همسرم آرزوی مرگ مرا دارد

[شاپرک 114]

عزیزم خیلی برات ناراحت شدم
من کارشناس که نیستم اما باتوجه به چیزی که امروزنوشتی ومن باخودم شمارو مقایسه کردم بنظرم خوب رفتارکردی خوب خودتو کنترل کردی وهمین باعث شد همسرت بره حمام وبیاد یه کم بخودش بیاد اماچرا یه دفعه اون کارو کرد؟این رفتارعجیبه بنظرمن
اگه موقعی که به خانوادت فحش میداده اینطورکه گفتید شماهیچی بهش نمیگفتی جزاینکه بره بیرون بازم خوب تونستی خودتو کنترل کنی من بودم متاسفانه ازکوره درمیرفتم بنظرمن شماکاربدی نکردی اینجا حالت بدشده نیم ساعت دیرتررفتی خونه اسمون که به زمین نیومده نمیشدیه روزدیگه رفت
من فکرمیکنم مقصرشوهرته اینقدراحساس گناه نکن مثل خودم هستی منم هراتفاقی که میفته میگم کجای کاراشتباه کردم اینطوری شد؟چکاربایدمیکردم تااین اتفاق نیفته؟

فقط یه چیزی بهت بگم اشتباه منو نکن اینقدردنبال اثبات کردن این نباش که به خانواده شوهرت نشون بدی تو عروس بدی نیستی ولشون کن بذار هرجورراحتن فکرکنن تو هرچی تلاش کنی اونهاکمترباورشون میشه همینطورکه تاالان سعی کردی ونفهمیدن وگفتی وقتی جریان روزعقدروبرای مادرشوهرت گفتی اولش باورش نشده
پس وقتی قبول نمیکنن چرا اینقدربخودت فشارمیاری؟ بذارفکرکنن عروس بدی هستی مهم اینه که پیش وجدان وخدای خودت میدونی توکاری نکردی که شوهرت میز ناهارخوری برای خواهرش نگیره

من این چندساله عیدو تولدوروزمادرهمیشه برای مادرشوهرم کادو میخریدم تالحظه ای که بازش نمیکردن شوهرم نمیدونست چی توش هست اماهمه رو به پای پسرشون میذاشتن اینم مهم نیست عیب نداره اما ای کاش جایی که توان مالی پسرشون اجازه نمیدادهم بازازچشم اون میدیدن نه عروسشون

وقتی توان مالیشو نداشتین چرابیشترازپدرومادرعروس وداماد سرعقدکادو دادین؟که بگن به به چه عروس خوبی؟
من تازگی فهمیدم اصلامهم نیست که دیگران چی فکرمیکنن چون هرکاری مابکنیم بازچیزی برای نارضایتی اطرافیانمون پیدامیشه بفکرخودتون باشید

[دختر بیخیال]

با سلام

وقتی همسرتون آروم تر شدن باهاشون صحبت کنید و بگید مشکلی از بابت خرید برای خواهرشون ندارید.پول خودشونه برای غریبه هم نمیخواهند خرج کنند خواهرشون هستن، و شما بهشون این اطمینان و میدید که هیچ مشکلی نداشتید.

ایشون و خانوادشون دچار سوتفاهم شدن.شما فقط حالتون خوب نبود و همسرتون هم اشتباه متوجه شدن، باهاشون آروم وخونسرد صحبت کنید ان شالله متوجه میشوند که خودشون دچار سوتفاهم شدن.
بعد با خانوادشون صحبت میکنند.

حتی خودتون با مادرشون صحبت میکردید و میگفتید مسله این نبوده و همسرتون دچار سوتفاهم شدن.
مگه شما بیمارستان بستری نشدید؟ همین بیمارستان رفتن شما ثابت میکنه واقعا حالتون مساعد نبوده و همسر اشتباه متوجه شدن.

فقط کمی زمان بدهید تا همسرتون آروم تر بشوند خودشون متوجه اشتباهشون میشند.

