نت برداری از همدردی

[align=justify]این پست pooarot خیلی آموزنده ست.
خیلی از خانمهایی که شکایت می کنند چرا همسرشون به موضوعات مورد علاقه شون توجه نمی کنه، این مسائل رو در نظر نمی گیرند. البته این در مورد آقایون هم صادقه. :72:

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط pooarot

با سلام به یکی از دلسوز ترین های سایت
یه سوال تا حالا خودتونو جای همسرتون گذاشتین؟
سعی میکنم بعضی از حرفایی که ممکنه ایشون اگه تو این سایت عضو بود بگه رو مرور کنم:
چرا همسرم هیچ وقت منو درک نمیکنه؟ من این همه وقت گذاشتم تا بهترین مارک LCD رو پیدا کنم ولی اون اصلا براش مهم نیست.
چی میشد می تونستم صحنه گل دیشب رونالدو به منچسترو براش تعریف کنم. چرا من یه هم زبون ندارم؟ اصلا به چیزایی که برای من مهمه اهمیت نمیده و...............
حاا یه سوال دیگه تا حالا شده یه مسابقه فوتبالو به خاطر اینکه اون دوست داره با اشتیاق نگاه کنی و دربارش اظهار نظر کنی؟ اگه نه پس چه جوری توقع داری اون به حرفای شما به دقت وبااشتیاق گوش کنه؟
اگه بیرون نمیبردت باهاش روی یه مسابقه فوتبال شرط بزار که اگه باخت مثلا برای شام برین بیرون. یا هزار و یک ابتکار دیگه که مختص به زندگی شخصی هر کسی میتونه باشه.
فقط بدون اگه مثل دو تا دوست واقعی بتونین باشین خیلی از مشکلاتتون حل میشه.

---

[/align]

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

خدایا ، یا جان آفرین دلنواز
باز هم پس از یک روز پرمشغله
بعد از پشت سرگذاشتن سراب غم انگیزِ لذت و راحتی
با گذر از حرص های خواستن ، خواهش رسیدن ها، و تخیلات خوشبختی ها
به خود بر می گردم، و به مانند وقتی که از مادر زاده شدم خودم را منحصر به فرد و تنها می بینم که سایه نارونت از ازل بر سرم بوده است و نظاره گرم ایستاده ای...

شرمنده از دل دادن های بی ثمر به این و اون
خجل از جایگزین کردن دیگران به جای تو
و مستاصل از دویدنها و نرسیدن ها
تو را می بینم که مهربانانه آغوش همیشه بازت بسویم گشوده ای.

روزم را در تمنای لذتی آرامش بخش و خیالی خراب کره ام.
گاهی در پی بتی پریچهره که معشوقم شود،
گاهی در آغوش موقعیتی که اعتبارم بخشد،
و گاهی به دنبال سرمایه ای که غنایم گردد،
گاهی به دنبال علمی که راه نجاتم باشد.
...
اما هیچکدام را بقایی نیست. و ابطال پذیری نو به نوی آنها خسته و ملولم می کند. و روزم را چون شب تار می کند. و کسل و خسته و دلزده به شب می رسانم.

حالا به همه آنها پشت کرده ام و ندای بی وقفه تو در گوشم را ، حالا بهتر می شنوم که به خود می خوانی ام.
انتظار نازنینت و ندای آسمانیت به من الهام می کند که زمزمه کنم:

شب تا سحر چون بشکفد نام تو بر لب های من
دل را چراغانی کند روشن شود شب های من

از دوریت در آتشم گر آهی از دل میکشم
آتش بگیرد جان شب با ذکر یا رب های من

برای ترنم های عاشقانه ام قبله ای می یابم.و برای ناز و نیازهایم دلبری.
او که بدون خواهشم جسمم داد، و بدون فهم و ادراکم ، عشق را در درونم کاشت.
او که هر لحظه در درونم ندا سرداد که لذتهایت را پایانییست.
هم او که هر لحظه در وجودمان آوا سر می دهد که لحظه ای ازم روی برنگردانید، و از عشق ذره ای کمتر نجویید.
او راز شادی امان را صبر و گذر از غم می داند.

گفتم نگارا تا به کی امروزو فردا می کنی
از عهد خود سر می کشی خون بر دل ما میکنی

گفتا چو ناز افزون کنم باید نیاز از گل کنم
رو می کند شادی اگر، با غم مدارا میکنی

http://www.hamdardi.net/imgup/28/125...a8efa2d251.jpg

و وقتی شب به سپیده پیوند می خورد، ملال روزمرگی ام رخت بر می بندد و شب عاشقان چه زود سحر می شود. و مژده وصلت، خستگی کثرت روزانه را از تن می زداید و این شارژ شبانه ، و حدیث دلدادگی به زندگی ام معنا و مفهوم می بخشد. و توان مبارزه با ناملایمات و خلاقیت برون رفت از مشکلات را برایم به ارمغان می آورد.
آری این پیام دوست است که در دل شب امید می بخشد، معنا آفرین و انرژی دهنده است. و ما را از دلزدگی های لحظه ای به دور می دارد.
و اگر نبود این شارژ دلبرانه شب، و اگر نبود این راز و نیاز عاشقانه با مبدا عشق، و اگر نبود فهم معنای زندگی، پس چگونه انبوه بارهای متضاد و رنجهای ناخوانده و تعارضهای جانکاه امانمان می داد.

<div dir="rtl">
<table width="590" height="100" border="0">
<td align="right" valign="top">
<font color="#11bb77"><b></br>شا دا نسیم صبحدم شا دا که جان آورده ای</b></font>
</td>
<td align="center" valign="top">
</td>
<td align="right" valign="top">

<font color="#11bb77"><b>از آن قرار جان من گویا نشان آورده ای</b></font>
</td>
</table> </div>

و اگر هزاران مهارت و نقشه کشیدن ها را هر روز بیاموزیم و به کار گیریم
و اگر هر لحظه با سیاست سود و زیاد دست به معامله بزنیم.
و اگر انرزی خود را معطوف نقشه های خلاصی بنمائیم
و اگر تصور کنیم با طناب عقل جزء اندیش و افکار زیرکانه می توانیم حظ زندگی را ببریم و آرامش را به آغوش بکشیم و رهایی را تجربه کنیم، جز ملالهای گاه و بیگاه همنشینمان نخواهد شد.

این خسته جان را می رسد بوی گل از پیغام تو
کین مژده های نو به نو زان دل ستان آورده ای

شب تا سحر چون بشکفد نام تو بر لب های من
دل را چرا غانی کند روشن شود شبهای من

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

دختر و پسران ما باید بدانند با توجه به هنجارهای فرهنگی، اجتماعی و شرعی جامعه ای که در آن زندگی می کنند در میان معیارهای انتخاب همسر، یک معیار هست که در میان معیارهای دیگر کاملا خودش را نشان می دهد و آن گذشته پاک از نظر ارتباطات جنسی هست.
اینکه ما در این تاپیک بخواهیم تقدس زدایی کنیم یا چنین ارتباطاتی را عادی سازی کنیم، نه ممکن است و نه مطلوب

لطفا زیاد روی این مفهوم توجه کنید:
دختران و پسران ما قبل از ازدواج باید روی این مسئله دقت فراوانی کنند چون پس از ازدواج یا باید مخفی کاری کنند یا باید با واقعیات تلخ ناشی از باخورد همسرانشان مواجه شوند.

باز هم تاکید می کنم حل مشکلات پس از ازدواج مجوزی نمی شود که دختران و پسران را قبل از ازدواج مشکل دار کنیم.
ما نمی توانیم با فرض یک جامعه ایده آل ذهنی و بی تفاوت به مسائل جنسی ، دست به ترویج اینگونه ارتباطات بزنیم.
بلکه به صورت کلی باید حساسیت های همین جامعه را (البته به عنوان یک روانشناس )که در آن زندگی می کنیم به دختران و پسران دقیقا منعکس کنیم تا بعدا شکوه ها کمتر شود. (و در مواجه با واقعیات شوکه نشوند و ذهنیات ایده آلی ما آنها را به خطا نیندازد)

علاوه بر حساسیت های جامعه، نباید به هیچ وجه آسیب هایی که به ویژه دختران از چنین رابطه هایی قبل از ازدواج ، می بییند را نادیده بگیریم یا به آسانی از آن عبور کنیم.

این نکته را کاملا دقیق توجه کنید که:
تاکید روی تاریخچه جنسی دختران و پسران قبل از ازدواج در جلوگیری از بروز آسیب های احتمالی بسیار موثر است.

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط baran.68

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط rsrs1380

ایا همه خوب ها باید با هم ازدواح کنند و مثلا خطاکارها باهم....این درسته؟اگر نه پس چکار کنند؟

---

سلام :72:

در این مورد که خطاها گفته بشه یا نه اولین چیزی که مهمه این هست که شخصی که این عمل رو انجام داده آیا اصلا اون رو خطا میدونه یا نه ؟
در این مورد عقاید مختلفی وجود داره .
متاسفانه خیلی ها معتقدند:
*این حقیقت جامعه هست و باید باهاش کنار بیایم
*یا اصلا آدمی که رابطه با جنس مخالف نداشته باشه وجود نداره
*یا اگر هم هست باید ببینی چرا نتونسته یا مشکل داشته یا محدود بوده
*یا اینکه اتفاقا آدام هایی که رابطه با جنس مخالف داشتن شناخت بیش تری از این جنس دارند پس مناسب تر هستند

من این عقیده رو قبول ندارم که برای شناخت جنس مخالف حتما باید با اون چنین روابطی داشت ، امروزه زندگی ما به شکلی است که اگه بخوایم راحت می تونیم جنس مخالفمون رو بشناسیم . روابط اجتماعی ، کاری و همچنین منابعی مثل اینترنت ، کتاب ، مقالات میتونن به ما کمک کنن و تا حدی که مخصوصا برای اننتخاب همسر لازم هست اطلاعات در اختیار ما بگذارند.

متاسفانه عقایدی از این دست که روز به روز هم داره زیادتر می شه ، باعث می شه این رفتارها تو جامعه ی ما عادی بشه و قبح این مسائل از بین بره ، متاسفانه خود ما با این افکار داریم جامعه رو تشویق می کنیم به سمتی حرکت کنه که آینده ی خوبی نداره .

رشد این عقاید باعث می شه به جای اینکه افرادی که اهل اینجور روابط هستند زیر سوال برن ، افرادی که خویشتن داری می کنند و خودشون رو حفظ می کنند زیر سوال برن. ( باید ببینی چرا رابطه ای نداشته یا مشکل داشته یا محدود بوده ، اگه آزادی داشت.....)

من این عقیده رو قبول ندارم که چون تو جامعه این روابط زیاده باید ساده تر بهش نگاه کنیم . این ها واقعیت جامعه هستند اما این نگاها واقعی نیستند .

تو جامعه ما اگر آمار افراد معتاد بالا باشه آیا این دلیل می شه که ما بگیم خوب اعتیاد چیز بدی نیست هر کی افسردگی یا ناراحتی یا مشکلی داره میتونه معتاد بشه؟؟؟؟؟
تو جامعه ی ما آمار طلاق بالاست آیا این دلیل می شه زن و شوهر تو اولین ناراحتی که براشون پیش میاد جدا بشند؟؟؟؟
این روابط هم نا پسنده حالا ، زیاد بودنش دلیل نمی شه ما اونو برای خودمون عادی کنیم.

همه ما میدونیم و باور داریم که این روابط درست نیست ، حالا هر چقدر تو جامعه زیاد باشه . باید به عقیده ها و باورهامون پایبند بمونیم و به اونها عمل کنیم .
توی جامعه گر چه این مسائل زیاده اما هنوزم نا پسنده ، بنابراین دختر یا پسری که رابطه داشته نباید شکایت کنه چرا جامعه پذیرای اون نیست ، چون این دختر یا پسر از روز اول با علم به اینکه این روابط در جامعه ناپسنده دست به چنین کاری زده .

در مورد اینکه>>> آیا همه خوب ها با هم باشند و همه بد ها با هم؟
خوب همه ما میدونیم که این امکان پذیر نیست . خیلی از ازدواج ها رو دیدیم که در اون یکی از طرفین رابطه هایی در گذشته داشته و دیگری نداشته . اما چیزی که مهمه حاصل این ازدواج هاست . خیلی از ازدواج هایی که در اون دو نفر در گذشته فقط با هم رابطه داشتند و بعد هم ازدواج کردند به جدایی کشیده شده چه برسه که یکی از طرفین با شخص دیگری رابطه داشته . مهم ترین دلایلش شک و بی اعتمادی و بدبینی ، خیانت و از بین رفتن علاقه هاست .

اما چیزی که معلومه اینه که اگه کسی که رابطه نداشته ، تصمیم داره با کسی ازدواج کنه که رابطه داشته ، کارش خیلی سخت می شه ، باید به دور از احساسات به شناخت بپردازه ، آدما کارهایی رو که در گذشته انجام دادن با توجه به شخصیتشون ، روحیاتشون و عقاید و باورهاشون بوده پس گذشته یک فرد در آیندش تاثیر مستقیم داره ، مخصوصا اگر فرد از اشتباهاتش در گذشته درس نگرفته باشه و پشیمون نباشه و یا اصلا عقیدش این باشه که خطا یا اشتباهی نبوده ، به نظر من در این صورت این فرد کاملا رده .

به قول آقای مدیر :

هنگام انتخاب همسر باید فرد توانایی خود را در برابر ریسکهایی که مربوط به امتداد گذشته فرد هست ارزیابی کند.

اگر این فرد احساس پشیمانی داشت و از گذشته پشیمان هم بود ، صرف این قضیه نباید چشم ها رو بست .
دلایلی که برای خیانت ذکر کردیم باید بررسی بشه ، مخصوصا مشکلات شخصیتی و خلاهای عاطفی که ریشه در درون فرد دارند.

البته ناگفته نماند که این ها بستگی به خود فرد تصمیم گیرنده دارد . اگر جزء آن دسته از افراد است که اینگونه روابط برایش حل شده است و مثل برخی افراد حتی این روابط را لازم می دانند و اصلا این ها را دلیلی برای تردید نمی داند ، که خوب راحت تر تصمیم می گیرد.

---

:104::104:

http://www.hamdardi.net/thread-8621-page-6.html

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط BABY

آیا از مجرد بودن خسته شده اید؟ آیا اغلب دوستان شما نامزد داشته و یا متاهل هستند و شما هنوز مجردید؟ آیا فکر می‌کنید سنتون بالا رفته و هنوز ازدواج نکرده‌اید؟

آیا از مجرد بودن خسته شده اید؟

آیا اغلب دوستان شما نامزد داشته و یا متاهل هستند و شما هنوز مجردید؟

آیا فکر می‌کنید سنتون بالا رفته و هنوز ازدواج نکرده‌اید؟

آیا آخرین فرد خانواده هستید که هنوز ازدواج نکرده است؟

آیا به تازگی طلاق گرفته‌اید؟

اگر به هر کدام از سوالات فوق جواب مثبت دادید، احتمالا تحت فشار‌هایی برای صورت دادن یک ازدواج نا درست هستید. این فشار تاثیری است که دوستان، خانواده، اجتماع و یا برنامه‌ریزی احساسی خودتان بر شما می‌گذارند و این پیام را به شما می‌دهند که «باید با کسی ازدواج کنید؛ در غیر این صورت، حتما مشکلی دارید.» اگر به دلائل بیرونی و یا درونی احساس اجبار می‌کنید ممکن است با کسی ازدواج کنید که در شرایط معمولی، هرگز او را انتخاب نمی‌کردید.



در زیر بعضی از انواع مختلف فشار بررسی شده است:

وقتی که احساس تنهایی می‌کنید و به تنگ آمده‌اید، احتمال آنکه انتخاب‌های ضعیف‌تری بکنید، بالا می‌رود در نهایت از ازدواجی کمتر راضی ‌ کننده سر در خواهید آورد.



