همش با شوهرم دعوام میشه!!

[hamid2013]

سلام هستی خانوم این مطلب رو با جستجو در همین سایت پیدا کردم. فکر کنم کمی بدردتون بخوره:

باورهای غیر منطقی:

وقتی در ذهن خود قوانین و مقرراتی ببافید( که ممکن است به خاطر تجربیات شخصی، تربیت محیط یا .... باشد) آنگاه باورها برای شما مشکل ایجاد می کند ؛ نه همسر شما.وقتی شما در ذهن خود برای همسرتان مقرراتی تصویب می کنید، و خودتان نیز اجرا می کنید، دچار مشکل می شوید. او همسر شماست با افکار و احساسات و رفتاری متفاوت .حداقل چند باور غیر منطقی عبارتند از:
1 – همسر من باید روابط با والدینش را با من هماهنگ کند.
2 – هر روز باید او را ببینم
3 – تنهایی ام را فقط با همسرم باید پر کنم
4 – نباید مسئولیت هایی که در مورد خانواده اش احساس می کند انجام دهد، مگر من اجازه بدهم
5 - اگر همسرم این قوانین بالا را انجام نداد با او دعوا و قهر می کنم تا به نتیجه برسم.

انسانها به مهارتهای ارتباطی و مهارتهای زندگی بیشتری برای خوشبخت شدن نیاز دارند.در واقع ، خاصیت ایجاد مشکل از مشکل داشتن حادتر هست. چون اگر مشکل وجود داشته باشد با توصیه ای امکان حلش هست، ولی اگر عادت به مشکل سازی داشته باشید ، هر مشکلی را که حل کنید ، مشکل دیگر بلافاصله خودش را نشان خواهد داد.
چنانچه می خواهید همسرتان نیز دچار مشکل نشود( وابستگی افراطی به خانواده اش و فراموش کردن وظایف همسری نسبت به شما)، بهترین کار اینست که چسب بین خودتان و همسرتان را زیاد کنید، یعنی با مهارتهای ارتباطی قویتر، رفتارهای صحیح و از همه مهمتر احساسات بی غل و غش مانند آهنربا او را جذب کنید. در غیر اینصورت درگیری و دعوا منجر به هل دادن او به طرف خانواده اش و دوری از شما می گردد.

بدترین حالت برای انسان تعارض است. وقتی نحوه برخورد شما با همسرتان به نوعی است که مهر مادری او در برابر عشق همسریش قرار می گیرد او با تعارض شدیدی روبرو می شود که منجر به رفتارهای نامطلوب در او می گردد و در پی آن احساسات نادرستی در او شکل می گیرد. شما باید نحوه برخورد خود را به نوعی تنظیم کنید که ایشان، شما و مادرش را در یک مسیر ببیند.

[hasti25]

آره آقا حمید منم به این موضوع اشاره کردم فکر کنم این موضوع دقیقا حال منه.
جایی که اشاره کردم فکر میکنم توقع من از همسرم زیاده برای همین زود ناراحت میشم و...
ممنون بابت کمکهاتون
بازم منتظر هستم. لطفا بهم راه حل بدین تا بتونم کم کم رفتارم رو درست کنم. وچطور توقعم رو کم کنم؟؟ یعنی شدنیه؟ خیلی نگرانم...
و هم اینکه در مورد این مشکل الان هم کسی نظر بده که من زیاد حساس شدم یا اون ... چیکار کنم که تلاش کنه واسه عروسی ... یعنی چون فکر میکنه آرامشی کنار من نداره دوست نداره فعلا عروسی رو بگیره و زیاد جدی نیست؟؟

سعی کنین با رفتار خوبتون باعث بشین بیشتر از پیش دوستتون داشته باشه و برای ازدواج تمام تلاششو بکنه و این فقط وقتیه که احساس کنه در کنار شما آرامش میگیره نه اینکه سوهان روهش بشین !! با این وضعیت فکر نمیکنم زیاد به عروسی علاقه نشون بده...

[hasti25]

سلام امروز همونطور که بهتون قول داده بودم سعی کردم که خوب رفتار کنم و خیلی جاها که بهش برمی خورد و جبهه می گرفت و منم همینکارو می کردم و دعوامون میشد، من کوتاه اومدم. بعد که داشتیم حرف میزدیم در مورد من گفت تو قبلا مهربون بودی ولی الان خیلی مادرانه رفتار می کنی و خیلی جوش می زنی و من بهش گفتم مثلا برام مثال بزن ولی اون گفت الان حضور ذهن ندارم و امروز رفتارت خیلی خوب بود و گفت من ناراحتم، گفتم چرا؟؟ گفت چون تصمیم گرفته بودم اینطوری دیگه باهات رفتار نکنم(منظورش مهربون بود) ولی تو با این رفتارت باعث شدی که من باز اینطوری رفتار کنم.(فکر کنم چون بهش گفتم نمیتونم بزرگتر از خودم فرضش کنم فکر می کنه دیگه نباید با من مهربون باشه و برای همین این تصمیم رو گفته بود)
امروز بهم گفت میخوام رابطتو با خانواده من بیشتر کنی تا از الان با رفتاراشون آشنا بشی و بعدا یه دفعه تو اون محیط قرار نگیری و مشکلی پیش نیاد. منم هرچی گفت سعی کردم منطقی فکر کنم و قبول کردم. و این باعث شد کمی اعتماد به نفس بگیره و باور کنه که من همیشه باهاش مخالف نیستم و به حرفاش و تصمیماش احترام میذارم.
از کمک همتون ممنون. ولی هنوز در مورد کار باهاش حرف نزدم، حرفش پیش اومد ولی موقعیت مناسبی نبود و اون از دستم ناراحت بود که تو فقط حول همین محور میچرخی ، حرف میزنی میزنی تا آخر بازم به این اشاره کنی، واسه همین منم کلا بیخیال شدم.
بازم کمکم کنین، خواهش میکنم من واقعا میخوام خودمو تغییر بدم و کاری کنم شوهرم به زندگیش علاقه مند بشه و تلاش کنه!!

