یک پیشنهاد جسورانه دارم، به قلمم سعی کردم کمکی کنم...

[مدیرهمدردی]

اگر در جامعه ما بخوایم اینطور فکر کنیم تمامی مکانها اعم از دانشگاه ها، مراکز، محل کار و .... افرادی هستند که دچار آفت و آسیب های متعددن و با یک دسته خلافکار زندگی میکنیم!
خیلی از مشکلات اینجا بالغ بر ۹۰٪ کاملا واقعی هست و ما روزهای زیادی باهاشون در ارتباطیم.امکانش پایینه یکی برای خنده بیاد وقت خودش و ما رو یک ماه بیشتر بگیره یا با یک خلافکار حرفه ای در ارتباط باشیم! اینجا چیزی نداره که خلافکاران ثبت نام کنن.
الان مدیران خیلی از سایت ها در دنیای واقعی کسب و کارهای خودشونو دارن، مشاوره ، مشاورشو میده، دکتر ویزیت میکنه، مدرس، درس میده و ... من بارها دیدم که از طریق سایت افراد در کلاس ها و جلسات حضوری شرکت کردن و اتفاقی نیفتاده.
اگر اینطور باشه من در کلاس های حضوری دکتر فلانی که فرد معتبری هست، که سایت و اینستاگرام و تلگرام و ... داره نمیتونم شرکت کنم! در کلاس های حضوری آموزش هنر که دوستانی در سایت پیدا کردم بهتره نرم! آیا این یک حصار نیست که بدور خودم کشیدم؟ ما انسانیم و باید قدرت تمییز دادن خوب از بد رو داشته باشم وگرنه کلاهمون پس معرکس.
ما نه همسر یابی میکنیم و نه میخوایم کار اشتباهی انجام بدیم، چه بسا مشاوره و کلاس حضوری بسیار بهتر از نوشته های تایپی و پر از اشتباه برخی عزیزان باشه که ممکنه مشاوره غلط بدن!
در هر حال پیشنهاد خیلی بدی هم نیست. انشالله جامعه خودش بسمت خودسازی و ترقی بره و منتظر دولت و نهادها و ارگانها نباشه.

با سلام و احترام
ضمن تشکر و قدردانی از پیشنهاد ارزنده اتان.
قطعا اگر با پتانسیل و توانایی و شرایط لازم دست به کاری نزنیم دقیقا نتیجه عکس خواهیم گرفت.
اصل مشاوره ، آشنایی و مهارت ورزی و تناسب یابی آن هم زیر نظر مشاور کاملا درست و صحیح هست.
اما اگر سایت همدردی مشخصا این کار را نمی کند. چون امکانات لازم برای شفاف سازی و آموزش به مراجعان را به آن حدی ندارد که این روش برایشان مفید باشد.


بحث خلافکاری و جعلی بودن نیست.
آنچه مهم هست این است که متاسفانه علیرغم بالا رفتن نرخ سواد حتی سواد آکادمی در کشور ما، هم اکنون با بحران بی سوادی رسانه ای مواجه هستیم.
سواد رسانه ای آن تجزیه و تحلیل قوی مبتنی بر شناخت فرایندهای اطلاع رسانی می باشد که مخصوصا در فضای مجازی حاکم هست.

هم اکنون بسیاری از کاربران این فضاها آنقدر قدرت تجزیه و تحلیل علمی این فضاها را ندارند که متوجه بشوند نگارش یک متن در فضای مجازی گویای شخصیت فرد نیست. لذا بر همین اساس عاشق می شوند.
افراد نمی دانند 80 درصد شناخت واقعی بر اساس زبان بدن و .... شکل می گیرد. لذا بر اساس حرفهای خوب شیفته یک نفر می شوند یا از یکی بدشان می آید.
افراد به سختی متوجه می شوند که ترکیب اطلاعات صحیح و غلط و آرایش کردن آنها موجب تحریف ذهنی یا تردستی و شعبده بازی رسانه ای می شود.

و متاسفانه فرد وقتی متوجه این موضوعات می شود وقت گذشته است و وابستگی احساسی پیش آمده است و شفاف سازی پس از آن منجر نمی شود که فرد تصمیمش را عوض کند.
من بارها و بارها و بارها در همین همدردی تاکیده کرده ام. بر اساس مطالب قشنگ یک نفر تصور نکنید او همین شخصیت هست. نه اینکه خلاف می گوید. بلکه فضاهای این چنینی فقط چنبه های خاصی از شخصیت را پررنگ می کند. و گلچین کردن و تفکر در مورد مطالبی که فرد ارسال می کند و اطلاعات خاصی را که انشاء می کند. منجر می شود که آنچه ما متوجه می شویم دقیقا نباشد آنچه که واقعا وجود دارد.

البته همانطور که در اول عرایضم گفتم این پیشنهاد غیر ممکن نیست. اما باید زیر ساخت آموزش، اطلاع رسانی ، آگاهی افزایی، مهارت آموزی و گروه تخصصی(نه یک نفر مثل مدیر همدردی) تشکیل شود و در کنارش راست آزمایی مطالب هم در زندگی واقعی بررسی شود. و اینها از عهده همدردی خارج هست و صلاحیت این کار برای همدردی وجود ندارد.
شبیه این مسئله به صورت عملیاتی هم اکنون در طرح همسان گزینی تبیان در حال انجام هست. که با وجود بودجه های چند صد میلیونی و متخصصین زیاد هنوز هم خوب جا نیفتاده است.