.
البته شما جدا جاری خیلی خوبی هستید:43: و خدا بدهد از این جاری ها !!!... ولی الان به نظرم رسید نکند وقتی برادرشوهرتان بفهمد که مثلا شما بوده اید که به همسرش راهنمایی کرده اید که چه کند ، احساس کند که شما دارید دخالت بی رویه می کنید و از دستتان دلخور بشود ( البته خواندم که نوشته اید خود این خانم از شما کمک خواسته اند)
چون او هم یک مرد است و شاید برایش مشکل و معذب کننده باشد که یک زن نامحرم فامیل از روابط او و همسرش باخبر باشد. اگر دلخور بشود شاید اصلا روابط خانواده شما و خانواده ایشان مخدوش بشود.
ا
لبته فکر می کنم مفهوم «خصوصی » از یک فرهنگ تا فرهنگ دیگر فرق دارد . مثلا در ولایت پدرم حتی کافی است آدم را توی خیابان ببینند که بپرسند چرا پسر نداری ؟؟ یعنی آدم پسر نداشته باشد کل شهر از آدم سوال می کنند که چرا نداری !!!! اما اگر این مسئله را خصوصی حساب کنیم شاید بهتر باشد چون یک طرف قضیه که برادر شوهرتان است با شما راحت نیست و نمی تواند دلایلش را برای شما توضیح بدهد و شما با وجود خیر خواهی ناچارید یک طرفه قضاوت کنید.:72::72::72:

با تشکر از همه دوستان عزیز . شرمنده چند روزی سرم شلوغ بود و سر گرم محیط کاری بودم و نتوانستم زودتر پاسخ و همدردی و لطف دوستان را بخونم.

با توجه به گفته های شما عزیزان من با جاریم صحبت کردم و بهش گفتم که به همسرش فرصت بدهد و زمانی که اوضاع مالی زندگیشان جور شد به این کار اقدام کند.

- - - Updated - - -

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط جاثیه

سلام عزیزم:43:

الان به نظرم رسید نکند وقتی برادرشوهرتان بفهمد که مثلا شما بوده اید که به همسرش راهنمایی کرده اید که چه کند ، احساس کند که شما دارید دخالت بی رویه می کنید و از دستتان دلخور بشود .:72::72::72:

---

دوست عزیزم و همه دوستان بهتر دیدم خدمتتان عرض کنم برادر شوهرم بنده در واقع پسر خاله من هستند و من او را از زمان مجردی میشناسم و به خوی و خصلتش آشنایی دارم و الان هم که عروس خانه اشان شده ام خیلی مواقع در مورد مسائل کاری و زندگی خصوصی خود پیش من حرف میزنند و چون مرا آدم رک میشناسند میدانند که تمام حرفهایم از روی دلسوزی است و همیشه قانع میشوند و هیچوقت کینه ای از حرفام به دل نمیگریند و من از خیلی از مسائل خصوصی زندگیش خبر دارم و چون جاریمم هم آدم دهن لقی نیست و او هم حرفهایم را همیشه (تعریف از خود نباشد) قبول دارد چون من 8 سال از او بزرگتر هستم باعث ایجاد این تاپیک شده است.
ولی باز من از راهنمایی شما دوستان باز هم بی نهاین ممنونم و حتما برای ادامه این تاپیک مصر نمیشوم و مسئله را به خودشان واگذار میکنم.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط رستگار

تلفن 148 مشاوره تلفنی در هر شهری هست

---

ازت ممنونم رستگارجون کمکت عالی بود