یک آشنایی عجیب

[Pooh]

فکر کنم خودش هم به خاطر قضیه سن نگرانه، و میخواد کاری کنه که من جنبه های دیگه ای ازش رو ببینم تا اختلاف سنی کمتر به چشمم بیاد.

و گرنه اونی که من توی دوره ها دیدم، ادم خل و چلی به نظر نمی اومد که بخواد اینجوری بی قراری های غیرمنطقی کنه!

[خادم رضا]

خانوم پو سلام
شاید برات حالب باشه که من دقیقا دنبال همچین موردی هستم چون خودم بسیار احساساتی و پیگیر هستم
اون ادم قرد بدی نیست ولی با شما تفاوت داره

[فرشته مهربان]

سلام

خودت را در برزخ نگه ندار.روند جدی وخواستگاری رسمی وجواجهه خانواده ها ومشاوره که بر آن تاکید دارم وضعیت را روشنتر وتصمیم گیری را آسانتر وقاطعانه میکند.

این وضعیت برزخ است وفرسایش دهنده هردو

[Mvaz]

سلام

سرکار خانم pooh

به نظر من تو این شرایط شما، بهترین تصمیم" تصمیم گرفتنه". یا بله، یا خیر، در هر دو حالت جواب هم خودتون رو و هم اون بنده خدا که دل باخته رو نجات خواهید داد.

با این روش که شما در پیش گرفتین و تصمیمی نمیگیرید و به زمان سپردین حل مشکل رو، هیچ اتفاقی نمی افته و فقط دو نفرتون اذیت میشید.

اگر جواب بله هم دادین، به خانواده و مشاوره بسپرید و از حوزه احساس به حوزه امن عقل و منطق پناه ببرید، که بهترین چاره همانجا است. اگر هم به شناخت خوبی از خودتون رسیدید که مطمیئن هستید گزینه خوبی برای هم نیستید، درنگ جایز نیست، دفعتا و به یکباره جواب منفی بدهید، نگران عواقب احساسی برای دو نفرتون هم نباشید،

[Pooh]

سلام.

جواب متفی دادم.

[Pooh]

سلام.

در شرایطی که تا حدود یک هفته پیش هم من هنوز از ایشون پیام دریافت میکردم و البته جواب نمیدادم، مورد مشابهی پیش اومده!

باز هم یک آقای حدودا 13، 14 سال بزرگتر و در حرفه و کار خودش کله گنده، که تا حالا هم ازدواج نکرده!

به علاوه ی باز پیدا شدن سر و کله ی اون خواستگار که شش هفت ماهی طول کشید و به سرانجام نرسید.


خودم به خودم شک کرده ام که مگه من چجوری ام و رفتارم چجوریه که آقایون با این اختلاف سنی، علاقمند میشن!

واقعا نمیدونم چرا. من تیپم خیلی ساده و معمولیه، اهل آرایش نیستم، چندان خوش صحبت نیستم، سعی میکنم اجتماعی باشم ولی به نظرم خجالتی بودنم کاملا در رفتارم مشهود باشه.

[باغبان]

سلام.

سلام
ان شالله خوب باشید


در شرایطی که تا حدود یک هفته پیش هم من هنوز از ایشون پیام دریافت میکردم و البته جواب نمیدادم،
اینکه هنوز از ایشون پیام دریافت می کنید ، نشون میده قاطع نبوده پاسخ شما
در واقع آقا ی خواستکار هنوز امید در شما دیده و داره پیام میده
و این نه برا شما خوبه و نه برا ایشون
این قضیه اگه تمام شده ، بهتره سعی کنید ختم بخیرش کنید ( همون تمومش کنید معنی میده )
:))
اگه نه که ، سعی کنید مسیر درست را برید ،،که در پست های قبل زیاد صحبت شده در این موضوع
اگه دو دل هستید و هنوز ایشون را در نظر دارید برا ازدواج ،، باید حواستون باشه ،،گذشت زمان محبت یه مرد را کم میکنه نسیت به یه خانم در خواستگاری و ازدواج در آینده ( البته در بین مردها فرق می کنه - ولی تاثیر داره ) - برا خانم ها همین طور هست .
نتیجه گیری هوشمندانه انجام بدید ،،، مگرنه هم خودتون و هم ایشون اذیت می شید ،،که این خوب نیست .


