نمایش نسخه قابل چاپ
با درود.
سوالم اين بود كه چطوري مي شه فردي كه آدم واسه ازدواج مي خوادانتخاب كنه و باهاش رابطه داره تا بشناسدش از عشق راستين و پايبند بودنش اطمينان پيدا كنه.
در كل روش هاي آزمايش طرف رو مي خوام بدونم كه با چه ترفند ها يا سوالات يا برخورد هايي مي شه امتحانش كرد كلا امتحان واسه اينكه آدم زندگي هست يا نه؟
ممنون
من فکر نمیکنم با سوال و جواب بشه اینو فهمید
باید یه مدت یه هم رفت و آمد داشته باشید
منم موافقم با سوال كردن نمي شه به عمق مسئله پي برد سوالها اكثرا كليشه ايه و جوابش هم كليشه اي و مختص زمانه . ولي توي زندگي همه چيز فرق ميكنه
و اگر در زندگی مشترک زیر یک سقف،به نادرستی این امر و نبود آن دست پیدا کرد،آنگاه تکلیف چیست؟(مانند:90% متأهلین خرمند و واقف به این امر و نه آنها که چیزی نمی فهمند)
سوال ها نباید کلیشه ای و مختصر باشند . باید جوری باشند که ذهن طرف شما را به چالش بکشونه و جواب مختصری نداشته باشه و اونو مجبور به حرف زدن کنه . به هیچ وجه نباید سوالات موضع شخص شما را لو بده بلکه باید جوری باشه که طرف شما نفهمد موضع شما نیست و مجبور بشه موضع حقیقی تون را بیان کنه .
حرف زدن آسونه اما عمل کردن سخت . کسانی که عمل یه فرد را دیده اند و می دانند چه کاره است بهترین مراجعند به شرط صداقت . به یک نفر و دو نفر اعتماد نکنید و از تعداد افراد زیادی بپرسید .
عشق طغیان احساس است و عاشق عیب ها را نمی بیند اجازه بدهید دیگران کمکتان کنند . مدتی از یکدیگر دور باشید تا فکرتون از احساسات دور شه و منطقی تر فکر کنید.
هنگامی که می خواهیم از رفتار طرف مقابل در پیش از ازدواج سر در بیاوریم و با توجه به عُرف و قانون با او نمی توانیم رابطه داشته یا رفت و آمد کنیم و در همان حال با اصغر آقا بقال محل صدهابار بشیتر رابطه داریم یا با همسایه خود که نمی خواهیم با آنها ازدواج نماییم،در این حالت تکلیف چیست؟
ببینید در این جامعه و در این زمانه از هیچ راهی نمی شود طرف ازدواج خود را حتی تا 40% بشناسیم و ازدواج و گزینش در آن همچون هندوانه سر بسته و گونه ای ریسک و متکی به شانس است و بس.
سلام گرد آفرید
یکم: رفت و آمد با همسایه و اصغرآقا بقال محل ظاهری هست و شناخت ما از آنها به خاطر کثرت رفت و آمد عمیق نمی گردد، لذا اگر سالها با آنها مراوده داشته باشیم، شناخت برای ازدواج مسئله دیگری هست. و شرع و قانون هم رفت و آمد رسمی جهت شناخت را منع نکرده است. اما سوء استفاده و فریب و پنهانکاری و .... مقوله دیگریست.
دوم: اگر ازدواج کاملا ریسک و شانس و هندوانه دربسته هست، دیگر نیازی به تعقل و ... نیست، و اصلا این همه حرف در این تالار برای اینست که بگوئیم اینطور نیست.
سوم: البته با توجه به رشته تحصیلی شما که غیر مشاوره هست ، هیچ انتقادی برای شما ندارم، چون نظر شخصی شماست، اما این انتقاد را نسبت به ASRIN GOZALI دارم که تشکر از چنین پستی، غیر حرفه ای ایست، چون شما به عنوان مشاور باید دید نقادانه نسبت به خطاهای شناختی داشته باشید. و نظرات تخصصی خود را به آنها اضافه کنید. اگر شما به عنوان یک مشاور چنین اعتقادی دارید، پس توصیه می کنم حداقل در حوزه مشاوره خانواده وارد نشوید، چون توفیق چندانی نخواهید یافت.
فراموش نکنیم هر کجا تعقل ، تدبیر، مشورت و تخصص کاهش می یابد، خطا و آزمون و آنچه که شانس نامیده می شود بیشتر می شود.
در مسئله ازدواج هم به اندازه ای که بررسی، دقت، تعقل ، مشورت و ... کم می شود به همان نسبت ریسک بالا می رود.
پسری که دختری را در دانشگاه می بینه و یک دل نه صد دل عاشقش میشه وهیچی از او چون ظاهر و حرفهای قشنگش نمیدونه، حتما هم باید بعدا بگه شانس نیاوردم!!!!!
نظر شخصي بنده اينست كه اگر كمي هوش و زيركي به خرج دهيم تا حدي مي توانيم شناختهايي را بدست آوريم. اتفاقا ما در دوره و زمانه اي زندگي مي كنيم كه به نسبت قديم كه دو نفر از پشت پرده يكديگر را مي ديدند، تغييرات زيادي به وجود آمده و الان جوانان مي توانند با اطلاع خانواده ها، تا مدتها با هم رفت و آمد داشته باشند اما مشكل اينست كه جوانان ما خيلي سريعتر از موعد وارد فضاي احساسات شده و به قول معروف يا بند دل را به آب مي دهند و يا سريع جو گير مي شوند و فكر مي كنند شخصي كه مي خواهند با او ازدواج كنند همان هماي سعادت است. اگر رابطه منطقي به وجود بيايد در زمانه اي كه بيشتر جوانان تحصيلكرده و اجتماعي هستند، مي توانند تا حدي يكديگر را بشناسند.
