تله های زندگی

انسان کانال های روحی مختلفی داره (حالت های شخصیتی ) ،ما باید بدونیم روی کدام کانال هستیم و کدوم کانال اومده بالا :
والد ، کودک ، بالغ ، ...
همه اینها یه جورایی می تونن با توجه به موقعیت ها مفید باشن ...
ولی افراطی استفاده کردن - عدم تعادل اینها و در جای نامناسب استفاده کردن اینا ، موضوع ما هست .

کودک درون ( کودک آسیب پذیر – کودک خشمگین – کودک تکانشگر - کودک شاد )
کودک درون تابع احساسات هست – وجه کودک فاقد خودآگاهی‌ست.
درست زمانی که ناامید می‌شویم یا کنترل احساس خود را از دست می‌دهیم بخش کودک درون ما در حال فرمانروایی‌ست .
در ذهنیت کودک آسیب پذیر مثل یک کودک کم سن و سال است که برای زنده ماندن نیاز مبرم به مراقبت بزرگسالان دارد..
اما از بد حادثه ، چنین مراقبتی دریافت نکرده است – او خودش را بیچاره – ناراحت – تنها – بی پناه در نظر می گیره .
کودک خشمگین - تمام بچه های کم سن و سال در مواجهه با ناکامی نیازهایشان، عصبانی می شوند.
افرادی که ذهنیت کودک عصبانی در آنها فعال شده هست ، اگر به این نتیجه برسند که نیازهایشان ارضا نمیشود مستقیما خشم خود را بروز می دهند..
کودک تکانشگر یعنی فرد برای ارضا نیازها و لذت ها هر وقت دلش خواست هیجان ها و رفتارهای خود را بدون پیامد های آن بروز دهد .
ذهنیت کودک شاد مانند کودکی هست خوشحال - نیازهایش ارضا شده -می تواند به تفریح و بازی بپردازد و از زندگی لذت ببرد .
لازمه کودک شاد اینکه زندگی و مشکلات را زیاد جدی نگیریم ...
یه رفتار بد و تندی از یکی می بینیم ، لازم نیست همش جدی و خشک باشیم و فاجعه سازی کنیم ...
کمی شاد باشیم – کمی تفریح کنیم – کمی با خانواده باشیم..
مواظب سرزنش والد درونمون باشیم . اگه یه زمانی از برنامه زندگی مون جدا شدیم خودمون را سرزنش نکنیم ...هی به خودمون نگیم از گردونه و رقابت زندگی عقب افتادیم .
مراقب باید ها و نباید های خودمون باشه ....
به کودک شادمون فرصت زیستن بدیم – براش زمان بذاریم در طول هفته .

والد درون : من ِ والد دو دسته تقسیم میشود 1- والد حمایتگر 2- والد سرزنشگر
والد حمایتگر همانگونه که از اسمش مشخص است حمایت کننده و مهربان است ....
والد حمایتگر درون ، کارش تشویق، توجه، حمایت و دوست داشتن است. این حمایت‌ها شامل حال خود ما و دیگران است.
والد حمایتگر از زمان کودکی شکل می‌گیرید. درست همان موقع که ما از سمت والدین خود با تشویق و حمایت مواجه شویم این وجه از شخصیت ما شکل می‌گیرد...
بیدار کردن والد حمایتگر درون ، بستگی به گذشته‌ی ما دارد. اگر در گذشته والدین و بزگترهای تاثیرگذار زندگی ما ، حمایتگر ما بوده‌اند، این کار ساده است؛
زیرا ما آن را به همان صورت که تجربه کرده‌ایم از بزرگترهای‌مان دریافت می‌کنیم.
در نقش والد حمایتگر درون باید به این نکته توجه کنیم که این وجه همیشه بعد سالمی ندارد.
در بعد سالمش، والد درون، آن عشق و حمایتی که نیاز داشته باشیم، به ما می‌بخشد. با جملات محبت‌آمیز و امیدوارکننده از خودمان حمایت می‌کنیم.
اما متاسفانه در بعد ناسالم آن، ممکن است کار خراب شود.
یعنی با حمایت‌ها و محبت‌های بی‌چون‌وچرایی که از والدین خود یاد گرفته‌ایم و تکرار همان شیوه با هویت خودمان، کم‌کم به سمت منزوی شدن پیش می‌رویم،
زیرا با این روش آموخته‌ایم که در هر موقعیتی قدم نگذاریم و تجربیات زیادی نداشته باشیم تا مبادا گرفتار مشکلات شویم.
بنابراین خیلی مهم است که بدانیم حمایت و دفاع کردن بی‌قید و شرط چه قیمتی دارد.
اگر از دوران کودکی والدین تمام کارهای فرزندشان را انجام دهند و به او اجازه‌ی پذیرفتن مسئولیت ندهند، یا اینکه هر کاری که او می‌کند را تایید کرده و از او حمایت کنند، او را در آینده به فردی بی‌مسئولیت و قلدر تبدیل خواهند کرد.
این فرزندان فکر می‌کنند حمایتگری با قلدری یکی‌ست و باید همیشه مورد حمایت پدر و مادر خود باشند.
به همین خاطر آنها هم یاد می‌گیرند که با کودک درون خود همین‌طور رفتار کنند.
وقتی کودک درون‌شان اشتباهی می‌کند، عذرخواهی نمی‌کنند. به جای آن با زورگویی سعی می‌کنند از او دفاع کنند و دیگران را مقصر جلوه دهند.
درصورتی که والد حمایتگر باید موجب موفقیت و پیشرفت کودک درون شود، نه اینکه باعث انزوا یا فراری دادن دیگران شود.
والد سرزنشگر تنبیه کننده ، انتقاد کننده ، عیب جو ، پر توقع ، کمال گراست .
وقتی شخصی از دیگران انتقاد کوبنده میکند یا دیگران را تحقیر میکند در حالت روانی والد سرزنشگر قرار دارد .
نشانه های بدنی والد درون را میتوان اخم کردن، سر تکان دادن - فشار دادن لبها به هم، نگاه غضب آلود، انگشت روی لب نهادن، و… دانست.
اما نشانه های کلامی والد عبارتند از : برای اولین بار و آخرین بار میگویم-- من ته این موضوع را در می آورم -- چند دفعه به تو بگویم..

