چکار کنم شوهرم یار و همراهم بشه؟؟

سلام دوستان
نمیدونم عنوان تاپیک رو درست انتخاب کردم یا نه.من وشوهرم یه سال و نیم که ازدواج کردیم.زندگی آروم و خوبی داریم و خیلی هم همدیگه رو دوست داریم.
شوهرم نکات مثبت خوبی داره اما متاسفانه ایرادی که داره اینه که با من اصلا یار و همراه نیست.
مثلا اگه جایی دعوت شیم نمیاد.اگه بیرون خرید بخوام برم و حتی اگه هیچ کدوم از دوستام واقعا نتونن همرام بیان و تنها باشم باز نمیاد.
تمام لباساشو من میخرم و اگه بزرگ کوچیک بود هر چی بهش بگم تا دم مغازه بیا سایزتو خودت ببین نمیاد.بارها شده هی لباسو آوردم حونه باز دیدم سایزش نیست دوباره بردم مغازه و عوضش کردم!!
دیروز تولد دوستم بود و خانوم آقا دعوت کرده بودن همه با شوهراشون بودن من تنها !!
همه جا رو میگه با مامانت برو.حتی دکتری که احتیاج به حضور اون باشه
احساس میکنم تو جمع نمیتونه باشه.یه جورایی به کودکیش بر میگرده.من احساس میکنم یه جورایی احساس کمبود داره .خودش قبول نداره.مثلا وقتی میگم چرا مهمونی نمیای جواب قطعی نمیده و هربار یه چیز میگه.یه بار میگه برای من عیبه من آدم مهمیم(با شوخی میگه)یه بار میگه اونا به من نمیخورن .هر بار یه چیزی میگه.
من احساس میکنم چون شوهر های دوستام امروزی هستن ولی شوهرمن اینطوری نیست پیش اونا احساس کمبود میکنه چون همش از اونا ایراد هم میگیره.همش سعی میکنه از اونا نقطه ضعفی پیدا کنه به من بگه تا اونا خراب شن.
و البته من تا به امروز حتی یه بار هم شوهرمو با کسی مقایسه نکردم.خودش با شوهر دوستام کار داره.هر بار هم چیزی ازشون میگه بهش میگم ولش کن با اونا چیکار داریم ما زندگی خودمونو کنیم.ولی همش حواسش هست که شاید چیزی ازشون پیدا کنه .
با شوهر یکی از دوستام به زور سلام علیک داره ولی هر چنر یه بار میاد میگه فلانی منو محل نذاشت!!در حالی که من اونو میشناسم خیلی معاشرتی هست و اهل این چیزا نیست.شوهرم گاهی هم اونو دیدنی خودشو به ندبدن میزنه!!
من شوهرمو خیلی دوست دارم ولی واقعا دوست دارم اصلاح بشه و مثل بقیه آدما باشه.
راستش اینطوری ار بچه دار شدن هم میترسم.چون تمام مسئولیت بچه گردن من میافته.چون هیچ جا با من نمیاد.

اگر این رفتار ایشون عمومیت داره و قبل از ازدواج هم چنین بوده ، به احتمال قوی به خاطر احساس حقارت و ضعف اعتماد به نفسه و نیاز به بررسی بالینی داره تا روشن بشه و راهکار دریافت کنه ، پیشینه وی را بررسی کنید که آیا قبل از ازدواج هم اینگونه بوده ، اگر پاسخ مثبت بود حتماً نزد روانشناس بالینی بروید ، البته خیلی دقت کنید که احساس تحقیر شدن بهش دست نده .

بله از قبل اینطوری و حتی بدتر بود.
امکانش صفره که پیش روانشناس بره.من میگم مغازه نمیاد بعدمیاد دکتر؟؟؟!!!
خودم فقط باید درستش کنم و نمیدونم چطوری.لطفا کمکم کنین

سلام دوست عزیزتنها راه درمان ایشان روانشناس رفتنه و البته اگه خودش نمی ره بهتره شما برید و اصولی و یاد بگیرید و اجرا کنید و البته به نظرم خانواده شما و خودش هم باید همکاری کنن تا بتونید تغیییر لازم و ایجاد کنید که البته سخت خواهد بود و زمان می بره و ممکنه کمی مقاومت نشون بده. صبور باشید اصول و یاد بگیرید و اجرا کنید.:72:

سلام و رحمت و برکات خداوند عظیم وحکیم و علیم و رحیم بر شما!