بله اگر بپرسند،شما چه غذايي را دوست داري، يا چه رنگي را مي پسندي،معلومه كه اين سئوالها مسخره و كليشه اي است. مدتي هم مد بود كه مي پرسيدند:شما قصدتون از ازدواج چي يه؟! جوان بخت برگشته هم اگر مي گفت مي خواهم يكي را بگيرم كه فلان و بيسار،دختر مي گفت مگر من ماشين جوجه كشي يا ماشين ظرفشويي هستم و. ...
به نظر من جوانها بايد هوشمندانه طرف مقابل را در شرايط خاص قراردهند تا واكنش ها و رفتارهايشان را از نزديك مشاهده كنند.و يا سئوالها به گونه اي طرح و بازگو شده كه طرف مقابل بدون توجه به انگيزه شما از طرح سئوال به آن پاسخ دهد و ...
سلام
اگر منظورتون تحقیقات از در وهمسایس اصلا به گفته هاشون اعتماد نکن اینو از روی تجربه ای که داشتم میگم ادم یه دوست داره هزارتا دشمن اگر شخصا خودت میخوای امتحانش کنی بستگی داره از چه نظر باشه اگر اخلاق عزیزم شما تا با ایشون زیر یه سقف زندگی نکنی به اخلاق ایشون نمیتونی پی ببری اما در مورد نجابت از رفتارش باید مشخص باشه ببین اگر با جنس مخالفش راحت ارتباط برقرار میکنه و خیلی راحت خودمونی میشه خوب دیگه بستگی به طرز فکر شما داره البته بگم کسی که راحت با جنس مخالفش ارتباط برقرار میکنه دلیل بر بی نجابتیش نیست به هر حال این نظر نصفه نیمه من بود شایدم اشتباه باشه
سلام
به نظرم با ارتباط داشتن خانواده ها و در حضور آنها به قول دانه جان اگه احساسات پیش نیاد می شه تقریبا طرف مقابل رو شناخت .
توی این ارتباطات اکثراً همدیگر رو می شناسند ولی متاسفانه چون نسبت به هم علاقه مند می شن و یا خیلی خوش باور می شن و نمی خوان اون مورد رو جدی بگیرن .و این باعث می شه تا آخر راه برن و شکست بخورن.
باید قبول کرد این مرحله برای شناخته نه علاقه مندی محض...
امیدوارم درست گفته باشم...
سلام مدیر همدردی
با کمال احترام خدمتتان عرض کنم که به شما هیچ ربطی ندارد که کسی در زیر نوشتار کسی دیگر تشکر بکند و اینکه غرض ورزانه بخواهید با آوردن دلایل منبعث از مسایل شخصی خود،روی دیگران و نظرات آنان تأثیر بگذارید بسیار ناپسند است.خواهش می کنم بدانید که دیگران هم اندیشه و فکر دارند و تنها شمای مدیر یا بنده،مسئول،مجرب و متفکر نیستیم.
البته تقصیر شما هم نیست،بلکه تقصیر آنهایی است که تنها یک جنبه و بُعدشخصیت افراد را می بینند و اندکی درصدد اندیشه درباره منش اشخاص بر نمی آیند و مدام هندوانه زیر بغل *پاره ای* می دهند.
. . . .مَساَلَتُن:
1-شرع و قانون دقیقاً چه راهکاری و با چه کیفیت و جزییاتی را برای شناخت دختر و پسر از هم قرار داده است؟
2-آیا ساعتها گفتگو در خانه دختر(بیشتر) و پسر می تواند شناخت نسبتاً کاملی از طرف مقابل در اختیار دختر و پسر قرار دهد؟
به نظر من، اگه دو نفر قصد ازدواج نداشته باشن راحت تر همدیگه رو می شناسن. علاقه ای که بین دو طرف ایجاد میشه، مانع از شناخت میشه، به دلیل 1- کوچک دیدن عیبها و بزرگ دیدن خوبیها 2- حفظ ظاهر به علت ترسیدن از « از دست دادن»
اول باید شناخت باشه، دوم علاقمندی، سوم ازدواج
اما الان معمولا اول علاقمندی، دوم ازدواج، سوم هم اگه خدا بخواد شناخت!!
به نظر من اول سعی کن بدون علاقه مند شدن و احساساتی شدن باهاش رفت و آمد داشته باشی و توی رفتاراش و برخورداش و صحبت هاش بدون تعصب دقت کنی تا به شناخت لازم برسی.
زمان در این مواقع خیلی مؤثره و انسانها برای طولانی مدت سخت میتونن خودشونو اونی که نیستن نشون بدن درضمن یه سری به کتاب آیا تو آن گمشده ام هستی تألیف باربارا دی آنجلیس ترجمه هادی ابراهیمی بزن مطمئنم دیدت به معیارهات و طرز شناخت طرف مقابلت خیلی باز و عوض میشه.
راستی کتاب عشق تنها کافی نیست هم خیلی خوبه..سعی کن مطالعه ات رو توی این زمینه ها بالا ببری.
موفق باشی
نقل قول:
نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی
سلام !
مدیرهمدردی جان !
بنده اولا مشاور نیستم و تا مشاور شدن خیلی کار دارم و هیچ ادعایی هم در این زمینه ندارم و اگر هم میخواستم در اینجا ادعایی داشته باشم ، مطمئن باشید لااقل یه درجه ویژه و پست مدیریتی برای شناخته شدن درخواست می کردم !