اینطور موقع ها که اطرافیان دچار سوتفاهم درموردتون میشند آروم و خونسرد پاسخ بدهید، همین آرامش شما باعث خجالت کشیدن اطرافیانتون از طرز فکرشون میشه.
ولی اگه شما هم عصبانی بشوید و بحث کنید بدتر قضیه طولانی تر میشه. و شما هم این وسط میشید مقصر!

[پرنیان یاسی]

به نظر من همسرت بیمار است. باید با یک روانپزشک مشورت کنی. عزیزم احتمال می دهم همسرت بیماری روانی ( پارانوئید ) داشته باشد. جو خانوادگی ای که داشته زمینه را بسیار برای این بیماری مساعد کرده است. این لینکش مطالعه کن راجع به این بیماری. این را هم بگویم که برای هر بیماری ای علامت هایی ذکر می شود اما یک بیمار الزاما تمام این علامت ها را ندارد. همچنین شدت علامت ها در هر بیماری متفاوت است.

احتمال دوم این است که همسرت دچار وسواس فکری شده است که زیر مجموعه اختلال های اضطرابی است. افکار همسرت راجع به پول کاملا بیمارگونه است و مشخص است که دائما راجع به ثروت دچار اضطراب است. این افکاری و رفتار به هیچ وجه عادی نیست و ناشی از بیماری روانی است.


حتما به روانپزشک مراجعه کن و راجع به علائم شوهرت توضیح بده.


این لینکها را بخوان :
اختلال شخصیت چه نشانه‌هایی دارد؟

چه کسانی اختلال شخصیت پارانوئید دارند؟
اختلال شخصیت پارانوئید

این لینک را هم بخوان :
شناسنامه مجله

اختلال وسواس فکری عملی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


بروز بیماری هولناکی به نام "وسواس فکری"

[کیانا 93]

اول اینکه خانم پرنیان یاس موضوع رو حاد نکنید وبه همسر ایشون برچسب نزنید چندتا مقاله خوندید دلیل نمیشه همه پارانویید باشند

سلام عزیزم خوشحالم که داری مقاله ها رو میخونی حتمت حتما کلید مرد رو همچند بار گوش کن شما خودتون می گید حالتون بد بوده نمی تونستید رانندگی کنید بعد از نیم ساعت توخونه به شوهرتون می گید من خوبم پاشو بریم کادو بخریم میدونید ایشون که اول ناراحت بودند بعد با توضیحات شما احساس شرم میکنند بعد که می گید بریم بیرون خوب بنده خدا با خودش میگه حتما داره دروغ میگه اشتباه شما اینجاست که با اینکه حالتون بد بوده اما جلوی شوهرتون ابراز نکردید

اما توخونه بعد از دعوا که حالتون ببد شد چرا اخه زنگ زدید به باباتونامگه شما شوهر ندارید ایشون یعنی اینقدر بی عرضه بی مسولیت هستندکه نتونند زنشون ببرند بیمارستان(اینطوری گفتم که بفهمی همسرت از رفتارات چه برداشتی میکنه)بعدش این کار شما چندتا عیب بزرگ داره 1که گفتم شوهرت چطور برداشت میکنه2همه رو خبردار کردی 3علاوه براینکه مسلما پدرت وخانواده بیش از اندازه ناراحت کردی وشوهرت از چشمشون انداختی4فرصت دلجویی از شوهرت گرفتی

اینطور که من از نوشته هاتون برداشت کردم شوهرت چندان ادم بدی هم نیست اما شما خیلی بی سیاست هستید بنده خدا توبی پولی شما رو برده کیش همچین زدی تواین سفر چارتری قول داده بود این کارشون بی ارزش کردید که اگه من جای شوهرتون بودم دیگه تا پارک هم نمی بردمتونبعدشم وقتی مادر شوهرتون میگه ادم بی پول نمیره مسافرت شما به جای اینکه ابروی خود شوهرتو ببری بهتر بود میگفتی طفلی مثلااقای همسر به خاطر سقط دیده بود من ناراحتم با اینکه پول نداشت اما منو برد مسافرت برد همه سر شوهرت احترام گذاشته بود هم اینکه به مادر شوهرت میفهموندی چقدر همسرت دوست داره نگرانت بود

