مشکل منفی بافی همسرم

با سلام.پسری کارمند هستم 30 ساله و همسرم 24 سالشه.تو دانشگاه همدیگه رو دیدیم هر دو پاک بودیم و قبلش ارتباطی با جنس مخالف به لحاظ غیر شرعی نداشتیم.بعد مدت یکی دو هفته به درخواست همسرم مبنی بر اینکه خانوادش میخوان ارتباط رسمی شه زود به خاستگاری رفتیم و ظرف 2 ماه عقد کردیم.همدیگه رو خیلی دوس داریم اما مشکلاتی که خیلی اذیتم میکنه اینه که : 1-همسرم قدرشناس نیست و خوبی های من یا خانوادم رو وظیفه میبینه و هیچوقت تشکر نمیکنه اگر هم کنه من باید ازش بخوام ! 2- وقتی کار بدی میکنه عذرخواهی نمیکنه 3-بسیار غرغرو هستش ! 4-حسوده هر چیزی که دوست داشته باشم میخواد ازم جدا کنه از اعضای خانواده گرفته تا کامپیوترم ! 5-بسیار منفی بافه.مثلا مادرم میخواست خونه رو جاروبرقی بکشه همسرم گفت من میکشم مادرم گفت نه نه خودم میزنم همسرم بهم میگه مادرت سرم داد بیداد کرد ! یا مثلا خانوادشون اومدن خونه ما خواهرم خیلی زحمت کشید پذیرایی کرد جای تشکر شبش با من دعوا کرده میگه خواهرش بهش گفته نمیدونم چرا خواهر من چپ رفته راست رفته من بهش گفتم من ندیدم میگه پس چطور خواهرم گفت؟کلا خیلی منفی بافه خانوادم خیلی دوسش داشتن تو روی همه در اومده همه رو ناراضی کرده.میخوام اول نظراتو بشنوم بعد ایشالا مشاور هم میرم.مرسی

شما به نظر میاد شناخت خیلی خوبی موقع ازدواج نداشتید و بعضی از مشکلات شما به خاطر عدم تفاهم و نظام باورها و فرهنگ های متفاوته.

همسر شما بیشتر از اینکه شخص منفی بافی به نظر بیاد، بر اساس توضیحات کوتاه شما شخصی تا حدی خودشیفته است که این خودشیفتگی، باعث میشه ایشون برای خودش یک سری حق های خیالی و ذهنی رو در نظر بگیره که وجود ندارند، و چون به اینها نمی رسه منفی بافی می کنه. منفی بافی در افراد و به خصوص خانم های خودشیفته وجود داره.

1. از نظر خانوادگی چطور هستند؟ اشاره کردید به رفتار خواهرشون (که عجیب بود)، کلا خانواده ایشون رو چطور می بینید؟
2. همسر شما آیا خودش این مشکل رو قبول داره یا خیر؟

sinead عزیز با تشکر از همفکری شما باید بگم ایشون خودشیفتگی هم دارند.متاسفانه پدر ایشون خیلی سنتی بودند و نشد بیشتر همو قبل ازدواج بشناسیم.رفتار خانواده شون باید بگم مادر و پدر ایشون هم در جریان مشکل خانومم هستن و حق رو به من میدند و مخصوصا مادرشون انسان والاییه که من تعجب میکنم چرا همسرم صبر و بردباری ایشون رو تدارن.اما پدرشون هم مشکلاتو قبول داره اما به جای اینکه با همسرم بیشتر صحبت کنه روی صحبتشو به من میکنه و صحبت میکنه به جای اینکه به همسرم بگه ! در حالی که اون باید با دخترش صحبت کنه.همسرم هم مشکلات رو قبول ندارند میگه من همینم که هستم ! میگم انسان برا بهتر شدن ازدواج میکنه نه ثابت موندن ! اما تو کتش نمیره !تورو به امام زمان کمکم کنید....مرسی

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط purpleayaa

sinead عزیز با تشکر از همفکری شما باید بگم ایشون خودشیفتگی هم دارند.متاسفانه پدر ایشون خیلی سنتی بودند و نشد بیشتر همو قبل ازدواج بشناسیم.رفتار خانواده شون باید بگم مادر و پدر ایشون هم در جریان مشکل خانومم هستن و حق رو به من میدند و مخصوصا مادرشون انسان والاییه که من تعجب میکنم چرا همسرم صبر و بردباری ایشون رو تدارن.اما پدرشون هم مشکلاتو قبول داره اما به جای اینکه با همسرم بیشتر صحبت کنه روی صحبتشو به من میکنه و صحبت میکنه به جای اینکه به همسرم بگه ! در حالی که اون باید با دخترش صحبت کنه.همسرم هم مشکلات رو قبول ندارند میگه من همینم که هستم ! میگم انسان برا بهتر شدن ازدواج میکنه نه ثابت موندن ! اما تو کتش نمیره !تورو به امام زمان کمکم کنید....مرسی

---

بله متاسفانه ایشون به نظر میاد خودشیفتگی نسبتا قوی داشته باشند و ایشون به کمک حرفه ای روانشناسی و روانپزشکی نیاز دارند. این مشکل همیشه با افراد خودشیفته هست که حاضر نیستند کمک بگیرند چون در درجه اول قبول ندارند اصلا مشکل دارند و در درجه دوم فکر می کنند با کمک گرفتن ممکنه چیزی که اونها رو خاص و ویژه می کنه رو از دست بدن. ببینید مسئله جدی است و با حرف شما هم حل نمیشه، ایشون رو باید ببرید دکتر، شاید بتونید از خانوادشون برای متقاعد کردن کمک بگیرید.

سوال من درباره خانواده ایشون بیشتر برای بررسی وضعیت های ژنتیک این اختلال ها بود، به خصوص خواهر و برادرهای ایشون، آیا به نظرتون نرمال هستند؟ کلا اونها رو چطور می بینید؟

1 خواهرشون مشکلی ندارند ولی یکی شکل ایشونه و زود از کوره در میره تا جایی که دیدم.به نظرتون نیاز به مشاور ازدواج بیشتر داریم یا روانشناس؟ متشکرم از پیگیریتون.امشب ادامه صحبتهاتونو میخونم و بهش جواب میدم.خیلی زحمت میکشید اجرتون با امام حسین.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط purpleayaa

1 خواهرشون مشکلی ندارند ولی یکی شکل ایشونه و زود از کوره در میره تا جایی که دیدم.به نظرتون نیاز به مشاور ازدواج بیشتر داریم یا روانشناس؟ متشکرم از پیگیریتون.امشب ادامه صحبتهاتونو میخونم و بهش جواب میدم.خیلی زحمت میکشید اجرتون با امام حسین.

