سلام بستگی به موقعیت شغلی و تحصیلی داره که اون موقع اعلام میشه .معمولا بیشتر این پنج کشور تخصص ما رو میخوان آلمان سوئد وبلژیک و کانادا و انگلستان.دوستانم بیشتر روی انگلستان متمرکزن.اما برای من اولویت کشوری هست که بیشتر از همه متناسب با گرایش من باشه.الان امکانش برام نیست قبلش سفر کنم.نوشته اصلی توسط hadieh
توی ازدواج ملاکهام مشخصه تقریبا میدونم تو هر مرحله شناخت و انتخاب باید چکار کنم. ذهنیتم در مورد انتخاب همسرتوی این چند سال با پیشفرض زندگی در ایران شکل گرفته.وقتی فکر زندگی در یه کشور دیگه رو میکنم ناخودآگاه برخی ملاکهام تغییر میکنه مثلا استقلال شخصیت اون فرد حس میکنم باید بیشتر باشه که بتونه دوام بیاره.مشکل اصلیم ابهامات ذهنیم در مورد زندگی توی چند کشور مقصد هست.
این ایده ال خوبیه.دو مساله هست یکی الان کسی رو نمیشناسم.دوم روی یه اعتقاداتی میمونم چون اونا روبا آگاهی انتخاب کردم پس کسی هم که مناسب من هست بعضی اعتقاداتش باید مشابه من باشه این انتخاب رو محدود میکنه.
الان جدالم درونیم اینجاست
اگر اول این تناقضم حل بشه راحتتر میتوتم تصمیم بگیرم
دو اولویت اصلی من هم ازدواجه هم موفقیت شغلی واینکه خروج از کشور یه تغییراتی فکر میکنم برای من داره مثل برخی مزیت های اجتماعی اونجا که میتونست اینجا هم باشه اما افرادی با شرایط من اگه بخوان اینجا ادامه بدهند ناچارند بسیاری از زحمات خودشون نادیده بگیرند یه جورایی خودشون رو سرکوب کنند به دلیل ساختار برخی ادارات و جوی که فعلا حاکم شده و من رو بسیار متاسف و متعجب میکنه.
مهم هدف شماست ! و اینکه چقدر باور دارید به اهدافتان....
مثلا امکان داره شما تو همین ایران ازدواج کنید ،،،و مسیرتون و اهدافتون عوض بشه ،
اگه ممکنه قسمت اول این نقل قول رو بیشتر توضیح بدید.اگربحث ازدواج و موندن توی ایران باشه تقریبا مشکلی توی انتخاب ندارم .زمان ازدواجم امسال هست .فعلا پیشنهادهای خانواده و دوستان رو به تاخیر انداختم چون نمیتونستم ارتباطش رو با مهاجرت مشخص کنم.
بارها خودم رو قانع کردم بمونم اینجا.اما یه مدت که میگذره حس میکنم استعداد خودم رو بسیار هرس کردم و دوباره اون شاخه ها رشد میکنن.یه تصور که از نظم اجتماعی کشورهای پیشرفته دارم فکر میکنم با روحیات من سازگاره.البته اگه مبانی فرهنگشون واقعا نظرات کسانی مثل آیزیا برلین و هانا آرنت و لاک و استوارت میل و ...باشه.یه اعتقاداتی دارم که روشون خواهم موند اما به لحاظ اجتماعی مشکلی با تفاوت ها ندارم.فقط انتخاب همسر توی این شرایط من رو به فکر برده.اعتقاداتش مث خودم باشه اما دنبال چه ویژگی توش بگردم که بتونه توی خارج از کشور زندگی کنه و دچار بحران نشه شاید بعضی دخترا اول خوشحال هم بشن اما واقعی فکر نکنن
سلام .مرد هستم.خودمم فکر میکنم دیگه بیشتر از این نمیتونم تنها زندگی کنم حتی تو ایران.اما تصور زندگی توی برخی کشورها حس میکنم بهم آرامش میده به خاطر اینکه فکر میکنم خیلی از استانداردها رو رعایت میکنن.اگر این تصورم اشتباه باشه وانگیزم برای رفتن کمتر میشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)