درباره ی توصیه ی شما برای مشاور شدن یا نشدن من : شما که بهتر میدونید ! برای شناختن فرد از ابزار های مختلفی مثل : مشاهده ی منظم ، آزمون ، مصاحبه ، شرح حال گیری از دوستان ، همکلاسان ، والدین معلم یا استادان و ... استفاده میشه ! حالا شما چطور درباره ی شخصیت بنده و وارد شدن یا نشدن در شغلی خاص آن هم با یک تشکر قضاوت کردید ، برای من عجیبه ! بنده با نوشته های گرد آفرید موافقم و حتما شما هم موافقید که در جامعه ی ما فرصتی قانونی و عادی برای افراد عادی ( برای مثال کسی که دانشجو نیست یا شغلش در محلی مختلط نیست ) برای شناخت جنس مخالف وجود ندارد . آیا موافقید ؟
یکی از اساتیدمان یک الگویی برای ما نوشت که بسیار هم جالب هست :
آشنایی ( زمان / ارتباط ( به عنوان کاتالیزور ) ) => شناخت ( زمان / ارتباط ) علاقه ( زمان / ارتباط ) دوست داشتن ( زمان / ارتباط ) عشق ( زمان / ارتباط ) کمال !
آیا بستر این الگو در جامعه ی ما فراهم هست ؟! یا این که عکس جهت این الگو در جامعه ی ما برقرار هست ؟!
جسارت بنده رو میبخشید اما شما بهتر میدانید در مباحث یادگیری « فرصت یادگیری » یک موضوع مهم هست ، برای به وقوع پیوستن « آشنایی و شناخت » در الگوی بالا ، آیا « فرصت شناخت و آشنایی » در جامعه ی ما برای ما وجود دارد ؟ استاد عزیز ! یکی از همکلاسان من در کمال تعجب و ناباوری من آمد و به من ابراز علاقه کرد ! ( رابطه ی ما فقط در حد سلام و علیک بود !!!!! ) در حالی که آنچه که او از من میشناخت فقط نقش اجتماعی من به عنوان دانشجو در کلاس بود و من مطمئن بودم که ایشان فقط ذره ای از جنبه های شخصیتی بنده را دیده بودند ! چطور از عواطف ، هیجانات و طرز فکر من در مسائل دیگر باخبرند ؟! ایشان چطور من را شناختند ؟ شاید من را موقع نماز خواندن در نماز خانه دیده باشد ، اما نداند که من تا دلش بخواهد اهل بزن و بکوب و شادی و موسیقی و حرکات موزون هستم ! ( البته با رقص اشتباه نگیریدش ! ) جالبه که این خانم قاری قرآن هست !!!
میبینید ؟ این یک مورد عینی از عدم وجود فرصت شناخت در جامعه ی ما هست ! ایشون بدون شناخت من و فقط مشاهده ی رفتار من در دانشگاه به من علاقمند شده بود در حالی که من رو هرگز در لباس مربی گری ورزش ندیده که چطور رفتار میکنم ، یا به عنوان فرزند خانواده یا همسر چطور خواهم بود ؟ ...
من از یک پلیس پرسیدم : آیا ما میتوانستیم با هم قرار ملاقات بگذاریم و با هم بیرون برویم یا نه ؟ ( دقت کنید که موقع پرسش تاکید داشتم که فقط و فقط به قصد ازدواج و نه نیت دیگری ) ، جوابش جالب بود : طبق قانون این کار روابط نامشروع تلقی و جرم میباشد !!!
چقدر جالب !
قابل توجه آنهایی که هندوانه زیر بقلشان است و از دسته *عقل کلها* هستند:
**من از یک پلیس پرسیدم : آیا ما میتوانستیم با هم قرار ملاقات بگذاریم و با هم بیرون برویم یا نه ؟ ( دقت کنید که موقع پرسش تاکید داشتم که فقط و فقط به قصد ازدواج و نه نیت دیگری ) ، جوابش جالب بود : طبق قانون این کار روابط نامشروع تلقی و جرم میباشد !!!چقدر جالب!**
بنده ضمن سپاسگزاری از اسرین گذالی جان؛با عنایت به این نوشتار واقعی و نیز نوشتار شماره 6 در این گفتار،تنها و تنها می خواهم یک پاسخ منطقی ازمدیر همدردی ببینم . . .
سلام asrin gozali
با تشکر از دقتی که به پست من کردید ، همچنین توضیحاتی که جهت رفع ابهام دادید، خواهش می کنم مجددا با این توضیح به پست شماره 7 نگاهی کنید:
http://www.hamdardi.net/showthread.php?tid=2440&pid=22706#pid22706
خدایی نکرده بحث سر شخصیت شما یا کسی دیگری نیست، بحث سر نتیجه گیری خطایی است که پس از مقدمه چنینی آقای گرد آفرید به این صورت کرده است:
اتفاقا من پیشاپیش مثالی در همان پست در رابطه با رابطه دختر و پسرها در جامعه خودمون زده ام که از قضا منطبق با اتفاقی هست که برای شما پیش آمده است. و تذکر من به شما (که با عرض معذرت شاید با ادبیات غیرصحیحی بوده است)، اشاره اصلاح این خطای شناختی دارد که که ازدواج را به گونه ای ریسک و متکی به شانس ببینیم.نقل قول:
نوشته اصلی توسط گرد آفرید
اما در مورد راههای شناخت:
یکم: نقطه نظرات یک پلیس به معنی قانون نیست.
دوم: من و شما در همین جامعه هستیم، اگر هم نباشیم با گشتی در این تالار متوجه می شوید، دختران و پسرانی که نمونه این جامعه هستند، در این تالار مشکلاتشون بیشتر از اینکه ممانعت جامعه از ارتباط باشد از چگونگی نحوه ارتباط آنهاست. حتی خودتون با مشاهده پست می بییند این ارتباط ها تا کجا هم پیش می رود.
سوم: وقتی بحث ازدواج است دیگر نیازی به پنهانکاری و دور زدن خانواده ها و جامعه و قانون و ... نیست. و رسما مسیر شناخت باز است و چه در منزل یکدیگر باشد چه بیرون باشد و هیچ کسی مجوزه تعرض ندارد. بحث سر اینست که بعضی ها وارد یک رابطه احساسی یک جانبه و گاها بدون هدف ازدواج شده و همه چیز را پنهان می کنند.
