راهنمایی کنید : اظطراب و افکار بیهوده

سلام.
من یه خانوم 29 ساله هستم. متاهلم و شاغل هم هستم.
من مشکلی دارم که بی اندازه ازارم میده. اونم اینکه همیشه در ذهن خودم در حال جر و بحث و جواب پس دادن به بقیه هستم:324:. همیشه اینطور فکر میکنم که اگه در فلان موقعیت قرار بگیرم و یکی فلان حرکتو یا فلان حرفو بزنه (که این حرفا اکثرا توهین هستن مثلا!) من باید چه جوابی بهش بدم که حساب کار خودشو بکنه! میدونم خنده دار به نظر میاد! و شاید حالت افکار وسواسی رو بخودش گرفته.ولی موضوعیه که واقعا باعث اذیت من شده و میشه و الان مدتهاست گریبانمو گرفته. اکثر اوقات مضطرب از طرز برخورد دیگرانم و آرامش فکر ی ندارم. البته اینو هم بگم که فرد فوق العاده زوردرنجی هستم و مصداق"بهش بگن بالای چشمت ابروئه بهش برمیخوره" خود منم! گاهی یه حرفی بهم میزنن و خیلی ناراحت میشم و به بقیه که میگم کلی تعجب میکنن و میگن وا! اینکه حرف معمولیه که! خلاصه اش اینه که خیلی از محیطم تاثیر میگیرم و کمترین چیزی میتونه منو پریشان و ناراحت کنه.
حالا فکرشو بکنید محل کار من و خود شغل من یکی از پر تنش ترینهاست و حال و روز منو میتوینید حدس بزنید.
مقالات زیادی هم توی نت سرچ کردم و خوندم ولی چون راهکارهای عملی چندانی پیش پا نگذاشتن کمکی بهم نشد.
تقاضایی که دارم اینه که راهکارهای عملی بهم نشون بدید. اینکه ایا خودتون هم با این حالات (و به این اندازه افراطی و ازار دهنده) سر و کار داشتین؟ و برای رفعش چکار کردین؟
ممنون میشم.

خانمی به تالار خوش اومدی

منم مشکلی مثل شما دارم اما انگار مال شما کمی شدیدتره
خب من سر موضوعی که ناراحتم میکنه با خودم بلند بلند حرف میزنم و مینویسم
خودمو سرزنش میکنم که چرا اینقدر فکرم خرابه
اگه چیز دیگه ای به فکرم رسید بعدا میگم
امیدوارم تاپیکتون به درد منم بخوره:72:

سلام دوست من.

به نظر من تا زمانی که شما خودت رو باور نکردی با این موضوع دست و پنجه نرم خواهی کرد. باید این موضوع رو بدانی که این دیگران نیستند که ارزش شما رو تعیین میکنند. شما اصولا به یک سری ارزش ها اعتقاد داری. حالا بسته به اون ارزش ها خودت رو محک بزن و سعی در رشد و عزت نفس خودت داشته باش. در این صورت قضاوت مردم برای شما چندان مهم نخواهد بود.

شاد باشی.
:18:

دوست عزیز، من از شما میخوام که سریعا به فکر درمان خودتون باشید، چرا میگم درمان؟؟ برای اینکه این قضیه با بالا رفتن سنتون بزرگ و بزرگتر میشه، شما در واقع دارید از درون خودتون رو آزار میدید.
شما الان هم فرصتش رو دارید و هم توانش رو، پس این قضیه رو جدی بگیرید. کمی کتابهای روانشناسی بخونید، و به محض اینکه این افکار به ذهنتون خطور کرد، با آرامش سعی کنید ازشون بگذرید و یا برعکس همیشه به چیزهای مثبت و خوب فکر کنید. اگه قضیه یا مورد خاصی هست، با ایمان کامل اون رو رها کنید (توی ذهنتون) و در دلتون مطمئن باشید که بهترین اتفاق براتون خواهد افتاد.

:72:

پرناز خانم عزیز خوش آمدید:72:

عزیزم چرا خودت رو به خاطر اتفاقاتی که هنوز رخ ندادن آزار میدی ؟
با این افکار مزاحم و مخرب روحت رو اذیت نکن و سعی کن مثبت اندیش باشی.
این حال شما فکر میکنم وسواس فکریه که باید در جهت درمانش به قول شاد تلاش کنی وگرنه روز به روز بیشتر میشه و بیشتر اسیب می بینید
اصلا چرا باید لحظات قشنگ زندگیت رو به فکرای بیخود اختصاص بدی و به ماجراهایی فکر کنی که ممکنه هیچوقت برات اتفاق نیوفته ؟
البته نباید از خودت انتظار داشته باشی سریع این مشکل حل بشه بلکه به زمان نیاز داره

عزیزم سعی کن زودرنج هم نباشی چون قرار نیست همه کسانی که ما باهاشون تعامل داریم طبق میل ما رفتار کنند و هیچ کس کاری که باب میل ما نیست انجام نده .
توی هر بحثی اگه حق با تو بود محترمانه و با آرامش وخونسردی سعی کن طرفت رو قانع کنی و اگه میدونی جایی حق با تو نیست بیخود ناراحت نشو و آزردت خاطر نشو چون خودت رو اذیت میکنی.