فشار سنی

وقتی یکی از بستگان یا دوستان چنین می‌گوید: «سنت داره میره بالا. پس چرا هنوز ازدواج نکرده‌ای؟» ویا این نگرش که «سن شما از حد مشخصی گذشته و هنوز ازدواج نکرده اید ،پس غیرطبیعی هستید.» از جمله عوامل فشار سنی است.

البته اینکه آن سن، چه سنی است، از شخصی به شخص دیگر فرق می‌کند. خودآگاه یا ناخودآگاه احتمالا سنی را به عنوان سن ازدواج، مدنظر دارد. این سن ممکن است که از زمینه‌های خانوادگی شما، سن ازدواج خواهران و یا برادرانتان و یا از ذهنیت خودتان که سن «بلوغ فکری» چه سنی است، آمده باشد. به منظور درک خاستگاه فشار سنی، می‌بایست به تاریخ هزاران سال قبل نگاه کنیم. در آن زمان هر چه زودتر مرد یا زن جوانی ازدواج می‌کرد و تشکیل خانواده می‌داد، بهتر بود. شخصی به مجرد اینکه به سی یا سی و پنج سال می‌رسید دیگر «میانسال» به حساب می‌آمد.

بنابراین کاملا طبیعی بود که خانواده او بخواهند هنگامی که هنوز نوجوان است، ازدواج کند. گرچه روزگاران بسیاری از آن قدیم الایام می‌گذرد، اما ما هنوز تا حد زیادی متاثر از طرز تفکری هستیم که پدران ما با آن زندگی می‌کردند. صرف‌نظر از اینکه این فشار از جانب چه عاملی باشد، در هر حال، ممکن است از استانداردهایی که از «همسر ایده‌آل» برای خود تعریف کرده‌اید، دست کشیده و چشم‌پوشی کنید و صرفا به خاطر چیزهایی که دیگران فکر می‌کنند و نه بر طبق خواسته واقعی خود، ازدواج کنید. در سطور زیر سعی داریم دلایل نادرست را برای انتخاب‌های ناموفق به شما معرفی کنیم تا با آگاهی از آنها بتوانید از خطر‌های احتمالی آن دور بمانید.



تنهایی و استیصال

همه ما تنهایی را تجربه کرده‌ایم. و در برهه‌هایی از زندگی از لحاظ روحی، احساس تنهایی داشته‌ایم و مستاصل بوده‌ایم که به کسی مهر بورزیم. اما متاسفانه ازدواجی که در ابتدا، اقدامی از سر تنهایی و برای نزدیک شدن به انسانی دیگر شروع می‌شود، می‌تواند به رابطه‌ای پیچیده و دردآور تبدیل شود. وقتی که احساس تنهایی می‌کنید و به تنگ آمده‌اید، احتمال آنکه انتخاب‌های ضعیف‌تری بکنید، بالا می‌رود در نهایت از ازدواجی کمتر راضی ‌ کننده سر در خواهید آورد.

انتخاب نادرست

عدم توجه به زندگی خود

آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید، که عاشق بودن تا چه حد از تمرکز شما به امور دیگر می‌کاهد؟ هم و غم شما این می‌شود که برای مثال، چگونه احساسی دارد؟ چگونه رفتار شما، رفتار او را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟ پس تعجبی نیست اگر که اغلب نه به آن خاطر که شخص مناسب را یافته‌ایم، بلکه از آن رو برای ازدواج اقدام می‌کنیم که بهانه‌ای برای سرباز زدن از زندگی و امورات خودمان داشته باشیم. اگر ... وقتی با کسی صمیمی می‌شوید به علائق خود وقت کمتری اختصاص می‌دهید. اگر ... معمولا کمی زود عاشق می‌شوید. اگر ... از تنها بودن با خود لذتی نمی‌برید و ترجیح می‌دهید که با دیگران همراه باشید. این احتمال وجود دارد که از ازدواج به منظور اجتناب از پرداختن به زندگی خودتان استفاده می‌کنید. بسیاری از مردم از این رو به ازدواج نیاز دارند که از کمبود شور و شوق و بی‌هدفی در زندگی خود خسته شده‌اند و به جای آنکه به درون خود نگاه کنند و دلیل این احساس را از درون خود جویا شوند، خود را درگیر روابط عشقی کرده و «آن» را هدف خود قرار می‌دهند. از آن رو که در چنین مواقعی، شما عاشق آن شخص نیستید؛ بلکه شیفته «سرگرمی» و «دل‌مشغولی» خود هستید. چنین روابطی هرگز سرانجامی نخواهد داشت.

نصیحت ما نیز به شما اینست که هرگز قبل از اینکه روح و زندگی خود را سرشار کنید، به خرید «شریک زندگی‌تان» نروید. یا حداقل از احساس خلاء و تنهایی مفرط، روحیه‌تان رو به مرگ نباشد.



پرکردن خلاء‌های احساسی و روحی خود

ما کودکانی هستیم با اندامی بزرگسالانه، با این حسرت و آرزو که دوستمان بدارند، پذیرفته شویم و کامل باشیم. نکته فوق‌العاده‌ای که در رابطه با عشق وجود دارد، اینست که می‌تواند شما را از احساس سرور، شادمانی و تعلق خاطری که شبیه آن را در هیچ جای دیگری نمی‌توانید بیابید،بر خوردار کند. با این وجود، این موهبت هنگامی که به منظور پر کردن خلاء‌های احساسی و روحی خود از آن استفاده می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد. خلاء‌هایی که خود باید بیاموزید که چگونه پر کنید. یک ازدواج حقیقتاً سالم، درهای رشد و تعالی روحی هر دو طرف را می‌گشاید. همچنین به هر کدام از این دو شخص کمک می‌کند که خودباوری آنها از طریق احساس «دوست داشته شدن» و «پذیرفته شدن» از طرف شخص مقابل، بالا ‌برود. آیا شما به منظور پر کردن خلاء‌های روحی خود و نه به خاطر اینکه فرد مناسبی یافته‌اید،ازدواج می‌کنید. موقعی احساس خلاء روحی می‌کنید که از درون بطور مداوم احساس خالی بودن دارید. این خالی بودن ممکن است در مراحل معتدل‌تر به مانند یک نگرانی و یا تنش تجربه شود و در مراحل حادتر به درد، افسردگی و نامیدی تبدیل گردد. صرف این فکر که: «من با یکی ازدواج کرده ام »، موقتا احساس تنهایی شما را تعدیل خواهد کرد . و تنها پس از گذشتن دوران اوج این رابطه است که با ماهیت آن فرد روبرو می‌شوید و چه دردناک است که دریابید نه تنها احساس خلاءتان مرتفع نشده است، بلکه حتی حضور چنین شخصی، احساس خلاء و تنهایی‌تان را بیشتر نیز می‌کند. چنین شخصی توقع دارد که همسر او خلاء‌های احساسی و روحیش را که به مدت طولانی و حتی قبل از ازدواج با خود حمل می‌کرده، پر کند.این معقول است که از همسر خود انتظار داشته باشید تا به تنهایی شما نیافزاید یا شما را در التیام زخم‌هایتان حمایت کند و به شما عشق بورزد یا به شما بیاموزد که چگونه خود را دوست بدارید، اما در نهایت این شمایید که باید قهرمان خود باشید.

دوستان عزیز! هدف ما از ارائه این گونه مطالب این نیست که شما را در مورد انتخابتون دچار وسواس و تشویش گردانیم. بلکه ما می‌خواهیم با انگیزه‌های خود در هنگام انتخاب آشنا باشید، دلائل نادرست را بشناسید تا ازدواجی صحیح را صورت دهید.

www.seemorgh.com/lifestyle

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط baran.68

ازدواج مهارت میخواهد !

http://www.hamdardi.net/imgup/18460/...999da0cc2d.jpg

زندگی مشترك افقی است روشن و جلوه گاهی زیبا برای تولدی دوباره؛ مشروط بر آن كه وجوه ضروری این اشتراك،در تفكر، بینش و عملكرد انسان رؤیت و ملاحظه شود.

ازدواج مهارت می‌خواهد!

زندگی مشترك افقی است روشن و جلوه گاهی زیبا برای تولدی دوباره؛ مشروط بر آن كه وجوه ضروری این اشتراك، یعنی توانایی ها و مهارت های خاص و سازنده، در تفكر، بینش و عملكرد انسان رؤیت و ملاحظه شود. زیرا این مهارت ها و توانایی های انسان است كه در وقت لزوم، به یاری او می‌آید تا مشكلات ، اختلافات و نقاط ضعف و كاستی های زندگی مشتركش را برطرف نماید. حال چنانچه زندگی مشتركی كه براساس پیوندی مقدس از سوی زن و مرد، صورت پذیرفته، با عدم توانایی ها و مهارت های هر دو نفر و یا حتی یكی از آنها روبه رو شود، به طور مسلم، ادامه این زندگی با تلخ كامی، ناراحتی و تنش و رنجش همراه خواهد شد. بنابراین باید در نظر داشته باشیم بقا و تداوم و شیرینی یك زندگی مشترك، همیشه در گرو توانایی ها و مهارت های خاصی است كه در حقیقت تضمین كننده ای قابل اطمینان برای خوشبختی زوجین به حساب می‌آیند.

به همین لحاظ در نوشتاری كه پیش رو دارید سعی شده است تا به صورت اجمال به راهكارهای مهم و اساسی، پیرامون برخی از توانایی ها و مهارت های لازم برای ایجاد و برقراری یك زندگی مشترك ایده آل پرداخته شود.


***مهارت در خودآگاهی***

آگاهی از خود و خصوصیات مختلف خود، به انسان كمك می‌كند با توانایی ها و ضعف ها و سایر خصوصیات خود آشنا شود. همچنین در صورت برخورد با طرف مقابل و تشكیل زندگی مشترك بهتر و عمیق تر با مسائل روبه رو شود. این خودآگاهی به شخص نشان می‌دهد كه چگونه می‌تواند احساسات خود را بشناسد، از وجود آنها آگاه شده و به وقت لزوم كنترلشان نماید تا منجر به هیچگونه ناراحتی نگردد.

خودآگاهی، موجب شناخت نیاز افراد و یافتن راه مناسب برای مواجهه با آنها می‌شود. همچنین اهداف زندگی را مشخص تر و واقع بینانه تر نشان می‌دهد و ارزش واقعی افراد و مسائل پیرامونشان را نمایان می‌سازد. خودآگاهی فرآیند سالم هویت یابی را برای انسان سهل تر می‌نماید، به زندگی او آرامش می‌دهد و احساس رضایت مندی اش را رونق می‌بخشد.

«خودآگاهی» تضمین كننده استحكام وجود فرد در هنگام بزرگسالی است و باعث پرورش روابط زن و شوهر در رویارویی با مشكلات و حل مناسب آنها می‌شود.

به جز موارد فوق، «خودآگاهی» شناخت و تنظیم احساسات، اهداف و برنامه زندگی، تفریحات و سرگرمی‌ها، توانایی ها، ضعف ها، ارزش ها، مسئولیت ها، شناخت فرهنگ، مذهب، علائق، آرزوها و استعدادها را به دنبال دارد.

كشف و درك و شناخت مهارت ها و توانایی های خود، به این دلیل مهم است كه فرد قبل از ازدواجش بداند چه هدفی دارد تا برای ازدواج خود براساس هدف اصلی زندگی اش، برنامه ریزی نماید. مثلاً فردی كه هدفش رسیدن به درجات عالیه كمال و معنویات است، اگر با کسی ازدواج كند كه هدفش رسیدن به یك زندگی تجملی و سراسر مادیات است، به طور قطع پس از ازدواج، دچار مشكلات فراوانی در زندگی مشترك خواهد شد. امتیاز دیگری كه می‌توان برای خودآگاهی منظور نمود آن است كه موجبی قدرتمند برای شناخت و تشخیص تفاوت های بین خود و دیگران است. در این میان باید گفت شناخت تفاوت های میان زن و مرد، یكی از مهم ترین بخش های مربوط به مهارت خودآگاهی است.

***شناخت تفاوت های میان زنان و مردان***

در یك بعد كلی می‌توان گفت انسان ها، تفاوت های بسیاری با یكدیگر دارند كه دلایل شان نیز متنوع و متعدد است. اما تفاوت های بین زن و مرد ، تفاوت های عمده ای است. برخی از این تفاوت ها، ریشه در عوامل فیزیولوژیكی و زیستی دارند و بعضی، نشأت گرفته از عوامل فرهنگی و اجتماعی هستند.بیشترین این تفاوت ها را كه معمولاً شدید و قابل تعمق است، می‌توان در ازدواج و زندگی مشترك به وضوح احساس كرد، از جمله این كه:


1_دیدگاه زنان و مردان نسبت به ارتباط و مسائل زناشویی كاملاً متفاوت است

این تفاوت كه در واقع ریشه زیستی دارد، مهمترین اختلاف آنان در ارتباط با رابطه زناشویی است. این رابطه در زنان با عواطف مثبت و احساسات گره خورده است در حالی كه در مردها، بیشتر جنبه های فیزیولوژیك دارد. دیگر آن كه جنبه های عاطفی این احساس در مردها، بسیار كمتر از آن احساسی است كه در زن ها وجود دارد. این تفاوت‌ها و یا عدم آگاهی از آنها، گاهی موجب سوء تفاهم و بر هم خوردن روابط میان مرد و همسرش می‌شود.


2_استقلال برای مردان اهمیت بسیاری دارد

استقلال مردها از موارد قابل توجه در زندگی مشترك است. چون آنها مایلند و می‌خواهند در مورد مسائل مالی و معاملات و سایر موارد مشابه، مستقل عمل كنند. مخالفت همسر یا عدم توجه وی به این نكته، می‌تواند مشكلات و موانعی در زندگی مشترك ایجاد کند زیرا مرد تصور می‌کند كه به احساس استقلالش، لطمه خورده است.


3_زنان می‌خواهند مورد حمایت باشند و به این حمایت اهمیت می‌دهند

چنانچه زن حس كند از طرف همسرش مورد بی توجهی و بی مسئولیتی قرار گرفته، به شدت آزرده می‌شود و واكنش های عاطفی شدید نشان می‌دهد. زیرا آنچه برای زن ها اهمیت دارد، آن است كه حس كنند همسرشان به آنان احترام می‌گذارد و به سلامت وعقیده و ... آنان اهمیت می‌دهد.


4_مدیریت خانه برای مردها بسیار مهم است

با مراجعه به فرهنگ های مختلف موجود در جوامع گوناگون، خواهیم دید كه «مرد» به عنوان قدرت اول خانواده، شناخته شده است كه البته این مسئله را باید جدای از تبعیض های میان زن و مرد، به حساب آورد. در خانواده هایی كه زن بدون نظرخواهی و مشورت همسرش درباره مسائل خانوادگی تصمیمی ‌اتخاذ می‌نماید، یا این كه قدرت اول خانواده است، معمولاً مشكلات گوناگون زیادی مشاهده می‌شود كه آسیب دیدگی احساس مرد از خود را می‌توان یكی از این ناراحتی ها دانست. البته این كه مرد، قدرت اول خانواده باشد بدان معنا نیست كه مرد، در یك نقش دیكتاتوری ظاهر شود بلكه منظور از این مسئله، مدیریتی است كه باید بر عهده مرد قرار بگیرد.


5_صحبت كردن و ارتباطات اجتماعی برای زنان مهم است

زن ها با دور هم جمع شدن و صحبت كردن، بسیاری از نگرانی ها، استرس ها و ناراحتی های خود را تعدیل وتخلیه می‌نمایند. تمایل به ارتباطات اجتماعی و حرف زدن در زنان بیشتر از مردان است. به همین دلیل چنانچه درك و آگاهی زن و مرد، نسبت به این خصوصیت ضعیف باشد، مطمئناً آنان را دچار سوء تفاهمات جدی در زندگی مشترك خواهد نمود.


