بچه ها مشكل من اينه اولا خودمم نميدونم كدوم كار واقعا بهً نفعمه، ثانيا بخت با من يار نيست.
مشترى ديروزى خودش ز زد گفت پشيمون شدم، حالا دايى خودم ميخواد ورداره و توش كار كنه،همه ش ميگم من اتقد بازار گرمى كردم ايشون داره مياد جلو، نكنه نچرخه و بنده خدا ضرر كنه، ( شايد ايشونم پشيمون شه حالا مشخص نيس)
يا ميگم نكنه اگه نديم احاره و نگهش داريم،اونجا سرش شلوغ شه و مجبور شه خودش بره سر بزنه و از مامانش جدا شه!!
با ميگم بعنى تنها اميدم براى استقلالمونم به فنا رفت؟ از فردا اش همون اش و كاسه همون كاسه، هرروز مامانش، هرروز خونوادش،،وقت گداشتن روى اونا مثه سابق و ...
خلاصه هزار تا فكر تو سرمه.
منم به شوهرم گفنم، كفتم ببين من ب فكر جفتمونم، قرار ماداين بود مغازه بزنى و وايستى سرش، اما تو يه روز منو گذاشتى، يه روز گفتى مامانم بياد، يه روز گفتى شاگرد باشه،تو حتى يه روز كامل سر كارت واينستادى كه من دلم خوش باشه ، لااقل جا مينداختى بعد ميرفتى شاگرد ميداشتى!! ميگه تو چكار دارى، از ارل مسيول اداره ش من بودم، الانم خودم هرجور بخوام اداره ميكنم.
گفتم اگه دايى منم پشيمون شد، ديگه ميسپارم به خودت ديگه، چرن من ديگه گزينه اى ندارم كه بخوام مغازه رو بهش احازه بدم، يعنى خواه ناخواه مجبورى خودت اداره كنى.
ميگه لطفا اگه گزبنه ندازى، ديگه تو كاراى ما مردا هم دخالت نكن، من بهتر ميدونم كيو بذارم كيو نذارم،. من ديگه چى بگم؟!
جز اينكه خدا خودش كارى كنه نه ما ضرر كنيم نه كسى كه مغازه رو احاره كنه( البته اگه تو اين شرايط اقتصادى كسى حاضر باشه اينكارو كنه)
تا امشبم ك مادرش مياد، اگه احاره نديم ميدونم ايشون صد در صد نظرشو عوض ميكنه








علاقه مندی ها (Bookmarks)