عزیزم گفتم توپست قبلیم صداقت یعنی بروز دادن احساسات رفتی خونه به جای نیم ساعت جزییات تعریف کردن بهتر بود قبلش بهش زنگ میزدی میگفتی حالت بده بیاد دنبالت یا نشون میدادی حالت بده

- - - Updated - - -

[maadar]

پرنیان عزیز لینکها رو مطالعه کردم اختلال پارانوئيد بسیار بعید به نظر میرسه، ولی باید بگم که همسرم دچار تغییر خلق و خو هستند و ناگهان خشمگین میشن و بیقرار هستند واین رو نه تنها من که اطرافیان هم متوجه هستند، حتی پدرم از نا ارامی و بیقراری سوهرم ناراضی هستند مثلاوقتی جایی مهمان هستیم موقع خداحافظی قبل از همه کفش میپوشه و یک حداحافظ میگه و میره وامیسته دم پله ها بعضی وقتها هم اثلا منتظر پدر مادرم نمیسه و میره بیرون ، جلوی فامیل بد جلوه میکنه ،گمان بد رو فقط در مورد من و خانواده ام و فامیل بنده دارند و در مورد بقیه گاهی بیش از حد خوشبین هم هستند، یک دوست صمیمی دارند که به اون وابستگی فکری دارند و این دوست میتواند به اندازه نصف مادرشوهرم تو زندگی مون تاثیر بزارند ، بقیه دوستان از همکارها شون هستند که هيچوقت با آنها صمیمی نمیشوند، گاه گذاری سیگار میکشند
کیانای عزیز ممنون که من رو راهنمایی میکنید
درمورد اینکه چرا نگفتم حالم بد شده چون دفعه پیش پشت تلفن گفتم شوهرم دچار اضطراب میشه و سردرد میگیره نخواستم نگرانش کنم چون بعد ناراحت میشه و میگه از بس زنگ زدند گفتند حالت بد شده یا مریضی که دیگه سردردها مزمن شده گاهی هم میگه تو از همون اولش مریض بودی، بعد از اینکه آمدم خونه و تعریف کردم متوجه اشتباهش شد ولی نگفتم که هنوز هم حالم زیاد خوب نیست و او فکر میکرد که من خونه مادرم استراحت کردم و خوب شدم، درد هام قابل تحمل بود و میتونستم برم بیرون ، بعد از دعوا بخاطر فشار عصبی حالم بدتر شد و چون شوهرم رفته بود بیرون و تلفنش رو هم جواب نداد به پدرم زنگ زدم چون سلامتی من خیلی مهمتر از هر چیزیه، در ضمن تو این چند سالی که ازدواج کردیم شوهرم هیچ وقت با من نیومده دکتر فقط وقتی حامله بودم یک بار اون هم با اصرار من اومد همیشه با مادرم میرم دکتر، دوبار هم که حالت اورژانسی پیش اومده یک بار همون وقت که جراحی شدم یک بار هم بعد از جراحی که تب کرده بودم هر دو مورد زنگ زده پدر و مادرم اومدند با هم رفتیم بیمارستان میگفت تنهایی نمیتونم، و اما در مورد هزینه های مسافرت من اینجا برای شما توضیح دادم خواستم بدانید که من واقعا آدم ولخرجی نیستم ولی همیشه با شوهرم از خاطرات خوش مسافرت و اینکه چقدر خوش گذشت صحبت میکنم و تشکر میکنم، دلیل درد های دیروز هم مشخص شد یک کیست بوده که ترکیده و خونریزی کرده ، ده روز استراحت استعلاجی دارم، نباید زیاد راه برم یا کار کنم ، الان خونه مادرم هستم برای استراحت ، صورت حساب بانکی رو دیدم، قرار بود این ماه پولی واریز بشه که روش حساب کرده بودیم برای پول جهیزیه که متاسفانه واریز نشده، با این حقوق حتی برای مخارج خودمون هم کم میاریم، فیشهای حقوقی رو چند روز قبل از واریز حقوق میدن ولی شوهرم در مورد فیش حقوق حساس هست و به من نشون نمیده و من هم سوال نمیکنم تا حساس تر نشه،پس شو هرم از چند روز قبل میدونستم پولی در کار نیست و از طرفی هم غرورش اجازه نداده به مادرش بگه ، حالا با این کارها همه چیز رو انداخته گردن من ،دیگه خسته شدم از این بچه بازی هاش، حالا اومده میگه چی کارم کادو بگیرم یا نه؟

