ممنون عزیزم لطف داریخوشحالم که این مطالب برات مفید بوده.
همونطور که خودت گفتی و شیدا هم از مطالب شما بهش پی برده بود مسأله مالی برای شما خیلی مهم بوده و هست . طبق برداشت خودت نقش شما که بیشتر حمایت مالی و تأمین
کنندگی هست که البته بیشتر نقش مردونه هست و ظرافت کمتری داره و با ذات لطیف خانوم ها کمتر همخوانی داره. اما خب از اونجا که نمیشه یک شبه این ویژگی رو تغییر داد به نظرم به
تدریج ویژگی های زنونه ات رو در کنار این ویژگی گسترش بدی و چون این لطافت مطابق با ذات زنانه همه ی ما خانوم هاست با ذهن و روح شما همخوانی داره و باعث بالا رفتن سطح
انرژی میشه. به تدریج وقتی لذت رفتار مناسب رو بچشی دیگه متوجه میشی ویژگی های مردانه چندان ارضا کننده نیست و کمرنگ ترش میکنی .
به نظرم در قدم اول از بار مسئولیت های مالی ات کم کن. البته هرچی نامحسوس باشه بهتره . برای مثال مستقیما به بقیه نگو نمیخوام کمک کنم!و در صورت لزوم ازشون درخواست پول کن.
درخواست کردن رو تمرین کن. از پدر،مادر،همسر و... . این تصور که شما نیاز به حمایت نداری رو کم کم کمش کن و با درخواست کردن شروع کن تا نیازهات رو به دیگران نشون بدی.
بعضی وظایف رو از روی دوش خودت بردار مثل پرکردن یخچال خونه که واقعا وظیفه شما نیست . یا در مورد جهیزیه نمی دونم چرا احساس گناه داری که برات خرج بشه؟ اگر با مادر یا
خواهرهات راحت تری بهشون بگو در تهیه جهیزیه نیاز به حمایت داری و خودت نمیتونی تهیه اش کنی. البته توقع زیادی از خانواده نداری اما چون رسم هست این هدیه از طرف پدر و مادر
دختر داده میشه دوست داری این رسم هرچند در سطح کمتر اجرا بشه.
به همسرت هم نشون نده اونقدر پول داری که میخوای واسه خودت جهیزیه بخری چون این کنجکاوی همسرت رو زیاد میکنه نسبت به پولت و متوقع میشه. وقتی داری به پدر کمک کنی
چرا به همسرت نکنی؟ یا وقتی داری به همسرت برای خرید خونه کمک میکنی چرا به پدرت کمک مالی نکنی؟ هر دو حالتش باعث متوقع شذن طرف دیگه میشه پس بهترین کار اینه که
پولت رو برای خودت و آیندت پس انداز کنی و در صورت لزوم به صورت کاملا نامحسوس و بدون اینکه به کسی اعلام کنی از همسر یا پدر بنابر تشخیص خودت حمایت کنی. مثلا از پدر 10
ملیون گرفتی تا جهیزیه بخری اما اجناست شد 11 تومن و اون 1 تومن رو از جیبت گذاشتی و... . در هر حال منظورم اینه که لازم نیست به همسرت بگی که 1 تومن از جیب دادم تا جهیزیه
بخرم چون لزومی نداره .
در مورد حرف های آزاردهنده ای که از همسرت می شنوی باز هم فکر میکنم قضیه ی همون حرمت هاییه که نگه داشته نشده و باعث شده این جور حرف ها بین شما عادی بشه. البته
من فکر میکن که شما هم حرف های آزاردهنده ای به همسرت زدی که شاید از نگاه خودت آزاردهنده نبوده اما از نظر همسرت بوده.
کسی که منت میذاره شاید دلیلش اینه که فکر میکنه کارهاش اونجور که باید و شاید دیده نشده(البته شاید) میتونی امتحان کنی و ببینی آیا وقت هایی که ازش قدردانی میکنی منت گذاشتنش کم میشه؟
اگر امروزتون رو درست کنین دیگه نگران فردا هم نیستین.
اگر بتونی مواقع خستگی و ناراحتیش رو بشناسی و باهاش مدارا کنی شاید کار به این جا نکشه. وقتی همسرت خسته از سرکار میاد وقت مناسبی برای بحث و گفتگو نیست. منظورم اینه که وقتی خسته هست نگذار کار به بحث بکشه و اگر دیدی گیر داد یا خواست بحثی رو شروع کنه از جواب های آروم و لحن خوب استفاده کن . یعنی اولین جمله ای که از دهن همسر خارج شد که حتی اندکی تلخ بود جو رو مدیریت کن تا کار به گفتگوهای تلخ تر نکشه. مثلا اگه تو خونه هستی به محض ورودش میتونی براش شربت درست کنی و ببری یا هندوانه و... بهش بگی برای تو امادش کردم بیا بشین و تعریف کن امروز چه خبر بود؟
یا اینکه اگر حرفی زدی یا جمله ای به کار بردی که واکنشش خوب نبود دفعه دیگه اصلاحش کن و هی اون یک جمله رو بهش نگو . مثل این جمله که وسط بحث بگی اگر اینو بگی باهات سرد میشماااا ! واقعا جمله ی بی کاربردیه حتی به درد تهدید هم نمی خوره!
اینستاگرام تابلویی از بهترین لحظات زندگی هر فرده که می خواد به دیگران نشون بده و حالت نمایشی
داره . کسی که از درون راضیه و احساس غنا داره نیاز نمیبینه خوشی هاشو به دیگران نمایش بده .
بلکه بدون نمایش دادن اونها هم شادو مسروره. زندگی هر فرد مجموعه ای از اتفاقات خوشایند و
ناخوشایند که توی شبکه های اجتماعی فقط خوشایندهاش رو میبینیم.
برای اینکه یادت نره چه لحظه های خوشی کنار همسرت داری میتونی یه گروه یا کانال دونفره باز کنی
و عکس های عاشقانه و یادداشت هاتو بگذاری اونجا.
شما انتظاراتت مقداری یک طرفه هست. به نظر شما در جواب اینکه بگی : ای آدم خسیس پس چرا
برام کادو نمی خری چی میتونه باشه جز اینکه از عملکردت راضی نیستم تا برات کادو بخرم!
درسته که شما این رو در فکرت داری و لزوما به زبونش نمیاری اما از کوزه همان برون تراود که در
اوست. اگر خشن فکر کنی خشن هم رفتار میکنی.اگر لطیف و مهربان فکر کنی همینطور رفتار میکنی.
نازنین جان خوشبختی به این چیزها نیست . نه به کادو نه به رستوران و نه به پیج پر زرق و برق اینستا
و اما به نظرم با صبر و مهربانی و روی خوش خیلی از این مسائل درست میشه . اگر شما از همسرت
توقع کمی داشته باشی همین به خود شما برمی گرده و همسرت ازت توقع کمی خواهد داشت .
و اگر شما پر توقع باشی و اهل گلایه همسرت هم همینطور خواهد شد. اگر به سادگی از کارهای
همسرت تشکر کنی همسرت هم از مهربانی هات تشکر میکنه و اگر کار همسر رو وظیفه بدونی و
طلبکار باشی همسرت هم نسبت بهت پرتوقع میشه.
البته تغییر کردن به زمان و تلاش مستمر عملی نیاز داره .
کتابی که من مطالعه کردم و خیلی زیبا بود:
ازدواج بدون شکست از دکتر ویلیام گلاسر







خوشحالم که این مطالب برات مفید بوده.


علاقه مندی ها (Bookmarks)