شاید ایشان هم کمرو و هم کمی تنبل هستند. اگر مثلا برای خرید جایی نمیرود، شاید تنبلی میکند، البته باید دیگر موارد رو هم بررسی کرد. با این چند خط نوشته نمی توان او را فهمید .

هر فردی یه سری اخلاقیات داره؛ کمرویی هم جزئی از خلق و خوی یه شخص میتونه باشه که البته ریشه در شخصیتش داره.البته ایشون شاید درونگرا هستند و اینکه به نظرم کمرویی احتیاج به مشاوره حضوری نداره.بهراحتی درست میشه. خیلی ها کمرو هستند.

به نظرم بهترین کار اینه که همیشه نقاط مثبتشو بهش گوشزد کنی، با رفتار و حرفات بهش بفهمونی که اونم یه انسانه و چیزی از باقی کم نداره، پشتیبانش باش اما کارای شخصیشو انجام نده، گهگاهی نقاط قوتشو بهش گوشزد کن،با حرفات شخصیتشو بزرگ کن،نه جوری که متکبر بشه، جوری که به بودن و شدن خودش افتخار کنه. اگه برا خرید مثلا نمیاد با یه ترفندی و حیله ای بکشونش،یه جوری بهش خوش بگذره که خودشم علاقمند بشه. خوشش بیاد. جاهایی هم که نیازمند حضورش هستی بهش با عشق و محبت بگو من و تلقین کن به حضور تو نیاز دارم.
غیر مستقیم مجبورش کن حرفاشو بزنه.
از کارای دیگه هم که میتونی انجام بدی به نظرم اینه که کتابها و مقالات مفید در زمینه ارتباط با افراد دیگه رو غیر مستقیم بهش معرفی کنی. نه مستقیم که خدایی نکرده شخصیتش زیر سوال بره. چون ممکنه قبلا تو ارتباط با مردم ناموفق بوده و مثلا دوستاش و اطرافیانش مسخره اش میکردند. یا راه و روش رو بلد نیست.ندانستن هم که عیب نیست. پس باید یاد بگیره دیگه!

اگرم با افرادی که شما باهاشون رابطه دارید/داشتید، مشکل داره ، شخصا فکر میکنم درست نیست تنهایی ادامه بدید. بیشتر با افرادی که اون دوست داره و باهاشون راحته ارتباط برقرار کنید تا قضیه براش عادی بشه. بیشتر توی این جمع ها حاضر بشید و نظر او رو هم بپرسید.به خاطر همینم هست که میگن با هم سطح خودتون رابطه داشته باشید. اگه دوستاتون از لحاظ مالی یا شغلی فاصله خیلی زیادی با شماها دارند که بعدا میتونه روی خودتون هم تاثیر بزاره چه برسه با همسرتون. دیر و زود داره اما سوخت و سوز نداره!
فاصله طبقاتی هم که مشخصه منظورم چیه؟ مثلا شما ماشین 15 تومنی دارید، اونا +50- 60 تومنی، خونه شما رسالته، خونه اونا زعفرانیه! خونه شما 60 متر ، اونا 300-400 متر ...

در ضمن هیج وقت کمرویی یا هر مسئله و کمبودشو به روش نیار. چون شخصیتش خرد میشه و جنگ و دعوا به پا میشه!

امیدوارم که حرفام مفید بوده باشه.

بدرود .

نقل قول:

---

شاید ایشان هم کمرو و هم کمی تنبل هستند

---

بله دقیقا همینطوره از یه ذره هم بیشتر تنبله

نقل قول:

---

ه نظرم بهترین کار اینه که همیشه نقاط مثبتشو بهش گوشزد کنی،

---

این کارو میکنم . ولی سعی میکنم بیشترش کنم.

نقل قول:

---

پشتیبانش باش اما کارای شخصیشو انجام نده،

---

اگه انجام ندم همینطوری میمونه!!البته سعی میکنم گردنش بندازم ولی به سختی اما اگه قرار باشه با من بیرون بیاد نمیاد!

نقل قول:

---

جاهایی هم که نیازمند حضورش هستی بهش با عشق و محبت بگو من و تلقین کن به حضور تو نیاز دارم.