---

اگه یکی از خواهرها مشابه ایشونه پس مشکلات می تونه ریشه ارثی و ژنتیک داشته باشه (که در خودشیفتگی داره).

هر دوش می تونه کمک کنه (و هر کدوم می تونه ارجاع بده در صورت نیاز) یا اینکه می تونید سراغ کسی برید که هر دو تخصص رو داشته باشه، ولی رفتارهای خانم شما نیاز به روانشناس و شاید روانپزشک داره و این ضروری تر و مشکل ریشه ای روابط شماست.

سلام به شما

خوش امدید به همدردی

من فکر میکنم بیشتر لازمه شما به یک مشاور خانواده مراجعه کنید و در صورت صلاحدید اون مشاور به روانپزشک و روانشناس و ..مراجعه کنید.چون اینجوری و با این شرایط نمیشه قطعا گفت همر شما مشکل داره باید ببریدش پیش روانپزشک.
مشاور ازدواج که مال قبل از ازدواجه.شما باید به یک مشاور خانواده مراجعه کنید که اگر در تهران هستید بفرمایید تا چند مرکز مشاوره که خوده اقای مدیر همدردی پیشنهاد دادن رو بگیم خدمتتون


یه سوال دارم
نوشته بودید قبل از ازدواج ارتباط غیر شرعی با کسی نداشتید...یعنی ارتباط داشتید اما شرعی بوده؟

و سوال دیگه اینکه ممکنه یه مقدار از ویژگیها مثبت این خانوم رو هم بگید؟


برخی مواقع خودشیفتگی میتونه از روی احساس حقارت یا کمبود باشه.مثلا افرادی که زیاد سرزنش میشن بعد از مدتی کاملا حالت تدافعی میگیرن و برخی هم منزوی و کم صحبت میشن.

شما از لحاظ فرهنگی و تحصیلاتی چقدر به همسرتون و حانوادش نزدیکید؟از تحصیلات خودتون..خواهرتون..همسرتون و خانوادش بگید.

از لحاظ مالی چطور؟

من تصور میکنم همسر شما دچار خلاء در یک نقطه نا معلومه و داره بااین رفتارها دنبال جلب توجه دیگران میگرده و یا دلش میخواد مظلوم نمایی کنه....یا از طرفی شاید شما بیش از حد به گله ها و شکایات ایشون از خانوادتون توجه نشون میدید و بستر رو برای موارد و شکایتهای بعدی فراهم میکنید.

در واقع منظورم اینه که ایشون چون میدونه شما در مقابل گله هاش عکس العملی دارید به شما منتقل میکنه

در واقع اگر بدونه که شما کاری به این مسائل ندارید و از خودش میخواهید که مشکلاتش رو با خانواده شما حل کنه شاید درصد این گله گذاریها کمتر بشه

اگر میبینی همسرتون قدرشناس نیست مدتی و به ملایمت محبتهایی رو که از سمت خانواده شما دریافت میکنه رو محدود کنید.تا ایشون نبود اون محبتها رو حس کنه
اما توجه کنید طوری نباشه که اوضاع بدتر بشه

و حتما این روهم بفهیمد ایا در زمان عدم حضور شما همسر شما از طرف خانوادتون (سهوا یا عمدا) حرف خاصی مثل متلک و تیکه از این حرفها میشنوه یا خیر

درست میشه انشاالله .زندگی های بدتر از این هم بوده که به راحتی و تلاش و همت و توکل درست شده

موفق باشید

maryam123 عزیز با سلام و تشکر از حس انسان دوستی و همدردی شما.اینکه گفتم ارتباط غیر شرعی نداشتم منظورم دوستی و از این چیز ها بود.وگرنه به خواستگاری دختران زیادی رفتم و بدون اطلاع نبودم به هر حال 30 سالمه.متاسفانه از تهران نیستم و در شهر ما یک مرکز مشاوره هم وجود داره که ایشالا کارساز باشه اما همسرم همش عنوان میکنن که مشکلی ندارن و مشکلات همه از منه.ازشون میخوام به مرکز مشاوره بریم اما دایورت کرده که هر چی باباش بگه و تا باباش نگه نمیاد! از ویژگی های مثبتی که خانومم داره از نظرم اینه که انسان پاکی هست و مثل من قبل ازدواج با کسی نبوده.همینطور چیزی که خیلی باعث خودشیفتگی ایشون هست زیبایی نسبیشونه شاید از همسرم زیاد تعریف کردم پیشش و بول برداشته !البته من هم پسر زیبایی هستم نسبتا.همینطور تحصیلات تکمیلی دارن میخونن.خیلی همدیگه رو دوس داریم....همین.البته گفتین منزوی و کم صحبت تو دانشگاه هم زیاد با دخترا ارتباط نداشت با پسرا که خدارو شکر اصلا نداشت.تحصیلات من خانومم و برادر خواهراشون فوق لیسانسه اما از نظر فرهنگی مال یه شهر کناریمون هستن و با هم تفاوت های فرهنگی داریم.اما هر دو خانواده با خداییم و اهل بی بند و باری نیستیم.من هم حس میکنم خلا نا معلومی داشته باشن.5 تا خواهر بودن شاید یه هو من مهرو محبت زیادی به همسرم کردم که باعث این قضیه شدم؟آخه اونقد به من چسبیده که اجازه نفس کشیدن نمیذاره !نمیذاره هیچ علایقی داشته باشم میگه چطور من همه علایقم در تو خلاصه شده تو هم باید اینطور باشی!میگم آدم به پدر مادر خانواده دوست همکار هم نیاز داره اما انقدر حسادت به هر چیز داره که از یه گل خوشم اومده بود جلوم پر پرش کرد که مثلا بجز همسرم به چیزی توجه نکنم!خواهشمندم کمکم کنید. یه جوون خوبم با بقیه خودمو مقایسه میکنم اهل خانواده تلاش و کارم معتاد نیستم مثل این همه آدم حیفه زندگیم سخت شده روم..