6_نگاه مردان به مسائل، كلی تر است

مردها معمولاً وارد جزئیات و نكات ظریف نمی‌شوند، در حالی كه زن ها به عمق مسائل و اجزاء ریز در ارتباطات و دیگر موارد، توجه زیادی دارند. معمولاً این خصوصیات زن و مرد، موجب می‌شود زن تصور كند مرد در باره بسیاری از مسائل بی دقت و بدون توجه است و مرد نیز همسرش را فردی حساس و ریزبین بداند كه همیشه ذهن خود را برای موارد و مسائل پیش پا افتاده و كم اهمیت، درگیر و مشغول می‌سازد.


7_جذابیت های جسمی ‌و آراستگی برای مردها بسیار اهمیت دارد

مردها بیش از زن ها تحت تأثیر جذابیت های جسمی‌و آراستگی زن قرار می‌گیرند كه این نیز یكی دیگر از تفاوت های مهم آنهاست.


8_زن ها عاطفی تر از مردها هستند

یكی دیگر از تفاوت های عمده بین زن و مرد، عاطفی تر بودن زنان است و این انتظاری است كه زن ها، از مردها نیز دارند! مثلاً زنی كه همواره تاریخ دقیق روز ازدواج ، تاریخ تولد همسر، مكان آشنایی و ... را به یاد دارد و چه بسا به مناسبت آنها، برای همسر خود، هدیه هایی هم تهیه كند، وقتی با شوهری روبه رو می‌شود كه نسبت به این مسائل بی اعتنا یا فراموشكار است، نخستین احساسش آن است كه همسرش نسبت به او بی علاقه و بی اهمیت است. باید دانست ادامه چنین تفكرات منفی و برخوردهای احساسی در مدت زمانی اندك، موجب بروز سوء تفاهم و دلسردی از زندگی مشترك می‌شود. لذا آگاهی از این نكات ضمن آن كه از ناراحتی های بسیاری جلوگیری می‌كند، احساس مهارت در زندگی مشترك را در شخص رشد می‌دهد و او را به موفقیت می‌رساند.



***مهارت در همدلی با افراد***

همدلی با افراد مهارت خاصی می‌خواهد. همدلی به برقراری ارتباط عمیق و صمیمی‌به انسان ها كمك بسیاری می‌كند. گاهی اوقات افراد به اشتباه، تصور می‌كنند تفاهم به این معناست كه ما با فرد مقابل، كاملاً همفكر و هم عقیده باشیم، در حالی كه باید گفت چنین تصوری از پایه و اساس اشتباه است، زیرا هیچ گاه نمی‌توان دو انسان را یافت كه به طور كامل شبیه یكدیگر باشند. اختلاف و تفاوت در دیدگاه ها، سلیقه ها، آرزوها، عقاید و علایق، همه و همه، امری طبیعی و كاملاً عادی است. اما آنچه این اختلاف و تفاوت را می‌تواند برای ما، قابل درك و فهم سازد، همان «همدلی» است كه به واسطه آن، می‌توانیم بسیاری از مشكلات ارتباطی خود با دیگران، خاصه شریك زندگی مان، را برطرف سازیم.


اصول مهارت همدلی


* به صحبت های دیگران خوب گوش كنید.

هنگامی‌كه كسی صحبت می‌كند، كار دیگری انجام ندهید. خوب گوش كردن یا به عبارت دیگر، گوش كردن فعال، پایه و اساس هر نوع ارتباط سالمی‌است. نمی‌توان هم كتاب خواند و هم به صحبت های طرف مقابل گوش داد. چون بین شنیدن و گوش دادن، تفاوت زیادی وجود دارد. همچنین توجه كنید كه هنگام صحبت كردن طرف مقابل، به صورت او نگاه كنید تا مطمئن باشد نسبت به صحبت هایش، هر چند معمولی و عادی، دقت، حرمت و حساسیت لازم را قائلید. حتی گاه با اظهار كلماتی چون بله! عجب! خوب! فهمیدم! پس این طور! به او نشان دهید كه كاملاً به صحبت هایش و آنچه كه می‌گوید، توجه دارید و برای این توجه تمركز كافی داشته باشید.


* با احساس و عواطف طرف مقابل‌تان همراه و هماهنگ شوید.

هنگام همدلی، سعی كنید طرف مقابل خود را درك كنید. آن هم به طور حقیقی و دور از هرگونه تظاهر و تصنعی ریاكارانه یا از روی اجبار! بلكه از روی عاطفه و احساس هماهنگ با طرف مقابل. مثلاً هیچ وقت نمی‌توان با فردی كه با صدا و حالتی حزن آلود، درباره مسئله یا موضوع ناراحت كننده ای سخن می‌گوید، با لحنی شاد و سرشار از سرخوشی سخن گفت. البته عكس این مثال نیز صادق است.


* به احساسات و هیجان های طرف مقابل تان توجه داشته باشید.

بیشتر اوقات، فردی كه از شرایط و مسایل خود، سخن می‌گوید و به شرح مشكلات یا درد دل هایش می‌پردازد، قبل از آن كه به دنبال راه چاره یا پند و اندرز و یا راهنمایی باشد، نیاز دارد تا مخاطب او، متوجه احساس و حالت و هیجان او شود و موقعیت های احساسی او را درك كند. شما باید با توجهی كه نسبت به احساس و هیجان او می‌كنید، این خواسته را برای وی به اثبات برسانید.


* خود را به جای طرف مقابل بگذارید.

تنها در این صورت است كه می‌توانید از دریچه چشم وی، به مشكلات نگاه كنید و احساسات و موقعیتش را دریابید تا بتوانید همدلی لازم را درباره اش داشته باشید.


* در همدلی با طرف مقابل، از جمله های قاطع استفاده نكنید.

معمولاً شدت ناراحتی و هیجان در فرد نیازمند به همدلی، به حدی است كه موجبات آزردگی و آسیب پذیری را در او، مستعد می‌سازد. بنابراین باید مراقب بود تا با چنین فردی، با كلمه ها و جمله های قاطع و بُرنده، صحبت نكنیم. چه بسا كه در تشخیص احساس و معانی سخنان وی اشتباه كرده باشیم آن وقت به دلیل قطعیت نظر و صحبتی كه داشته ایم، نه تنها همراه و همدل او نبوده ایم، بلكه به نوعی وی را آزرده خاطر و منزجر نیز كرده ایم.



***مهارت حل اختلاف***

این مهارت نیز، همانند بقیه مهارت ها، برای ازدواج و تشكیل زندگی مشترك و اصولاً برقراری ارتباط درست با دیگران ضروری و واجب است. آنچه مسلم است، بروز اختلاف و تفاوت بین افراد، امری كاملاً عادی و طبیعی است. منتها مهمتر و طبیعی تر آن است كه نسبت به حل این اختلافات، اشراف داشته باشیم و بتوانیم اختلاف یا سوء تفاهمات خود یا دیگران را به گونه ای حل كنیم كه رضایت همه فراهم آید؛ و این رضایت حاصل نخواهد شد مگر با كسب مهارت در حل اختلافات.


اصول مهارت حل اختلاف


* صحبت كنید، اما بدون پرخاش و توهین و تندی.

حل اختلاف، در زمان عصبانیت، حاصلی جز تخریب بیشتر نخواهد داشت. پس بهتر آن است كه همیشه بعد از آرام شدن محیط و افراد، اقدام شود.


* منفی سخن نگویید.

اگر برای وصل كردن، قدم جلو می‌گذاریم، باید دقت كنیم از به كار بردن سخنان نومید كننده و تحریك كننده و در مجموع منفی، خودداری نمائیم.


* در اولین قدم اختلاف، آن را حل كنید.

به محض احساس اختلاف یا سوء تفاهم، درصدد حل آن برآیید. چون اگر شامل مرور زمان شود، تبدیل به كینه و رنجش می‌شود. به خاطر داشته باشید صحبت و بازگو كردن ناراحتی ها و سوءتفاهمات، كمك مؤثری برای رهایی از غم و اندوه است و حل اختلافات را نیز سهل تر می‌نماید.


* از طرف مقابل خود، یا طرفین اختلاف، درخواست كنید تا خیلی سریع، وقت مناسبی را با هماهنگی یكدیگر، برای حل اختلاف، اختصاص دهند.


* احساس شرم و گناه و خجالت را برای طرف مقابل به وجود نیاورید.

چنانچه ما با طرف مقابل خود، دچار مشكلی شده اید یا برای حل اختلاف دیگران، می‌خواهید اقدام نمائید، هرگز نباید به گونه ای صحبت كنید كه دیگری یا دیگران را دچار احساس خجالت، گناه یا شرمندگی كنید. طعنه و كنایه را نیز باید از لحن و كلامتان حذف نمایید.


* نظر و عقیده خود را بیان كنید.

ناراحتی خود را عنوان كنید و درباره اش سخن بگویید بدون آن كه قضاوت یا سرزنش كنید و حكمی‌صادر نمایید.


* دیگری یا دیگران نیز حق دارند.

به طرف مقابل خود یا دیگرانی كه با یكدیگر دچار اختلاف شده اند، اجازه كافی بدهید تا از ناراحتی ها و مشكلاتشان صحبت كنند. تخلیه روانی، فرد را برای طرح یا پذیرش مسائل متفاوت و سپس حل مشكلات، آماده تر می‌نماید.


* عذرخواهی مشكل نیست.

در زمان حل اختلاف، چنانچه فرد متوجه اشتباه خود بشود، بهتر است فوری با یك جمله كه حاكی از ندامت و عذرخواهی اوست مسئله را ختم به خیر كند. «عذرخواهی» نه تنها فرد را كوچك نمی‌كند، بلكه دیگران را متوجه انعطاف و دقت نظر او نیز می‌سازد. حال چنانچه لزومی‌به عذرخواهی هیچ كسی مشاهده نشد، توافق و به قول معروف، كنار آمدن با هم، مسیری تازه برای رفع سوء تفاهمات و برقراری ارتباطات جدید خواهد بود.


* هربار، فقط یك موضوع را مطرح كنید.

برای هر مشكل، یك جلسه مشخص را اختصاص دهید. چرا كه در صورت صحبت و طرح همه ناراحتی ها و مشكلات در یك جلسه، نه تنها راه حلی حاصل نخواهد شد، بلكه به لحاظ یادآوری و تداعی یا درهم پیچیدگی ناراحتی ها، دامنه اختلافات وسعت بیشتری خواهد گرفت.

لازم به یادآوری است كه مهارت حل اختلاف، در روابط خانوادگی، خاصه ارتباط میان زن ها و شوهرها، اهمیت بسیاری دارد. ضمناً باید در نظر داشت كه در این روابط، حفظ احترام ادب و حرمت و همكاری و تعادل، برای همگان امری لازم و واجب است.



***مهارت تصمیم گیری***

تصمیم گیری نیاز به مهارت دارد. انسان ها به صورت های مختلفی تصمیم گیری می‌كنند، خواه این تصمیم درباره معامله ای باشد یا اشتغال به كاری یا انجام عملی یا ازدواجی.


انواع تصمیم گیری

1_تصمیم گیری احساسی: كه تصمیم براساس یك احساس خاص ( عشق ، خشم، كینه، حسادت و كمك و...) گرفته می‌شود.

2_ تصمیم گیری اجتنابی: تصمیمی‌كه فرد به دلیل ترس و نگرانی كه دارد، سعی می‌كند تا آنجا كه می‌تواند آن را به تعویق اندازد. این گونه اتخاذ تصمیم، امكان آن را به وجود می‌آورد كه فرد، فرصت های مناسب زندگی خویش را از دست بدهد.

3_تصمیم گیری اخلاقی: تصمیمی‌است كه فرد، برای انجام آن به دلایل اخلاقی تكیه می‌كند. مثلاً ادامه دادن به یك زندگی مشترك مملو از تنش و پر تشنج، به دلیل وجود فرزند.

4_.تصمیم گیری تكانشی: این نوع تصمیم گیری، بسیار سریع و بدون توجه به عاقبت كار، یا ارزیابی و توجه به موقعیت ها و شرایط صورت می‌گیرد. مثلاً فردی، فرد مقابل خود را برای كاری كه در نظر دارد ترغیب به عجله می‌كند و قدرت تفكر در مورد یك عمل درست را از او می‌گیرد.

5_تصمیم گیری مطیعانه: سبك تصمیم گیری مطیعانه، می‌تواند صدمه زیادی به موضوع تصمیم و یا به عنوان مثال، به ازدواج فرد، وارد كند. در تصمیم گیری مطیعانه، دیگران برای یك یا دو نفر یا موضوعی، تصمیم می‌گیرند بدون آن كه فرد یا افراد یا موضوعی كه تصمیم بر روی آن اجرا می‌شود، نقشی در این تصمیم گیری داشته باشند. نمونه این تصمیم گیری را می‌توان در ازدواج های سنتی مشاهده كرد.

6_تصمیم گیری عقلانی: سالم ترین تصمیم ها، تصمیمی‌است كه براساس تفكر، بررسی و مطالعه، ارزیابی و تحقیق صورت بگیرد. تصمیم گیری عقلانی، براساس واقعیات است و معمولاً خطا و اشتباه در آن به ندرت دیده می‌شود.


اصول تصمیم گیری عقلانی

تصمیم گیری عقلانی نیز مانند بقیه مهارت ها، دارای اصول مهارتی است كه به ترتیب ذیل است:


* مواجه شدن با یك تصمیم: زمانی است كه فرد متوجه می‌شود باید تصمیم بگیرد. بنابراین روی آن تمركز كرده و ضمن روشن كردن موضوع تصمیم، اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری می‌نماید.

* حق انتخاب و بررسی مورد تصمیم بر اساس اطلاعات: با راه حل ها و اطلاعاتی كه فرد به دست آورده، این حق را می‌یابد تا تصمیمی‌درست برای انتخاب، ازدواج یا انجام كار مورد نظرش بگیرد.

*ارزیابی پیامدهای پیش بینی شده حق انتخاب: فرد پیامدهای متفاوت از انتخاب ها را مورد بررسی و ارزیابی قرار می‌دهد تا معقول ترین آنها را انتخاب كند.

* تعهد به تصمیم: نسبت به تصمیمی‌كه گرفته می‌شود باید پایبند بود و به آن اعتقاد داشت.

* برنامه ریزی برای انجام تصمیم: حتی تصمیم عقلانی نیز نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد.

* اجرا یا انجام تصمیم: در این مرحله، فرد به صورت عملی وارد مراحل برنامه ریزی شده می‌شود. مثلاً تصمیم به ازدواج كه مراحلی همچون خواستگاری ، نامزدی ، خرید و غیره دارد.

* ارزیابی پیامدهای واقعی اجرا یا انجام تصمیم: فرد به بررسی و ارزیابی تصمیمی‌می‌پردازد كه یا ناموفق بوده یا آن موفقیت لازمی‌را كه فكر می‌كرده نداشته است. در اینجا فرد مراحلی را كه از سر گذرانده، مورد بررسی قرار می‌دهد تا برای برنامه آینده اش، شروع به برنامه ریزی كند.


منبع

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط BABY

1)‌ اگر در خانواده پدری و زندگی مجردی خود، مسوولیت كاری را به عهده نمی‌گیرید یا كوتاهی می‌كنید.

2)‌ اگر با پدر، مادر، برادر و خواهر خود (كه به نظر شما غیرمنطقی بوده یا اخلاق دلخواه شما را ندارند) ارتباط سازنده و راضی‌كننده ندارید و نتوانسته‌اید تعامل قابل قبولی ایجاد نمایید. (عدم تعامل و ارتباط اجتماعی صحیح با دیگران)

3) اگر در زندگی، مدام شغل خود را عوض كرده‌اید، با دوستان زیادی به خاطر مشكلاتی قطع رابطه نموده‌اید، رشته تحصیلی خود را تغییر داده یا ترك تحصیل كرده‌اید، علائق خود را نیمه‌كاره رها كرده‌اید و ثبات فكری، احساسی و رفتاری ندارید.