---

خیلی گفتم ولی زیر بار نمیره و توجیه میکنه.برای هر چیزی دلیل میاره و آخرش هم اعصابش خورد میشه

نقل قول:

---

اگرم با افرادی که شما باهاشون رابطه دارید/داشتید، مشکل داره

---

نه هیچ مشکلی با دوستام نداره فقط به طور پنهان به شوهراشون حسودی میکنه و البته منکر این قضیه میشه.اتفاقا موافقه که من با دوستام معاشرت داشته باشم.

نقل قول:

---

اگه دوستاتون از لحاظ مالی یا شغلی فاصله خیلی زیادی با شماها دارند که بعدا میتونه روی خودتون هم تاثیر بزاره چه برسه با همسرتون

---

وضعیت مالی ما از تمام دوستام خدا رو شکر بالا تره . در آمد شوهر من از شوهر های اونا خیلی خیلی بیشتره

نقل قول:

---

در ضمن هیج وقت کمرویی یا هر مسئله و کمبودشو به روش نیار

---

http://www.hamdardi.net/images/www.h....com_2.net.jpg

چشم . ممنون میشم با اطلاعاتی که دادم بیشتر راهنماییم کنین.چون نمیدونم باید چیکار کنم

یعنی کسی نیست راهنماییم کنه؟
درسته مشکلم در مقابل مشکل بچه های تالار کوچیکتره ولی واقعا به راه حل نیاز دارم.
منتظرم.تنهام نذارین:325:

شما باید به روانشناس بالینی مراجعه کنید تا مهارت های ارتباطی رو به شما یاد بده که چگونه با همسرتون رفتار کنید تا به بهبودشون کمک کنه .

اما واقعا کارهای شخصیشون رو انجام ندین حتی اگر خودش انجام نداد بگذارید انقدر بمونه تا مجبور شه انجام بده اما شما این کارو براش نکنید .

وقتی میگه شوهر فلانی منو دید محلم نذاشت شما سعی نکنید مقابله کنید و بلکه این مساله رو بی اهمیت جلوه بدید و بگید که مهم اینه که تو بهش احترام گذاشتی و سلام کردی حالا اون محل نذاشته مهم نیست و شخصیت خودش رو نشون داده .

همسرتون نیازمند توجه دیگران هست و از جمعی که احساس کنه در اون مورد توجه قرار نمیگیره فراری هست بنابراین شما اصرار نکنید اما نشون بدید که حضورش برای شخص شما چقدر مهم هست و حتی گاهی بگید که دوست ندارید بدون اون برید .

راستی ایشون توی دوران نامزدی و عقد هم همینطور بودن ؟
توی جلسه خواستگاری چطور بودن یعنی اونجا هم کم رو بودن ؟

ممنون از پاسختون

نقل قول:

---

نشون بدید که حضورش برای شخص شما چقدر مهم هست

---

چطور نشون بدم؟

بله در دوران نامزدی هم همینطوری بودن.نمی شه گفت کمرو.بیشتر کمبود اعتماد به نفس و همچنین تنبل
تو مجردی هم همینطور بود حتی شدید تر.مثلا تو دوران مجردی (دردوران دوستی)یه بار رفته بود کفش بخره اصلا کفش رو پرو نکرده بود.فقط گفته بود فلان سایز.بعد هم تو خونه امتخان کرده بود سایزش نشده بود.کفشو بلااستفاده گذاشته بود.
مثلا اگه بخوایم دو قدم پیاده با هم راه بریم اصلا اصلا نمیذاره دستشو بگیرم میگه عیبه همکارام میبینن بد میشه !!!
در دوران نامزدی همش میگفت حاضرم چند برابر هزینه عروسی رو بهت بدم ولی عروسی نگیریم یا اینکه من نیام داخل تالار!!
البته موقع عروسی اومد و رفتارش هم خیلی خوب بود.ولی الان فیلم عروسی رو که میذارم دوست نداره ببینه میگه زشت افتادم.زشت رقصیدم و ....
و همش هم میگه باورم نمیشه تونستم برقصم.

اما عجیبه که تو کارش اینطور نیست.همش با آدمهای غریبه سر و کار داره و خیلی خوب بلده صحبت کنه و اصلا کم نمیاره.
البته گاهی که قرار باشه به یه شرکت جدید زنگ بزنه میگه من زنگ بزنم.

شهر ما کوچیکه و روانشناس بالینی درست حسابی وجود نداره اگه هم باشه آشنا در میاد !!!