سلام.به نظر من شما اول باید یه طوری از خودتون شروع کنید. من هر وقت می خوام از کسی انتقاد کنم اول مثلا می گم فلانی من طرز لباس پوشیدنم,رفتارم بد نیست.تو رو خدا اگه اشکالی دارم بهم بگو! بعد اون طرف شروع می کنه از بعضی چیزا گفتن. بعد کلی تشکر می کنم و می گم دستت درد نکنه. تا حالا از این زاویه نگاه نکرده بودم.باز هم اگه نظری داشتی بهم بگو!خوشحال می شم! بعد اون طرف هم کلی ذوق می کنه و می گه شما هم اگه در مورد رفتار های من نظری داری بگو! من هم آرام آرام شروع می کنم به انتقاد نا محسوس! می گم, شما کعه خیلی عالی هستی ولی به نظر من اگر ... . بعد اون طرف تو رودر وایس قرار می گیره و حرف های منو روش فکر می کنه و جبهه نمی گیره. من یک دخترم و می دونم دختران این طوری خیلی تاثیر می پذیرند. شما با همسرت این کار و بکن ببین چی می بینی! و کلا خیلی بهش محبت کن و حرفات با محبت باشه. مثلا بگو وقتی میبینم این قدر خوب با خونوادم رفتار می کنی نمیدونی چقدر دوست داشتنی می شی.یا بگو من که این قدر تو رو دوست دارم, دوست داشتم منم محبتتو با تشکر و... ببینم.البته خوتون هم باید خیلی قبلش ابراز محبت کرده باشین تا تو رو درواسی قرار بگیره!

- - - Updated - - -

در ضمن برادر عزیز دیدگاه انسان نسبت به همسرش در لحن انسان تاثیر می ذاره و در جبهه گیری تاثیر داره!شما باید دیدگاهتون نسبت بهش درست کنین. و به نظر من هیچ زنی در قبال محبت ها و ابراز احساسات همسرش تاب نداره. واگه شما جوری رفتار کنین که چقدر نظرات اون برای شما مهمه,محاله که پیش خودش نگه پس چرا من براش جبران نکنم....موفق باشید

شاید رفتار های ایشون به دلیل خلا های عاطفی باشه و به طور نا خود آگاه سعی در جلب توجه دارند و به قول خودتان غر می زنند.به نظر من شما به غر زدن هاشون کاملا بی تفاوت باشید و در عوض برای هر کار مثبتشون حتی کوچیک(مثلا غذا ی خوشمزه) خیلی تشکر کنید.این طوری هم می فهمند که شما کار های مثبتش را می بینید و برایتان مهم است و لازم نیست لج بازی کنند و توجه شما را حتی با کار های منفی جلب کنند. هم اینکه تشکر کردن را یاد می گیرد. شاید هم ایشان گاهی خواستند ناز کنند ولی شما متوجه نشدید و فکر کردین که غر می زنند.شما باید سیاست زن داری را یاد بگیرین!وقتی ایشان از مادرتان یا خواهرتان بد گفتند,شما بگین اتفاقا چقدر مادرم تو رو دوست داره و از دوست داشتنش بود که مثلا می خواست نذاره تو خسته بشی و خودش جارو بزنه!کلا یه بار کاملا بشینید پای درد دل همسرتان و حتی حرف های غلطش را بشنوید.و وسط حرفش نپرید. وقتی ببینه که به حرفاش گوش می دین اونم به شما اعتماد می کنه و لج بازی نمی کنه و به حرفاتون گوش می ده.بعد نظرت را اول برای حرافای درستش بگو.مثلا بگو که درسته که اون روز تو هم خسته بودی و من شاید توقع زیادی داشتم.بعد در مورد حرف های اشتباهش بگو: ولی من فکر می کنم عزیزم گاهی دچار سوء تفاهم می شی و من خیلی ناراحت می شم که عزیزم بی خودی خودش را ناراحت بکنه.کلا به رفتارهای دیگران اگه بخوای گیر بدی و ریز شی می تونی هزار تا برداشت بکنی!اما چرا با برداشت بد این قدر خودتو ناراحت می کنی؟
کلا تغییر رفتار کمی زمان بر هست و باید صبر و حوصله داشت.
کلا هم گاهی ایشون را در عمل انجام شده قرار بدین.مثلا وقتی با همسرتون می رین خونه مادرتون با هم یه چیزی بخرید و اونجا بگید که اینا رو خانمم گفت براتون بگیرم.اونا هم کلی تشکر می کنن ازش و مزه تشکر کردن را می فهمه.یا مثلا برای همسرتون گل بخرید,خوب طبیعیه که تشکر می کنه.بعد شما از این فرصت استفاده کنید و بگید که این ها که قابل شما را نداره و این فقط یه قدر دانی کوچیکه.این طوری تشکر کردن را به مرور یاد می گیره و از لج بازی دست می کشه. و می فهمه شما اگه چیزی می گین نمی خواین صرفا ایرادش را بگید و خودتونو بهش اثبات بکنین.
برای عزر خواهی هم همین طور. وقتی مثلا شما یه اشتباه کردین حتی کوچیک.مثلا صدای تلوزیون بلند بود و همسرتون گفت چرا صدا را این قدر بلند کردی! شما بگید که ببخشید من نمیخواستم ناراحتت کنم.این طوری یواش یواش عزر خواهی را یاد می گیرند.
به نظر من کلا شما باید با همسرتون یه دوست صمیمی بشین که به مرور اخلاقتون روش تاثیر بذاره,مثل یک دوست.و اون حس رقابت که چه کسی بهتر میگه یا راست میگه از بین بره. و فکر نکند که شما می خواین خودتونو بهش اثبات کنید.این طوری در برابر حرف حق حالت تدافعی نمی گیرند. ببخشید زیاد حرف زدم . ان شاءالله مشکلتون حل شه

- - - Updated - - -

دوستان ببخشید. شاید طرح این مساله اینجا بی ربط باشه. ولی من یه مشکلی دارم و می خوام تاپیک درست کنم ولی هر چی می گردم نمی دونم چه جوری و کجا باید درست کنم. لطفا دقیقا منو راهنمایی کنید.

شما به نظر میاد با کسی ازدواج کردی که کاملا بچه است و فاقد هر گونه شناخت آگاهی درک و تجربه در مورد زندگی مشترک و ازدواج و برقراری ارتباط با شما و خانواد تون هست .خیلی قاطعانه باهاش برخورد کنید و یه مهلت براش تعیین کنید تا باهم برید مشاور و اگر نیومد بهش بگید که هر تصمیمی رو که بگیرید اجرا میکنید ..خیلی قاطع باشید

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط خانوم

شما به نظر میاد با کسی ازدواج کردی که کاملا بچه است و فاقد هر گونه شناخت آگاهی درک و تجربه در مورد زندگی مشترک و ازدواج و برقراری ارتباط با شما و خانواد تون هست .خیلی قاطعانه باهاش برخورد کنید و یه مهلت براش تعیین کنید تا باهم برید مشاور و اگر نیومد بهش بگید که هر تصمیمی رو که بگیرید اجرا میکنید ..خیلی قاطع باشید

---

اما به نظر من نباید به اجبار مشاوره رفت چون حرف حق با اجبار پذیرفته نمیشه. و هزینتون فنا می شه. ایشان را قانع کنید و بگوییدکه خیلی از زوج ها برای بهتر شدن زندگیشون مشاوره می رن. چون یه مشاوره از بیرون و از زاویه بهتری به قضیه نگاه می کنه. اصلا شاید اشکال از من باشه. این طوری احتمالا قبول می کنند.