من به صدها مراجع به صورت تلفنی، حضوری و اینترنتی در رابطه با ازدواج راههای رسمی (بدون پنهانکاری )جهت ازدواج دادم و بعضی از آنها حتی 6 ماه تا یکسال با هم رفت و آمد حتی خانوادگی داشتند و در جریان ریز و درشت مسائل شناختی و شخصیتی هم قرار گرفتند و هیچ کدام نیز توسط هیچ پلیسی نه دستگیر شده اند و نه مواخذه شده اند.
خلاصه:
1 - در ازدواج اگر چه به میزانی متغیرهای ناشناخته که ما آن را به شانس تعبیر می کنیم وجود دارند، اما هرچه اشتباهات فاحش را کم کنیم و دقت بیشتری داشته باشیم و از احساس ورزی افراطی جلوگیری کنیم کمتر دچار مشکل می شویم. و می توانیم مطمئن تر انتخاب کنیم.
2 - اگر نحوه تذکر من در پست 7، حمل بر بی ادبی شده،(چنان که شما برداشت کردید)، من از شما معذرت می خواهم و امیدوارم مرا ببخشید.
3 - راههای شناخت اگر رسمی باشد و ضوابط آنرا رعایت شود با موانعی بسیار کمی روبرو خواهد بود.
حضرت آقای سنگ تراشان،مدیر سایت همدردی
از شما خیلی بعید است که در پردازش منطقس یک سخنان پیوسته،تنها بخشی از آن را بیرن کشیده و سپس تمام نظر اشتباه خود را بر مبنای آن بنیان نهید؛.بنده اگر چنین حرفی زده ام،نتیجه گیری از وضع اسفناک بیشتر ازدواج هاست که به نظراین جانب عدم شناختهای کافی طرفین در پیش از ازدواج،اصلی ترین علت العلل آن است.
خوب حالا من بعنوان کسی که به هرحال بنا بریک سری تجربیات(آشتی دادن و پند دادن برخی زوج های جوان در پیرامونم،در عین مجرد بودن،شرکت در جلسات بحث درباره آسیب شناسی روند صعودی طلاق در کشور و مهمتر از همه اندیشه ورزی در این باب)درباره زناشویی و اوضاع نابهنجار کنونی به یک سری باورهایی رسیده ام،دیدگاهم را پس از برشمردن دلایلی روشن و واقع نمایانه بیان نمودم.
اما شما آن موارد واقعیت نما را سراسر نادیده گرفتید و تنها به نتیجه بنده چسبید اید؟؟!واقعیت این است که هر مردی(پسری) بخواهد بدون رفتار طبیعی از نظر انسانی و ناپسند از دید برخی،مثلاً دست دختری را بگیرد و با او برود،در یک خراب شده ای تا با هم حرف بزند یا در سطح اجتماع ظاهر شوند تا رفتار همدیگر را در برخوردهای اجتماعی زیر نظر داشته باشند،آیا این جامعه عقب اُفتاده ما گنجایش و رشد کافی برا تحمل این کارشان راد دارند؟؟؟
شما یا در این اجتماع زندگی نمی کنید(علی ارغم آنچه می گویید) یا حواستان نیست!!زیرا در صورت این کار علاوه بر اینکه هردوی آنها را با توهین و تحقیر دستگیر می کنند و بر آنها اتهام رابطه نامشروع را هم می زنند،پدرشان را هم در می آورند.از دیگر سوی چه این اتفاق بیفتد و چه نیفتد و کسی از آشنایان یا خانواده آن دختر او را با آن پسر ببیند،دگر کار آن دختر زار است و کتک،توهین و تحقیر از سوی خانواده اش نسبت به او صورت می گیرد.
اینجاست که بنا بر باور من نشستن در خانه دختر یا پسر و ده بیست لیتر چای خوردن،ده بیست کیلو میوه و شیرینی خوردن و پرسیدن پرسشهایی به ظاهر شکافنده شخصیت طرف مقابل تنها به یک خیمه شب بازی مسخره بیشتر می ماند تا روشی درست برای شناخت از هم.
در مورد مشکلاتی که دختران و پسران درباره روابط دوستیشان با هم دارند نیز باید بگویم که این مسایل کاملاً عادی است؛زیرا در جرگه *تجربیات* قرار می گیرند.اگر اتفاقی هم می اُفتد با آگاهی هردوسوی رابطه است.اگر دختری راضی به ارتباط جنسی از هرگونه آن می گردد،این را بدانید حتی دختران روستاها نیز از تبعات این عمل و واکنش خانواده شان در صورت اطلاع آنها،حتماً آگاه هستند.اگر هم منظور ناراحتی و دلگیری از بی توجهی یک طرف ماجراست که خود می دانید پس از مدتی جریان فراموش می شود و تنها سه استثنا از دید من وجود دارد و آنهم تجاوز جنسی است و فیلم برداری از روابط جنسی و نیز مهم بودن باکره بودن از سوی دختری و پس از آن ایجاد رابطه جنسی است که دراین مورد اخیرباید به عقل طرف شک کرد.در دو مورد نخست بنده به شخصه مرگ را لایق مرتکبین آن جنایات می دانم و بس و در مورد سوم باید طرف را از نظر روانی درمان نمود.
اکنون می پندارم باور و دیدگاهم را به طور مبسوط توانسته باشم برای حضرتعالی روشن نمایم و پیروی آن توقع رعایت انصاف را در نقل قول بیانات خودم دارم و همچنین پردازش آنها.
جانم فدایت،باقی بقایت و برعکس . . .
مدیرهمدردی جان سلام !