دوستان عزیزم من واقعا دوست دارم با شوهرم بیرون برم و مهمونی های مختلف بریم و بهش افتخار کنم.بهم بگین چیکار کنم و چی بهش بگم که تاثیر گذار باشه؟؟
چند شب پیش بهش گفتم دوست داشتم مهمونی باهام می اومدی تا پز تورو به بقیه دوستام بدم و بهت افتحار کنم بگم این شوهر منه و این چیزا
اونم با شوخی گفت اینا رو میگی منو خر کنی بعد هم خندید !!
میگه من از اونا بدم میاد . من مهمونی میام که هم فاز من باشن.میگه کسایی مثل بابات حوشم میاد.
جالب اینه که هیچکی رو هم هم فاز خودش نمیدونه.یدونه بابامه و یکی هم همکارش که اونم پیره!!

بیشتر بهش نزدیک شو. سعی کن تاثیرگذار باشی. با آرامش و مرحله به مرحله و باتشویق به سمت نقطه ایده آل هدایتش کن.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط فرشته مهربان

اگر این رفتار ایشون عمومیت داره و قبل از ازدواج هم چنین بوده ، به احتمال قوی به خاطر احساس حقارت و ضعف اعتماد به نفسه و نیاز به بررسی بالینی داره تا روشن بشه و راهکار دریافت کنه ، پیشینه وی را بررسی کنید که آیا قبل از ازدواج هم اینگونه بوده ، اگر پاسخ مثبت بود حتماً نزد روانشناس بالینی بروید ، البته خیلی دقت کنید که احساس تحقیر شدن بهش دست نده .

---

از طریق دنیای مجازی و یک طرفه خیلی نمیتوانید مؤثر باشید ، سعی کنید بهانه ای برای مراجعه به روانشناس بیابید .

نقل قول:

---

بیشتر بهش نزدیک شو. سعی کن تاثیرگذار باشی. با آرامش و مرحله به مرحله و باتشویق به سمت نقطه ایده آل هدایتش کن.

---

با هم خیلی صمیمی هستیم.ولی چیزی که نخواد انجام بده نمیده.
ضمنا احتمال اینکه روانشناس بیاد صفره.
دوستان گفتین کارهای شحصیشو انجام ندم.الان دو ماهه ساعتش خرابه و نبرده درست کنه و ضمنا ساعت ارزشمندی هم هست.یعنی میگین من نبرم؟چند بار یادآوری کردم همش میگه باشه ولی خبری نیست

سلام دوست خوب
نه عزیزم نرو درستش کن
این خودش اولی قدم: بذار اینقدر خراب بمونه و شما بهش تذکر بده تا بالاخره خودش بره. در موارد دیگه هم بذار خودش کار خونه رو به عهده بگیره.
دوست عزیزم یعنی خرید نون ومیوه رو هم شما به تنهایی انجام می دی؟ اگر بله که خب خودتون بد عادتش کردی و احتمالا در زمان تجرد هم خانوادش همه کارهاش و می کرده. پس اگر این گونه باشه ایشون تنبل هستن و شما باید وظایفشون رو یاداوری کنید.
اما کم رویی درمانش معمولا حدود سن 6 سالگیه. نمی دونم الان باید چکار کرد.
اما قطعا در ان زمینه هم شما می تونید با کمی صبوری و رفتار درست حداقل کمی از این وضع درشون بیاری. بهش گوشزد کنید که شما دیگه متاهلید و اصلا درست نیست که همه جا تنها برید. و البته اگه در بعضی مراسم نرید حتی به قیمت ناراحت شدن صاحب خانه کم کم همسرتون به خاطر نجات از حرف دیگران هم که شده کمی به خودشون می ایند.
موفق باشید:72:

نقل قول:

---

خرید نون ومیوه رو هم شما به تنهایی انجام می دی؟ اگر بله که خب خودتون بد عادتش کردی و احتمالا در زمان تجرد هم خانوادش همه کارهاش و می کرده. پس اگر این گونه باشه ایشون تنبل هستن و شما باید وظایفشون رو یاداوری کنید.