من تجربه شخصی خودم رو براتون میذارم نمیدونم شاید همسر شما هم اینطوری هست
منو همسرم باهم قبل ازدواج دوست بودیم و دوتاییمون تجربه ارتباط با جنس مخالف رونداشتیم اما همسرم عاقلتر از من بود و من بلد نبودم با همسرم برخورد کنم. البته سنم هم کم بود، خیلی مغرور بودم، خیلی شوهرمو اذیت میکردم با اینکه عاشقش بودم، خیلی بهونه گیری میکردم و با اینکه اکثر مواقع حق با شوهرم بود، معذرت نمیخواستم و خیلی بچه گونه برخورد میکردم. البته یه جورایی بیتجربه بودم و بلد نبودم که چطوری باید باهاش برخورد کنم تا اینکه صبر شوهرم تموم شد و میخواست باهام بهم بزنه، اونجا بود که به خودم اومدم و به خاطر دوست داشتنمون هم که بود سعی کردم اخلاقمو عوض کنم. الان به طرز فکری که قبلا داشتم فکر میکنم واقعا خندم میگیره که چقدر بچه بودم. من فکر میکنم همسر شما بی تجربه هست و دقیقا نمیدونه چطوری باهاتون باید برخورد کنه و البته سنشون هم کمه. صد در صد دوستون داره اما رفتار درست رو نمیدونه و باهاش صحبت کنید از احساساتتون بگید که چقدر اذیت میشید، امیدوارم که رابطه خوبی رو بتونید برقرار کنید

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط purpleayaa

با سلام.پسری کارمند هستم 30 ساله و همسرم 24 سالشه.تو دانشگاه همدیگه رو دیدیم هر دو پاک بودیم و قبلش ارتباطی با جنس مخالف به لحاظ غیر شرعی نداشتیم.بعد مدت یکی دو هفته به درخواست همسرم مبنی بر اینکه خانوادش میخوان ارتباط رسمی شه زود به خاستگاری رفتیم و ظرف 2 ماه عقد کردیم.همدیگه رو خیلی دوس داریم اما مشکلاتی که خیلی اذیتم میکنه اینه که : 1-همسرم قدرشناس نیست و خوبی های من یا خانوادم رو وظیفه میبینه و هیچوقت تشکر نمیکنه اگر هم کنه من باید ازش بخوام ! 2- وقتی کار بدی میکنه عذرخواهی نمیکنه 3-بسیار غرغرو هستش ! 4-حسوده هر چیزی که دوست داشته باشم میخواد ازم جدا کنه از اعضای خانواده گرفته تا کامپیوترم ! 5-بسیار منفی بافه.مثلا مادرم میخواست خونه رو جاروبرقی بکشه همسرم گفت من میکشم مادرم گفت نه نه خودم میزنم همسرم بهم میگه مادرت سرم داد بیداد کرد ! یا مثلا خانوادشون اومدن خونه ما خواهرم خیلی زحمت کشید پذیرایی کرد جای تشکر شبش با من دعوا کرده میگه خواهرش بهش گفته نمیدونم چرا خواهر من چپ رفته راست رفته من بهش گفتم من ندیدم میگه پس چطور خواهرم گفت؟کلا خیلی منفی بافه خانوادم خیلی دوسش داشتن تو روی همه در اومده همه رو ناراضی کرده.میخوام اول نظراتو بشنوم بعد ایشالا مشاور هم میرم.مرسی

---

سلام دوست عزیز
اینکه شما انتظار دارید همسرتون قدردان کارهای شما باشه معقوله اما خوب گاهی باید این واقعیت رو بپذیریم که بعضی آدمها حتی همسرمان! قدردان کارهای ما نخواهند بود و انتظار داشتن اینکه باید از ما قدردانی کنند غیر از اینکه خودمان را اذیت میکنیم فایده ای ندارد .
اما اینکه وقتی کار بدی میکنه عذرخواهی نمیکنه مثال بیاورید چه کاری کرده که به نظر شما بد بوده و نیاز به عذر خواهی داشته چند تا مثال بزنید.
غرغرو یعنی چی؟ به چه چیزهایی حساسه و در قبالش واکنش نشون میده؟ یه جورایی واضح تر بنویسید خیلی شلم شولوا و ناواضحه مخصوصا خطوط آخر حرفاتون. من چیز دیگه ای رو حدس میزنم توی وجود خود شما البته چون انتظاراتتون مثل انتظارات قبلی من از همسرم هست این حدسو زدم. منتظر پاسخ سوالها هستم شاد باشین

دوستان ببخشید. شاید طرح این مساله اینجا بی ربط باشه. ولی من یه مشکلی دارم و می خوام تاپیک درست کنم ولی هر چی می گردم نمی دونم چه جوری و کجا باید درست کنم. لطفا دقیقا منو راهنمایی کنید.ممنونم

موضوعی که میخوای مطرح کنی بگو دوست عزیز تا جاشو برات بگیم

دوست عزیزم
من از شما یک سوال مهم دارم که اگر بدون حاشیه پاسخ دهید بسیار عالی خواهد بود و می توانیم سریع مشکل رو حل کنیم
طی این مدت به این نتیجه رسیده اید که خیلی زود اقدام کرده اید و لذا پشیمان هستید؟
علت این پشیمانی احتمالی چیست؟
چه چیزی تغییر کند شما راضی خواهید بود؟
به نظر شما، شما چه نکات منفی دارید؟
ایشون از شما چه انتظاری دارند؟