[شیدا.]

من زیاد آدم خوش صحبتی نیستم معمولا سعی میکنم از کوتاه ترین و کمترین جملات استفاده کنم بنابراین اگر نتونستم منظورم رو برسونم خواهش میکنم از من بخواهید که در اون مورد بیشتر توضیح بدم،

خیلی خوب و قشنگ مشکلتون را توضیح می دید و صحبت می کنید. چرا فکر می کنید خوش صحبت نیستید؟

دوست عزیز،
با توضیحات بیشتری که دادید، اینطور به نظرم رسید که همسرتون شما را دوست داره، خیلی هم دوست داره
فقط می ترسه
نگرانه

شاید قبلا از جایی ضربه خورده، شاید هم بخاطر تربیتش و نگرانی که خانواده اش بهش منتقل می کنند،
می ترسه که مبادا شما ازش سواستفاده کنی، بهش دروغ بگی، کلاه سرش بذاری و ...

موارد مثبتی که توی صحبتهاتون بود:

موقع عمل شما توی بیمارستان نگرانتون بودند و با قول مسافرت، سعی کردند بهتون روحیه بدن. بعد هم در حد توانش، به قولش عمل کرده.
موضوع بدحال بودن شما را پذیرفته و با محبت با شما برخورد کرده، هرچند بعد از کمی فکر کردن شک کرده که مبادا سرش کلاه گذاشته باشی.
طبق قولی که به هم دادید و تمرین کردید، موقع عصبانیت خونه را ترک می کنه. پذیرفته که این رفتارش اشکال داره و سعی در کنترلش داره. نمی خواد شما را اذیت کنه و راه حل مشترک را اجرا می کنه. این یعنی دوستتون داره. مگه دوست داشتن چطوریه؟


ممکنه همسرت خودش را برای مرگ همسر قبلیش در جایی مقصر می دونه و ناراحته
ممکنه از رفتار بدی که باهاش داشته عذاب وجدان داره ...
ممکنه این حرفش که می گه آه من گرفته، تلاشی هست برای آروم کردن خودش.

به این حرفها توجهی نکن و سعی کن با بی توجهی به این حرفها کاری کنی که کم کم اون مسائل را فراموش کنه.

اگر اون خانم همسر خوبی نبوده، بهتره که این خاطرات بد فراموش بشه
اگر هم همسر خوبی بوده و همسرت عذاب وجدان داره در موردش، باز هم فراموش کردنش به آرامش همسرت کمک می کنه.

هیچ جا و با هیچ کس دیگه در مورد اون خانم صحبت نکن تا کم کم از صحبتهای همسرت و خانواده اش محو بشه.

تغییرات هورمونی و مشکلاتی که اخیرا داشتید، شما را حساس تر کرده.
برای همین بیشتر بحث داری با همسرت. یه کم به خودت برس (جسمی و روحی) و آروم تر باش.

باید یه برنامه بلند مدت بذاری که همسرت بهت اعتماد کنه.
مقالات تالار را بخون.
سعی کن با مطالعه و آگاهی زندگی کنی.

