نیت من از صیغه کردن فقط رها شدن از فشار جنسی نیست و نیاز جنسی در درجه ی سوم اهمیت برای من قرار داره ...


من قصد دارم با پیشنهاد صیغه در درجه ی اول دینم را حفظ کنم . در درجه ی دوم خلاء عاطفی که با ارتباط با جنس مخالف پر می شده را پر کنم و در درجه ی سوم نیاز جنسی را تامین کنم . خب اینطوری زندگی خیلی شادتری را در دوران قبل از ازدواج دائم دارم و مجبور هم نیستم کلی از انرژی خودم را صرف سرکوب کردن نیازهام بکنم و می تونم راحت تر تو زندگی پیشرفت کنم .


متقابلا اون خانم هم با ارتباط داشتن با من می تونه نیاز عاطفی و جنسی خودش را تامین کنه و اگه مسائل دینی هم براش اهمیت داشته باشه می تونه دینش را هم حفظ کنه و از این فکر که تا آخر عمرش ممکنه بدون همدم و تنها باقی بمونه خلاص بشه و کمی شادتر زندگی کنه . من هم که قصد ندارم بعد از ازدواج خودم دوباره اون رو تنها رها کنم .


با توجه به توضیحاتی که دادم به نظرتون کار درست اینه که من و ایشون میل عاطفی و جنسی مون رو سرکوب کنیم و دینمون را در معرض وسوسه های شیطان که به مجردها می کنه قرار بدیم و به خاطر برآورده نشدن نیازهامون ، آشفته حال باقی بمونیم ؟