موفق باشید

مصباح الهدی عزیز با سلام و احترام نسبت به شما باید بگم من اتفاقا خیلی به ایشون محبت میکنم.اما بعضی وقتها در محبت رو خودش میبنده روی خودش ! این 2 ماهی که عقد کردیم الان 1 ماهه که بنای ناسازگاری شو رو کرده ! نمیگم ناسازگار شده کاملا معلومه که اخلاقش اینطور بوده و تاحالا تعارف میکرده.این یه ماهی به وظایف زناشوییش اصلا تن نداده!هر وقت ازش میخوام بهش میگه تو فقط منو برا روابط زناشویی میخوای و دوسم نداری!میگم من از همسرم میخوام اگه فقط دنبال این چیزا بودم که تو کوچه و خیابون دنبالش میگشتم!اما یه جوری مجبور میشم برا نشون دادن عشقم بهش با اینکه همش میخوام و اون سر باز میزنه منم نخوام دیگه !رابطمون داره رو به کمرنگ شدن میره...من بهش گفته بودم که مثل آب و غذا به روابط زناشویی هم نیاز دارم و برام یه آپشن نیست که بعضی وقتها باشه یا نباشه!با علم به ایم 1 ماهه که سر باز میزنه.من بهش محبت میکنم آغوش گرم و آرامشمو بهش هدیه میدم اما با اینکه از لحاظ عاطفی ارضاش میکنم بازم از روابط زناشوییش سر باز میزنه در حالی که خودش هم عنوان کرده تو ماه اول که از روابط زناشوییمون رضایت کامل داره و چندین بار ارضا میشه.در مورد اینکه سیاست زن داری که فرمودید مثلا بگم خانوادم خیلی به شما محبت دارن و اینا برا خودشیفتگی که داره کار بقیه رو وظیفه میدونه ! یعنی میگه وظیفشونه !اصلا آدمی نیست که یه تشکر خشک و خالی تو دهنش باشه....با اینکه دوسش دارم ازش خیلی ناراضیم شاید اگه میدونستم این اخاقیاتو داره انتخابش نمیکردم.من بهش گفتم که هر کسی میره سره خونه زندگی خودش چرا با برداشت های بی مورد و خاله زنک بازی زندگی رو رو خودمون تلخ میکنی اما بازم این کارارو میکنه.حتی از سلام یه آدم هم میتونه ناراحت بشه که مثلا چرا اینجوری سلام کرد اونجوری نکرد!اگه بشینم پا صحبتش نظرات درستشو تایید کنم قبول میکنه نظرات بدشو بگم تایید میکنه !فکر میکنه خوبی مطلقه !براش گل خریدم بردم خونش تو اطاق بود منم تو حال گل رو گذاشتم رو صندی کناریم وقتی اومد گفتم گل برا تو هستش میگه دست من که ندادی گذاشتی رو صندلی !اصلا بگو ببینم کسی بهت گفته گل بخر؟گفتم مادرم که باهاش بدرفتاری کردی گفت خونه نامزدت میری براش گل ببر(منش والای خودشو در مواجهه بابدی نشون داد) میگه پس خودت که نگرفتی!من میخواستم بدونه مادرم آدم کینه ای نیست اما اون چطور برخورد میکنه؟!!!!اگه من عذر خواهی کنم که کردم وظیفه میبینه ولی رفتارهای خودشو بد نمیبینه که عذر بخواد !

- - - Updated - - -

negare.bahar عزیز با سلام و احترام فراوان شما نسبتا اخلاقیاتی شبیه به همسر من داشتید شاید بتونید منت بگذارید و بیشتر کمکم کنید.اگه من عقد نبودم میتونستم بگم بهم بزنم.هر چند خانومم تاحالا چند بار منو تحدید به جدایی کرده....و من با مادرش صحبت کردم و ایشون خیلی گریه کردند و ناراحت شدند و گفتند همچین چیزایی تو خانواده مداشتند اما الان که عقد کردم چکار کنم؟تحدید به جدایی کنم؟اونم فکر کنم خدا خواسته باشه ! عاشقمه اما خیلی خله نمیدونم چیکارش کنم.....مهریه چی....................زندگی زیبام خراب شد...

- - - Updated - - -

عزیز با سلام و احترام فراوان شما نسبتا اخلاقیاتی شبیه به همسر من داشتید شاید بتونید منت بگذارید و بیشتر کمکم کنید.اگه من عقد نبودم میتونستم بگم بهم بزنم.هر چند خانومم تاحالا چند بار منو تحدید به جدایی کرده....و من با مادرش صحبت کردم و ایشون خیلی گریه کردند و ناراحت شدند و گفتند همچین چیزایی تو خانواده مداشتند اما الان که عقد کردم چکار کنم؟تحدید به جدایی کنم؟اونم فکر کنم خدا خواسته باشه ! عاشقمه اما خیلی خله نمیدونم چیکارش کنم.....مهریه چی....................زندگی زیبام خراب شد...

- - - Updated - - -

sci عزیز با سلام.من نمیگم زود اقدام کردم چون 2 ماهی که آشنا بودیم اگه 20 ماه هم میشد باز هم همین شناختو شاااااید داشتم.علتش اینه که در دوران آشنایی که خانواده آدیم هر روز نمیاد با طرف مقابل دیدار کنه که این مشکلات پیش بیاد !!!! الان تازه این زخم کوچیک بهانه شده و داره میره به سمتی که یه زخم کاری خدای نکرده شه با این وضع ! اما پشیمونم از اینکه ندونستم طرفم قدر نشناس خواهد بود-عذر خواهی رو بلد نخواهد بود-به روابط زناشوییش تن نخواهد داد-منفی ترین فکر رو در مواجهه با هر مسئله ای خواهد داشت-احترام گذاشتن رو بلد نخواهد بود-سر هر مسئله ای غر خواهد زد-حسود خواهد بود-............ و اگه این چیزها تغییر کند انتظارات من برآوردده خواهد شد.با تشکر.

ولی دوست عزیزم شما پاسخ سوالات من رو ندادید، لطفا اگر کمک می خواهید با دقت بخوانید و جواب دهید

اسکیزویید ! تو اینترنت سرچ کردم ویژگی هاش متاسفانه با رفتار ایشون همخوانی داره.....................چه خاکی بر سر بریزم...

- - - Updated - - -

SCI عزیز من چیزهایی که میخواستم رو به بهبودی بره گفتم دیگه موردی مد نظرم نیست...

