سلام دوست عزیز، به همدردی خوش اومدی
نظر من اینه که اجازه بده خواهرت سیر شخصیتی و روانی خودش رو طی کنه. تمرکزت رو ازش بردار و صرفا بعنوان بخشی از دنیای پیرامون خودت بپذیرش.
به این فکر کن که با وجود این اعضای خونواده، با همین ویژگی هایی که دارن، چطور بهترین زندگیِ ممکن رو برای خودت رغم بزنی. به زندگی خودت فکر کن، چون مهم ترین چیزیه که تو در قبالش مسئولی و تنها چیزیه که تحت اراده ی توه.









علاقه مندی ها (Bookmarks)