[khaleghezey]

با سپاس بسیار از بانو شیدا گرامی

مردها کلا توی اینگونه موراد شوخی زیاد میکنن.
مثل اینکه کی بشه از دستت راحت بشم بیوفتی بمیری و منم آزاد بشم یا جایی بری مسافرت
یا در مورد قیافه و تیپ و اندام خانوم های دیگه حرف میزنن
یا در مورد خانواده همسر تیکه میندازن و مسخره بازی در میارن
یا من از سرتم زیادم اشتباه کردم تورو گرفتم و از این جور حرفها زیاد میزنن

بشخصه فکر میکنم بیشتر این صحبت ها برمیگرده به ذات ما مردها که کلا دوست داریم با یک چیز ور بریم و کی بهتر و نزدیکتر از همسر که اذیتش کنیم(انصافا هم خیلی کیف داره) البته رفتار و گفتار بسیار زشت و ناپسندیه ولی چیکار کنیم دیگه دوست داریم!!!

7 شوخی زشت آقایان با خانم ها !

من در ابتدای این مقاله اعتراف می کنم که به عنوان یک مرد متاسفانه کم از این شوخی ها نداشته ام !

این شوخی ها شاید عادی به نظر برسد و چندان هم مشکلی در زندگی ایجاد نکند ، ولی فکر نکنید زن و شوهری که با هم مشکل پیدا می کنند ، یک اتفاق خیلی بزرگ بین شان افتاده یا فیزیکی با هم درگیر شدند !

بعضی از موضوعات بسیار ریز در زندگی وجود دارد که اگر آنها را رعایت نکنیم ، رابطه ما با همسرمان را به تدریج خراب می کنند ، پس بیایید با هم این رفتارها را بخوانیم و کنار بگذاریم ! باید بگویم بسیاری از آقایان و مخصوصا پسرهای جوانی که ازدواج می کنند ، هنوز در فضای مجردی به سر می برند و نمی دانند جلوی همسرشان چه باید بگویند و چه نگویند ، اجازه بدهید خیلی ساده تر شوخی های رایج بعضی مردان را با همسرشان بگویم ، البته دقت کنید اینها در فضای عادی و شوخی است :

* شوخی های تهدیدی :

- طلاق : مثلا همسر شما می گوید "اگه یکماه آشپزی نکنم چیکار می کنی؟" بدترین جواب این است :"خب طلاقت میدم!" بعد هم غش غش میخندید و در پاسخ ناراحتی همسرتان می گویید :"بابا شوخی کردم" همسر شما هم ناراحت می شود و شما او را "بی جنبه" خطاب می کنید و یک شوخی ساده می شود بهانه ای برای جنجال ! خب حالا فرضا اگر خیلی مرد خوبی باشید از دل همسرتان هر طور شده در می آورید ، اما یک اتفاق خیلی بد افتاده ، همسر شما نگران و مضطرب می شود، به فکر می رود ، ناراحت می شود ، در رابطه زناشویی اش کمی سرد می شود و ... البته منظورم این نیست که با یک شوخی کوچک همه چیز خراب می شود ، منظور این است که وقتی از این شوخی ها کردید کم کم عادت تان می شود و به تدریج تیشه به ریشه رابطه می زنید.

- زن دوم : شب دیر به خانه می آیید ، همسرتان می گوید :"کجا بودی تا این وقت شب؟" شما هم می گویید:"خونه دومی !!!" خیلی شوخی جالبی بود نه ؟ یا مثلا بدون هیچ بهانه ای مسئله زن دوم را مطرح می کنید ! مثلا به بچه هایتان می گویید:" آره دیگه کم کم میخوام یه مامان جدید براتون بیارم!" البته تجربه ی من ثابت کرده مردانی که از این شوخی ها می کنند ، کسانی هستند که هیچ وقت این کار را نمی کنند ! ولی باز هم می گویم این شوخی ها تیشه به ریشه زندگی می زند ، همسر شما مدام در فکر می رود ، شما هم با خودتان فکر می کنید همسرم چقدر شکاک است و زنهای مردم اینطور نیستند و ... !