......................


مورد مشابهی پیش اومده!
باز هم یک آقای حدودا 13، 14 سال بزرگتر و در حرفه و کار خودش کله گنده، که تا حالا هم ازدواج نکرده!
به علاوه ی باز پیدا شدن سر و کله ی اون خواستگار که شش هفت ماهی طول کشید و به سرانجام نرسید.
خودم به خودم شک کرده ام که مگه من چجوری ام و رفتارم چجوریه که آقایون با این اختلاف سنی، علاقمند میشن!
واقعا نمیدونم چرا. من تیپم خیلی ساده و معمولیه، اهل آرایش نیستم، چندان خوش صحبت نیستم، سعی میکنم اجتماعی باشم ولی به نظرم خجالتی بودنم کاملا در رفتارم مشهود باشه.

دو نکته خدمتتون میگم »
اول اینکه آقا ی خواستگار مهم نیست کی هست ،،،یه فردی هست که می خواد بیاد خواستگاری و آشنایی برا ازدواج ( حالا با هر شرایطی و سنی و... )
ایشون یه گزینه هست که می تونید بررسی کنید و یا تمام کنید ( همون اول )
این وسط گیر کردن خوب نیست ( یعنی ندونید و خودتون را نشناسید در تصمیم گیریها و معیارها )



دوم اینکه احساس می کنم شاید شما تو عالم خودتون و ضمیر ناخوداگاه ، این جوری فکر می کنید :)
برا همین شاید این موارد را دارید
انسان چیزی را جذب می کنه یا به سمتش نزدیک تر میره که، بیشتر بهش فکر می کنه .
معمولا تاثیر داره اندیشه انسان ، محیط انسان و...
این مورد را کلی گفتم - منظورم این نیست که ، خوب نیست یا خوبه




ایشون هم می تونه یه گزینه باشه برا ی شما در انتخاب همسر
اگه خودتون را شناختید و سن و اختلاف سنی ،، خط قرمزتون هست ،،،مسئله ای نیست که بخواید بهش فکر کنید چه برسه که براتون دغدغه باشه



مهم اینکه خودتون را خوب بشناسید - معیارهای اصلی و خط قرمزها را بشناسید و بدونید چی می خواید

موفق باشی .

[Pooh]

سلام. ممنون جناب کرای.

در مورد شخص موضوع این تاپیک، حدود یک ماهی هست که من جوابم رو کاملا قاطع داده ام. و پاسخ پیامهای ایشون رو برای تجدیدنظر و فرصت مناسب هم دادم و گفتم من تصمیمم رو گرفته ام و نمیخوام دیگه به این موضوع فکر کنم و خواهش کردم دیگه پیام ندن. اما ایشون تا یک هفته پیش هم هنوز فرصت میخواست که من دیگه اصلا جواب هم نداده ام. حالا اینکه ایشون هنوز پیام میدن و به نظر شما به معنی جواب غیر قاطع من نبوده، مسوولش من نیستم و ربطی به من نداره.


اما در مورد اینکه چرا اخیرا این جور موارد پیش میاد، ممکنه اینکه من توی ذهنم از کسانی که توی کارشون موفق هستن خوشم میاد، دلیلش باشه؟ کلا از کسانی که توی کارشون موفق هستن ولی از موقعیتش ن سواستفاده نمیکنن و نسبت به دیگران احساس مسوولیت دارن و دغدغه دیگران رو دارن، خوشم میاد.

ممکنه دلیلش این باشه؟ من از این مدل ادم هایی خوشم میاد ولی باور کنید هیچ وقت حتی از ذهنمم نگذشت که حس فراتر از این بهشون داشته باشم و هر چی هم فکر میکنم که مگه رفتارم چجوریه، نمیدونم ایرادش کجاست.