بالغ درون : بالغ درون آگاه است – دنبال حل مساله هست – دلبستگی ایمن درونش هست – با کودک درون درد دل می کند – والد درون را کنترل می کند .
بالغ درون می‌تواند بدون درگیر شدن با احساسات ناراحت‌کننده به طور آگاهانه، منطقی و واقع‌بینانه، درباره مسائل و مشکلات فکر کند.
هنگامی که افراد قادر باشند به صورت منطقی رفتارهای خود را کنترل کنند و آن‌ها را بروز دهند، در حالت شخصیتی بالغ‌ ، قرار می‌گیرند.
کانال های روحی (والد – کودک – بالغ .. ) را به صورت کاراکترهایی در بیاریم و سعی کنیم آرومشون کنیم و به تعادل برسونیمشون .
قبل از اقدام و تصمیم ، سعی کنیم تصویر سازی کنیم اونا با هم حرف بزنن و مشورت کنن ( والد - کودک -بالغ ..) - با هم درد و دل کنن – به هم کمک کنن - به هم آموزش بِدن .

مراقب من ِ منظم باشیم ، قرار نیست همه چی منظم و مرتب سرجاش باشه ...قرار نیست همیشه اتفاق های زندگی بر اساس نظم و چارچوب فکری و احساسی ما باشه .
من ِ منظم ، در ما واکنش ایجاد می کنه مراقب باشیم ...امکان داره اتفاقات زندگی خارج از باید و نبایدهای ما باشه ..
مراقب برداشت های سطحی ذهنمون باشیم در لحظه ... مراقب دام و تله ذهن باشیم .
کنترل حال و احوالمون ، دست دیگران نباشه...
امکان داره افراد پای منافعشون که می یاد وسط ، یه تصمیماتی بگیرن بر اساس خواسته ها و شرایط خود - اینجوری نباشیم که هر وقت یه اتفاقی افتاد بهم بریزیم ، زندگیمون بهم بریزه .
بدونیم میشه بدون این بایدها و نباید ها زندگی خوب داشت .
ما می تونیم تلاش کنیم بر مدیریت اوضاع ( مواردی که درتوانمون هست) ولی بدونیم نمی تونیم همیشه همه چیز را بر اساس نظم ذهنی و توقعات خودمون کنترل کنیم:72:

پرفسور یانگ ، ذهنیت ها ( حالت های شخصیتی ) را به چهار قسمت تقسیم می کند :
-کودک
-والد
-بزرگسال سالم ، بالغ
-ذهنیت مقابله ای
این خیلی شبیه به تحلیل رفتار متقابل ( Transactional Analysis (TA هم هست .
برای بررسی بیشتر ، مطالعه این بخش از تاپیک :
ذهنیت های طرحواره ای (حالت های شخصیتی )