پلیس مورد نظر ، نگفت به نظر من ... بلکه گفت طبق قانون روابط نامشروع و جرم حساب میشه . البته ممکن هست به قول شما نظر خودش بوده باشد ، برای روشن شدن موضوع قانونی ، بنده پیشنهاد میکنم یا خود شما یا گردآفرید در صورتی که وقت کافی دارید و وجهه قانونی مسئله هم برایتان مهم هست ( که برای تخصص شما حتما هم همینطور هست ) ، از یک پلیس یا حقوقدان ورزیده موضوع را پیگیری کنید . سوال من دقیقا از آن پلیس اینگونه بود : آیا دختر و پسری میتوانند با اطلاع پدر و مادر هر دو طرف و با هدف و نیت ازدواج و نه چیز دیگری بایکدیگر بیرون بروند ؟ ایشان هم در جواب همانی را گفت که بنده قبلا هم عرض کردم و مواردی درباره ی عدم وجود رابطه ی نسبی و سبی و ... گفت !
از نظر بنده وقتی دو نفر به یکدیگر تا حدودی جذب شده اند و قصد دارند به نیت ازدواج همدیگر را بشناسند ، بدون نیاز به جار انداختن موضوع ، خودشان میتوانند مراحل ابتدایی را طی کنند . برای مثال بیرون رفتن و مشاهده ی رفتار فرد مقابل در موقعیت های واقعی از نظر بنده یکی از راه های مناسب برای شناخت وی هست نه حرف های قشنگی که می زند !!! آخر در جامعه ی ما چطور همدیگر را بشناسیم ؟ دختر میگه : شما چه غذایی دوست دارید ؟ پسر میگه : قرمه سبزی ! دختر : اوی خدای من چه تفاهمی !!! :58: پسر : فدایت شوم !!!
من خودم تا موضوعی قطعی نشده دوست ندارم اون رو به اطلاع عموم برسونم حتی خانواده خودم و در بیشتر امور زندگی خودم همینطور هستم .
دستگیری توسط پلیس برای فردی در شرایط بنده یک بار اتفاق بیفته تا آخر عمرم کافیه !
و در آخر من هم شما را دوست دارم و یک سو تفاهم دلیل بر دلگیری نیست !
بنابرین لزوم آشنایی خارج از خانواده و با کنترل درونی و عدم درگیری احساسات برای شناخت دو طرف صددرصد لازم است.این امر تنها درباره کسانی که با هدف ازدواج به این عمل مبادرت می ورزند و دارای بلوغ کافی عقلی و احساسی هستند،اکیداً سفاش می شود.والسلام،نامه تمام؛؛؛
اسرین جان!می دانم که منظور اصلی شما چیست،امات این مثال شما که برای جاانداختن مطلب بود و البته حالت طنز هم داشت،این گزک منطقی را بدست *برخی* می دهد تا بگویند:
*یعنی چه!!!مگر باید در جلسات آشنایی و گفتگو چنین پرسشهایی را کرد؟؟نخیر آقا باید از علایق و خواسته ها و نیز با پرسشهای فنی این کار را انجام داد؛*در پاسخ باید گفت که:آخر جان دلان نازنین خو و رو!!مگر کسی می آید و تمام حقیقت را ببیان می کند و صفات بد خودش را صادقانه می گوید!!؟دخالت ناخودآگاهانه رخی مصلحت اندیشیها را که نمی توان در نظر نگرفت؟و البته هیچ بقالی نمی گوید،ماستم ترش است و در باغ سبزهاست که نشان داده می شوند . .
وانگهی گیریم که پرسش و پاسخها در کمال صداقت باشد ،آیا این تضمین عدم جدایی یک زوج جوان است؟؟؟؟؟؟باید زیر یک سقف بروند تا زیر و بم شخصیت فردی آنها در شرایط واقعی که گاهی خوب و گاهی بد هستند،آشکار گردد.خیلی جالب است،بنشینند در خانه و با کنترل خانواده با هم حرف بزنند یا فوقش دختر با یکی از اعضای خانواده اش بیاید بیرون و با پسر در جایی حرف بزند!!هی پسره می خواهد چهار کلام حرف بزند،هی همراه ختر چشم غره می رود یا اینکه می آید نزدیکشان یا پسره خجالت می کشد تا سخنی بر زبان آورد و . . .خوب اینها همه مسخره بازی است دیگر . . .
از دیگرِ دوستان نیز توقع شرکت در این بحث می رود . . . .
سلام
من نمی خوام راجع به موضوع نظر بدم اما فقط یه نگاهی به متن زیر بندازید:
[quote=ASRIN GOZALI]
یکی از همکلاسان من در کمال تعجب و ناباوری من آمد و به من ابراز علاقه کرد ! ( رابطه ی ما فقط در حد سلام و علیک بود !!!!! ) در حالی که آنچه که او از من میشناخت فقط نقش اجتماعی من به عنوان دانشجو در کلاس بود و من مطمئن بودم که ایشان فقط ذره ای از جنبه های شخصیتی بنده را دیده بودند ! چطور از عواطف ، هیجانات و طرز فکر من در مسائل دیگر باخبرند ؟! ایشان چطور من را شناختند ؟ شاید من را موقع نماز خواندن در نماز خانه دیده باشد ، اما نداند که من تا دلش بخواهد اهل بزن و بکوب و شادی و موسیقی و حرکات موزون هستم ! ( البته با رقص اشتباه نگیریدش ! ) جالبه که این خانم قاری قرآن هست !!!
میبینید ؟ این یک مورد عینی از عدم وجود فرصت شناخت در جامعه ی ما هست ! ایشون بدون شناخت من و فقط مشاهده ی رفتار من در دانشگاه به من علاقمند شده بود در حالی که من رو هرگز در لباس مربی گری ورزش ندیده که چطور رفتار میکنم ، یا به عنوان فرزند خانواده یا همسر چطور خواهم بود ؟ ...
و حالا درخواستی از آقایون و مدعیان این سخن دارم که" خانمها نباید در ازدواج همیشه نقش منفعل داشته باشن و منتظر باشن تا کسی به آنها پیشنهاد بدهد بلکه باید..."