همین می شود بهانه برای خراب شدن یک رابطه زناشویی. - مرگ و زندان : آقا یک سرماخوردگی کوچک گرفته ، به همسرش می گوید :" خانم اون قلم و کاغذ رو بردار بیار آخرین وصیت هام رو بکنم." یا مثلا زیاد دیدم آقایانی که تا مشکلی در کارشان پیش می آید می گویند :" خانم اون وسایل ما رو جمع کن امروز فرداست که با مامور بیان دنبالم." یا "سعی کن ماهی یه بار بیای ملاقاتم و کمپوت آناناس هم بیاری!" البته اینها نمونه است ولی حرفهایی است که زیاد در زندگی ها می بینم و هیچ پایه و اساسی ندارد و مرد فقط برای شوخی اینها را بیان می کند ، ولی نمی داند با همین شوخی ها به همسرش لطمه روحی می زند و او را نگران و مضطرب می کند.

* شوخی های مردانه

- شوخی های فیزیکی : یک سری شوخی هایی هست که ما در فضای دوستانه خودمان انجام می دهیم ، مثلا با بیل می زنیم توی سر رفیقمان و به مدت نیم ساعت با هم می خندیم ! یا دوستمان با لگد ما را سه متر جلوتر پرتاب می کند ! خب اینها در فضای مردانه همه نشانه محبت و دوست داشتن است ! ولی هرگز از این شوخی ها با همسرتان نکنید ، خانم ها احساسات بسیار قوی ای دارند ، مثلا وقتی شما همسر خود را نوازش می کنید خیلی برای او لذت بخش است ، و برعکس وقتی به شوخی به او ضربه ای می زنید به همان اندازه برایش دردآور و ناراحت کننده است. پس از این شوخی ها هم اصلا نکنید. با یکی از دوستانم بیرون رفته بودیم ، به بهانه ای یک خودکار به همسرش داد ، تا خانم خودکار را گرفت ناگهان از جایش پرید و دوستم زد زیر خنده ، ظاهرا خودکار برقی بود و یک برق چندولت خفیف همسرش را گرفته بود ، این هم جزء شوخی های فیزیکی محسوب می شود که به هیچ وجه ، تاکید می کنم به هیچ وجه نباید مرتکب شوید.

- شوخی های حاوی فحش :
باز هم این یک نوع دیگر از خوشمزگی های به جا مانده از دوران مجردی است ! البته منظورم از فحش ، حرفی است که توهین تلقی شود ، باز هم می گویم ممکن است این الفاظ در بین دوستان ما نشانه محبت باشد - که البته همان هم غلط است ولی هرگز در ارتباط با همسرتان از این شوخی ها استفاده نکنید ، چیزی که جدیدا در شبکه هایی مثل فیس بوک دیده ام با عذرخواهی از همه دوستان واژه "کثافت" است که مثلا با تغییر شکل "کصافط" می نویسند و بسیار زشت و بی ادبانه است ، و متاسفانه آقایان در رابطه های پیامکی با همسرشان از آن استفاده می کنند یا لفظش را به زبان می آورند ، این هم نمونه ای دیگر از شوخی های خراب کننده رابطه است که نباید مرتکب شوید.ميگنا دات آي آر، یا مثلا واژه های دیگر ، بعضی واژه ها را هم مجبورم بگویم که خیلی خانم ها از آن شاکی هستند که آقایان در رابطه با آنها به شوخی به کار می برند مثل "لامصب" "بدبخت" "بیچاره" و ... پس خیلی مواظب این واژه ها باشید ، همسر شما ممکن است چیزی نگوید و یا عادت کرده باشد ، ولی باور کنید شروع با این واژه های ساده زندگی خیلی ها را به مرز طلاق کشانده است. خواهش می کنم از این الفاظ استفاده نکنید.

*شوخی های تمسخر آمیز

- شوخی در مورد اعضای خانواده : مثلا خانمی به همسرش می گوید :" اگر مشکلی پیش اومد بابای من هست که کمکمون کنه" شما هم قصدی ندارید و به شوخی می گویید :" بابای تو هنوز قسط جهیزیه ات رو داده که بخواد کاری کنه حالا !"
این شامل شوخی با اعضای خانواده مخصوصا بزرگترها و پدر و مادر هم می شود ، یعنی فرضا با پدر همسرتان یا مادر همسرتان شوخی ای کنید که دور از شان آنها باشد و یا بی ادبی محسوب شود.