ممنون از توجه و پاسخهای خوب و سریعتون.
حتما به نکاتی که گفتین ازین به بعد بیشتر توجه میکنم.
میخواستم بدونم وقتی برای شما این افکار پیش میاد (حتی بصورت گذرا) چیکار میکنید؟ چه چیزی به خودتون میگید که اروم میشید؟
در مورد کتابهای روانشناسی هم مطالعه زیاد داشتم.(البته فکر کنم عالم بی عمل بودم!). ممنون میشم اگه کتابهایی رو بهم معرفی کنید که درین زمینه بتونه کمکم کنه و تاثیر گذار باشه.

پرناز عزیز من فکر میکنم دلیل پرسش وپاسخ های ذهنیت اینه که توی موقعیتهای واقعی زندگی اونطور که دلت میخواسته واکنش نشون ندادی و بعدبا توجه به زود رنچ بودنت شروع کردی به خودخوری که ای کاش این کارو کرده بودم...ای کاش اینو گفته بودم...وبعد واسه اینکه این خودخوری عذابت میداده به این فکر افتادی که موقعیت سازی کنی و دیگه هیچ وقتی غافلگیر نشی تا جایی که دچار یه وسواس فکری شدی.....
به هر حال دوست خوبم این چیزی نیست که بتونی با خوندن بهترین ومعروفترین کتابها درستش کنی تااااااااااا زمانیکه خودت دست به کار بشی
ببین عزیزم به نظر من باید خودتو تمرین بدی...به چی؟ مثلا به اینکه اگه حرفی توررو ازده خاطر کرد به هیج وجه تو ذهنت اون حرفو مرورنکنی...به لحن و قیافه فردی که اون حرفو زده فکر نکنی...واسه کسی تعریف نکنی که کی چی گفته بهت.
سعی کن وقتی چیزی از کسی شنیدی که خوشت نیومد قبل از اینکه اذیتت کنه به این فکر کنی که اون روی سکه! چی میتونه باشه...یعنی از یه جنبه دیگه به اون حرف نگاه کن...پیش خودت بگو اهان!شاید منظورش این بوده نه اون چیزی که اول از همه به ذهنم اومد
بدبینی رو بزار کنار! فکر نکن پشت هر حرفی حرف دیگه ای قرار گرفته که میخواد ازارت بده
اعتماد به نفس داشته باش!اگه به حرفی که زدی یا کاری که کردی ایمان داری چرا منتظر این باشی که با گوشه وکنایه مورد انتقاد قرار بگیری؟؟؟!!!
و در نهایت...با خودت تمرین کن که هرکسی هر چی میخواد بگه بگه من اهمیتی به حرف مردم نمیدم...من یه شخصیت مستقلم و افکار وعقاید خودمو دارم
و این رو هم بدون اگه بخوای طوری رفتار کنی که همه ازت راضی باشن به جایی میرسی که دیگه خودت از خودت راضی نیستی چون تبدیل میشی به کسی که خودت باورش نداری....پس سعی کن به حرف مردم ولو اینکه به قصد گوشه وکنایه بهت زده میشه کمتر بها بدی ....اونقدر این رو تمرین کن تا روز به روز حساسیتت کمتر وکمتر بشه تا جایی که
یه روز ببینی دیگه هیچ حرفی تو رو مضطرب و نگران نمیکنه
موفق باشی دوست خوبم

کتاب شفای زندگی
نویسنده:لوییز هی
مترجم :گیتی خوشدل

کمک میکنه به مثبت اندیشی وآرامش
به این لینک هم مراجعه کنید:

معرفی کتب روانشناسی:72:

مرسی lvlahtab عزیز! اتفاقا این کتابو دارم! باید یه بار دیگه بخونمش.ممنون از توجهت.
meral عزیز دقیقاااااا همینیه که گفتی. کاملا کاملا. در مورد اعتماد بنفس ، تو یه سری مسائل مثل هوش و استعداد یا چهره ام اعتماد بنفسم خیلی خوبه. ولی تو یه سری چیزای دیگه نه. جالبه کسایی که با من در ارتباطن، فکر میکنن من چه آدم آروم و با اعتماد بنفس و قاطع و.... هستم ولی نمیدونن تو درونم چی میگذره و چقدر درگیری ذهنی دارم و چقدر ذهنمو با رفتارها و حرفهای دیگران مشغول کردم:163:
حتما از راهنماییاتون استفاده میکنم.

خواستن ، به دست آوردن است

دوست گرامی لینک های زیر می تونه براتون مفید واقع بشه



رسیدن به آرامش ذهنی

چگونه آرامش را به زندگی پر اضطراب امروزی باز گردانیم

راههای بدست آوردن آرامش

انتخاب و آرامش

خب تقریبا 9 ماه از اولین پستی که توی این تاپیک زدم میگذره و خدا رو شکر خییییییلیییییییی بهتر شدم. توی این مدت رو خودم کار کردم و سعی کردم وقتی کسی چیزی بهم میگه که بهم برمیخوره اول از همه به این فکر کنم که شاید اصلا منظورش بد نبوده. جالبه که بعدا و تو برخوردهای بعدی خیلی از مواقع متوجه شدم که واقعا هم طرف منظوری نداشته.
اون جنگ و جدالهای تخیلی :311: با ادمارو هم تقریبا بهش پایان دادم. شاید فقط یه 1 درصد ازش مونده باشه که اونم تا میاد به ذهنم برسه فوری متوقفش میکنم و بهش دامن نمیزنم.
الان میتونم بگم ذهنم اروم شده و واقعا هم ارامش ذهنی چه نعمتیه:310:
ممنونم از همه اوناییکه راهنماییم کردن.