جنابASRIN GOZALI به نظر من اون خانم هم چنین قصدی داشتن و می خواستن با بیان علاقشون بگن صحبتهایی در خصوص ازدواج داشته باشید نه دوستی .در ضمن اینکه بنده عقیده دارم رفتار هر شخص نشان دهنده ی شخصیت آن فرد است و چنانچه شخصیت و منشی مورد تایید باشد مطمئنآ در زمینه های دیگر نیز رفتار فرد مورد تایید است البته این را نیز می پذیرم که آن خانم به شخصیت شما به طور کامل پی نبرده بودند وشناخت این مهم کاری بسی دشوار است.
اما موضوع دیگری هست این است که آقایون که به همکلاسی یا به هر دختر دیگری که ارتباطی اندک دارن پیشنهاد ازدواج میدهند حتمآ زمینه شناخت داشته اند دیگر نه؟
نتیجه گیری آنکه هم آقایون و هم خانمها اگر به آنها پیشنهاد ازدواج داده شد بدون هیچ بررسی چون قبلا همدیگر را به درستی نشناخته اند و هم اکنون نیز شرایطی مساعد برای این امر فراهم نیست و ممکن است علاقه فرد از روی احساسات باشد و مهم تر این که فعالیتهای ما را در دیگر عرصه ها ندیده و ممکن است با آنها مخالف باشد بهتر است هر چه زودتر خودمان را از این منجلاب نجات دهیم و پا به فرار بگذاریم.
نمی دانستیم که رابطه دوستی دختر و پسر،حالا به هر دلیلی باشد منجلاب است!!؟چرا اینقدر قالبی می اندیشیم؟یک قالب دایره ای یا چهارگوش در ذهنمان درست کرده و می خواهیم همگان را با زور و فحش و تهمت و . . . در آن بچپانیم!!!اگر هم نروند که خوب یا باید از این ور و اون ورشان زد یا اینکه دورشان انداخت یا باذ تف و لعنت پذیرفتشان . . .تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل . . .
و نیز قابل توجه دختران و پسرانی که با هم دوست هستند و البته در اکثریت هم به سر می برند!
جالب این جاست که من اصلآ صحبتی از دوستی دختر و پسر نکردم که شما این چنین موضع می گیرید ؟!؟!؟!؟!؟!
دقت کنید:
نتیجه گیری آنکه هم آقایون و هم خانمها اگر به آنها پیشنهاد ازدواج داده شد بدون هیچ بررسی چون قبلا همدیگر را به درستی نشناخته اند و هم اکنون نیز شرایطی مساعد برای این امر فراهم نیست و ممکن است علاقه فرد از روی احساسات باشد و مهم تر این که فعالیتهای ما را در دیگر عرصه ها ندیده و ممکن است با آنها مخالف باشد بهتر است هر چه زودتر خودمان را از این منجلاب نجات دهیم و پا به فرار بگذاریم.
در ضمن اینکه من واژه منجلاب را از روی قصد و غرضی انتخاب نکردم .
بهتراست شما(گرد آفرید) که به دیگران خرده میگیرید که از روی قسمتی از سخنانتان که به نظر من چکیده اصلی آن بود ،قضاوت نکنند خود نیز به آنچه میگویید عمل نمایید.
درود بر ناشناخته
باید بگوبم که بنده [size=large]اعتراف نمی کنم[/size] که اشتباه نموده ام،زیرا پیشنهاد برای ازدواج در حقیقت نخست درخواست دوستی است از طرف مقابل؛چرا؟چون شما دو نفر را دیده اید که مانند دو فرد غریبه با هم ارتباط دارند و قصد شناخت یکدیگر را هم برای ازدواج هم داشته باشند!دوستی مراتب گوناگون دارد و صمیمیت یکی از مراحل آن است،صمیمیتی که به هر حال بنیان روابط طرفین برای متقابل همدیگر است؛این گونه دوستی البته در مورد پیشنهاد ازدواج از راه غیررسمی است نه جریان خواستگاری وراه رسمی آن.ایضاً بکار بردن واژه منجلاب را چه با غرض باشد و چه بی غرض،اصلاً شایسته نمی دانم.
و درود بر شما.
هر چند که به نظر نمی رسد شما هیچگاه از جایگاهی که خود برای خویش می پندارید کمی تعلل ورزید اما من این را برای دگران که این متن را می خوانند برای رفع ابهام از آنچه شما به من نسبت دادید (ارسال 23)می آورم که : به عقیده من دوستی به قصد ازدواج متفاوت با دوستی فقط به قصد دوستی است و من آن نتیجه گیری را فقط بنا به متن ASRIN GOZALI و بیان شما از این که زمینه شناخت برای ازدواج فراهم نیست گرفتم و عقیده بنده دراین مورد شاید کیلومترها با نتیجه گیری حاضر متفاوت باشد .
و هچنین این که من در اینجا هیچ نظری راجع به دیگر دوستی ها ندادم و اگر هم میدادم و با اندیشه شما متفاوت بود شما هیچ حقی نداشتید و ندارید که چنین برخوردی داشته باشید .
توصیه ای دیگر برایت دارم ابتدا برو معنای تالار گفتمان را بدان بعد 1156 پست ارسال نما.
ناشناخته جان سلام !
بنده زیاد متوجه منظور شما نشدم . راستش بنده به آن خانم علاقه یا احساس خاصی نداشتم ، فقط مثل یک همکلاسی به او مینگریستم . حالا منظور و جمع بندی صحبت های خود را میتوانید به شکلی بیان کنید که بنده هم متوجه بشوم ؟!:162:
:72:
ناشناخته برایت متأسفم که تحمل حرف حساب و حق را نداری و چون زورت می دآید سریع زبان به دشنام می گشایی!!البته من دقیقاً هدفم این است تا با تحلیل عقلایی مغالطه های برخی،بی منطق بودنشان را آشکار کرده و با دریافت فحش و ناسزا از سوی آنها مهر تأییدی بر رفتار پسندیده و سودمند خود بزنم.
