دو مطلب رو لازم دیدم خدمتتون عرض کنم ؛
۱. این اشتباه هست که شما بگین من مشکلی با عصبانیتت ندارم، شما دو نفر باید نیازها و مشکلات هم رو بررسی کنید و جایی که میدونید یک رفتار یا گفتار آسیب زننده هست در موردش صحبت کنید. فرد مقابل شما باید متوجه اشتباهاتش باشه و شما هم نباید سرسری بگیرید و بگین من مشکلی ندارم!
از بکاربردن چنین جملاتی پرهیز کنین و اجازه بدین زمانی که آرام هست به رفتار خودش فکر کنه و گمان نبره که رفتار من خیلی هم بد نبوده، سخنان من خیلی هم ناشایست نبوده و ...حتما حقی داشتم، حتما اذیتم کردن، حتما ....!
۲. لطفا تا زمانی که همسرتون از نظر روانی اصلاح نشدن و مورد تأیید متخصص قرار نگرفتن... از فکر داشتن فرزند خودداری کنید.











علاقه مندی ها (Bookmarks)