خود را بخاطر مرگ پدرم گناهکار و مقصر میدانم

[زندگی خوب]

سلام و عرض ادب.
خدا رحمتشون کنه.
نمیگم فراموش کنید و شاد باشید نه فقط میگم بهتون یادتون باشه که اون پدر سالهای سال بود که خطر رو به جان پذیرفته بود و کار میکرد. پدر من هم مثل پدر شماست.
خیلی وقتها خطر مرگ در کمینش بوده. اما رفته و کار کرده.میدونسته اما رفته. پدر خیلی ها این طوری هستن. اتفاقی که برای پدرتون افتاده بسیار سهمگینه اما جز اینه که خودش خواسته؟
کسی که در حین کار جون خودش رو از دست بده آرامش روحیش کمتر از یک شهید نیست. مرگ فقط یک لحظه اس. مرگ یک پل عبوره شاید یادآوری کمک خواستن پدرتون بیشتر آزارتون بده
پدرتون هیچ چیز رو از دست نداد.در لحظه ی موعود به دنیا اومد یک عمر زندگی کرد ازدواج کرد بچه دار شد و در لحظه ی موعود رفت. اگه حکمت خدا به این بود که زنده باشه هرگز اون اتفاق
نمی افتاد. هرگز به محل کارتون نمی رسیدید. هرگز.... پس ناراحت نباشیدو خودتون رو مقصر ندونید .شما در اون شرایط کاری رو کردید که درسته. شما تمام تلاشتون رو کردید. نشد یعنی خدا خواست چون مرگ حقه .... از نظر شما اتفاق بدی بود چون عزیزی از دست رفت اما ایا به آرامش پدرتون فکر کردید؟ قطعا اتفاقی تلخ بود ولی حکمت خدا رو فراموش نکنید. شاید ماجراهای بدتری در راه بودن. شاید لازمه بپذیریم دنیا رو کسی هدایت میکنه که بهترین ها رو برای بندگانش می خواد. قطعا بهترین پدرتون همین اتفاق بوده.
خدا رحمتشون کنه و به شما صبر عنایت کنه.