من میدونم اختلاف سنی بیش از 7،8 سال، برام قابل پذیرش نیست. اینکه موردی در این محدوده پیش نمیاد و به جاش موردهای با اختلاف سنی زیاد پیش میاد، برام سوال شده که چرا؟

مثلا چرا فلان پسر 37 ساله توی همون محیط، از من خوشش نمیاد ولی یه 45 ساله خوشش میاد؟

ممکنه من بیشتر شبیه معیارهای نسل قبل باشم نه شبیه معیارهای نسل خودم؟

و آیا اینکه اگر نمیخوام مجدد چنین موردی پیش بیاد، لازم هست تغییری در رفتار خودم بدم یا نه؟

اصلا یه سوالی تو ذهنم مطرح شده. ما حد و مرزهامون رو بر اساس اعتقاداتمون مشخص میکنیم. از کجا باید بفهمیم حد و مرزمون چقدر درسته و آیا لازم هست در اعتقاداتمون تجدید نظر کنیم یا نه؟

[باغبان]

با سلام

در مورد شخص موضوع این تاپیک، حدود یک ماهی هست که من جوابم رو کاملا قاطع داده ام. و پاسخ پیامهای ایشون رو برای تجدیدنظر و فرصت مناسب هم دادم و گفتم من تصمیمم رو گرفته ام و نمیخوام دیگه به این موضوع فکر کنم و خواهش کردم دیگه پیام ندن. اما ایشون تا یک هفته پیش هم هنوز فرصت میخواست که من دیگه اصلا جواب هم نداده ام. حالا اینکه ایشون هنوز پیام میدن و به نظر شما به معنی جواب غیر قاطع من نبوده، مسوولش من نیستم و ربطی به من نداره.

یه مقدمه بگم ،،
ببینید خانم pooh ،یکی از رمزهای موفقیت در کنترل احساسات در دوران خواستگاری یا آشناییی ،اینکه طرفین همو گزینه بدونند و حس مالکیت نسبت به هم نداشته باشند
چون امکان داره هر لحظه یه اختلافی در معیارها و شرایط ، پیدا بشه ،،
اگه این انجام نشه مسئولیت با خود اون فرد هست ،چون نتونسته درست مسیر ازدواج را پی ببره ( کنترل احساسات )
پس اگه خواستگاری داشتید ( حالا چه مرحله آشنایی باشه ، چه خواستگاری رسمی باشه ، چه مدرن باشه چه سنتی باشه و....) یادتون باشه همون اول این را بیان داشته باشید ( دو طرف )
برا همین کارشناسان میگن اگه همه چی هم درست داره پیش میره ، حتی تا لحظه عقد هم ، وابستگی ایحاد نشه !
چون من دیدم حتی در مراسم عقد هم ازدواجشون بهم خورده
لذا هر کسی مسئول اعمال و احساس خودشه و باید درست مدیریت کنه


خب ،،از طرف شما انگار با چیزهایی که فرمودید خوب مدیریت شده ،،و این آقا متاسفانه با توجه به سنشون باز نتوسنتد خودشون را خوب مدیریت کنند
با همین شیوه ادامه بدید و پاسخ های ایشون را ندید ،،که احتمال زیاد اگه طرف منطق داشته باشه باید قضیه را متوجه بشه و بره دنبال زندگیش :)
اگه می بینید که این پیام ها ادامه داره و آرامش شما را بهم میریزه و یا شدتش نوعی دیگه هست ،،می تونید قاطعیت خودتون را سخت تر کنید با روش ها ی مختلف ( مثلا پیگیری قانونی )



.......................................

اما در مورد اینکه چرا اخیرا این جور موارد پیش میاد، ممکنه اینکه من توی ذهنم از کسانی که توی کارشون موفق هستن خوشم میاد، دلیلش باشه؟ کلا از کسانی که توی کارشون موفق هستن ولی از موقعیتش ن سواستفاده نمیکنن و نسبت به دیگران احساس مسوولیت دارن و دغدغه دیگران رو دارن، خوشم میاد.
ممکنه دلیلش این باشه؟ من از این مدل ادم هایی خوشم میاد ولی باور کنید هیچ وقت حتی از ذهنمم نگذشت که حس فراتر از این بهشون داشته باشم و هر چی هم فکر میکنم که مگه رفتارم چجوریه، نمیدونم ایرادش کجاست.
من میدونم اختلاف سنی بیش از 7،8 سال، برام قابل پذیرش نیست. اینکه موردی در این محدوده پیش نمیاد و به جاش موردهای با اختلاف سنی زیاد پیش میاد، برام سوال شده که چرا؟
مثلا چرا فلان پسر 37 ساله توی همون محیط، از من خوشش نمیاد ولی یه 45 ساله خوشش میاد؟
ممکنه من بیشتر شبیه معیارهای نسل قبل باشم نه شبیه معیارهای نسل خودم؟
و آیا اینکه اگر نمیخوام مجدد چنین موردی پیش بیاد، لازم هست تغییری در رفتار خودم بدم یا نه؟