---

بله خرید رو کلا من انجام میدم.البته از اون نظر ناراحت نیستم.در کل از خرید بدم نمیاد و ضمنا چون ماشین دارم سخت نیست.در مجردی به دور از خانواده بوده و به ناچار کارهاشو خودش انجام میداده ولی خب خیلی کارها رو هم انبار میشد.مثلا اگه لامپ دستشوییش میسوخت تا چند ماه عوض نمیکرد و کسی هم چون پیشش نبود بهش فشار بیاره همونطوری میموند.

نقل قول:

---

اگه در بعضی مراسم نرید حتی به قیمت ناراحت شدن صاحب خانه کم کم همسرتون به خاطر نجات از حرف دیگران هم که شده کمی به خودشون می ایند.

---

شوهر من چون از شهر دیگه ای هست اینجا آشنا نداره برای همون هم شاید حرف دیگران(کسایی که خونشون نیومده) براش مهم نباشه چون باهاشون برخوردی نداره!!
شوهرم فقط خونه مامانم اینا میاد البته هر شب!!
حتی وقتی میگم بیا خونه داداشم بریم سختش میاد!!اکثرا هم بهانه میاره.البته با داداشام خوبه و وقتی داداشم خونه مامانم باشه خیلی باهاش گرمه.فقط حوصله مهمونی نداره وگرنه با داداشم مشکلی نداره.

اینم بگم که چند بار هم شام عروسی دوستام دعوت شدیم اولین بار نمی اومد و من به زور بردمش!ولی اونجا خانواده عروس و داماد خیلی تحویلش گرفتن.برگشتنی با رضایت برگشته بود.دفعه دوم که دعوت شده بودیم با رضایت اومد و دیدم دراین قسمت مسکلش حل شد!!
اما مهمونی که بزن برقص باشه اصلا نمیاد.مهمونی که مثل عید دیدنی و شب نشینی باشه هم نمیاد..عید ها ما هیجوقت نیستسم و همیشه میریم شهر شوهرم ایم=نا.اونجا به اصرار مامانش به زور چند جا میاد.ولی اگه شهر حودمون باشیم فقط خونه مامانم و شاید داداشم اینا بیاد.
ببخشید سدتونو درد آوردم میخواستن شرح حال کاملی داده باشم تا شاید کسی راه حل خوبی به نظرش برسه..

ببینید همسر شما اعتماد به نفسشون پایین هست و به راحتی در جمعی که مطمئن نباشن که دیده میشن و یا مورد پذیرش قرار می گیرن حاضر نمیشه . حاضر نیست بره خرید تا با فروشنده برخوردی داشته باشه و.....

اینکه شما خودتون مسئولیت ها رو در دست بگیرید نه تنها کمکی به اعتماد به نفسش نمیکنه بلکه آسیب رسان هم هست . و علاوه براین موجب بی مسئولیتی ایشون هم میشه بنابراین اگر می خواید در آینده اکثر بار زندگی به دوش شما نباشه و همسرتون از این حالت بیرون بیاد ، نباید مسئولیت های ایشون رو انجام بدین .
درسته که شما میگین مشکلی برای انجام کارها ندارین اما بگذارید اون انجام بده و ازش بخواید که انجام بده .

بازم میگم به هیچ وجه کارهای همسرتون رو انجام ندین . حتی اگر کاری رو تا چندین ماه انجام نداد صبور باشید و انجام ندید تا بعد از چند ماه خودش این کار رو انجام بده و مجبور بشه .
حتی لباساشو شما نخرین بگذارید نیاز پیدا کنه که خودش بره خرید .
امروز خرید خونه و لباس و .... است . فردا مسئولیت های دیگه ای که ایشون انجام نمیدن و شما تا زمانی این صبر رو داری و احساس می کنی برات مسئله ای نیست چندسال دیگه از اینکه تمام مسئولیت ها به دوش شماست شکایت میکنی . نمونه این تاپیکها در تالار زیاد هست میتونین مطالعه کنیین
برای نمونه :
http://www.hamdardi.net/thread-8070.html


در مورد حضور در مکانهایی که ایشون میگن نمیام . شما نشون بدین که حضورش براتون مهم هست مثلا بگین من که نمیتونم بدون تو برم و باید حتما همسرم کنارم باشه اگر تو نیای من هم نمیرم .
نگذارید که نبودش عادی بشه و خودش هم به این روند عادت کنه . سعی کنید از این به بعد بدون اون جایی حضور پیدا نکنید .