4) اگر تصور می‌كنید، افكار، احساس و رفتار همسرتان را در آینده به دلخواه خود تغییر می‌دهید. (خطای شناختی)

5) اگر به دنبال همسر مناسبی هستید به نحوی كه در زندگی مشتركتان در آینده با هیچ‌گونه مشكلی مواجه نشوید. (خطای شناختی)

6) اگر در پی كسب لذت و علایق خود، كارها و مسوولیت‌هایتان بر دوش دیگران قرار می‌گیرد.

7) اگر فقط منطق و طرز نگرش خویش را قبول دارید و در برابر دیگران در حالت دفاعی یا حالت تهاجمی می‌گیرید و قادر به درك افكار، احساس و رفتار دیگران نیستید. (واكنش دفاعی و خود میان‌بینی)

8) اگر نقاط ضعف و نقاط قوت خود را به صورت شفاف نمی‌بینید. (عدم خودآگاهی)

9) اگر تاكنون با نظرات، انتقادات و پیشنهادات دیگران، تغییری در رفتارهای شما ایجاد نشده است.

10) اگر مسائل كاری شما مانع ارتباط دوستانه و ارتباط دوستان شما مانع ارتباط صمیمی در خانواده پدری می‌شود یا مسائل و مشكلات شخصی شما در تمام حوزه‌های زندگی‌تان تاثیر می‌گذارد و در هم تنیده می‌گردد.

11) اگر اصلا قادر به تغییر برنامه‌های از قبل طراحی شده خود نیستید (حتی اگر شرایط تغییر كند) و بسیار متعصب، خشك و غیرقابل انعطاف هستید. (عدم انعطاف‌پذیری لازم)

12) اگر قادر به درك احساسات، رفتار و افكار خانواده، دوستان و همكارانتان كه متفاوت از شما عمل می‌كنند، نمی‌باشید. (عدم آگاهی اجتماعی)

13) اگر بیشتر به جای گوش‌كردن، صحبت می‌كنید و بیشتر از آن‌كه سعی كنید دیگران را بفهمید، سعی دارید كه دیگران شما را درك كنند. (عدم مدیریت رابطه)

14) اگر بسیار هیجانی هستید و تنها هیجانات، شما را به سویی می‌كشاند و قادر به تعویق انداختن خواسته‌هایتان نیستید.

15) اگر برای رفتار، احساس و گفتار خود روش و برنامه‌ای ندارید و مرتب نسبت به دیگران عكس‌العمل نشان می‌دهید.

16) اگر عادت دارید به جای حل مشكلات از آنها فرار كنید یا اجتناب بورزید یا واكنش شما نسبت به مسائل بی‌تفاوتی است. (پاسخ اجتنابی به رویدادها)

17) اگر در آینه نگاه دیگران، ‌شما فردی غرغرو، سرزنشگر، وابسته، احساساتی، بدبین، گوشه‌گیر، پرخاشگر خودخواده، گوشت تلخ، غمگین به نظر می‌آیید. (اختلال شخصیت)

18) اگر فكر می‌كنید از میان چند میلیارد ساكنین كره زمین، فقط و فقط یك شخص مناسب شما است و ارزش ازدواج دارد و در غیر این صورت زندگی شما بی‌معنا شده و باید بمیرید و تا آخر عمر مجرد بمانید.

19) اگر بدون این‌كه خود را دقیقا ارزیابی كنید و بشناسید، دنبال همسر مناسب می‌گردید. (عدم شناخت خود)

20) اگر وضعیت فعلی‌تان راضی‌كننده نیست و برای رهایی و فرار از موقعیت، اقدام به ازدواج می‌كنید. (مشكل در شیوه حل مساله)


www.seemorgh.com/lifestyle

---

:104::104::104:

دوستان قبلا هم چند بار گفتم که این تاپیک جای مطالب زیبا و داستانهای عشقی و مقالات مفید نیست . این تاپیک فقط نظراتی را که اعضای همدردی بیان کرده اند جمع آوری میکند . لطفا همکاری کنید .

از مدیران محترم هم میخوام که پستهای نامربوط را پاک کنند .

http://www.hamdardi.net/images/www.h....com_2.net.jpg

مثل من عزیز ؛ ممنون که در تاپیک شرکت کردی .
امیدوارم این تاپیک بتونه مثل یک کتاب خوب بشه البته با همکاری همه دوستان .
دوستانی که میخواهند پستی را در این تاپیک نقل قول کنند لطفا نکات زیر را رعایت کنند:
لطفا تک پست های بسیار مفیدی که در تاپیک ها میبینید را فقط نقل قول کنید . تک پستهایی که به تنهایی و جدا از تاپیک مربوطه هم قابل استفاده باشند . از نقل قول هر پستی که کمی جالب است یا مثلا با نظر شما کمی موافق است خودداری کنید چون اینجا بایگانی نیست !
این تاپیک مربوط به نظرات دوستان در تالار است و تاپیک مطالب جالب و شعر و لطیفه و ... نیست .
لطفا نام کسی که پست او را نقل قول میکنید و آدرس صفحه مربوطه را هم بیاورید .
لطفا از نقل قول پستهای توهین آمیز و نا امید کننده و منفی خودداری کنید .

http://www.hamdardi.net/thread-4570-post-45025.html#pid45025

با سپاس از دوست عزیز دیجیتال من....که به نکات بسیار دقیقی اشاره نمودند..:73:

البته اگر اعضاء پستی را می گذارند تنها در جهت بالا بردن سطح تاپیک و در جریان گذاشتن افراد دیگر است. ولی تذکرات دوست گرامی دیجیتال من منطقی هست و از تمامی اعضاء و در راس آن از خودم خواهش می کنم که تنها به قرار دادن نظرات اعضای محترم تالار اقدام نماییم.

با تشکر:72:

سلام:72::

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط baran.68

واقعا چرا ؟

چرا بعضی ها تا این حد از اصل خودشون دور میشن ؟

خلاف عرف!
واقعا چه چیزهایی خلاف عرف هستند و چرا ؟

اگر عملی عنوان خلاف عرف رو گرفته پس حتما دلیلی داشته .
کسی که به دلایل این خلاف عرف ها دقت نکنه و فقط صرف اینکه خلاف عرف هستند ازشون خودداری کنه ، اگر در شرایطی قرار بگیره همین خلاف عرف ها رو زیر پا میگذاره چون دلیلش رو نمی دونه .

اگر این دلیل ها رو بدونیم بسته به عقایدمون یا اونها رو می پذیریم و قبولش می کنیم و میشه جزء باورهای ما و یا نه به هیچ وجه نمی پذیریمشون .

اگر پذیرفتیم و بهش معتقد شدیم دیگه بحث خلاف عرف نیست ، بحث اعتقاده . هیچ کس نمی تونه به راحتی پا روی عقایدش بذاره ، مگر اینکه عقیده نباشه بلکه تنها یک سری شعار بی معنی باشه .

اگر کسی دلایل خلاف عرف بودن رو نپذیرفت و خیلی از هنجار ها رو زیر پا گذاشت پس باز هم باید شجاعانه پای عقایدش بایسته و تظاهر نکنه و نقاب به چهره نزنه و واقعیت خودش و عقایدش رو نشون بده .
اگر از این که خلاف عرف عمل کرده پشیمون یا ناراحت نیسد دیگه نقش بازی نکنه و واقعیت خودش و باورهاش رو به نمایش بگذاره.

اگر کسی به غلط بودن چیزی که در عرف مطرح هست معتقده پس چرا می ترسه از آشکار شدن عمل خلاف عرفش ؟

اگر وقتی عمل خلاف عرفی انجام داد و معتقده که کارش درسته پس چرا در اکثر موارد دست به توجیه میزنه ؟

چنین افرادی در واقعیت امر خودشون هم به خلاف عرف بودن معتقدند .

متاسفانه امروزه زیاد شدن آدم هایی که شعارهای خوبی میدن اما بهش عمل نمی کنند.

زیاد شدن آدم هایی که نقاب به چهره می زنند تا کسی به شخصیت واقعیشون پی نبره .

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط فرشته مهربان

و اما ...

من آنچه برادر گرامی جناب آرمان 26 مطرح کرد را بیشتر یک درد فردی می دانم ، یعنی کسی که با ادله قوی یک قاعده عرفی را غلط بداند و جرأت نشان دادن نظرش را نداشته باشد .... بیشتر از هر کسی به خودش و روان خودش آسیب می زند . و این آسیبش کمتر از آنهایی است که من به واقع از مشاهده آنها و اعمالشان دلم به شدت به درد میاد چون اینان به دیگران بیشتر آسیب می زنند و می شوند مصداق کسانی که ظلم می کنند .

و اون هم کسانی هستند که در نقاب نفاق هستند ، خود سانسوری دارند . یعنی چند چهره یا به عبارتی ملون هستند .

آفتی که به شهامت عرض می کنم امروز جامعه ما را فرا گرفته و شناخت را سخت نموده متأسفانه آسیب های اجتماعی زیادی را به بار آورده و زمینه کمرنگ شدن بسیاری از اخلاقیات پسندیده از جمله اعتماد و تعاون را از بین برده .

بنده همینجا با جرأت و شهامت به عنوان یک فرد مذهبی میگم مدتهاست رنجی به دوش می کشم از هم کیشانی که مذهب را در حد شعار و ادعا یدک می کشند و پای عمل که می رسه حسابی پایمال می کنند .
و این یعنی نفاق ، چیزی که پیامبر صلوات الله علیه و آله هشدارش را داد و گفت از آن بیشتر از کفر برای امتش می ترسد .


درد امروز جامعه ما در روابط بین فردی و اجتماعی از همینه ، عدم روراستی ، دروغ و فریب ، کلاهبرداری و...... .
ارزشهای انسانی به شدت در روابط و سلوک افرادر با هم نادیده گرفته میشه .
و در میان بسیار ی از کسانی که چون من نوعی خود را مذهبی می دانند ، گرفتاری اطمینان به خود که نتیجه آن توجیه اعمال زشت و ناپسند ی که خشم خدا را در پی دارد است ، دامنگیر شده و من به وضوح و به تجربه دیده ام این گونه افراد را و به واقع رنج جانکاهی بر قلبم است اما درسی هم در پس آن و آن هم این که تا مطمئن به ثبات در عمل در عقیده ای درست ، نباشم از آن دم نزنم که به واقع دم زدن و عمل نکردن گناه کبیره است به نص صریح قرآن آنجا که می فرماید :
... لِمَ تقولونَ مالا تفعلون ، کَبُرَ مقتاً عندالله ... چرا می گویید آنچه را عمل نمی کنید ، آن گناه بزرگی است نزد خدا .
نفاق دروغ آگاهانه است و دروغ گناهیست که کلید همه پلیدیهاست بنا به سخن معصوم علیه السلام ( اگر همه گناهان را در یک اتاق قرار دهید و در آن را قفل کنید ، کلید این در دروغ است )
و کسی که به آنچه می گوید عمل نمی کند چه بداند و چه نداند دروغ می گوید و این یعنی آسیب پذیریش را برای ابتلا به دیگر رذائل اخلاقی بالا برده .
آری به اعتقاد من درد امروز ما پای بندی به عرفیات غلط نیست ، بلکه نقاب نفاق را به چهره زدن است .
دوستان به خدا ، نفاق شاخ و دم ندارد و مال همسایه نیست ، خوب که اعمالمون رو بررسی کنیم همین خود ما در درصدهای مختلف گرفتار آن هستیم .
معاینه کنیم خود را تا بیابیم این درد را ، چگونه ؟؟ حرفهایی که می زنیم و یا زده ایم را دقیق شویم و با عملمون بسنجیم ، خواهیم دید ای وای خیلی جاها به آنچه گفتیم عمل نکردیم !!!!

حتی از این فراتر به تناقض عمل کرده ایم ، یعنی دیروز طوری گفته ایم و عمل کرده ایم و ... امروز درست عکس آن را در پیش گرفته ایم و اگر شیر پاک خورده ای شهامت به خرج دهد و ما را در مقابل خودمان قرار دهد و تناقضات رفتاریمان را به ما نشان دهد .... به جای پذیرفتن این که آری این اشکال هست ، و در پی علت باشیم و درمان ، توجیه و سفسطه را در پیش می گیریم و..... خود را تبرئه می کنیم و کارمان را از خطا بدور می دانیم یا همین که اشاره شده از نظر عرف خطایش می دانیم ..... ، اما حاصل چیست ؟؟ درسته ممکنه دیگری را توجیه کرده و حتی به خطا بیاندازیم ، اما نهایتاً خود را نقض کرده ایم و....درد خانمانسوز آن گرفتار شخصیتهای متعدد شدن است که حداقل به دو تا می رسد و تعارضات روحی ناشی از آن (که عمده ترین نشان بروز این تعارضات خشم سرکش است ) ، و این باعث می شود راه ظلم بر دیگران راحت به روی ما گشوده شود و مثل آب خوردن ظلم کنیم . این است که آسیب نفاق نه فقط به خود فرد که به اطرافیان حتی جامعه هم می رسد و از اینجاست که در می یابیم چرا پیامبر اکرم (ص) می فرمایند من از نفاق بیشتر از کفر برامتم می ترسم .
من در مواجهه با افراد ، با موارد متعددی از این گرفتاران ( چند شخصیتی ها ) رسیده ام که ریشه اصلی مشکلشان همینه که خودشان نیستند ، یعنی ظاهر و باطنشان یکی نیست و به آنچه می گویند عامل نیستند یا ثبات در عمل ندارند .

ادامه دارد.......

---

:104::227::104:

http://www.hamdardi.net/thread-8974.html

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بالهای صداقت

سخنی است که بیش از آن بی ارج و بها شده که تو آن را خوار کنی

احساسی است ولی آنقدر بی ارزش شده که تو آن را تحقیر کنی

امیدی است ولی آنقدر به نومیدی می ماند که تو نیز آن را فراموش کرده ای

من آنچه را که دیگران عشق می نامند نمی توانم به تو تقدیم کنم.

ولی آیا

پرسشی که از قلب سرچشمه گرفته باشد و آسمان هم از پذیرفتن آن درنگ نکند مقبول خاطر عزیز تو نخواهد بود؟

این اشتیاقی است که پروانه در وصل شمع دارد.

آرزوی شب تیره در وصال فردای روشن است.

پس با تمام وجودم همه احساسم را در قلبم مشت می کنم و با بلندترین صدایی که از حنجره ام خارج می شود .
فریاد می زنم ..فریاد می زنم...

"علی .....علی جان علی من همسرم شوهر بینهایت مهربانم دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم"

---

:104::16::104:



**همسر عزیزم...

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بالهای صداقت

این ما هستیم که با اعمال و رفتار و حرفهایمان به طرف مقابلمان اجازه می دهیم که تا چه حد به حریم خصوصی ما نزدیک شوند

---

http://www.hamdardi.net/thread-9267-post-91106.html#pid91106

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط غریب آشنا

سلام به همه شما مهربانان

غریبم، اما آشنا با شما
شما که چه در سختی و چه در شادی همراه و همدل هم هستید.
به خودم می بالم که در میان شما هستم . یا بهتر بگویم در کنار شما.
گاهی در تاپیکی مرحم بر روی زخم دلی هستید، آن هنگام که خود دل شکسته اید.
گاه در تاپیکی لبخند بر لب هم می نشانید. آن هنگام که دلتان محزون هست.
گاه در غم از دست رفتن عزیزی ، تسلیت دهنده دیگری می شوید.
گاه در تاپیکی به دعای خیر در حق هم می پردازید.
گاه در تولد کسی که نبودش در تالار حس می شود، سنگ تمام می گذارید.
گاه در فراهم آوردن دانش و مهارتی برای کسانی که نیازمندند، کوشا هستید.
گاه خواب و استراحت شبتان را با سر انگشتان با محبتتان تبدیل به دلنوازی های منحصر به فردی می کنید که دیگری را از تنهایی در آورید.
و گاه آرامه های تنهایی اتان را در غربت تالار نجوا می کنید.
گاه غمهای نشسته بر دلهایتان را خصوصی به هم میگویید تا همه را خسته خود نکنید.
گاه به وقت نیاز تذکری به آنکه دوستش دارید می دهید تا ناگه نلغزد.
گاهی نا امیدیتان را به کمک دوستان فرو می نشانید و گاهی تنها امید عزیزی می شوید و دستش را می گیرد.
گاه محبتتان را با موسیقی و ادبیات و نقاشی و ... در کام همدردان تالار می ریزید.