سلام
دوست عزیز ،ASRIN GOZALI منظور من از اوردن قسمتی از پستتون این بود که خیلی جاها گفته میشه دخترها هم مثل پسرها میتونند به جنس مخالفشون پیشنهاد ازدواج بدن و این خیلی طبیعی اما من میخوام بگم طبیعی که نیست هیچ خیلی هم...
در ابتدا میگم که شما هم مطمئنا حق انتخاب و نه گفتن داشتید و دارید.
اما اگر یه پسری با همین محدود اطلاعاتی که همکلاسی تون از شما داره نسبت به دختری داشته باشه وابراز علاقه کنه و بهش پیشنهاد ازدواج بده به نظر همه خیلی طبیعیه و هیچ کس نمیگه که تو که هنوز چیزی از اون نمی دونی که عاشقش شدی اما اگه یه دختر این کار رو بکنه میگن از روی احساساته ، اون که همه چیزو نمیدونه و هزاران دلیل دیگه میتراشن و ...بیچاره اون دختر که غرورشو زیر پا گذاشته و تنها خواسته زمینه آشنایی را بیشتر کنه .
بنابراین شما نمی توانید رفتار آن دختر را دلیل بر فراهم نبودن شرایط نامساعد برای شناخت جهت ازدواج تلقی کنید بلکه این کاملآ طبیعی است و در غیر این صورت این سوال من در پست اول همچنان باقی میماند: آقایون که به همکلاسی یا به هر دختر دیگری که ارتباطی اندک دارن پیشنهاد ازدواج میدهند حتمآ زمینه شناخت داشته اند دیگر نه؟
اما گردآفرید عزیز
بنده به هیچ روی قصد توهین یا جسارتی به شما را نداشته و ندارم و تنها نظرم را گفتم و با پستهای مودبانه و بدون تهمت و ناسزای شما موجه گشتم و از بابت خط آخر پست قبلی نیز از شما پوزش میطلبم اما همچنان میگویم که اگر اینجا تالار گفتمان است هر کسی حق دارد نظرش را بگوید بدون اینکه مورد ارزش گذاری دیگران قرار بگیرد و دیگران تنها میتوانند به رد یا قبول آن بپردازند بدون تهمت و ناسزا و دشنام.
ناشناخته جان !
بنده نمیتونم درباره پسر های دیگه نظر بدم و الزاما و منطقا هم اونطور نیست که هر پسری که به دختری ابراز علاقه کرد اون رو شناخته !!! اگر دختری به من ابراز علاقه کرد و در صورتی که من هم از اون خوشم آمده باشد ، هرگز او را رد نخواهم کرد ، بلکه استقبال هم خواهم کرد . در مورد خانم مورد نظر هم هرگز با وی بد رفتاری نکردم ، بلکه کاملا محترمانه و منطقی تقاضای ایشون رو رد کردم . طوری که ایشون به خودش جرات داد در زمانی دیگر این کار را تکرار کند ...
فقط این رو بگم که من باز هم این حق رو هم برای دختر و هم برای پسر قائلم که ابراز علاقه کنه و هرگز اون رومشکل نمیدونم و این حق رو برای هر دو قائلم که پیشنهاد رو قبول یا رد کنند .
:shy::72:
نا شناخته جان،الهی دورت بگردند
اینکه نمی شود اول یه یکی فحش بدهیم و سپس با آوردن صفت عزیز از او پوزش بخواهیم!!بنده پاسخ بجا و به حق شما را داده ام و نیازی به این برهم زدن بیشتر آش که گندش دربیاید نبود . . .
آقای محترم
میشه دقیقآ بفرمایید من کجا به شما فحش دادم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من هم اگر حرفی زدم کاملآ درست بوده فقط شاید کمی تند گفته باشم و این تندی + تازه وارد بودنم در این تالار کمی ناپسند جلوه داده شده باشه .چنانچه می بینید علاوه به عذر خواهی ام از شما دوباره حرف خود را تکرار کردم .
بهتر است کمی به پستهای بدون فحش و تهمت خود نظری بیندازید تا این اصل را تایید کنید که" هر کس صفت خود را به دیگران نسبت میدهد."
و هر چند میدانم این موضوع با این پست من ختم نمی شود ،ترجیح میدهم دیگر با شما حداقل در این تایپک هم صحبت نشوم که نتیجه ای در بر نخواهد داشت !
با درود به همهع هموندان دیرنه
خواهشمندم به مراحل تخریب شخصیت موذیانه توجه کنید:
1-انتخاب گزینشی و البته اشتباه بخشی از سخنان یک از اعضا ودادن نظر غلط درباره صحبت آن عضو محترم(زمینه چینی اولیه)
2-در پاسخ به آشکار کردن این مغالطه کاری ایشان از سوی عضوی ثالث،ایراد فحش ،تهمت و توهین به این عضو(پاشیدن دانه)
3-در مواجهه با دفاع ایشان از خودش خواستن پوزش از ایشان و خطاب او با صفات گول زننده و خوب جلوه دادن خودش(گستراندن دام)
4-واکنش مجدد و اجباری آن عضو ثالث بخت برگشته در دفاع از خودش(در دام افتادن آن عضو)
5-تکذیب فحش دادن و ایراد توهین و توجیه بلاوجه آن در روز روشن!و تهمت اینکه: آن عضو خودش این کار را همواره می کند،مجدداً خوب جلوه دادن خودش و تیر خلاص با گفتن این جمله که:آن عضو را لایق هم صحبتی خودش نمی داند.
