تنهایی و نبودن خواستگار

[باغبان]

همیشه آرزو داشتم توی یه دانشگاه خوب، یه رشته ی خوبی درس بخونم..
وقتی بچه که بودم مثل بقیه بچه ها دوست داشتم دکتر بشم..

وقتی بزرگتر شدم، بازم دوست داشتم دکتر بشم یا مثلا برم یه دانشگاه خفنی. مثل دانشگاه تهران.. شریف و...

اما درکل همیشه بیشتر دوست داشتم دکتر بشم.

ولی رفتم رشته ی ریاضی! نمی دونم چرا!

بعد رفتم معماری! اونم نمی دونم چرا! موقع انتخاب رشته دوستم گفت معماری رو انتخاب کنیم، رشته ی خوبیه، منم انتخاب کردم

............


با سلام
اگه هدفی داشتید باید به اون سمت حرکت می کردید و اگه مسیر دیگری رفتید حتما دلیلی داشته !
باید ببینید اون دلیل چی بوده


به نظرم شما بیشتر دوست داشتید شبیه دیگران باشید ،،،در حالی باید در جستجوی خودتون باشید و در مسیر خودتو ن و استعداد هاتون حرکت کنید
یه زمانی بذارید به خودتون و و جود متعالیتون تفکر کنید،،استعداد هایتون را بشناسید و در اون مسیر باشید
اگه این تفکر نباشه در خودشناسی ،،،، پزشکی هم قبول بشید و 10 سالی هم عمر بذارید ، باز شاید راضی نباشید از خودتون !
انسانها می توننند هر علمی را بیاموزند ! .....ولی مهم زمان هست !
در مدت کوتاه عمرمون نمی تونیم همه چیر را یاد بگیریم ....بلکه باید ببنیم تو چه چیزی استعداد بیشتری داریم و در اون میسر حرکت کنیم
ثروت هم در این مسیر هست :) ،،، یعنی شناخت واقعی استعداد خود و تلاش و تمرکز کامل در اون مسیر


حکایت بعضی از ماها شبیه اون مشتری هست که میره شیرینی فروشی ،که به قناد میگه این شیرینی را بده ،،
تا قناد میخواد براش بیاره و بذاره تو جعبه ،، طرف میگه اینکی بهتره از این بذار ...
قناد بنده خدا باز میره حرفش را گوش بده ،،،باز طرف میره یه دور دیگه میرنه میگه همه را بنداز دور از این مدل بذار
:)

چون نمی دونه چی می خواد و با دیدن هر چیزی وسوسه اون را پیدا می کنه


...............



بعضی موقع ها کمال گرایی عمر ما را می دزده ، چون ما هی تلاش می کنیم با ارزش تر بشیم ،،
ارزش واقعی در وجود خودمون هست نه بیرونمون !
پیدا کردن ارزش واقعی درونی ،،باعث ارزش بیرونی هم میشه ،،،ولی برعکسش فقط مُسَکن هست .


............


مسئله تون را بالینی تر پیش یه مشاور بررسی کنید
این مسائل را تو ازدواج و رشته تحصیلیتون ندیدم در شما ( از نگاه خودم ) ....باید بالینی تر بررسی کنید
موفق باشید