خانواده شوهرم هر حرفی به شوهرم میزنن تا تمام تلاس های من رو بی نتیجه بذارن! میگن طلااااق!

[بی نهایت]

مثلا یه بار تو راه برگشت به خونه بودیم ، و از مهمونی میومدیم ، من گفتم واااای چقد هوس پیتزا کردم
بعد دیدم خبری نشد و شوهرم هیچی نگفت( اینجاست که باید یاد بگیریم صبور باشیم ، انتظاری نداشته باشیم}
بعد گفتم وای امشب که رسیدیم خونه باید یجوری یه پیتزایی سرهم کنم با موادی که خونه دارم
بعد اون شب شوهرم رفت و پیتزا سفارش داد و اومدیم خونه و ...
اما توی یک بحثی که چند وقت بعدش داشتیم بهم گفت تو یجوری هستی،کارای عجیب میکنی! گفتم مثلا چی؟ گفت مثلا اون شب گفتی وااای هوس پیتزا کردم! گفت باید میگفتی شوهرم من هوس پیتزا کردم ، آیا شرایطش هست بریم سفارش بدیم؟ گفت یعنی چی که میگی هرجوری شده باید برم خونه ییکی درست کنم؟! گفت تو با شوهرت اصلا راحت نیستی یه جوریت
جریان ما همش اینجوریه

شوهرتون خوب راست می گه این چه طرز درخواست دادنه؟

درخواستتون رو خوب بیان کردید ولی به جای اینکه صبر کنید بدون هیچ چشم داشتی ، حسابیضد حال زدید تو غرور آقاتون( حالا که تو نمی خری ، خودم چمه ، هیچ احتیاجی به تو ندارم ، خودم هر جور شده درستش می کنم) دقیقا جملتون این پیام را داشته. قدر آقاتون را داشته باشید خیلی خاطرتو می خواسته با این ضد حالی که بهش زدید بازم براتون پیتزا سفارش داده.

وقتی یک درخواستی را مطرح می کنیم این را به یاد داشته باشیم که برای طرف مقابل این اختیار را قائل شویم که بپذیرد یا نپذیرد.