جمع شدن شما خوبان در این فضای مجازی اتفاقی نیست. شما یاد گرفته اید و یاد می دهید که همه ما کم و بیش پر ضعفیم و پر لغزش... اما انسانیم و خواهان عبور از حال ....

---

:104::43::104:

* جشن تولد خانم آنی عزیز *

موعود

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط m.mouod

:Dسلام دوستان عزیز:72:

دوستان بالاخره فهمیدم چرا برادرزاده ام (ئاسمش علیرضاست) نقاشی هاش رو برعکس میکشید ؟

الان دیگه میره پیش دبستانی و یاد گرفته جطور نقاشی بکشه اما قبلش همه رو سر و ته می کشید .

قضیه اینه که وقتی خیلی کوچولو بود ( دو سه سال) خواهر کوچیکم براش نقاشی میکشید اما همیشه علیرضا روبروی خواهرم دراز می کشید و نقاشی کشیدن اونو نگاه میکرد برای همین همه نقاشیها رو برعکس میدیده و به همین شکل یاد گرفته بود .:D

گفتم اینجا بگم شاید مشکل کس دیگه هم بود و اینکه کسی برای بچه اش به این شکل نقاشی نکشه و هنگام یاد دادن نقاشی بچه رو کنار دست خودش بذاره

---

>تاپیک...نقاشی برعکس!>پست چهارم

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط نقاب

می پرسم... چه کار می کنی؟ می گویی... به آینده فکر می کنم! می پرسم.... آینده؟ می گویی.......................................... ... آ... آری کاش ی.... یک بار ن.... نشان بدهی د.... دوستم داری ه..... همین

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط نقاب

دوستت دارم هایت را باور می کنم....... درست مثل امضای آخر نامه هایت.... که می گویی خون است ولی طعم آب انار می دهد..!!!

---

:با اجازه نمی خوام لینکشونو بدم.....شرمنده...:72:

نقل قول:

---

فرشته مهربان نوشته :
نکته ای را بنده قابل ذکر می دانم و آن اینکه چه در ارتباطمون با آدمهایی که بخواهیم و نخواهیم از ما تأثیر می پذیرند و چه در فعالیت در موقعیتهایی که عمومی است و از حاصل نگاه و تفکر و حتی برگزیده های ما بهره برداری می شود، در نظر گرفتن استانداردها در الفاظ مهم است .

---

نقل قول:

---

منظورم این نیست که نگاه شما چنینه ، بلکه منظورم اینه که اگر الفاظی که تعریف استانداردی که همه کس منظور دقیق آن را درک کند ( یا ما معنای آنرا به روشنی بیاوریم ) در رساندن پیام مدنظرمون ، به کار نبریم چه بسا بعضی ها را به اشتباه بیاندازیم .

یادمه در بررسی زندگی و افکار سقراط به این نظر از وی برخوردم که خود نیز بدان رسیده بودم ، آن هم این که راه به صواب رفتن استدلال ( تفکر) اینه که الفاظ را با در نظر گرفتن معنی دقیق آنها به کار ببریم .


کاربرد الفاظ و کلماتی که هر کسی برداشت خاصی می تواند از آن بکند ، به اعتقاد بنده منظور دقیق مد نظر ما را نمی رساند ، چون قطعاً قبول دارید که از بیان یک نظر پیامی را منظور می دارید که می خواهید به دریافت کننده برسد و اینگونه چه بسا پیام شما حتی به عکس هم برسد .

در نظر گرفتن معنای استاندارد کلمات و الفاظ در تفکر و بیان امروزه آنقدر اهمیت دارد که حتی توجه به معنای مصطلح از لغوی هم مهم آمده ، یعنی در کاربرد الفاظ برای بیان منظور توجه به معنایی که در بین مردم مصطلح شده برای آن که مردم درست منظور را درک کنند قابل توجه است . شما حتماً شاهد موارد زیادی از الفاظ هستید که معنایی اثباتی دارند اما بنا به کاربردهای سلبی آن در طی زمانی مستمر بار معنایی آن در اصطلاح تغییر یافته . مثلاً کلمه ای مثل استعمار که در معنای لغوی به معنای طلب عمران و آبادانی است ، اما در معنای مصطلح آن ( چون زمانی مستمر به فریب به کار گرفته شده و قرینه با عکس معنای لغویش در عمل شده ) به معنی استثمار رواج یافته ( طلب عمران و آبادانی کجا و بهره کشی کجا ).
تازه این گذشته ازآن است که ما داریم الفاظ مشترکی که در هر کدام از علوم مختلف بخصوص علوم انسانی و گاه فنی معنایی مخصوص و متفاوت از دیگری دارد که باید به آن توجه کرد ، مثلاً کمله " فصل " در فلسفه معنای جدا کننده و فاصله دهنده است ، اما در علوم زیست محیطی به معنای فصول سال است . و.... قص علی هذا

---

http://www.hamdardi.net/thread-9583-post-93305.html#pid93305

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط طاهره

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط faezeh

سلام به همه ي دوستان خوبم در تالار همدردي :72:

مدتي است كه فكري ذهن مرا به خود مشغول كرده و آن اين است كه علت و ريشه غم هاي آدم ها چيست و چگونه مي توان آن را برطرف كرد ؟
http://www.hamdardi.net/imgup/247/12...bd4ccc96f0.jpg[/color]

---

:72:
سلام
حق با فائزه است. برای درمان رنجها و دردها و برای چاره ی غمها فقط باید دغدغه هایمان را بزرگ کنیم . اما چگونه ؟ به نظر من هر کس برای پاسخ به چگونه بودن باید به چرایی آن بپردازد. اصولا به تعداد آدمها برای هر مساله ای راه حلی وجود دارد. پس بیایید تک تک از دریچه ی نگاه خودمان به این سوال جواب دهیم و از تجربیات خود یکدیگر را بهره مند کرده و به سوالی که پرسیده شده نگاهی متفاوت داشته باشیم . سوالی در ارتباط با بودن . در مورد چگونه بودن ..
واقعا من چگونه باید به چرایی خودم و چگونه بودنم بپردازم ؟

تا آن جا که می دانم پیوند بودن من با هر جا که هستم و با هر جا که باید باشم با درون من ، آرمانها، خواستها و نیازهای من ارتباط مستقیم دارد.
چرا من اکنون اینجا هستم؟ به دنبال چه و در جستجوی چه چیزی؟ شاید باید به گذشته برگردم و نیز نگاهی به اکنون خود داشته باشم:
من. طاهره. 31 ساله. فرزند آخر خانواده. شاغل. مدرس دانشگاه ...

واقعا به دنبال چه هستم ؟ و ... واقعا تاکنون در جستجوی چه بوده ام ؟ برای پاسخ به این گاهی در نقش یک پیرمرد پنبه زن با آهنگی موزون و ملایم پنبه های وجودم را ذره ذره زدم... گاهی علیرغم همه ی ترسها در درون گم و ناپیدایم سقوط آزاد کردم و ... نهایتا به این نتیجه رسیدم که برای یافتن پاسخ باید به چیزی فراتر از زندگی فکر کنم . بنابراین به زمانی رسیده ام که احساس کرده ام باید خودم را در لحظه ی مرگ تصور کنم و بدنبال ادامه ی « ای کاش » خودم در ان لحظه بدوم. ای کاش حسرت باری که معمولا در اخرین برق نگاه ملتمسانه ی آدمها به دنیا دیده می شود ... و پس از آن دویده ام به ان سوی مرگ و تلاش کرده ام بتوانم به آنچه از خود به جا گذاشته ام فکر کنم . به اینکه آیا اصلا چیزی از من باقی مانده است ؟ و اینکه آیا اگر میراثی از من باقی ست ، وزنی هم دارد ؟ و آیا وزن آن راضیم می کند ؟...؟....؟...؟

نهایتا وقتی از سختی فکر کردن به این مرحله گذشته ام به آسودگی رسیده ام. به آرامش خیال. به سادگی . به دوست داشتن بی قید و شرط. به غایت زیبایی زندگی . به بی ارزشی آنچه که گاهی بیش از حد به آنها بها می دهم . به اینکه هیچ چیز ارزش آن را ندارد که بخواهم برایش له له بزنم ، ظلم کنم ، دروغ بگویم ، غصه بخورم ، دعوا بکنم، حقی را ناحق بکنم، حرص بزنم و ... و نهایت به طعم لذت بخش رضایت ، آرامش و ارزشمندی درون پی بردم ...
تزریق تدریجی این حس در من تا حدودی باعث رهاییم شده است و شاید کمی سبکبالی . سیاستها ، کمبودها ، بازیها، رسم و رسومها ، قوائد، عادت ها ، مشکلات ، تنگناها ، قید و بندها ، پول ها ، خودخواهی ها، مقام ها ، شهرت ها ، .... تا آنجا رنگ باخته اند که من هر لحظه آماده ام تا با هر چه مرا به خودم می رساند یکی شوم.

خودم؟ خود من چه می خواهد؟
خود من می خواهد انسانی باشد با تمام برجستگی هایش. می خواهد شریف باشد ، اصیل و زنده. می خواهد مفید باشد و سازنده . می خواهد شاد باشد و پر انرژی . می خواهد تلاش گر باشد. قوی باشد و خستگی ناپذیر . امیدوار . عاشق زندگی و عاشق بودن.خود من می خواهد هر جا که هست موثر باشد و خشنود، حتی اگر در این دنیا نباشد....

نمی دانم چقدر از این مسیر را درست رفته ام اما می دانم که شاید مسافر راهی هستم که اگر چه می دانم آرامگاه نهاییم کجاست اما پیش رویم راهها و کوره راههای متعددی می بینم که ورود به هر کدام حجمی از رفتن و رنگی از بودن را برایم رقم خواهد زد ... پس اماده ام تا نگاه جستجو گر و تشنه ام را با مسیری گره بزنم که مرا بیش از هر چیزی به خودم رهنمون کند ... و معیار من برای سنجش آنچه می بینم دلم و توامان عقلم خواهد بود... فقط هیچ وقت دلم نخواسته در جایی قرار بگیرم که مرا از خودم دور کند و ترسیده ام از اینکه سادگیم با آلوده شدن به آنچه بی اهمیتش می خوانم بیمار شود .... و این همواره برای من ترس بزرگی بوده است .

:72:
چاره ی غمها ،ناچیز شمردن آنهاست. رنجهایی که علیرغم ظاهر بزرگ و پر مساله ، کوچک و ناپایدارند . آنقدر که می توان با کمی تامل آنها را با آرامشی سراسر درونی معاوضه کرد ... به اعتقاد من قدرت انسان بیش از هر غم و درد و رنجی ست . فقط باید این را باور کرد.

:72::72:

---

:104:
http://www.hamdardi.net/newreply.php?tid=7820&pid=93376

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط فرشته مهربان

مامفرد عزیز

این نکات را خوب توجه کن ، تا اول درونت به احساس آرامش و رضایت برسه ، بعد برای رسیدن به خواسته هات از همسرت گامهای بعدی رو برداری .

1 – برنداشته های زندگیت و بین خود وهمسرت تمرکز نکن ، ذهنت را بر داشته هایی که می تونست نباشه متمرکز کن و به خاطرش شکرگذار باش و احساس رضایت را در قلبت بارور کن .

2 – نکات مثبت برجسته همسرت را ( که خیلی می پسندی ) در نظر بیار و مواردی از آنچه دلت می خواهد برات داشته باشه را هم در نظر بگیر و با خودت فکر کن آیا حاضر بودی اون ویژگیهای به نظرت عالی را نمی داشت و به جاش اونچه انتظار داری را می داشت ؟؟
مثلاً :
• مسئولیت پذیر نبود ، سلامت نداشت ، مجبورت می کرد درآمدت را تحویل او بدهی و یا تعین تکلیف می کرد که چه جور و کجا خرجش کنی ، اهل خیانت بود ، و... و .... و .....

3 – نگاه و نظرت را از این که همسرت بی مهر است و دوستت نداره و... دور کن و با مطالعه و مشورت ، شناختت از تفاوتهای فردی و جنسیتی و فرهنگی زن و مرد و خود و همسرت را بالا ببر تا برات مشخص و روشن بشه که آنچه از او به عنوان کوتاهی و بی تفاوتی می بینی ، تنها تفاوتهای شخصیتی ، تربیتی و فرهنگی است ( روش متفاوتش در نشان دادن مهرو علاقه با توجه به آنچه از او بیان کردی کاملاً بیانگر همینه ) .

4 - به خودت آرامش بده و از اینکه سلامتیتون حاصله ( می تونست نباشه ) و کم و کسری از نظر اقتصادی و اجتماعی ندارید و ...... خیلی نعمتهای دیگری که در زندگی دارید ، احساس رضایت و نشاط داشته باش ، و فکر کن اگر اینها نبود چی ؟؟!!! به قول دیل کارنگی درهر موقعیتی فکر کن بدتر از این چی می تونست باشه ( تصور کن ) و خوشحال باش که بدتر از این نیست .

5 –احساس و عواطفت را نسبت به همسرت از حس دلخوری و رنجیدگی به احترام و درک و پذیرفتنش همانطور که هست تغییر بده .

6 – عاشق شو :
عاشق همسرت بشو ، واقعیت اینه که عاشق همسرت نیستی ، دوستش داری ، بهش وابسته هستی ، اما عاشقش نیستی ،

از نشانه های عاشق بودن اینه :

• عاشق از عشق خودش نسبت به معشوقش چنان سرمسته و لذت می بره که زمزمه اش این خواهد شد :
جفایت با وقایت هردو نیکوست
تفاوت کی کند چون دارمت دوست

• واقعیت اینه که اغلب ماها عاشق معشوق بودنمون هستیم ،و تصور می کنیم عاشق معشوقمونیم ، یعنی از اینکه عاشقمون باشند لذت می بریم ( و فکر می کنیم عاشق طرفمون هستیم ، در حالی که در واقع عاشق خودمونیم ) و برای همین انتظار توجه از معشوق داریم و اگر حس کنیم توجهی نیست دلخور ومغموم می شویم ( و عشق هم نسبت به فضائل ایجاد میشه و عاشق چنان شیفته فضائل معشوقشه که هر چه از او می بینه خوبیه و دیده نمی آلاید به بد دیدن ) ، این که هر لحظه می خواهیم مطمئن بشیم طرفمون دوستمون داره یا نه ، نشان عشق ما به محبوب و معشوق بودن خودمونه ، به عبارتی ، پای " من " وسطه نه " او" . در حالیکه عشق حقیقی برعکس اینه ، به قول حافظ :
هر چه کردم به چشم کرمش زیبا بود

برای عاشق حقیقی این وجود معشوقه که مهمه ، حتی فراق هم براش زیبایی خاص خودش رو داره .

شاید اونچه گفتم ، غریب باشد و عاشقانی چنین اندک ( اما هرچه هست واقعیته ) .
پس :
عاشق شو گر نه روزی ، کار جهان سر آید

مامفرد عزیز :
عشق راه میان بر خوبی برای شماست ، با عشق ، بند های 1 تا 5 ، خود به خود محقق میشه .

