تبریک سال نو.... یادگاری بچه های همدردی

[باغبان]

به نام حضرت دوست




سلام ،،،
سلامی به وسعت دریا و به زیبایی آسمان ،
سلامی به بوی خوش نسیم یک صبح بارانی ،،،
سلامی به زیبایی گل سرخی که بر روی چادر سفید زمین ، هر چشمی را شیفته خود میکند .
و سلام و سلام به کبوتران دلواپس پرواز .





به قول Mvaz نَم نَم امسال هم داره تموم میشه ،،، و به قول غلام ، انصافی در روزها و هفته های آخر سال 1400 هستیم :)
سالی که به قولی ، آخرین سال قرنمون به حساب می یاد و سال 1401 آغار قرن جدید .
چشم بزنیم عمرمون رفته – من پدربزرگم خدابیامرز تولدش اواخر قرن قبل بود – خب اونها رفتن - بچه هاشون بزرگ شدن و نوه هاشون که ما باشیم هستیم ،،،
طبیعتا ما هم مثل اجدادمون میریم و اگه قسمتمون باشه نسل های بعدمون هم میان و به همین روال زندگی ادامه داره .
مثلا فکر کنید 100 سال بعد نوه من - ام و زد و غلام و مدیرهمدردی و... در تالار دارن مطلب میذارن و هی میگن پدربزرگمون گفت – اینو گفت و اینو نگفت :)
و همچین روزی نوادگان ما در اون موقع بگن : آماده بشیم برای سال 1501 :)




سال ها و قرن ها می گذره و شاید هنوز به عید واقعی خودمون نرسیدیم .
یکی از عیدها اینکه تصمیم بگیریم در اون روز و برای همیشه متحول بشیم و به سمت خدا بریم - اونجا تکیه گاه امن و محفل آزادگان و عاشقان حقیقی ست .
به قول حافظ : در خرابات مغان نور خدا می بینم *** این عجب بین که چه نوری ز کجا می بینم
به قول سعدی : من از آن روز که در بند توام آزادم *** پادشاهم که به دست تو اسیر افتادم
به قول مولانا : اندر دل من، درون و بیرون همه اوست *** اندر تن من، جان ُ رگ ُ خون ، همه اوست .
دیگری هم عیدی هست که ظهور و خروج امام زمان عج باشه - در دعای ندبه می خوانیم که :
کجایند آن دُردانگان که راه هدایتند یکی پس از دیگر
کجاست آنکه پیوند میان زمین و آسمان هست .
چقدر خوب اگه بتونیم در این مسیر باشیم - چون در مسیر عشق هر قدم که بریم رسیدیم .
برخی ها عمرشون نبوده و در دنیا نیستن ولی امامشون را درک کردن - خوش به سعادتشون .
و خوش به سعادت مردمان اون موقع که ظهور عمومی و جهانی را درک کنن - کاش اون موقع ها را همه درک کنیم .
دنیای امروز ما امکان داره هر روز اتفاقاتی بیافته و حوادث جدیدی را درک کنیم .
وقتی در کلبه ی زندگیمون در پناه خدا باشیم و در راه اون باشیم آرامش بهتری داریم در سختی ها و حوادث .
در این تاپیک عقل تو قسمت شده بر صد مهم ؟!! آمده باید تمام وجودمون رو به یه قبله باشه ( فکر -روان ) - اگه هر قسمتی از احساسات آدمی در گرو قبله ای جدا باشه ،،، آدمی اذیت میشه .
خلاصه سرتون را درد نیارم – این تاپیک را زودتر بالا آوردم که هم مرور بشه و آمادگی باشه برای سال جدید .




در تالار بزرگوارانی هستند که عزیزی را از دست داده اند - خدا بهشون صبر بده .
بازگشت همه به سوی اوست .
خدا رفتگان این جمع را بیامرزه .
ما مثل کبوتری به این دنیا آمده ایم و یه روزی هم این کبوتر دوباره به سوی یارش بر می گردد .
کلا انسان تو این دنیا غریب هست ( همه انسانها ) -وقتی پیش خدا بره به سرزمین اصلیش قدم می گذاره .
تا موقعی که در دنیا هستیم باید سعی کنیم کمال، جمال و قدرت مطلق را کشف کنیم و بدان واصل شویم ( به خدای یکتا برسیم ) تا این مسیر و غربت برامون راحت تر بشه -اگه ایجور باشه به انسان آرامش خوبی میده .
به قول مولانا :حرام گشت از این پس ، فغانُ غمخواری / بهشت گشت جهان ، زانک ِ تو جهان داری
مولانا میگه وقتی جهان دارت را پیدا کنی اینجوری اینجا برات بهشت میشه
حالا بهشت واقعی که در جوار حق و در آخرت هست ، خدا داند چه لذتی دارد و اون چیست دگر .
غم واقعی موقعی میشه که اون را گم کنیم .









ان شالله انتهای سال را به خوبی به پایان ببریم و سال جدید سالی باشه پُر از تحول ، پُر باشه از تلاش و صبر ، پُر باشه از سعادت و کامیابی و سلامتی برای هممون و خانواده هامون و تمام بچه هایی که دارن این مطلب را می خونن .
مراقب باشید .
در پناه حضرت دوست .