- مسخره کردن : مسخره کردن همیشه بد است ، مسخره کردن همسر بدتر و مسخره کردن همسر در حضور دیگران بدترین کار ممکن ! این مسخره کردن می تواند جنبه های مختلفی داشته باشد ، همسرتان کاری را درست انجام نداده شما با این کلمات او را صدا می کنید " نابغه ! آی کیو ! دانشمند ! "

یا مسخره کردن قد ، هیکل یا لهجه همسر که این هم بسیار بد و زننده است ، مسخره کردن غذا را هم زیاد دیده ام ، مثلا به همسرتان می گویید :" عزیزم میشه بگی این غذایی که پختی دقیقا مزه چی میده ؟"

و یا :"این غذا رو برم بریزم جلو گربه ها ببینم لب میزنن یا نه !" نکته آخر را هم بگویم ، لطفا اگر این شوخی ها را با همسرتان می کنید ، بدون هیچ تعارفی ، انتظار محبت و شادی و گرم بودن خانه و ... را از او نداشته باشید. یکی از دوستان من که اتفاقا خیلی هم به همسرش علاقه داشت ، به خاطر همین ناشی گری ها و شوخی های بی مورد ، الان در دادگاه خانواده در رفت و آمد برای درخواست طلاق همسرش است. پس لطفا مراعات کنید.

بهترین روش اینه که زیاد محل ندی خودتو بزنی به اون راه یعنی نشنیدی بعضی وقتها هم خودتو لوس کن براش.مثلا وقتی بهت میگه کی میامد تورو میگرفت با این قیافه و هیکلت و من از سرت زیادم بجای ناراحتی سریع بپر بغلش کن و بهش بگو کی بهتر از تو آقا مهربان خوشتیپ خوش قیافه و.... کلی هندوانه بزار زیر بغلش مردها عاشق زنهایی هستند که اینجوری باهاشون رفتار میکنن.
یا مثلا در مورد همین مردن منم با خانومم وقتی اینو شوخی میکنم برمیگرده میگه من تا حلواتو نخورم جایی نمیرم و حلوا گردویی برات درست میکنم با شوخی و خنده

سعی کن روی اخلاق خوبش تمرکز کنی خلاصه هر فردی خصوصیات مثبت و منفی خاص خودش را داره و سعی کن بهش اعتماد بنفس بدی ببرش بالا من با نوشته بانو شیدا موافقم در مورد عذاب وجدان سعی کن بیشتر بهش نزدیک بشی از اخلاق ها و رفتارها و مهارت هایی که داره بگی و تشویقش کنی اینجری زودتر بهت اطمینان میکنه و تاثیر مثبتی روی روابطتتان داره.

یه پیشنهاد به شما یه لطفی کن در مورد خصوصیات مثبت شوهرت چند خط بنویس اینکه چه شخصیتی داره چه رفتارهایی انجام میده که شما دوست داری و باعث میشه بهش افتخار کنی.

پ.ن:جمله ای قصار از خودم:
لذتی که در اذیت کردن همسر است در هیچ چیز دیگر نیست

[asemene.abi]

سلام من هم مشکل شمارو داشتم.دقیقا میدونم تو چه شرایطی هستید وچقدر هم سخته.علت این رفتارها تربیت خانوادگی و دیدگاهیه که خانواده از عروس به پسرانشون تزریق میکنن.یعنی با دید منفی نسبت به خانوم وارد زندگی میشن.و مساله ساز میشه.وتا بخوای تغییرش بدی زمان میبره.به خانوادش محبت کن همونقد که به خانواده خودت محبت میکنی یه طور که شوهرت متوجه محبت های شما بشه.و براش مسلم بشه که شما واقعا خانوادش رو دوس دارین همچین ادم هایی ذهنشون مسموم شده ما باید پاکش کنیم.به خاطر خودمون و زندگیمون.من خیلی تلاش کردم ذهنیت همسرم رو عوض کنم تا حد زیادی موفق هم شدم اما متاسفانه هنوز یه اثاری ازش بجا مونده که زمان حلش میکنه.تو زندگی ما خانومها باید صبورتر باشیم تجربه اینو میگه.با محبت همه چی حل میشه دعوا هم تو زندگی هست.بنظرم شما وقتی رفتی خونه مادرت باید به همسرت اطلاع میدادی.محبت مالی هم در حد توان مالی خودتون نه بیشتر.موفق باشید