متاسفم که این مشکل شما موجب ایجاد بسیاری از مشکلات خواهد بود و ان شنونده نبودن است!
محبت کنید و یک بار دیگر پستی که برای شما گذاشته ام را بخوانید

Sci عزیز :
1: طی این مدت به این نتیجه رسیده اید که خیلی زود اقدام کرده اید و لذا پشیمان هستید؟علت این پشیمانی احتمالی چیست؟ >با توجه به اینکه احساس میکنم همسرم احتمال داره اسکیزویید داشته باشه و تازه به این موضوع پی بردم بله.
2:چه چیزی تغییر کند شما راضی خواهید بود؟ > قدر نشناسی-عذر خواهی رو بلد نخواهد نبودن-به روابط زناشوییش تن ندادن-منفی ترین فکر رو در مواجهه با هر مسئله ای داشتن-احترام گذاشتن رو بلد نبودن-سر هر مسئله ای غر زدن-حسود بودن .....این مسائل تغییر کند.
3 : به نظر شما، شما چه نکات منفی دارید؟ > من از همون روز اول به ایشون گفتم که آدمی با دل پاک و مهربونم اما مهمترین مشکلم این بود قبل ازدواج خیلی زود جوش میاوردم که البته قبل ازدواج ایشون قبول کرده بودند.اما بعد ازدواج فهمیدم باید گذشت داشت و این خصوصیت بد من خیلی کمرنگ شد.
4 : ایشون از شما چه انتظاری دارند؟ > از من انتظار دارند برای اینکه نشون بدم ایشون رو برا روابط زناشویی نمیخوام با ایشون رابطه زناشویی برقرار نکنم ولی همیشه آغوش گرم و بوسه های آتشین داشته باشم(که وقتهایی که کنارمه دارم اینارو هنوز) و انتظار دارن کسی از گل نازکتر بهش نگه و وقتی اومدن خونه ما انگار شاه مملکت اومده همه دس به سینه در خدمتش باشن.از هر حرفی برداشت بد میکنه مثلا خانوادم داشتیم میرفتیم بیرون 6 نفر بودیم ماشین 5 نفر جا میگیره مادر گفتند یه نفر زیاد میاد.من گفتم 4 تا عقب 2 تا جلو.بعد همسرم بهم گفت یعنی من زیادیم که مادرت اون حرفو بهم زد؟!!!گفتم دامادم هم بود چه ربطی داره منظور بود 6 نفر تو ماشین 5 نفره جا نمیگیره ! خیلی میترسم اسکیزویید داشته باشه؟؟؟

ببخشید شما هنوز در دوران عقد هستید یا عروسی هم کردید؟

- - - Updated - - -

آیا ایشان قبول می کنند به مشاوره بروند؟
شاید اگر بگویید خیلی از زوج ها قبل از عروسی به مشاوره می روند و این تازگی ها خیلی مد شده،قبول کنند.
من شنیدم که بعضی مراکز کارگاه های آموزشی دوران عقد هم می گذارند.

دوستان من شرح مشکلو فکر میکنم بصورت مفید داده باشم....اما راهکاری هنوز نیافتیم!

شما در دوران عقد هستید یا 2 ماه ازدواج کردید ؟
در هفته چند بار درخواست رابطه زناشویی داشتید ؟

در مورد قضیه 6 نفر بودید با یه ماشین و میگید اینطوری گفته همسرتون به نظرم طبیعیه هست
چون ایشون تازه عروس هستن و تازه وارد جمع خانوادگی شما شدن و این احساس در اکثر افراد هست

2 ماهه که عقد قانونی و شرعی انجام دادیم و از نظر شرع اسلام زن و شوهر محسوب میشیم فقط در یک خونه نرفتیم.

من نمیتونم بگم که تهدیدش کنید به جدایی یا نه... چون میترسم نظر کارشناسانه ای نباشه و اوضاعتون رو بدتر کنه و از طرفیم میگید اهمیت نمیده. در مورد منکه باعث شد به خودم بیام و وقتی دیدم حق با اونه و اشکال از من بوده و احساس خطر کردم که دارم از دستش میدم بخاطر عشقمون اخلاقم رو عوض کردم

امیدوارم با کمک مشاورا بتونید مشکلتون رو حل کنید و مهم اینه خانومتون متوجه رفتار اشتباهشون بشن، در اونصورت میتونن خودشون رو تغییر بدن

ممنونم که پاسخ دادید،
۱. در ابتدا باید عرض کنم که با توجه به پاسخهای شما به نظر من ایشون مبتلا به اسکیزوئید نیستند لذا جای نگرانی در این رابطه نیست
۲. متاسفانه مشکل شما که از اون به تند خویی یاد کرده اید تغییر شکل داده و کمی شیک تر شده اما از بین نرفته و هنوز پرخاشگر هستید و باید بسیار سریع طی یک برنامه ریزی حساب شده این مشکل رو حل کنید
۳. من نمی خوام شما رو ناراحت کنم اما با توجه به فیلترهای ذهنی که دارید و نوع رفتاری که دارید مطمئن باشید هر شخصی با شما طی مدت کوتاهی به همین برداشتهای اشتباه می رسید
۴. چون شما واقعا انچه هستید را نشان نمی دهید و ایشون رو سردرگم کرده اید، چرا که ایشون از شما انتظار دارند که عاشقشون باشید و نه برای تمایلات سکسی به ایشون گرایش داشته باشید، پس جایی اشتباهی رخ داده که باید بر طرف شود
۵. بزرگترین چیزی که باید به همسرتون بدهید و تا کنون نداده اید احساس امنیت است و این همون اشتباهی است که به شما گفتم
۶. فیلتر می کنید، برچسب می زنید ، ذهن خوانی می کنید، اینها آفت است،
۷. شما هم به دلیل نوع زندگی و شیوه تربیتی مثبت نگر نیستید و وقتی این عدم مثبت نگری با کمالگرایی شما پیوند می خورد شما می ترسید! چرا که احساس امنیت شما به خطر می افتد و شما احساس ترس می کنید
۸. اعتدال را در روابط با ایشون رعایت کنید و فعلا اصراری به ارتباط جنسی نداشته باشید، ارتباط جنسی و زناشویی رو ابتدا باید بطور کامل یاد بگیرید
۹. متاسفانه باز هم تاکید می کنم که به فکر باشید! همسر شما در کنار شما ، چه از نظر عاطفی و چه از نظر سکسی و ... احساس امنیت نمی کند
۱۰. یکی از اساسی ترین حواس انسانها، علاوه بر حواس ششگانه، حس امنیت است که دارای پایانه های مشخصی در بدن است، لذا وقتی ایشون رو همراهی می کنید حتما نیم گام عقب تر حرکت کنید و در برخورد با دیگران چه اشنا چه غریبه حتما در کنارشان باشید و در لحظه بر خورد و دیدار، کف دستتان بین دو کتف همسرتان را لمس کند، فشار ندهید، یا بازو به بازو باشید به طوریکه بازوی ایشان بهبازوی شما یا سینه شما تکیه کامل داشته باشد، سعی کنید متوجه این کار شما نشوند و گمانشان این باشد که کار شما غیر ارادی است، نتایج درخشان خواهد بود
۱۱. در نهایت برادر عزیزم روی خودتون به شدت کار کنید، در پستهای شما وقتی انگشت اشاره تان را به سمت همسرتان گرفته بودید، من سه انگشت دیگر شما را دیدم که به خودتان اشاره می کردید!!
همیشه فرصت برای بهتر کردن اوضاع هست... ولی کاش قبل از ازدواج مشاوره می گرفتید

negare.bahar عزیز.....من واقعا جونم به لبم رسید واقعا تحدید به جدایی کردم.دیشب تا 3 نصفه شب خانوادم باهاش صحبت کردم گفت بله شما درست میگین.اما همینکه رفت خونه خودشون نمیدوننم چی گفت که الان خانواده ها در حالت جنگ به سر میبریم....نمیخوامش دیگه.....نمیخواد قبول کنه مشکل داره.