خیلی ممنون از راهنماییتون

نقل قول:

---

ببینید همسر شما اعتماد به نفسشون پایین هست و به راحتی در جمعی که مطمئن نباشن که دیده میشن و یا مورد پذیرش قرار می گیرن حاضر نمیشه . حاضر نیست بره خرید تا با فروشنده برخوردی داشته باشه و.....

---

آفرین دقیقا همینطوره

من با خرید روزمره مشکلی ندارم چون سوپر مارکت دم خونمونه ولی در مورد سایر امور شماراست میگین دیگه انجام نمیدم.البته اینم بگم که شوهرم یه منشی آقا داره که خیلی فعاله.تمام کارهایی که من انجام نمیدم و به عهده شوهرم میذارم میده که اون انجام بده.حتی وقتی ماشینش خراب میشه میده اون ببره تعمیر.اوایل که اون نبود کارها همینطور رو زمین میموند
در مورد لباس خریدنش آخه اگه من نخرم اولا حالا حالا ها نمیخره بعد هم اگه بره بخره فقط از یه مغازه خرید میکنه و به جاهای دیگه سر نمیزنه.آخرش هم یه چیز چرت و پرت میخره و معمولا هم چون پرو نکرده سایزش نیست!!!
بعد هم نمیبره عوضش کنه و اون لباس تا ابد میمونه!

نقل قول:

---

در مورد حضور در مکانهایی که ایشون میگن نمیام . شما نشون بدین که حضورش براتون مهم هست مثلا بگین من که نمیتونم بدون تو برم و باید حتما همسرم کنارم باشه اگر تو نیای من هم نمیرم

---

در اونصورت میگه خب تو هم نرو!!یا میگه اذیت نکن من نمیام دیگه بخث نکن.خب اگه بیشتر ادامه بدم ممکنه بحثمون هم بشه.
یه بار در دوران نامزدی میخواستیم خونه یکی از آشنا ها بریم هر چی اصرار کردم گفت نمیام.من هم ناراحت شدم گفتم یعنی چی باید بیای و اونقدر اصرار کردم تا بلاخره پاشد اومد ولی تو مهمونی اونقدر با اخم و بی حوصلگی نشست که صد بار با خودم گفتم کاش نمی اومد.
همکارش که خیلی هم باهاش صمیمیه بچه آورده .من به شوهرم گفتم بریم پیششون و یه کادو براشون ببریم.(باهاشون رفت و آمد نداریم و من خانمشو نمیشناسم).گفتم بذار اینطوری رفت و آمد ایجاد بشه میگفت باشه حالا میریم.الان یه ماه میگذره و هنوز نرفتیم!!اونروز بهش گفتم پس کی میریم پیششون بچهش که بزرگ شد گفت این وظیفه توئه که بری پیشش.من که نباید بیام!!!گفتم همکار توست من نمیشناسمش . حتی یه بار هم زنشو ندیدم بعد برم خونشون؟؟؟میگفت آره میری آشنا میشی.بعد هم مثال آورد که رئیس شرکت های بزرگ که سرشون خیلی شلوغه وقتی کارگرشون بیمارستان باشه زن رئیس از طرف شوهرش گل میخره و عیادت کارگر میره!!!!تو هم باید به من تو این چیزاکمک کنی!!!!!تو باید بری خونشون.
من گفتم بابا من ههدفم اینه که بریم اونجا یه رفت و آمدی ایجاد بشه وگرنه اصلا به من چه که زن همکارت بچه آورده.خلاصه سرتونو درد نیارم تا این لحظه موفق نشدم با کسی رفت و آمد ایجاد کنم.زندگی مون هر روز مثل روز قبله.هر شب میریم خونه مامانم اینابعد هم یه دوری با ماشین میزنیم و بعد میایم خونه.
اگه من با دستام رفت و آمد نداشته باشم سال در سال خونمون کسی نمیاد!!من نگران آینده هستم که بچهم معاشرتی نمیشه و اگه دوتا آدم با هم ببینه فکر کنم بره زیر میز قایم شه!!!!!!