---

** واقعا توصیه های فرشته مهربانم در بالا برای هر فردی گره گشاست ......
احسنت....:43:



**مامفرد و مشکلاتش...

:104::104::104:

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بی دل

http://www.hamdardi.net/images/www.h....com_2.net.jpg

داشتم فرت و فرت مطلب دانلود میکردم برا این تاپیک اما در این لحظه برای خودم اتفاقی افتاد که فکر کردم خالی از لطف نباشد اینجا عنوان کنم ( به جان خودم عین حقیقته):
آقای ما که از صبح علی الطلوع زده بودند بیرون تا قوتی به کف آرند و خلاصه برای خاطر خانواده تنشان را به رنج افکنده بودند، الان زنگ زدندبه موبایل بنده و از من پرسیدند: "عزیزم شماره تلفن خونه چنده؟" و پس از آنکه بنده کلی پای تلفن ایشان را خنداندم و سر به سرشان گذاشتم و جوک تعریف کردم! چون فکر میکردم که ایشان نیز در حال جوک گفتن هستند! تازه دوزاری حقیر افتاد که نه راستی راستی ایشون شماره تلفن خونه شو که روزی n مرتبه زنگ میزنه یادش رفته! حالا هی از ایشون اصرار برا گرفتن شماره تلفن هی از بنده انکار، آخرشم شماره رو ندادم تا ادب شود هر آنکه نتواند به یاد بسپارد!
حالا خانمهای تالار هی اشک بریزین که چرا آقایون سالگرد ازدواج و ... را یادشون میره! بابا اوضاع وخیم تر از این حرفهاست.
آقای سنگتراشان اینهم نتیجه مشاوره!:311:

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بی دل

12_يك انتقاد يا تذكر كلي به اعضا يا تالار
اینکه اگر کسی با حال خراب به تالار میاد و مشکلی داره که برا اون آدم واقعا اون مشکل جدیه، چنانچه خلاف میل و سلیقه خودشون میبینند فوری جبهه نگیرند.

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

به خیلی ها می گوییم حرکت کن، تدبیر کن، دست و پا بزن.....
به بعضی ها هم باید بگوییم. لختی آرام.

لختی استراحت....
گاهی نتیجه تند دویدن فقط کفش پاره کردن هست.

گاهی ذهن از فعالیت های تکراری دچار فرسایش می شه، مخصوصا اگر در دور باطلی افتاده باشه.

---

این هم یک توصیه

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

به خودت ، به ذهنت و ...، یه مدت بیشتری استراحت بده....
سعی نکن بخواهی همه چیز را عوض کنی.
زندگی را فقط مبارزه در نظر نگیر، اگر هم در نظر می گیری، به استراحت هایی که در بینش نیاز داری هم بیندیش.

---

http://www.hamdardi.net/images/www.h....com_2.net.jpg

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط ani

اگر هزاران نفر من را آدم موفقی ندانند من این احساس را دارم که فارق از مسائل حاشیه ای من به تنهایی فرد موفقی هستم و بیش از آنچه که دیگران فکر می کنند به توانایی های خودم افتخار می کنم و می بالم چرا که از میزان توانایی های خود آگاهم . خودم را می شناسم . علائق خود را می شناسم و.....

من ترس و وحشت از قضاوتهای مردم را سالیان سال است که دور ریخته ام . من حتی زمانی هم که اشتباه می کنم سرم را بالا می گیرم و می گویم اشتباه کردم از جایی دیگر راهی دیگر را امتحان می کنم . شکست برای من به منزله ی زانوی غم به بغل گرفتن . نشستن و از پا افتادن نیست . حرکت و حرکت و حرکت . ایستایی را دوست ندارم حس گندیدن به من دست می دهد . افراد زیادی صد راه من بوده اند و می خواستند مرا به گندیدن تشویق کنند و روحیه ام را از من بگیرند اما من از همه عبور کرده ام و همین هم باعث خشم و عصبانیت آنها شده و....

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط setareh

سلام به همه دوستان گرم و صمیمی خانه ی پر مهر همدردی:43:

یه مثال می زنم و سوالم رو می پرسم !:rolleyes:

گوشی موبایلها رو دیدیت یه موقع اگر فراموش یا غفلت کنی و شارژش نکنی گاهی سر به زنگا چه جور خاموش می شه و گویی هیچ خاصیتی نداره !
ما آدم ها هم همین طور نیاز به شارژر داریم !
تقریبا باید هرروز به این نکته توجه داشته باشیم !
چه بسا ,اگر غفلت کنیم و بی توجه باشیم ممکنه کار به اینجا ختم بشه :320:

پس سوالم از شما اینه :
شارژر شما چیه !؟
شما هرروز به طور مرتب خودتون رو شارژ می کنید ؟!
این شارژر درونی یا بیرونی؟!
توسط شخص خودتون انجام می شه یا دیگری؟!
ایامتوجه هشدارهایی که داده می شود :"باتری ضعیف هست" می شوید یانه ؟!
لطفا دوستان مثال های عملی و عینی ارائه بدهند!

ببینم تو دوست من چگونه خودت رو شارژ میکنی؟؟؟

!!!

http://www.hamdardi.net/imgup/12/126...58d411500f.jpg

---

http://www.hamdardi.net/thread-10033-post-96421.html#pid96421

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط ani

عزیزم این طبیعی است که شما تمایلات و توجهاتتان بیشتر به سمت دختر خودتان معطوف باشد و این آقا هم توجه و تمایلاتش معطوف فرزند خودش باشد . شما چرا فکر می کنید دخترتان بیچاره است ؟! اگر منظور شما مظلومیت و بی گناهی دخترتان است که می پذیرم به همان اندازه فرزند همسرتان مظلوم و بی گناه است . شما در روابط طولانی مدت با فرزند همسرتان دچار اشکال هستید محال است که شما از کل توانایی ها و مثبت اندیشی و رفتار مناسب در مورد فرزند دختر همسرتان استفاده کنید و ایشان دیوار و حصار دور خودشان بکشند . شما عملکردتان اشکال دارد و یک دست نیست . شما بین دو دختر فرق می گذارید و مطمئن باشید که آنچنان محسوس است که همسرتان و دخترش این را متوجه می شوند و بعد باور درونی خودتان و همسرتان . شما و همسرتان هر دو حالت حس مالکیت در مورد فرزندان خود دارید در حالی که باید در این حس تملک یکدیگر را شریک می کردید . آیا امتحان کرده اید که از واژه ی دخترانمان استفاده کنید ؟!

عزیزم من ، همسرم یک دختر دارد و من هم دو فرزند که خودم به دنیا آوردمشان و دختری که در 13 سالگی اش به فرزندی قبول کرده ام . شاید سه سال اول زندگی ما به این شکل گذشت که من همه جا عنوان می کردم چهار فرزند دارم و ... به طور کلی از واژه ی بچه هایمان استفاده می کردم ولی همسرم به دلیل اینکه همین یک فرزند را داشت یک حس مالکیت غریب داشت و دائم از واژه دخترم و دخترت و پسرت و ... استفاده می کردو یا وقتی کسی از وی سئوال می کرد چند فرزند داری ؟ تفکیک می کرد و توضیح می داد و ....
ولی من در طی سه سال اول زندگی ام کوتاه نیامدم اگر گفت دخترت توضیح دادم که دختر وی دختر من است و دخترهای من هم دخترهای وی می باشد و اگر برای خرید بیرون می رفتم و می خواستم لباس برایشان کادو بخریم به فروشنده توضیح می دادم که سه دختر سه قلو داریم و تنها رنگ لباسهایشان با هم متفاوت بود . من با این کار به همسرم نشان می دادم همان که برای فرزند ان خود می پسندم برای فرزند وی هم همان را می پسندم و تا امروز که به باورهای لازم رسیده و مقاومت نمی کند و اجناس خریداری شده برای هر یک از آنها جداگانه و بر اساس نوع سلایق بچه ها می باشد . سه سال اول سخت بود ولی پشتکار من و یک دست بودن رفتارم شوهرم را به باورهای لازم رساند و امروز من امین تر ین فرد برای تصمیم گیری در مورد هر چهار فرزندمان هستم و بچه های من هم به وی بابا می گویند من به همسرم توضیح داده ام زمانی که من می توانم دختری را که نه پدرش را دوست دارم و نه مادرش را می شناسم تا این اندازه دوست دارم که همه ی قلبم در اثر فکر کردن به وی فشرده می شود و غرق شادی می شوم زمانی که هیکل نازنینش را در بر انداز می کنم و بچه ها ی وی ( نوه هایم از دختر خوانده ام که دو قلو هستند) را بی نهایت دوست دارم چطور می توانم دختری را که پدرش تو هستی که عاشقانه ستایش می کنم دوست نداشته باشم و....
عزیزم این پروژه دراز مدت است ولی موفقیت آمیز خواهد بود کافی است دقتهای لازم را داشته باشی . محال است که همسرم به عنوان مردو پدر در خانواده حرفی بزند و من نظر وی را نادیده بگیرم و در مقابل بچه ها را تائید کنم حتی اگر واقعا حق با بچه ها باشد اینکار را نخواهم کرد در اختلافاتشان حتی اگر لب و لوچه ی بچه ها آویزان بشود دخالت نمی کنم . آنها خودشان اختلافاتشان را حل می کنند و لحظه های خوش خوبی را با هم در خلوتهای دو و سه و چهار و... نفره می گذرانند . در اوائل مجبور بودم گاهی تذکراتی به هر یک در خلوت بدهم ولی امروز همه چیز روی تین است و اگر در یک محفل شرکت کنیم هیچ کس متوجه نمی شود که داستان بچه ها چگونه است و همه ما را خانواده پر جمعیتی می دانند حتی با اینکه من جوانتر از آن هستم که نوه داشته باشم کسی کنجکاوی نمی کند

---

مدر همدری نوشته:

نقل قول:

---

سلام دوستان
در مهارتهای ارتباطی یک چیزی که از موانع ارتباط محسوب میشه و به ارتباط ما آسیب می رسونه قضاوت هست...
باید یاد بگیریم کمتر قضاوت کنیم... قضاوت یک عنصر ارزشی داره....، و ما معمولا از روی ارزش خودمون این قضاوت را انجام می دهیم....
ثانیا در قضاوت این نکته نهفته است که من بیشتر می فهمم.... ( چون برای قضاوت باید نسبت به موضوع حاکم بود)
و.....
لذا طعنه، تحقیر، انتقاد، قضاوت، توصیه ، راهنمایی، تهدید و ... همه می تواند رابطه ما را با دیگران خدشه دار کند.
تبصره: ممکن است در جایگاه تخصصی یک نفر از شما نظر ، توصیه ، راهنمایی یا ....، بخواهد که چون خودش اجازه داده است، می توانید به او کمک کنید.

---

http://www.hamdardi.net/thread-720-post-7142.html#pid7142

نقل قول:

---

yaserدر قسمت چگونه دخترخانمها در همسریابی نقشی غیرمنفعل داشته باشند؟ نوشته :
با سلام خدمت no1 و دیگر خواهران ارجمند اگر قبول کنید من به عنوان یک مرد از دریچه مقابل شما نظرم را بگویم .
مقدمه :من با شناختی که از طیف اقایان پیدا کردم به نظر من آنها به 3 دسته کلی تقسیم می شوند
1)مردانی که در انتخاب همسر اولویت اول را به ظاهر میدهند وبعد از آن اگر طرف خیلی خوشگل باشد بی خیال اولویت های بعدی می شوند.
واگر در ظاهر دختر کمی دو دل باشند به کند و کاو در داشته های دختر می پردازند تا با کمالاتی مثل گذشت و ....وپدر پولدارو.....آینده ای سرا پا مادی را برای خود تضمین کنند (که البته بدا به حال آن زیبا رویان)).

2)دسته دوم مردانی هستند که به مساوات ظاهر .وضع مادی وکمالات دختر را هم جویا میشوند((که باید با احتیاط اولویت بندی او را بر رسی کرد بعد جواب داد ))

3)و اما این دسته که اولویت اول را به کمالات دختر می دهند و مابقی مقولات را بهایی نمی دهند ((که در مورد این گروه باید او را کاملا با عواقب تصمیمش اگاه کنیم تا بعدا پشیمان نشود))
حال در مورد دختران معمولا دخترهایی که از نظر زیبایی زبانزد عام و خاص هستند بیشتر نصیب ..... می شوند برای همین دقدقه کمبود خواستگار ندارند ولی دقدقه تمییز عاشق از ........ را دارند
دسته دوم انهایی که از نظر ظاهر در حد متوسط رتبه بندی میشوند که این دسته معمولا میتوانند ((ابتکار عمل را در دست گیرند و با بهره گیری از توکل و کمک نزدیکان)) آینده خوبی را برای خود رقم بزنند .

و اما دسته سوم که از نظر ظاهر بهره کمتری برده اند و بیشتر مصداق سوال بالا قرار میگیرند
در مورد این گروه چون از این لحاظ که گروه اول و دوم اقایان به سراغشان نمی آیند از یک طرف شانس آورده اند که مورد سوء استفاده قرار نمی گیرند واز طرف دیگر با کمبود خواستگار مواجه هستند که یا باید از نظر کمالات وهنرهای دستی و مادی به حدی برسند که دسته دوم اقایان را جذب کنند و یا اینکه با توکل به خدا و گشت و گذار زیاد در جامعه بتوانند از دسته سوم اقایان با کسی شنا شوند و موجبات ازدواج را فراهم آورند

---

http://www.hamdardi.net/thread-1237-post-11205.html#pid11205

108 در قسمت ارامش و كمال انسان نوشته

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط 108

حدیث شریف عنوان بصری :

مرحوم عارف کامل علامه قاضی (ره) شاگردان خود را بدون التزام به این حدیث نمی پذیرفتند .

براي‌ گذشتن‌ از نفس‌ امّاره‌، و خواهشهاي‌ مادّي‌ و طبعي‌ و شهوي‌ و غضبي‌ كه‌ غالباً از كينه‌ و حرص‌ و شهوت‌ و غضب‌ و زياده‌ روي‌ در تلذّذات‌ بر مي‌خيزد، روايت‌ عنوان‌ بصري‌ را دستور ميدادند به‌ شاگردان‌ و تلامذه‌ و مريدان‌ سير و سلوك‌ إلَي‌ الله‌ تا آنرا بنويسند و بدان‌ عمل‌ كنند. يعني‌ يك‌ دستور اساسي‌ و مهمّ، عمل‌ طبق‌ مضمون‌ اين‌ روايت‌ بود. و علاوه‌ بر اين‌ ميفرموده‌اند بايد آنرا در جيب‌ خود داشته‌ باشند و هفته‌اي‌ يكي‌ دوبار آنرا مطالعه‌ نمايند.

اين‌ روايت‌، بسيار مهمّ است‌ و حاوي‌ مطالب‌ جامعي‌ در بيان‌ كيفيّت‌ معاشرت‌ و خلوت‌، و كيفيّت‌ و مقدار غذا، و كيفيّت‌ تحصيل‌ علم‌، و كيفيّت‌ حِلم‌ و مقدار شكيبائي‌ و بردباري‌ و تحمّل‌ شدائد در برابر گفتار هرزه‌گويان‌، و بالاخره‌ مقام‌ عبوديّت‌، و تسليم‌، و رضا، و وصول‌ به‌ أعلي‌ ذِروة‌ عرفان‌ و قلّة‌ توحيد است‌. فلهذا شاگردان‌ خود را بدون‌ التزام‌ به‌ مضمون‌ اين‌ روايت‌ نمي‌پذيرفته‌اند.