پردازش ماجرا:
کسی که به غلط سخنانی را درباره نظرات واقعی عضوی بیام می کند،در مواجهه با آشکارگری این مغالطه کاری توسط عضوی دیگر،آن عضو را دشنام داده و توهین می کند و هنگامی که آن عضو درصدد دفاع مشروع از خودش بر می آید،رذیلانه خودش را خوب جلوه داده و تلاش در جهت پوزشخواهی ظاهری می کند و چون آن عضو مجدداً سعی در روشنگری می کند،ضمن دوباره خوب جلوه دادن خود،آن عضو را متهم به بددهنی و تهمت زنی به دیگران کرده و او را بایکوتئ نموده و شایسته هم سخنی نمی داند!!!؟؟؟؟
انواع فحش های داده شده به آن عضو :
1-خودبزرگ بینی و تکبر
2-نفهم بودن به دلیل نفهمیدن جایگاه های مجازی عمومی
3-فحاش و تهمت زن و توهین گر بودن آن عضو
4-لایق هم صحبتی نبودن
دوستان گرامی،این مشتی از نمونه خروار ترفندهای ترور شخصیتی از سوی هوچی گرانی بود که خود را عقل کل می بینند و خوب هم جلوه می دهند!!بنده را ببخشایید که وقتتان را تلف نمودم که این تحلیل را به حکم مسئولیتم باید می آوردم.
eeeeeeeeeee!!!!!!!shoma chera oftadin be joone ham???
نتیجه اینکه این عضو موذی و هوچی گرا که خود را عقل کل میپندارد و خوب جلوه میدهد فقط و فقط برای تخریب شخصیت عضوی که قبلآ نمی شناخته این بحث را شروع کرده و هیچ نیت دیگری نداشته و همواره ندارد و پست اولش نیز زمینه چینی برای همین امر بوده است.تمام.
با سلام خدمت تمامی دوستان
حتما اینرو شنیدی که "در سفرمی تونید شخصی رو بشنساسید"
منظور من سفر دورو دراز نیست می توانید شرایط اون ایجا کنید چه طوری ؟ مثلا میخواهید بیندید شخص مقابل خسیس ولخرج یا به موقع خرید می کنه ؟ کافی در چند حالت مختلف بدون جلب توجه اون امتحان کرد (البته یکسری از افراد درظاهر ولخرج و در باطن خسیس یا اینکه می خواهند ببخشید که رک میم میخواهند شخص مقابل رو تیغ بزنند معمولا در خرید ها کوچک ولخرجند بعد شروع می کنند به درخواست های که کلی هزینه بردار و ...)
در مورد عاطفی می تونید اونو به طور مختلف امتحان کنید حتی می تونید در مورد دوستانش تحقیق کنید چرا دوستان چون "کبوتر با کبوتر باز باز کند همجنس با همجنس پرواز"
پس باید مراقب باشید که گول نخوردید و اینکه کسی رو گول نزنید چون حتما دست شما رو میشه
موفق و پیروز باشید
ممنونم از دوستانی که خودشناسی فراوانی دارند که اگر این امر را به بهبود رفتارشان مبدل گردد،مایه مسرت است.
اساتید معظم و معزز سلام !
بالاخره جریان قانونی بودن رابطه ی مذکور دختر و پسر رو استعلام کردید یا نه ؟؟؟
:162: http://qsmile.com/qsimages/57.gif
سلام
موضوع شناخت نکته ای است که خیلی کم در نظام تربیتی خانوادگی به آن توجه می شود .
اساساً اغلب ما با اصول کسب شناخت آشنا نیستیم، و این مقوله ارتباط مستقیم با تفکر دارد . به عبارتی اغلب ماها به گونه ای تربیت نمی شویم که اهل تفکر باشیم آن هم تفکر عقل محور ، ادله این اعا را در این مجال نمی توان آورد و نیاز به بحثی مفصل بلکه یک موضوع مستقل دارد ، اما از همین مقدار این استفاده را می خواهم داشته باشم که با این نگاه در خواهیم یافت که ما حتی از خود شناخت کافی نداریم آنوقت چطور می توانیم به راحتی از دیگری شناخت پیدا کنیم ، حقیقت این است که انسانها یک سری مشترکات دارند که اساس خصلت انسانی است که در شرایط و موقعیتهای متفاوت به گونه ای که قالب پیدا می کند بروز می یابد اگر این ویژگیها شناخته شود آنوقت کافیست که شرایط افراد را در نظر بگیریم و سنتهای طبیعی حاکم بر رفتارهای انسانی را که شناخته ایم مد نظر قرار دهیم وبا شریط منطبق دهیم آنوقت از بعضی اطلاعات و داده ها در مورد یک فرد حتی می توان بعضی رفتارهای پنهان را هم تشخیص داد ،
همانطور که گفتم لازمه این امر شناخت واقع بینانه و صادقانه و بی طرفانه از خود است . بی دلیل نیست که حکیمی مثل سقراط بر خود شناسی تاکید دارد و افلاطون شعار" خود را بشناس" او را بر سر در آکادمی یونان نصب می کند و نیز امام مومنان علی (ع) می فرمایند " هر کس خود را بشناسد خدای خود را شناخته " و همه می دانیم همه مخلوقات تحت اراده خداوند هستند و کسی که خدا را بشناسد طبیعی است که عالم را هم می شناسد .
پس ای دختر یا پسر گلی که در امر ازدواج چگونگی کسب شناخت را مد نظر دارید ، حقیقتاً ابتدا لازم بدانید که عمیقاً به خود فکر کنید که ،کی هستید چه می خواهید و چه کسی را متناسب خود می دانید ، بدور از هر گونه حب و بغض نسبت به خود خود را دریابید ،بعد ویژگیهای فرد متناسب با خود که می تواند رشد دهنده شما باشد را بدون خودخواهی در نظر بگیرید و آنوقت مصداقها( افراد مد نظر برای ازدواج) را بررسی کنید با روشهایی که برای شناخت وجود دارد .یا با کمک افراد خودشناخته ای که توانایی آدم شناسی آنها محرز شده می توانید شناخت لازم را به دست بیاوریدو یک انتخاب موفق داشته باشید .
همگی موفق باشید در پناه حق متعال ان شاءالله
آری به همین سادگی