[ساحل75]

وقتایی که از دستش عصبی میشی و از عصبانیت در حد انفجاری قبل از اینکه بهش زنگ بزنی اسمس بدی یا هر برخوردی باهاش داشته باشی تمرکز کن و از عدد 20 تا 1 رو معکوس بشمار . اونوقت یه نفس عمیق بکش و اگه اون مسئله واقعا ارزش ناراحت کردن همسرتو نداره سعی کن اصلا درموردش حرف نزنی

منم توی عقد دقیقا رفتارم مثل رفتارشما بود با همسرم و خیلی اشتباه بود چون با این گیرهای الکی و عجله برای ازدواج فرصت شناختش رو از دست دادم و بعضی لحظات که میتونست بهترین لحظاتمون باشه شد بدترین ها.

به این فکر کن که نبودن هاش و کم بودن هاش بلخره تموم میشه و فقط خاطرات بد توی ذهن دوتاتون میمونه . بعضی مسائل واقعا ارزش دلخوری ایجادکردن رو نداره

[asena83]

سلام هستی جان شما باید سعی کنید کمی آروم با همسرتون برخورد کنید نیش وکنایه نزنید بهش شخصیت بدید مردا دوست دارن مورد قبول همسرشون قرار بگیرند تو ذهنت رهاش کن تا بتونه برمشکلاتش غلبه کنه وبا رو گشاده ودلی آروم به سوی تو بیاد ببخش وهرروز این جمله هارو پیش خودت بگو که همسر من به زودی امکاناتی فراهم میکنه که عروسیمون سر بگیره بسپارش به خدای مهربا ن اون کمکتون میکنه موفق باشید

[رها70]

سلام ببخشی سوالمو اینجا میپرسم من تازه عضو شدم و نمیدونم چیجوری پستایی که قبلا گذاشتم و جوابایی که دادمو پیدا کنم 2ساعته میگردم اما نمیتون پیدا کنم لطفا راهنمایی کنید

[hasti25]

سلام ساحل جون
این راه حلتونو که از 20 تا 1 بشمارم رو انجام دادم ولی تو اون لحظه اینقدر حالم بد میشه که بعدش که فکر میکنم آیا ارزش ناراحتیه همسرمو داره یا نه؟؟ میگم آره داره من اینقدر زجر بکشم و اشکمو در میاره ولی اون اصلا انگار نه انگار!!! راستش خیلی دوستش دارم ولی با این رفتارام و خودخواهی-هام دارم از دستش میدم.
مشکل الانمو چیکار کنم؟؟ اینکه واسه آیندمون هیچکاری نکرده؟؟ یعنی چون تو زندگی بهش آرامش نمیدم نمیخواد باهام ازدواج کنه؟؟؟

[ساحل75]

باید تو انقدر براش آرامش بخش باشی که برای کنارت بودن لحظه شماری کنه

شاید کمی بافاصله بودن هم بهتون کمک کنه . اجازه بده اون دلش تنگ بشه و برای دیدنت بیاد نه اینکه خودت همش پیش قدم باشی

من دقیقا مثل شما بود حالاتم برای همینم میگم که فرصت هاتون میسوزه . برای اینکه به خودش یه تکونی بده خونوادت با خونوادش در مورد عروسی و اینا صحبت کنن و بگن زمان عقد طولانی شده و برای ما خوب نیست و تکلیف دخترمونو زودتر مشخص کنید شاید جواب بده

[hasti25]

مرسی ساحل عزیزم، باشه من به خونوادم میگم که با خانواده همسرم صحبت کنن و بگن که زودتر عروسی رو بگیرن، ولی فکر نمیکنی اینطوری اونا فکر میکنن ما عجله داریم؟؟ آخه یکم هم اخلاقشون با ما فرق داره.
البته فکر کنم باید در مورد اینکه همسرم هیچکاری واسه آینده نکرده هم ابراز نگرانی کنن، نه؟؟ تا یا ببینیم خونوادش چی میگن.

[ساحل75]

من فکر نمیکنم عجله کردن باشه. با توجه به اطلاعاتی که دادی باید دو سه سال از باهم بودنتون گذشته باشه . این زمان کمی نیست .

مادرتون با هر زبونی که میدونه که جنبه بدی هم نداشته باشه از خونوادش بخوان که یه جلسه بذارن برای روشن شدن تکلیف دخترشون!

یا اینکه یجوری گوشی رو بدین دست خونواده همسرتون که دیگه باید به فکر باشن

بلخره همین الانم که برای مقدمات آماده بشید یک سال طول میکشه . یک طرف این رابطه شماهستید و نباید خودخواهانه تصمیم بگیره . ضمن اینکه اکثر اختلافات الکی و دعواهای سر هیچی مربوط به طولانی شدن دوران عقد میشه که ضربه میزنه به هر دوطرف و باعث حساسیت هاشون میشه که ترکش هاش تا ازدواج هم ادامه پیدا میکنه