سلام صحرا جان
دوستان خیلی قشنگ باهات همدردی کردن
حس مادریت قابل درکه برای هممون و واقعا از روی تاپیک های گذشتت نمیشه قضاوت کرد چون ما خبر نداریم چه اتفاقاتی بعد اونها برات افتاد که حاضر به طلاق شدی
اما طلاقی که با شرط حضانت نبوده از ابتدا آیندش معلوم بود به اینجا میرسه و فرزندت ازت جدا میشه
و خیلی بدتر ازینا هم ممکن بود و قابل پیشبینی بود مثل جریان خانم نادیا که همسر سابقش فرزندش رو برای همیشه به خارج کشور برد

پس شما با علم به این موضوعات طلاق گرفتی و حتما طلاق با این شرایط رو بهتر از زندگیت میدونستی درسته؟ این تصمیم خب تبعاتی داشته که الان برای شما شروع شده و باید پذیرشت در این شرایط با توجه به علمی که داشتی بالاتر باشه

ببین در شرایط فعلی و با توافقاتی که برای دیدارهای با دخترت با همسر سابقت کردی چطور میتونی یک مادر خوب باشی
عزیزم منم مادرم میفهمم نگرانیتو اما هیچوقت از یک زخم و این چیزا کسی اتفاق جدی براش رخ نمیده و شاید این عدم مراقبت زیادی که دخترت در منزل جدیدش داره باعث رشد بیشترش بشه و اینجا که دیگه دسترسی به دخترت نداری و کاری ازت برنمیاد ازونی که همه چیز دست خودشه کمک بخواه و به خدا توکل کن و سعی کن در حد وظیفت به خوبی عمل کنی و چیزی که دست تو نیست رو رها کنی
برای آرامشت دعا میکنم