شيخ‌ شمس‌ الدّين‌ محمّد بن‌ مكّيّ (شهيد اوّل‌) گفت‌: من‌ نقل‌ ميكنم‌ از خطّ شيخ‌ احمد فراهاني‌ رحمه‌ الله‌ از عُنوان‌ بصري‌؛ و وي‌ پيرمردي‌ فرتوت‌ بود كه‌ از عمرش‌ نود و چهار سال‌ سپري‌ مي‌گشت‌.

او گفت‌: حال‌ من‌ اينطور بود كه‌ به‌ نزد مالك‌ بن‌ أنس‌ رفت‌ و آمد داشتم‌. چون‌ جعفر صادق‌ عليه‌ السّلام‌ به‌ مدينه‌ آمد، من‌ به‌ نزد او رفت‌ و آمد كردم‌، و دوست‌ داشتم‌ همانطوريكه‌ از مالك‌ تحصيل‌ علم‌ كرده‌ام‌، از او نيز تحصيل‌ علم‌ نمايم‌.

پس‌ روزي‌ آنحضرت‌ به‌ من‌ گفت‌: من‌ مردي‌ هستم‌ مورد طلب‌ دستگاه‌ حكومتي‌ (آزاد نيستم‌ و وقتم‌ در اختيار خودم‌ نيست‌، و جاسوسان‌ و مفتّشان‌ مرا مورد نظر و تحت‌ مراقبه‌ دارند.) و علاوه‌ بر اين‌، من‌ در هر ساعت‌ از ساعات‌ شبانه‌ روز، أوراد و اذكاري‌ دارم‌ كه‌ بدانها مشغولم‌. تو مرا از وِردم‌ و ذِكرم‌ باز مدار! و علومت‌ را كه‌ ميخواهي‌، از مالك‌ بگير و در نزد او رفت‌ و آمد داشته‌ باش‌، همچنانكه‌ سابقاً حالت‌ اينطور بود كه‌ به‌ سوي‌ وي‌ رفت‌ و آمد داشتي‌.

پس‌ من‌ از اين‌ جريان‌ غمگين‌ گشتم‌ و از نزد وي‌ بيرون‌ شدم‌، و با خود گفتم‌: اگر حضرت‌ در من‌ مقدار خيري‌ جزئي‌ را هم‌ تفرّس‌ مي‌نمود، هر آينه‌ مرا از رفت‌ و آمد به‌ سوي‌ خودش‌، و تحصيل‌ علم‌ از محضرش‌ منع‌ و طرد نمي‌كرد.

پس‌ داخل‌ مسجد رسول‌ الله‌ صلّي‌ الله‌ عليه‌ و ا´له‌ شدم‌ و بر آنحضرت‌ سلام‌ كردم‌. سپس‌ فرداي‌ آن‌ روز به‌ سوي‌ روضه‌ برگشتم‌ و در آنجا دو ركعت‌ نماز گزاردم‌ و عرض‌ كردم‌: اي‌ خدا! اي‌ خدا! من‌ از تو ميخواهم‌ تا قلب‌ جعفر را به‌ من‌ متمايل‌ فرمائي‌، و از علمش‌ به‌ مقداري‌ روزي‌ من‌ نمائي‌ تا بتوانم‌ بدان‌، به‌ سوي‌ راه‌ مستقيم‌ و استوارت‌ راه‌ يابم‌!و با حال‌ اندوه‌ و غصّه‌ به‌ خانه‌ام‌ باز گشتم‌؛ و بجهت‌ آنكه‌ دلم‌ از محبّت‌ جعفر اشراب‌ گرديده‌ بود، ديگر نزد مالك‌ بن‌ أنس‌ نرفتم‌. بنابراين‌ از منزلم‌ خارج‌ نشدم‌ مگر براي‌ نماز واجب‌ (كه‌ بايد در مسجد با امام‌ جماعت‌ بجاي‌ آورم‌) تا به‌ جائيكه‌ صبرم‌ تمام‌ شد.

در اينحال‌ كه‌ سينه‌ام‌ گرفته‌ بود و حوصله‌ام‌ به‌ پايان‌ رسيده‌ بود نعلَين‌ خود را پوشيدم‌ و رداي‌ خود را بر دوش‌ افكندم‌ و قصد زيارت‌ و ديدار جعفر را كردم‌؛ و اين‌ هنگامي‌ بود كه‌ نماز عصر را بجا آورده‌ بودم‌

پس‌ چون‌ به‌ درِ خانة‌ حضرت‌ رسيدم‌، اذن‌ دخول‌ خواستم‌ براي‌ زيارت‌ و ديدار حضرت‌. در اينحال‌ خادمي‌ از حضرت‌ بيرون‌ آمد و گفت‌: چه‌ حاجت‌ داري‌؟! گفتم‌: سلام‌ كنم‌ بر شريف‌.

خادم‌ گفت‌: او در محلّ نماز خويش‌ به‌ نماز ايستاده‌ است‌. پس‌ من‌ مقابل‌ درِ منزل‌ حضرت‌ نشستم‌. در اينحال‌ فقط‌ به‌ مقدار مختصري‌ درنگ‌ نمودم‌ كه‌ خادمي‌ آمد و گفت‌: به‌ درون‌ بيا تو بر بركت‌ خداوندي‌ (كه‌ به‌ تو عنايت‌ كند). من‌ داخل‌ شدم‌ و بر حضرت‌ سلام‌ نمودم‌. حضرت‌ سلام‌ مرا پاسخ‌ گفتند و فرمودند: بنشين‌! خداوندت‌ بيامرزد! پس‌ من‌ نشستم‌، و حضرت‌ قدري‌ به‌ حال‌ تفكّر سر به‌ زير انداختند و سپس‌ سر خود را بلند نمودند و گفتند: كنيه‌ات‌ چيست‌؟! گفتم‌: أبوعبدالله‌ (پدر بندة‌ خدا)!

حضرت‌ گفتند: خداوند كنيه‌ات‌ را ثابت‌ گرداند و تو را موفّق‌ بدارد اي‌ أبوعبدالله‌! حاجتت‌ چيست‌؟!

من‌ در اين‌ لحظه‌ با خود گفتم‌: اگر براي‌ من‌ از اين‌ ديدار و سلامي‌ كه‌ بر حضرت‌ كردم‌ غير از همين‌ دعاي‌ حضرت‌ هيچ‌ چيز دگري‌ نباشد، هرآينه‌ بسيار است‌. سپس‌ حضرت‌ سر خود را بلند نمود و گفت‌: چه‌ ميخواهي‌؟! عرض‌ كردم‌: از خداوند مسألت‌ نمودم‌ تا دلت‌ را بر من‌ منعطف‌ فرمايد، و از علمت‌ به‌ من‌ روزي‌ كند. و از خداوند اميد دارم‌ كه‌ آنچه‌ را كه‌ دربارة‌ حضرت‌ شريف‌ تو درخواست‌ نموده‌ام‌ به‌ من‌ عنايت‌ نمايد. حضرت‌ فرمود: اي‌ أبا عبدالله‌! علم‌ به‌ آموختن‌ نيست‌. علم‌ فقط‌ نوري‌ است‌ كه‌ در دل‌ كسي‌ كه‌ خداوند تبارك‌ و تعالي‌ ارادة‌ هدايت‌ او را نموده‌ است‌ واقع‌ ميشود. پس‌ اگر علم‌ ميخواهي‌، بايد در اوّلين‌ مرحله‌ در نزد خودت‌ حقيقت‌ عبوديّت‌ را بطلبي‌؛ و بواسطة‌ عمل‌ كردن‌ به‌ علم‌، طالب‌ علم‌ باشي‌؛ و از خداوند بپرسي‌ و استفهام‌ نمائي‌ تا خدايت‌ ترا جواب‌ دهد و بفهماند. گفتم‌: اي‌ شريف‌! گفت‌: بگو: اي‌ پدر بندة‌ خدا ( أبا عبدالله‌ )! گفتم‌: اي‌ أبا عبدالله‌! حقيقت‌ عبوديّت‌ كدام‌ است‌؟ گفت‌: سه‌ چيز است‌:

1-اينكه‌ بندة‌ خدا براي‌ خودش‌ دربارة‌ آنچه‌ را كه‌ خدا به‌ وي‌ سپرده‌ است‌ مِلكيّتي‌ نبيند؛ چرا كه‌ بندگان‌ داراي‌ مِلك‌ نمي‌باشند، همة‌ اموال‌ را مال‌ خدا مي‌بينند، و در آنجائيكه‌ خداوند ايشان‌ را امر نموده‌ است‌ كه‌ بنهند، ميگذارند؛

2- و اينكه‌ بندة‌ خدا براي‌ خودش‌ مصلحت‌ انديشي‌ و تدبير نكند؛

3-و تمام‌ مشغوليّاتش‌ در آن‌ منحصر شود كه‌ خداوند او را بدان‌ امر نموده‌ است‌ و يا از آن‌ نهي‌ فرموده‌ است‌.

بنابراين‌، اگر بندة‌ خدا براي‌ خودش‌ مِلكيّتي‌ را در آنچه‌ كه‌ خدا به‌ او سپرده‌ است‌ نبيند، انفاق‌ نمودن‌ در آنچه‌ خداوند تعالي‌ بدان‌ امر كرده‌ است‌ بر او آسان‌ مي‌شود. و چون‌ بندة‌ خدا تدبير امور خود را به‌ مُدبّرش‌ بسپارد، مصائب‌ و مشكلات‌ دنيا بر وي‌ آسان‌ ميگردد. و زماني‌ كه‌ اشتغال‌ ورزد به‌ آنچه‌ را كه‌ خداوند به‌ وي‌ امر كرده‌ و نهي‌ نموده‌ است‌، ديگر فراغتي‌ از آن‌ دو امر نمي‌يابد تا مجال‌ و فرصتي‌ براي‌ خودنمائي‌ و فخريّه‌ نمودن‌ با مردم‌ پيدا نمايد. پس‌ چون‌ خداوند، بندة‌ خود را به‌ اين‌ سه‌ چيز گرامي‌ بدارد، دنيا و ابليس‌ و خلائق‌ بر وي‌ سهل‌ و آسان‌ ميگردد؛ و دنبال‌ دنيا به‌ جهت‌ زياده‌اندوزي‌ و فخريّه‌ و مباهات‌ با مردم‌ نميرود، و آنچه‌ را كه‌ از جاه‌ و جلال‌ و منصب‌ و مال‌ در دست‌ مردم‌ مي‌نگرد، آنها را به‌ جهت‌ عزّت‌ و علوّ درجة‌ خويشتن‌ طلب‌ نمي‌نمايد، و روزهاي‌ خود را به‌ بطالت‌ و بيهوده‌ رها نمي‌كند.

و اينست‌ اوّلين‌ پلّه‌ از نردبان‌ تقوي‌. خداوند تبارك‌ و تعالي‌ ميفرمايد:

آن‌ سراي‌ آخرت‌ را ما قرار ميدهيم‌ براي‌ كسانيكه‌ در زمين‌ ارادة‌ بلندمنشي‌ ندارند، و دنبال‌ فَساد نمي‌گردند؛ و تمام‌ مراتبِ پيروزي‌ و سعادت‌ در پايان‌ كار، انحصاراً براي‌ مردمان‌ با تقوي‌ است‌.

گفتم‌: اي‌ أباعبدالله‌! به‌ من‌ سفارش‌ و توصيه‌اي‌ فرما!

گفت‌: من‌ تو را به‌ نُه‌ چيز وصيّت‌ و سفارش‌ مي‌نمايم‌؛ زيرا كه‌ آنها سفارش‌ و وصيّت‌ من‌ است‌ به‌ اراده‌ كنندگان‌ و پويندگان‌ راه‌ خداوند تعالي‌. و از خداوند مسألت‌ مي‌نمايم‌ تا ترا در عمل‌ به‌ آنها توفيق‌ مرحمت‌ فرمايد.

سه‌ تا از آن‌ نُه‌ امر دربارة‌ تربيت‌ و تأديب‌ نفس‌ است‌، و سه‌ تا از آنها در بارة‌ حلم‌ و بردباري‌ است‌، و سه‌ تا از آنها دربارة‌ علم‌ و دانش‌ است‌. پس‌ اي‌ عنوان‌ آنها را به‌ خاطرت‌ بسپار، و مبادا در عمل‌ به‌ آنها از تو سستي‌ و تكاهل‌ سر زند! عنوان‌ گفت‌: من‌ دلم‌ و انديشه‌ام‌ را فارغ‌ و خالي‌ نمودم‌ تا آنچه‌ را كه‌ حضرت‌ ميفرمايد بگيرم‌ و اخذ كنم‌ و بدان‌ عمل‌ نمايم‌. پس‌ حضرت‌ فرمود:

>امّا آن‌ چيزهائي‌ كه‌ راجع‌ به‌ تأديب‌ نفس‌ است‌ آنكه‌: 1) مبادا چيزي‌ را بخوري‌ كه‌ بدان‌ اشتها نداري‌، چرا كه‌ در انسان‌ ايجاد حماقت‌ و ناداني‌ ميكند؛2) و چيزي‌ مخور مگر آنگاه‌ كه‌ گرسنه‌ باشي‌؛ و چون‌ خواستي‌ چيزي‌ بخوري‌ از حلال‌ بخور و نام‌ خدا را ببر و به‌ خاطر آور حديث‌ رسول‌ اكرم‌ صلّي‌ الله‌ عليه‌ و آله‌ را كه‌ فرمود:

هيچوقت‌ آدمي‌ ظرفي‌ را بدتر از شكمش‌ پر نكرده‌ است‌. بناءً عليهذا اگر بقدري‌ گرسنه‌ شد كه‌ ناچار از تناول‌ غذا گرديد،3) پس‌ به‌ مقدار ثُلث‌ شكم‌ خود را براي‌ طعامش‌ بگذارد، و ثلث‌ آنرا براي‌ آبش‌، و ثلث‌ آنرا براي‌ نفَسش‌

>و امّا آن‌ سه‌ چيزي‌ كه‌ راجع‌ به‌ بردباري‌ و صبر است‌: 1) پس‌ كسيكه‌ به‌ تو بگويد: اگر يك‌ كلمه‌ بگوئي‌ ده‌ تا مي‌شنوي‌ به‌ او بگو: اگر ده‌ كلمه‌ بگوئي‌ يكي‌ هم‌ نمي‌شنوي‌!

2) و كسيكه‌ ترا شتم‌ و سبّ كند و ناسزا گويد، به‌ وي‌ بگو: اگر در آنچه‌ ميگوئي‌ راست‌ ميگوئي‌، من‌ از خدا ميخواهم‌ تا از من‌ درگذرد؛ و اگر در آنچه‌ ميگوئي‌ دروغ‌ ميگوئي‌، پس‌ من‌ از خدا ميخواهم‌ تا از تو درگذرد.3) و اگر كسي‌ تو را بيم‌ دهد كه‌ به‌ تو فحش‌ خواهم‌ داد و ناسزا خواهم‌ گفت‌، تو او را مژده‌ بده‌ كه‌ من‌ دربارة‌ تو خيرخواه‌ مي‌باشم‌ و مراعات‌ تو را مي‌نمايم

>و امّا آن‌ سه‌ چيزي‌ كه‌ راجع‌ به‌ علم‌ است‌: 1)پس‌، از علماء بپرس‌ آنچه‌ را كه‌ نميداني‌؛ و2) مبادا چيزي‌ را از آنها بپرسي‌ تا ايشان‌ را به‌ لغزش‌ افكني‌ و براي‌ آزمايش‌ و امتحان‌ بپرسي‌.3) و مبادا كه‌ از روي‌ رأي‌ خودت‌ به‌ كاري‌ دست‌ زني‌؛ و در جميع‌ اموري‌ كه‌ راهي‌ به‌ احتياط‌ و محافظت‌ از وقوع‌ در خلافِ امر داري‌ احتياط‌ را پيشة‌ خود ساز. و از فتوي‌ دادن‌ بپرهيز همانطور كه‌ از شير درنده‌ فرار ميكني‌؛ و گردن‌ خود را جِسر و پل‌ عبور براي‌ مردم‌ قرار نده‌.