به نظرم شما از بحث کردن فراری هستی شما باید محکم باشید حتی اگه به بحث برسه همان طور که فرشته مهربون گفتن خرید هرچقدر هم که براتون شیرین باشه یه جا کم میارید الان مسوولیت خاصی ندارید خب براتون شیرینه برید خرید. شما می تونید با ماشینتون برید بگردید اما تمام خرید خونه از میوه گرفته تا گوشت و مرغ و لباس خودتون و خودش و بذارید با هم برید ( ببخشید اما اگه مدتی بی لباس باشید بهتر از اینه که هر بار بدون همسرتون برید خرید) وقتی همسرتون ببینه تو خونه چیزی نیست کم کم به خودش میاد و همین برخورد با فروشنده ها خودش بهانه ایه برای حضور در جمع. مادامی که همه کار و به عهده بگیرید همسرتون همین طور باقی می مونه.
البته به نظر من همسرتون کم رویی و عدم اعتماد به نفس و تنبلی و با هم داره که وقتی تنبلی درست بشه ناخدا گاه کمرویی هم کنار می ره و با گذشت زمان و صبوری شما و به کار بردن راههای درست اعتماد به نفسش هم درست می شه.
مدام بهش نگید وقتی بچه دار بشیم چی؟ یعنی من باید تنها برم؟ اینده چی؟ اخرش می خواد چی بشه؟ من تا کی باید تنها برم مهمونی و عروسی؟ اینا بدتره. بر عکس بهش بگید وقتی به فلان مراسم فکر می کنم که کنار تو بودم خیلی لذت می برم. امثال این حرفا.:310:
موفق باشید:72:

ممنون.مشکل همینجاست . شوهرم نمیاد خرید. هر کاری کنم نمیاد.بحث هم فایده نداره . در دوران نامزدی خیلی تلاش کردم و دعوامونم شد ولی بی فایده بود.بیشتر دعواهای نامزدیمون به همین موضوع بر میگشت.هر چی تلاش کردم دیدم بی فایدست.دعوا و بحث راهش نیست.باید یه سیاست دیگه ای پیش بگیرم و اونم به کمک شما دوستان حل میشه.تنها خریدی که به عهده شوهرمه برنجه!قبلا گوشت رو هم اون میخرید ولی پدرم در میاومد.هر بار که میخواست بخره باید یه ماه بهش التماس میکردم.هی میگفت باشه ،یادم رفت،فردا،امروز...
اینطور نیست که بی لباس بمونم بیاد بیاهام خرید.میگه خب با مامانت برو.با دوستات برو.
شهر دیگه که مسافرت میریم مثلا شهرخودشون مجبور میشه باهام بیاد پاساژ ، اونقدر بی خوصله میگرده.هر مغازه ای که بخوام وایسم نگاه کنم ناچاری وای میسته!!
به من میگه من خوصلم نمیکشه.خرید که اینطوری نیست باید بدونی چی میخوای بری تو یه مغازه انتحاب کنی بخری بیای بیرون!!اگه یه ذره لفت بدم اعصابش خورد میشه.جدیدا هم وقتی میخوایم بریم شهرشون از قبل میگه من نمیام مغازه بگیردیما!!با خالم برو.البته اینم بگم که میبره منو بگردونه ولی فقط با ماشین.میگه خوصله مغازه دیدن ندارم.
حالا دوستان مشکل خرید هیچ، بیشتر برام مهمونی و مجالس مهمه و میخوام با کمک و همفکری شما اصلاحش کنم تا مثل بی شوهر ها هر جا تنها نرم.

بیشتر مردها از خرید خوششون نمیاد مثلا همسر من بعد از چند روز امروز و فردا کردن اخرش باهام طی می کنه می گه دقیقا بنویس چی می خوای همین که رفتیم برو از همون مغازه بخر و برگرد حوصله گشتن نداره. پس یه مقدار ما باید خودمون و وفق بدیم یه جایی هم نذاریم که همسرمون بد عادت بشه مثلا من از هر 3 تا خرید یکی و باید با همسرم برم ولو اینکه طول بکشه صبر می کنم تا بالاخره راضی بشه.
در مورد مهمونی اگه شما چند بار بعضی از مهمونیها رو نرید و اتفاقا علت نرفتن و برای صاحبخانه نرفتن شوهرتون بگویید (البته مهمونیای خودمونی مثل داداش و خاله و...) عکس العمل همسرتون چیه؟
شاید تا به حال شما علت نرفتن به بعضی از مهمونیا رو به گردن گرفتید الانم همسرتون می گه اگر خودش بره که چه بهتر اگرم نره خودش به عهده می گیره و کسی از من نمی پرسه. البته این حدس منه.
یا مثلا مقابله به مثل چطور؟ شما هم مهمونیای طرف همسرتون و نرید؟ هیچ کدوم از نظرات من کارشناسی نیست اجازه بدید کارشناسان این تالار نظر قطعی بدهند. این دو مورد به ذهن من رسید.
موفق باشید:72:

راستش همسر من هم از خرید خوشش نمی یاد و متاسفانه باید بگم خیلی بدجنس تشریف داره، چون به جای اینکه مستقیم و مرد و مردونه بگه نمی یام، هروقت می ریم خرید چنان رفتاری نشون می ده که من خودم ترجیح می دم تنها برم ولی همسرم کنارم نباشه!!! :162:

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط sisili

بیشتیا مثلا مقابله به مثل چطور؟ شما هم مهمونیای طرف همسرتون و نرید؟ هیچ کدوم از نظرات من کارشناسی نیست اجازه بدید کارشناسان این تالار نظر قطعی بدهند. این دو مورد به ذهن من رسید.

---

sisili عزیز با تمام احترامی که برات قائلم اما من (بعنوان کسی که تجربش کرده و نه یه کارشناس) این روش رو اکیدا توصیه نمی کنم.
معمولا افتادن تو مسیر لج و لجبازی و مقابله به مثل با مرد جماعت نه تنها ما رو به هدفمون نمی رسونه بلکه اونها رو جری تر می کنه و اوضاع رو بدتر هم می کنه.

نقل قول:

---

اگه شما چند بار بعضی از مهمونیها رو نرید و اتفاقا علت نرفتن و برای صاحبخانه نرفتن شوهرتون بگویید (البته مهمونیای خودمونی مثل داداش و خاله و...) عکس العمل همسرتون چیه؟

---

فکر نکنم براش مهم باشه . اگه بگم تقصیر تو بود که نرفتیم میگه خب تو میرفتی من که زندانیت نکرده بودم.تو با من چیکار داری دوست داری برو .ضمن اینکه ما خیلی کم مهمونی دعوت میشیم فرصت کمی پیش میاد تا همه ی مسیرهارو امتحان کنم.چون با این اخلاق شوهرم آشنای رفت و آمدی خاصی نداریم.

نقل قول:

---

مثلا مقابله به مثل چطور؟ شما هم مهمونیای طرف همسرتون و نرید؟

---

خودم هم این راه به ذهنم رسیده بود.ولی آخه از طرف همسرم مهمونی پیش نمیاد !!!
مگر اینکه شهر اونا باشیم که بخوام همراه مادر شوهرم اینا برم اونموقع هم اگه بگم نمیام پیش مادر شوهرم اینا خراب میشم و چون رابطه خوبی باهاشون دارم نمیخوام رابطم باهاشون خراب شه.
در ضمن من خودم عاشق مهمونی هستم!! و با خودم میگم حالا که بعد عمری یه فرصتی برای مهمونی رفتن پیش اومده نباید از دست بدمش !!!

اسمان ابی عزیز منم گفتم نظرم کارشناسانه نیست. بله کاملا قبول دارم که مقابله به مثل با اقایان محترم اصلا جواب نمی ده. اما خود من در زندگی گاهی کم میارم وقتی می بینم هیچ راهی جواب نمی ده کاملا به صورت غیر مسقیم رفتارهای خودش و تکرار می کنم بعضی وقتا جواب می ده بعضی وقتا هم همسرم با خوشحالی می گه فلان کار و نمی کنی خب افرین تازه شدی مثل خودم:311: و این جوری من مجبور می شم دوباره برگردم به روال سابق.
منظور من این بود که اگه مهسان عزیز به صورت کاملا غیر مستقیم برای رفتن به مهمونیای طرف ایشون بهانه ای بیاره و از هر چند تا مهمونی یکی و نره شاید همسرش زشتی کارش و درک کنه. شایدم مثل همسر من بگه افرین تازه مثل خودم شدی. نمی دونم.
موفق باشید :72:

http://www.hamdardi.net/images/www.h....com_2.net.jpg

البته ظاهرا شما و همسرتون در مورد مهمونی رفتن و خرید دو نقطه مقابل هم هستید. شایدم لازم باشه یه ذره شما هم از این حساسیت به مهمونی کم کنید البته در موارد دیگه حق با شماس نباید همسرتون تنهاتون بذاره.