سرد مزاجی جنسی و اختلاف سلیقه با شوهر

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط hamdardi1390

باران به همدردی خوش اومدی.
لطفا به این سوال صادقانه جواب بده:
پای کس دیگه ای توی زندگیت باز نشده؟ در هر سطحی، فرق نداره.

---

راستش رو بگم یه مدت هست از یکی از دوستای شوهرم خوشم میاد اما این در حد اینه که من میدونم و هیچ چیزی بینمون نیست
[/quote]

خیلی خوشحالم که صادقانه جواب دادی.
ببین باران، من از نوع نوشتنت حدس زدم که همچین اتفاقی (در هر سطحی) برات افتاده.
نوشته هات بوی بهونه گیری میده، بوی توجیه میده، منطق پشتش نیست.
دلیل عمدش هم یه چیزه: داری به یه چیز خطرناک فکر میکنی (حتی فکرش هم خطرناکه).
مطمئنا تو حق داری.
خیلی از مردها هستن که معلوماتشون از همسرت بیشتره.
خیلی از مردها هستن که از همسرت با کمالات ترن.
خیلی از مردها هستن که از همسرت خوشتیپ ترن.
ولی
خیلی از آدم ها هم هستن که از تو خوشگل ترن.
خیلی از آدم ها هم هستن که از تو موفق ترن.
.
.
.
شاید اگه تو سر راه همسرت قرار نمی گرفتی همسر بهتری نصیبش میشد.
اگه زندگی مشترک فقط روی این معادلات بچرخه سنگ روی سنگ بند نمیشه. چون هر لحظه زن ها و شوهر ها فکر می کنن چیز بهتری میتونست نصیبشون بشه و درست هم فکر می کنن.
پس این وسط چیه که باعث میشه زندگی پایدار بمونه؟
عشق و محبت و دلبستگیه.
نمیتونی وجود عشق و محبت رو توی رابطت کتمان کنی، چون 6 - 7 سال رابطه ی پایداری داشتی. بگرد ببین چی باعث شده این عنصر مهم توی زندگیت از بین بره و برامون بنویسش؟ چه شد یه هو؟
بهونه نگیر (داستان درون گرا و برون گرا و . . .). واقعیت رو بنویس.
فعلا هم فکر کردن به دوست همسرت رو متوقف کن. خیال پردازی نکن. توی ذهنت داستان نساز. بذار بتونی فکرتو متمرکز کنی روی حل مشکلت.
اگه در آینده دیدی تفکراتت درست بوده، اول از همسرت جدا شو، بعد برو دنبال کسی که مد نظرته.

عزیز جان. چیزی که من از نوشته ات متوجه شدم فقط یه شکلی از قیاسه با دیگرانه. مشکلت رابطه جنسی و سرد شدن نیست. مشکلت اینه که الان داری با دیگران قیاسش می کنی. یکی می گفت خواستگارو باید عیباشو هی دراورد اما شوهرو باید چشمو رو عیباش بست. البته این واسه مشکلای کوچیکه وگرنه یه وقتایی واقعا جداشدن هم راه خوبیه. اما در کل عیبجویی مال وقت قبل از ازدواجه. بشین فکراتو بکن ببین واقعا مشکل چیه. اینکه یکی بیاد از برونگرایی و درونگرایی بگه و یکهو مردی که می خواستی زندگیتو باهاش تقسیم کنی از چشمت بیفته یه کمی جای تامل داره. پس بهش فکر کن. اینکه واقعا ایشون عیبی داره و یا رفتارایی داره که کاملا برای شما غیرقابل تحمله یا شما دوسش نداری یا اینکه یه مقدار حرفای دیگران می تونه روت تاثیر بذاره. اگه اخریش باشه باید روی اعتماد به نفست کارکنی.
الان پست قبلی رو دیدم. اگه از یکی دیگه خوشت میاد که حرفای قبلم بی ربطه.
موفق باشی.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط hamdardi1390

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط hamdardi1390

باران به همدردی خوش اومدی.
لطفا به این سوال صادقانه جواب بده:
پای کس دیگه ای توی زندگیت باز نشده؟ در هر سطحی، فرق نداره.

---

راستش رو بگم یه مدت هست از یکی از دوستای شوهرم خوشم میاد اما این در حد اینه که من میدونم و هیچ چیزی بینمون نیست

---

خیلی خوشحالم که صادقانه جواب دادی.
ببین باران، من از نوع نوشتنت حدس زدم که همچین اتفاقی (در هر سطحی) برات افتاده.
نوشته هات بوی بهونه گیری میده، بوی توجیه میده، منطق پشتش نیست.
دلیل عمدش هم یه چیزه: داری به یه چیز خطرناک فکر میکنی (حتی فکرش هم خطرناکه).
مطمئنا تو حق داری.
خیلی از مردها هستن که معلوماتشون از همسرت بیشتره.
خیلی از مردها هستن که از همسرت با کمالات ترن.
خیلی از مردها هستن که از همسرت خوشتیپ ترن.
ولی
خیلی از آدم ها هم هستن که از تو خوشگل ترن.
خیلی از آدم ها هم هستن که از تو موفق ترن.
.
.
.
شاید اگه تو سر راه همسرت قرار نمی گرفتی همسر بهتری نصیبش میشد.
اگه زندگی مشترک فقط روی این معادلات بچرخه سنگ روی سنگ بند نمیشه. چون هر لحظه زن ها و شوهر ها فکر می کنن چیز بهتری میتونست نصیبشون بشه و درست هم فکر می کنن.
پس این وسط چیه که باعث میشه زندگی پایدار بمونه؟
عشق و محبت و دلبستگیه.
نمیتونی وجود عشق و محبت رو توی رابطت کتمان کنی، چون 6 - 7 سال رابطه ی پایداری داشتی. بگرد ببین چی باعث شده این عنصر مهم توی زندگیت از بین بره و برامون بنویسش؟ چه شد یه هو؟
بهونه نگیر (داستان درون گرا و برون گرا و . . .). واقعیت رو بنویس.
فعلا هم فکر کردن به دوست همسرت رو متوقف کن. خیال پردازی نکن. توی ذهنت داستان نساز. بذار بتونی فکرتو متمرکز کنی روی حل مشکلت.
اگه در آینده دیدی تفکراتت درست بوده، اول از همسرت جدا شو، بعد برو دنبال کسی که مد نظرته.