اي‌ پدر بندة‌ خدا (أبا عبدالله‌) ديگر برخيز از نزد من‌! چرا كه‌ تحقيقاً براي‌ تو خير خواهي‌ كردم‌؛ و ذِكر و وِرد مرا بر من‌ فاسد مكن‌، زيرا كه‌ من‌ مردي‌ هستم‌ كه‌ روي‌ گذشت‌ عمر و ساعات‌ زندگي‌ حساب‌ دارم‌، و نگرانم‌ از آنكه‌ مقداري‌ از آن‌ بيهوده‌ تلف‌ شود. و تمام‌ مراتب‌ سلام‌ و سلامت‌ خداوند براي‌ آن‌ كسي‌ باد كه‌ از هدايت‌ پيروي‌ ميكند، و متابعت‌ از پيمودن‌ طريق‌ مستقيم‌ مي‌نمايد.

التماس دعا

---

http://www.hamdardi.net/thread-580-page-3.html

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط نقاب

قول بدهید:: که::

"هیچ گاه به امید تغییر دادن کسی

با او وارد زندگی مشترک نشوید!!!"

---

از اینجا

مراقب افکارت باش که گفتارت می شود.

مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود.

مراقب رفتارت باش که عادتت می شود.

مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود.

مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت می شود.

فرشته مهربان

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط نقاب

به نظرت چگونه می توان برای دخترا و پسرا روشن کرد که :

عشق به تنهایی کافی نیست

جواب:
>>>معمولا و متاسفانه جوانان ما ..خودم رو مثال میزنم (به کسی برنخوره :311: ) معنای عشق رو می دونن اما نحوی عشق ورزیدن را نمی دانند... بر باور غلط برخی افراد معتقدن عشق یعنی فداکردن...در صورتی که عشقی که با قربانی کردن طرفی شروع شود عاقبت خوشی ندارد.

من حتی در مورد جمله بالایی معتقدم ""عشق"" اصلا کافی نیست ..نه اینکه تنها کافی نیست.
جوانان ما آگاهند و روز به روز رو به پیشرفت... من تنها می توانم عللی را به جوانان از جمله خودم اشاره کنم که این موارد عشق نیست از جمله::

الف) اگر بعد از قرار ملاقات با معشوقتان بلافاصله بعد از ترک قرار دلتان گرفته و اندوه شما را فرا گیرد.
ب)اگر صبر کافی نداشته و واکنش های متقابل و سریع داشته باشید مثلا: اگر دوست پسر دوست دخترتان جواب گوشی یا پیام شما را دیر داد علیه او جبهه گرفته و بهانه شما هم این باشد که نگرانتم.
ج)اگر معشوق خود را محدود به زمان و مکان می کنید یعنی جلوی خواست ها و آزادی های او مانعی قرار می دهید تنها به هدف آرامش و رسیدن به او.
د)اگر بعد از اینکه معشوقتان بنا به دلایلی شما را ترک کرد او را نفرین می کنید...

و در یک جمله بگوییم>> زیبایی عشق به همین لحظه های کوتاه است .. در چرای عشق نیست در چگونگی دوست داشتن است.(نقاب) :43:



به نظرت یک مشاور یا حتی یک عضو در محیط واقعی یا محیط مجازی می تواند همه را از خود راضی نگه دارد؟

جواب:
>>> بلی می تواند اما به قیمت از دست رفتن رضایت خویشتن.
آقای مدیر اصولا فردی که سعی نماید چه در محیط مجازی و چه واقعی همه را از خود راضی نگه دارد... دچار نوعی کمبود هست.
زیرا کسانی که سعی می کنند همه را از خود راضی نگه دارند ... اغلب دارای اعتماد به نفس ضعیفی هستند و این آسیب زا هست.
اما مورد دیگری هم وجود دارد که همه فرد را با تعاملات آشکار و بدون رنجش می شناسند در این صورت فرد تلاشی برای راضی نگاه داشتن همه ندارد بلکه سعی می کند از ابعاد مختلف شخصیتی با همگان سخن بگوید که این ویژگی خوب و عامل پیشرفت است.

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

سلام
به خیلی ها می گوییم حرکت کن، تدبیر کن، دست و پا بزن.....
به بعضی ها هم باید بگوییم. لختی آرام.

لختی استراحت....
گاهی نتیجه تند دویدن فقط کفش پاره کردن هست.

گاهی ذهن از فعالیت های تکراری دچار فرسایش می شه، مخصوصا اگر در دور باطلی افتاده باشه.

به خودت ، به ذهنت و ...، یه مدت بیشتری استراحت بده....
سعی نکن بخواهی همه چیز را عوض کنی.
زندگی را فقط مبارزه در نظر نگیر، اگر هم در نظر می گیری، به استراحت هایی که در بینش نیاز داری هم بیندیش.

---

http://www.hamdardi.net/images/www.h....com_2.net.jpg

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

هميشه هستند آدم هايي كه در ظاهر شاد و خوشحال به نظر مي رسند و گويا هيچ مشكلي در زندگي ندارند، غافل از اينكه داراي مشكلات فراواني هستند اما نه تنها اجازه نمي دهند ديگران به آن مشكلات واقف شوند، بلكه با رفتارشان باعث از بين رفتن ناراحتي و مشكلات ديگران نيز مي شوند

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بی دل

اصولا به عقیده بنده مردانی که به بهانه ضعف (از هر نوع) همسر اول به سراغ ازدواج مجدد از نوع چند همسری میروند، کلا آدمهای ضعیفی هستند که نمیتوانند بحرانهای زندگیشان را درست مدیریت کنند و خودشان را گول میزنند که با آمدن زن دوم زندگی آنها بهتر میشود. اما همین آدم در بحرانهای زندگی دو همسری به مراتب تصمیم های بدتری خواهد گرفت و قطعا در اکثر موارد آنکه قربانی میشود همسر دوم است. چرا؟ چون:
همسر اول مالک زندگی ( مادی و معنوی) است. ( این رتبه را خودش، جامعه، و همسرش و فرزندانش به او داده اند.)
البته بنده از زندگی های دو همسری مخفیانه و زیر جلی صحبت نمیکنم که اون خودش دیگر عمق فاجعه است.

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

معمولا احساسی کردن فازهای شناختی قبل از ازدواج یکی از انحرافات رایج در مسیر انتخاب همسر هست.
باز تعبیر مشکلات واقعی زندگی از طریق احساسهای عاشقانه منجر به اشتباه گرفتن واقعیات زندگی با ذهنیات و تخیلات فرد می شود. یعنی:

فرد قبل از ازدواج به جای واقعیات با احساسات و ذهنیات عاشقانه خود، ارتباط می گیرد و تصور می کند اینها در واقعیت طرف مقابلش نهفته است.

اما عشقی کردن فضای خانواده پس از ازدواج تا حدی می تواند چسب زندگی را بیشتر کند. اگرچه حتی پس از ازدواج هم افراط در احساس ورزی مشکلات زیادی را ایجاد می کند.

تعادل در احساس پس از ازدواج یعنی اینکه بده بستانهای احساسی با همسرتان باید تناسب داشته باشد. اگر مرتب فرستنده هستید یا فقط گیرنده هستید باید سعی کنید آنرا به مرور به توازن برسانید.

---

**عاشقــــــــــــــــــــ ــــــــــــــانه های آرام**...

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط پريوش

5 - تصور شما از زندگی، در کودکی با تصور شما در زمان کنونی چه تفاوت اساسی پیدا کرده است.

وقتي بچه بودم فكر مي كردم همه چي به دست آوردنش سخته و آدم بايد خيلي زحمت بكشه تا بتونه كاري رو انجام بده و به چيزهايي كه مي خواد دست پيدا كنه . اما الان فهميدم كه قدرت آدميزاد آنقدر زياده كه به هر آنچه كه تصور كنه و تو تصورش براش دست يافتني باشه ميتونه اون رو در دستهاي خودش ببينه البته من منكر زحمت و تلاش لازم براي رسيدن به هدف نمي شم ولي وقتي ادم يه چيزي رو تو تصورش داشته باشه نا خودآگاه به سمت اون قدم بر ميداره . و بايد بگم هميشه به اين مسئله اعتقادداشته ام كه هر چه انسان ارتباطش رو با خدا قوي كنه قدرتمند تر ميشه و همچنين به ياري خدا در مسيري قدم مي گذاره و هدفي رو انتخاب مي كنه كه به صلاح اون شخص باشه ..... .

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط نقاب

سلم دوست عزیز. خوبید؟
نیمه گمشده شما در وجود خود شماست . کمی بنگر ببین کسی را که در ذهنت تصور می کنی و دوست داری نیمه گمشده ات باشد همان کسی نیست که خودت همیشه دوست داشتی مانند او باشی!!
آیا کسی هست که مانند نیمه کمشده شما باشد. آری او همین حالا در درون شماست. او را پرورش بده. به او بیاموز که" هر کسی می تواند نیمه گمشده ات باشد ولی هر دلی نه" به او بیاوز"هر دلی می تواند دلباز باشد ولی دلسوز نه" در گوش او فرو کن " هر نگاهی می تواند از روی احساس باشد ولی عشق نیست" و بلاخره یادش بده"این نه تنها اولین تجربه تو بلکه آخرین نیز نیست"
شما در مرحله قرار دارید که فراوان احساس را تجربه خواهید کرد . مرحله به مرحله که پیش می روی خواهی گفت چه خوب که در مرحله قبل اشتباهی نکردم. این دورانی است که باید طی شود ولی مواظب باش که راه را با چه وسیله ای طی می کنی "آیا احساس اسب تو است و عشق کالسکه شما" یا"عشق اسب شما و احساس کالسکه شما" فقط این را بدان کسی که این کالسکه را می راند خود تویی یا رویایت.
و در آخر دوست من این احساس ها زود گذرند و تمام می شوند و شما باز عشق های دیگری را تجربه می کنید ولی نگذار حتی زود گذرترین احساس ها هم عشقت را زیر سوال ببرند. موفق باشی.

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط فرشته مهربان

http://www.hamdardi.net/imgup/16936/...5ebdab7a6c.jpg

---

ما آدما وقتی دستمون رو می دیم به دست خدا اینگار به یک باره همه زنجیرها پاره میشه !
دل آروم میگیره !
قند توی دل آب میشه و..............
دیدن این تصویر برای من تاثیر خیلی خوبی داره . چون درون نا خودآگاهم ثبتش می کنم و موقع عبور از خیابان شلوغ دنیاسریع دستم رو می گذارم توی دست خدا .
اما,نه !این بی انصافی وضعفه منه !
باید تمرین کنم که برای همیشه دستمم رو توی دستای گرم و مهربونش بگذارم .

اگر دستم رو برا همیشه بگذارم توی دست خدا و سربه هوایی هام دستم رو از دستای نازنینش جدا نکنه همیشه آرامش در وجودم جریان داره !

ویه چیز دیگه این که :
من همیشه وقتی می خواستم دعا کنم. باید می رفتم زیر آسمون و به آسمون نگاه می کردم و حرفهامو به خدا می گفتم . شاید فکر می کردم خدا ازم دوره و یه جایی توی آسمونه . حالا فهمیدم خدا رو می تونم در درونم خودم جستجو کنم .توی درون خودم صداش بزنم .اون روحی رو که از ذات خودش درونم دمیده رو جستجو کنم .خدا دور و جدا ازمن نیست . مگر نه اینکه "خدااز رگ گردن نیز به انسان نزدیکتره "
اگر بخوام خدا رو حس کنم و بشناسم باید خودم رو بشناسم . باید آدم بشم تا به خدا برسم .

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط محمدصالح

شما به قانون جذب اعتقاد دارین؟ به شانس چه طور؟
من به دعا بیشتر از قانون جذب اعتقاد دارم. به شانس هم اعتقادی ندارم

به نظرتون سرنوشت رو باید پذیرفت یا ساخت؟
به نظر من سرنوشت دو بخش است یکی قابل تغییر(اختیار) و دیگری غیرقابل تغییر قسمت غیر قابل تغییر(تقدیر) را باید پذیرفت و قسمت قابل تغییر را باید سعی در تغییرش داشت. مهم تشخیص سرنوشت قابل تغییر از غیر قابل تغییر است.

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط محمدصالح

به نظرتون سرنوشت رو باید پذیرفت یا ساخت؟
به نظر من سرنوشت دو بخش است یکی قابل تغییر(اختیار) و دیگری غیرقابل تغییر قسمت غیر قابل تغییر(تقدیر) را باید پذیرفت و قسمت قابل تغییر را باید سعی در تغییرش داشت. مهم تشخیص سرنوشت قابل تغییر از غیر قابل تغییر است.

---

به نظر من باید قرار را بر این گذاشت که زندگی کلا یک بخش هست و همه هم اختیاری.
سپس همه، تفکر، مشورت و تلاش و همت را در تغییر آن انجام داد. مابقی هرچه قدر باقی ماند باید به سرنوشت نسبت داد.

اما این را بگویم وقتی که همه انرژی خودتون را روی تغییر قرار می دهید آنقدر مشغول می شوید و می گذرد که هرگز نوبت نمی رسد به آنچه که غیر قابل تغییر به نظر می رسد .

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی

تجسس در خانواده همیشه مشکل آفرین هست.
شما نباید کنجکاوی می کردید. حالا هم که این کار را کردید باید تاوان اذیت شدنش را بپردازید. و تحمل کنید.
اما اگر با پدرتون صمیمی هستید محترمانه به او بگویید: «پدر با عرض معذرت من اشتباهی انجام دادم و از اشتباه بزرگتری که شما کردید مطلع شدم و هم اکنون نگرانم، لطفا کمکم کنید. ترجیحا با فیصله دادن به این ارتباط»
لطفا بی خیال شماره تلفن آن خانم شو و مداخله نکن.
و غیر از پدرت هم با هیجکس در میان نگذار.
اگر با پدرت نتوانستی در میان بگذاری. این مسئله را پیش خود ببلع و از این به بعد کنجکاوی بیشتر نکن تا بتوانی این مسئله را فراموش کنی.
حالا هم از زندگی خانوادگی ات لذت ببر.

---

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بی دل

سوال: چه تعداد روانشناس برای تعویض یک لامپ نیاز هست؟
جواب: فقط یک روانشناس. منتها لامپ باید خودش بخواهد که عوض شود.

---

:104::104:

>>> برخی مفاهیم که از طریق زبان طنز بیان می شوند.... تفکر در مضمون آنها بسیار ضروری است. (بیان اینکه تا فرد خود نخواهد هیچ کس حتی روان شناس هم قادر به تغییر او نیست)

کلیک کنید

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط ani' pid='9337729

... باید خودت را باور کنی . تو قبل از اینکه یک زن دوم و درجایگاه دوم باشی یک انسان خوب و شایسته هستی که قابلیت بهترین ها را به دور از هر وابستگی دارد . خودت را باور کن . نباید همه چیز خود را زیرچتر دوم بودن از دست بدهی . تو دست دوم نیستی تو یک انسان واقعی هستی مثل همه . حق زندگی داری و اول ا ز همه باید خودت را دریابی تا بتوانی چاره اندیشی درست داشته باشی . به خودت مهر بورز . خودت را دوست داشته باشد . با خودت مهربان باش . همه چیز تو جایگاه زن دومی نیست .

تو کلی توانایی و قابلیت مثبت داری مهم نیست دیگران تو را چطور قضاوت می کنند مهم خود هستی که بدانی یک انسان درست اندیش و درستکار هستی .

هر وقت به ارزشهای وجودی و توانایی های خودت پی بردی راه های فوق العاده خوب هم سر راهت قرار می گیرد دیگر از هیچ چیز نخواهی ترسید .نگاه مردم و حرف مفت و به دور از عدل و راستی برایت مهم نخواهد بود .

---