- - - Updated - - -

negare.bahar عزیز.....من واقعا جونم به لبم رسید واقعا تحدید به جدایی کردم.دیشب تا 3 نصفه شب خانوادم باهاش صحبت کردم گفت بله شما درست میگین.اما همینکه رفت خونه خودشون نمیدوننم چی گفت که الان خانواده ها در حالت جنگ به سر میبریم....نمیخوامش دیگه.....نمیخواد قبول کنه مشکل داره.

- - - Updated - - -

sci عزیز کار از این چیزا گذشته .....مسائل پیچیده شده...........دیگه خیلی انفجاری شده...............میخوایم جدا شیم.....................حوصله ندارم دیگه توضیح بدم...........متشکرم که خواستید به فکر باشید........

سلام!شما که 2روز بیشتر نیست که به فکر حل این مشکل افتادید!مشاوره هم نرفتین!پس چرا با این عجله راه آخر را انتخاب کردین؟

- - - Updated - - -

این قدر صورت مساله را سریع پاک نکنید!صبور باشید!خیلی ها تو این تالار با صبر چند ماهه تونستن مشکلشون را حل کنند.

- - - Updated - - -

شما که تازه فقط 2 ماهه عقد کردین،جای خود دارد.

شما باید قوی ومحکم باشید.گاهی قوی بودن یعنی منعطف بودن. و گاهی یعنی صبور و با حوصله بدن. گاهی یعنی قاطع بودن.گاهی هم یعنی از خود گذشتن

- - - Updated - - -

مرد مدیر یک خانواده می شود و یک مدیر نباید این قدر زود از پا بیفتد.اگر بعد از حداقل 2 ماه و بعد از مشاوره به این نتیجه می رسیدین باز هم یه چیزی...

اگر هنوز با ایشان رابطه جنسی برقرار نمی کردین باز می شود گفت که شاید طلاق بهتر باشد...

- - - Updated - - -

شما فکر می کنید که بعد از جدایی وضعیت بهتر می شود؟
اتفاقا بدتر می شود.مطمئنا میایید تو ای تالار و می گین چه طوری فراموشش کنم.چه طوری اولین رابطه ام را فراموش کنم.
شما فکر می کنید با این کم صبریتون می تونید بعدا یک ازدواج موفق دیگه داشته باشید
تازه اول راهه!!!! از کجا معلوم ازدواج بعدی بهتر باشه....اصلا از کجا معلوم که کسی به زیبایی خانمتان و اصلا یه دختر خوب و نجیب بیاد زن شما بشه؟
همه این ها ریسک بزرگی است.فکر کنید....اول مشاوره برید و صبر کنید.تا بعد ها پشیمون نشید که ای کاش،فلان کار را می کردم شاید درست می شد.که پشیمونی سودی نداره.برای طلاق همیشه وقت هست ولی شما فرصت هاتون را از دست ندین!

- - - Updated - - -

ما برای شما و خانمتون دعا می کنیم.شاید بعدها به این موضوع بخندید که ما جوونیهامون چقدر عجول بودیم.
از خدا از ته دلتون کمک بخواید.حتما کمکتون می کنه تا صبور باشید.خانم شما که جوون هستند و می تونند تغییر کنند. خیلی ها که تو پیزی 180 درجه تغییر کردن تنها با یک جرقه!
توکلتون به خدا باشه!اگه خدا بخواد همه چی ممکنه!

مشاوره یادتون نره ها!

- - - Updated - - -

از این مشکل به عنوان یک فرصت برای رشد خودتون استفاده کنید و صبر و مدیریتتون را بالا ببرید.
به خدا و اهل بیت پناه ببرید.حدیث داریم که خدا می گه: کسی که به غیر من امید داشته باشه به عزتم قسم که حاجتش را نمی دم
می گن هر وقت دیدی به آخر خط رسیدی و امیدت فقط به خداست،بدون که حاجتت براورده می شه.
شما امام رضا را پیش خدا واسطه ببر، خدا شاید دعای ما را قبول نکنه ولی محاله دعای امام رضا را رد کنه! خیلی ها مشکل ازدواجشون را بادعای امام رضا حل کردن. فقط نباید انسان به خدا و مصلحتش شک کنه!که این وسوسه شیطونه! و باعث می شه دعا براورده نشه!

تردید ها به ما خیانت می کنند و ما را از رسیدن به چیزی که لیاقت آن را داریم باز می دارند. شکسپ

- - - Updated - - -

ویلیام شکسپیر

نمی خواستم چیزی برای شما بنویسم چون شما چیزی رو نمی خونید و این یکی از مشکلات اساسی شماست
دقیقا به نکته دقیقی اشاره کردید، شما نوشتید:
دیگه نمی خوامش!
نمی دونم دقیقا علت اینکه نمی خواهید ایشون رو چیه؟ اما پسر خوب شما ازدواج کردید و ایشون رو به عقد خودتون در اورده اید!
شما مشکلاتی دارید که تحت هیچ شرایطی حاضر به حل اونها نیستید! حتی شنونده نیستید!
کاش می خوندید چی برای شما نوشتم بعد می گفتید کار از این حرفها گذشته! کدوم حرفها؟؟؟ من خطاهای رفتاری شما رو نوشتم برادر!!!
در پایان عرض می کنم متاسفانه نمی خواهید قبول کنید که خطاهای رفتاری دارید و تا زمانیکه خطاهای رفتاریتون رو حل نکنید با هر شخصی ارتباط بر قرار کنید وضعیت همین گونه خواهد بود
دقت کنید!!!