[maadar]

یک هفته هست تو ی یک خانه و تو اتاقهای جدا زندگی میکنیم، هیچ صحبت یا بحثی نداریم، من غذا درست میکنم تنهایی شام میخورم اون از دستپخت من نمیخورن میره رستوران، کارهای خونه رو انجام میدم مثل همیشه ، آرامش نسبی دارم، دیگه جرو بحث و دعوا نفرین و ایراد و بهانه ای نیست، انگار تو خوابگاه زندگی میکنم بایک هم سوییتی ، برای اولین باره که اینجوری قهرهستیم اگر لازم باشه تو موارد ضروری دو سه کلمه ردو بدل میشه ، راستش بد هم نیست، از این وضعیت راضی هستم، خیلی آرام شدم، بعضی وقتها دوست داشتم چند روزی بره ماموریت من کمی اعصابم استراحت کنه الان هم هم چی بد نشده، اصلا دوست ندارم صداش رو بشنوم یا تو خونه باهاش روبرو بشم، حتی الان که داره ارگ تمرین میکنه صداش مزاحمه، در وقتی که یک سال پیش صدای نوازندگی به من آرامش میداد، واقعا تو این مدت کوتاه زندگی مشترک از کجا به کجا رسیدیم، دیگه از باهم بودن لذت نمیبریم، چند ماهی هست که مثل خواهر و برادر زندگی میکنبم، چی شد ه این طوری شد؟ ما خیلی وقته ازهم دل بریدیم فقط داریم ادای زن و شوهرها رو درمیاریم، تا کی میشه با این وضعیت ادامه داد؟ اصلا ادامه این زندگی کار درستیه؟ چقدر خسته و فرسوده سدم، این سه سال به اندازه سی سال سختی کشیدم، اگر سنم کم بود برای طلاق تردید نمیکردم، اما حالا اگر طلاق بگیرم شاید شانس مادر شدن رو برای همیشه از دست بدم، حرف مردم و چیزهای دیگه اصلا برام مهم نیست ، من تجربه طلاق رو دارم ، اصلا سخت نیست ، خصوصا الان که با تجربه تر هم هستم ، تنهامون که مانع میشه سن هست، تا من طلاق بگیرم ، دوباره ازدواج کنم 40 سالم میشه با تنبلی تخمدان هم که دارم دیگه فکر نکنم بتونم باردار شم، من اگر میخوام بچه داشته باشم پدرش باید همین همسر فعلی باشه، چاره دیگری ندادم، اگر طلاق بگیرم خودم رو از مادر شدم محروم میکنم، بعضی وقتها ف کر میکنم بچه دار که شدم طلاق میگیرم، نمیدونم دارم چرت و پرت میگم انگاری، ولی این چند روز که جدایی واقعا آرامش دارم، حضورش آرامشم رو برهم میزنه

[rayehe]

دوست عزیز من اصلا نمیگم شما باید طلاق بگیرین یا نه...اما از صحبتتو متعجبم که تنها هدفتون شده بچه اوردن....گاهی همین بچه ها هزاران بار به روی پدر و مادرشون میارن که کاش ما بدنیا نمیمدیم...کاش این پدر من یا مادر من نبود....بچه ها هم دوست دارن تو خونواده ی خوشبخت و صمیمی رشد کنن....عزیزم شروع کنید و تمام تلاشتون رو بکنید واس حل ریشه ای مشکلاتتون.....این فکر که بچه دار شین و بعد طلاق میدونینن یعنییییی چیییییییی!!!!!!!!! یعنی یه آدم دیگه به بدبختای دیگه اضافه کردین.....