[/quote]

دوست گلم راستش من بعد از ازدواجم فهمیدم که ما اصلا هیچ وجه اشتراکی نداریم از لحاظ عاطفی خیلی به هم وابسته هستیم خیلی دوستش دارم اما نمی دونم با اینهمه وجه متمایز باید چکار کرد مثلا اون دوست داره فوتبال ببینه من حالم از فوتبال بهم میخوره واسه این خیلی وقت ها من وقتمو پای کامپیوتر میگذرونم و اونم پای تی وی راستش من دوست دارم با هم وقت بگذرونیم یا خیلی چیزای دیگه

با سلام
برای ازدواج آگاهی ها و مهارتهایی لازم هست که فقدان بعضی از آنها می تواند آسیب جدی به زندگی بزند.

هر مردی با هر زنی ازدواج کند به زودی در می یابد که از زن او قشنگ تر هم هست. از زن او با هوش تر هم هست. از زن او با سوادتر هم هست. از زن او .... هم هست.
خب، اگر این مقایسه منجر به تصمیم گیری بشود و او بخواهد نسبت به همسرش سرد شود یا حتی جدا شود و با زن دیگری ازدواج کند به زودی بازهم متوجه این می شود که دست بالای دست بیشتر است. لذا این تسلسل ادامه خواهد داشت. و او مرتب باید زن خود را طلاق دهد و با زن دیگری که بهتر است ازدواج کند. و این پایانی ندارد.
پس چنین آقای نباید ازدواج کند.

فردی را می شناختم که ده سال پیش می خواست یک لپ تاپ بخرد، بعد از چند سال او را دیدم او گفت هنوز نخریده است. علت را جویا شدم گفت: «منتظرم بالاترین مدلش بیاید تا بخرد.»، و چون هر روز نسخه به روز شده و جدیدی می آمد او هنوز هم لپ تاپ را نخریده است. و مطمئنا تا ابد هم نخواهد خرید چون مرتب لپ تاپ های بهتری خواهد آمد. البته اگر هم بخرد پشیمان می شود. چون به زودی متوجه لپ تاپ های به روز تر می شود.

شما هم دقت کنید؛ همسر شما هر چقدر هم خوب و عالی باشد، باز هم کسانی بین آشنایان از او سرتر خواهند بود.
البته این در مورد شخص شما هم صادق هست!!!!


اما موضوع مهم دیگر:
بسیاری از روانشناسان ازدواج های شخصیت های متفاوت را جذاب تر و با دوام تر می بینند. به شرطی که طرفین درک صحیحی از شخصیت همسرشان داشته باشند و به جای تغییر همسرشان پذیرششان بیشتر شود.
چرا؟
چون دو نفر که شخصیت یکی دارند به زودی به هم عادت کرده و روزمرگی و یکنواختی زندگی را پر می کند. اما دو نفر متفاوت همیشه برای هم جذاب و غیر قابل پیش بینی خواهند ماند.

دعوت به سرزمین من!
این اصطلاحی هست برای ازدواج دو شخصیت متفاوت.
مثل اینست که یک نفر از سرزمین جنگلی با یک نفر از منطقه کوهستانی با هم دوست می شوند.
حالا هر کدام می تواند دیگری را دعوت به سرزمین خود کند. و این جذابیت زیادی دارد.
کسی که در جنگل زندگی می کند لذتهای کوهستان و یا سختی های کوهستان را نمی داند و به عکس کسی که در کوهستان زندگی می کند راحتی ها و سختی ها و جذابیت های جنگل را نمی شناسد.
لذا این دو می توانند از همدیگر استفاده بیشتری کنند و لذت ببرند.
به شرطی که هیچ کدام قصد این را نداشته باشد که دیگری را نسبت به سرزمین خودش و ضعفهای آن دلسرد کند.
باید یکدیگر و سرزمین های روانی یکدیگر را بپذیرند و لذت ببرند.


خلاصه اینکه:
آنچه شما به عنوان نقاط ضعف شخصیت های مختلفتون بیان کردید، اگر بتوانید خوب بهره بگیرید جزء نقاط قوت زندگیتون هست.
و در مورد مقایسه باید دست بکشید. در غیر این صورت برای همیشه محکوم به تنهایی خواهید بود.

آقای مدیر،منظور از شخصیت های متفاوت چیه؟

جناب فرهنگ منطور تیپهای شخصیتی مختلف هست .