به نظرم اندیشه - باورها - محیط هم مهمه
معمولا سنف هنرمندان اینگونه هست ( البته کلی می گم - نمی گم همه اینجوری هستند )
به خاطر شرایط کاری و باورهایی که دارنند ،، بعضی هنرمندان دیر ازدواج می کنند ،،،و شاید این کار را درست می دونند ،،
و از طرفی باور دارنند به خاطر شغل و یا شاید محبوبیتی که دارنند می تونند با دختران خیلی کوچک تر از خودشون هم ازدواج کنند ،،
که ما ، هر از گاهی می بینیم در جامعه هنری چه داخل کشور و یا خارج کشور این چنین ازدواج هایی را
البته من جدیدا در جامعه غیر هنری هم دیدم ...مثلا طرف 60 سالشه دست یه دختر 30 ساله گرفته دار تو پارک قدم میزنه ،،( قدم زدن خاص )
من منظورم نیست چی درست و چی غلطه ...دارم کلی می گم .


محیط پیرامون هم تاثیر داره
مثلا اگه فردی که در محیط حوزه باشه ،، سنف ازدواج ها در اون طیف ها پایینه و اختلاف سن های طرفین به ندرت پیش می یاد خیلی بالا باشه
می خوام بگم اگه تو اون محیط هنری که هستید ، یه جوان 37 سالشه و چرا مثلا اون خواستگاری نمی کنه و یه آدم 48 ساله مثلا خواستگاری می کنه ، دلیل نیست که فقط تقصیر شما هست ،
ممکنه اندیشه اون جوان 37 ساله شبیه اون آدم 48 ساله باشه و بگه حالا حالا ها زوده

پس علاوه بر اندیشه و باورها ، روی محیطی که رفت و آمد می کنیم هم ، باید دقت کنیم .
چون ما شبیه آدم هایی میشیم و جذب می کنیم که در پیرامون اونها هستیم
هر چی به دنیا ورودی بدیم با اون تناسب ، خروجی می گیریم .( اندیشه مون - باورهامون - شخصیتمون - محیط رفت وآمد خانوادگی و شخصی و ...)


شرایط جامعه - معیارهای سخت گیرانه دختر و پسر و خانواد هاشون ( مثلا مهریه های زیاد دختران و یا معیارهای سختگیرانه آقایون ) - دورن شدن از معیارها اصلی و زندگی ایده آل گرانانه ،، اندیشه ها و سلیقه های کشورهای بیگانه در بوجود آمدن اندیشه پسرها و دخترهامون و... هم تاثیر داره در مفهوم و معدل ازدواج در کشور .


.......................................

اصلا یه سوالی تو ذهنم مطرح شده. ما حد و مرزهامون رو بر اساس اعتقاداتمون مشخص میکنیم. از کجا باید بفهمیم حد و مرزمون چقدر درسته و آیا لازم هست در اعتقاداتمون تجدید نظر کنیم یا نه؟

به نظرم باید به خودشناسی برسید و خودشناسی خودتون را با قرآن چک کنید !
موفق باشید .

[باغبان]

ببخشید
اشتباه تایپی را وقت نشد درست کنم ،،
منظور از سنف همون صنف هست :)



در کل به نظرم یه نقشه راه برا خودتون داشته باشید ،،
می تونید با مشورت از کارشناسان این حوزه ، نقشه و راهنمای بهتری برا خودتون ایجاد کنید ( خودشناسی - چیدن معیارها و...)
با داشتن یه نقشه ،،با اتفاق ها زندگی که در مسیر زندگیمون بوجود می یاد بهتر عمل می کنیم و تصمیم های بهتری می گیریم و استرس مون کم تر میشه .
در پناه خدا .