منم با جناب sci موافقم
رفتار شما مناسب نیست و حاضر به پذیرشش نیستید
برای همین پرسیدم شما عقد کردید یا ازدواج ( خودتون منظورم رو میدونید ، از نظر رسم و رسومات میگم نه از نظر شرع و قانون )
شما مواردی رو در دوران عقد مطرح کردید که هر دختری جای همسر شما باشه بد برداشت میکنه
حداقل میزاشتید 6-7 ماه بگذره بعدش به مرور درخواست میکردید نه بعد از 2 ماه !
تاکید : حرف های اقای sci رو حتما بخونید و روش فکر کنید چون نظرشون کارشناسی هست

سلام دوست عزیز.

حتی اگه طلاق رو بعنوان یک *تهدید* مطرح کردید، باز هم متاسفانه کارتون ناشیانه و اشتباه بوده.

چون اگه همسرتون از این تهدید نترسه که زندگیتون رو در سراشیبی بدی انداختید. و اگر هم بترسه و در *خوش بینانه ترین* حالت در بعضی موارد (بدون رضایت قلبی) به دل شما راه بیاد، باز هم فقط مسائل از شکل کنونی به شکل دیگری تبدیل میشن. و شرایط نه تنها بهتر نمیشه، بلکه پیچیده تر هم میشه (چون مسائل دیگه به وضوح حالا نخواهند بود).

حیف که نتونستی از کمک آقای sci بهره ببری. حیف!

نباید عصبانی بشید، اون الان همسر شماست و نسبت بهش تعهد دارید. الان که مشاور اومده و باهاتون همقدم شده مشکلتون از بین بره چرا دست برداشتید
فکر میکنم مشکلتون جوریم نباشه که از بین نره، خانم شما فقط 24 سالشه، وقتی خودش قبول میکنه مشکلشو پس الان باید بیشتر هواشوداشته باشین. به نظر من مشکلتون چیزی نیست که حل نشه، پس حیفه الکی زندگیتون رو خراب نکنید. هم شما و هم خانومتون میتونید زندگی خیلی خوبیرو باهم داشته باشید فقط باید با کمک مشاورا حلشون کنید

دوستان عزیز با تشکر از همه شما............باید بگم اونم به خودش اومده که امکان داره که گل زیبای عشقمون پرپر شه و ابراز پشیمونی کرده و خواسته کمکش کنم که رو به بهتر شدن بره.........اما مشکل الان خانواده ایشونه....میخوان یه کارایی کنن........خانومم میترسه.فکر کنم پدرش میخواد دادگاهی چیزی بره.......نمیدونم چیکار کنم.همسرم میگه از پدرش برا اینکه شر بخوابه عذر خواهی کنم اما نمیدونم برا چه اشتباهی عذر بخوام !

- - - Updated - - -

SCI عزیز خطای رفتاری یعنی چی؟اگه اشتباهی دارم بهم بگین ساده تر باهام صحبت کنین درک کنم مطمئنا روش فکر میکنم.مرسی

سلام دوست عزیز.

به جای اینکه همت کنید و مسائل رو حل کنید، به مشکلات دامن زدید. حالا باید هم مشکلات سابق رو برطرف کنید، و هم با مشکلات جدید دست و پنجه نرم کنید. اما اگه طبق روال سابق پیش برید، نه تنها هیچ مشکلی رو حل نمیکنید، بلکه اقدامات بعدیتون هم به زایش مشکلات بیشتر کمک خواهند کرد.

امیدوارم حداقل اینبار اگه کارشناسان بهتون لطفی داشتن، استفاده کنید.

پست های آقای اس سی آی رو با دقت بخونید و عمل کنید. ببینید چند بار بهتون تذکر داده شد!

در ضمن همسرتون به خودش نیومده، بلکه سرخورده شده. در آینده ای نزدیک یا دور، با انفجار احساساتش مواجه خواهید شد! منتها اون زمان ممکنه زخم هاش اونقدر کهنه شده باشن که دیگه به راحتی امروز درمان نشن.

شما به جای ایجاد احساس امنیت که اون بهش نیاز داشت، بهش پرخاش کردید و خواستید ازش جدا شید، چطور اسم واکنش اون رو میگذارید به خود اومدن؟

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط purpleayaa

دوستان عزیز با تشکر از همه شما............باید بگم اونم به خودش اومده که امکان داره که گل زیبای عشقمون پرپر شه و ابراز پشیمونی کرده و خواسته کمکش کنم که رو به بهتر شدن بره.........اما مشکل الان خانواده ایشونه....میخوان یه کارایی کنن........خانومم میترسه.فکر کنم پدرش میخواد دادگاهی چیزی بره.......نمیدونم چیکار کنم.همسرم میگه از پدرش برا اینکه شر بخوابه عذر خواهی کنم اما نمیدونم برا چه اشتباهی عذر بخوام !

- - - Updated - - -

SCI عزیز خطای رفتاری یعنی چی؟اگه اشتباهی دارم بهم بگین ساده تر باهام صحبت کنین درک کنم مطمئنا روش فکر میکنم.مرسی

---

1)پس از این فرصت استفاده کنید و مشاوره برین.
2)شما با چه لحنی با پدرخانمتون صحبت کردین؟شاید دچار سوؤتفاهم شدن.

با سلام واحترام نسبت به دوستان....خدارو شکر با خانومم آشتی کردم.........[یلی همو دوس داریم مشکل "بیان نکردن مشکلات واقعی" مون بود......یه جورایی انگار باهم رودربایستی داشتیم در حالی که 2 تا دوست خوب بودیم بازم یه سری حرفارو به هم نمیزدیم...خواهشن دوستای عزیز هممون جوونیم...تصمیم زود و عجولانه ای نگیریم....برت بهتر شدن شناخت هم قصد داریم به مشاور هم انشاللا بریم....با تشکر از همه شما دوستان

واقعا خدا را شکر!نمیدونید چقدر خوشحال شدم!از اون موقع که به فکر طلاق بودین همش دعا می کردم که خدا مشکلتون را حل کنه.
امیدوارم با تجربه ای که این مدت کسب کردین هر دو تون پخته تر و صبور تر شده باشین! مشاوره هم می تونه ریشه یابی کنه تا دیگر اتفاقاتی شبیه این برای شما پیش نیاد.من تعریف کارگاه های دوران عقد را شنیدم.
برایتان آرزوی خوشبختی می کنم.

برادر عزیزم
امیدوارم همیشه خوش باشید
پستی که برای شما گذاشتم رو مطالعه کنید
نگذارید دوباره ازرده شوید و مشکتون رو بطور اساسی حل کنید