دوستان خیلی خیلی ممنونم از پاسخ همتون.
به خصوص فانوس راه که گفتن "واقعا این که کسی ادم رو بدون مهریه بخواد بهتر از اینه که کسی ادم رو به خاطر مهریه تحمل کنه" خیلی اثر خوبی روم گذاشت.
من به شخصه هیچ مشکلی با نوع ازدواجم نداشتم و خودم این مسیر رو انتخاب کردم به این دلیل که من مدت ۸ سال خارج از ایران زندگی کردم و بیشتر به سبک ازدواج مدرن و برابری زن و مرد تمایل پیدا کردم، ولی وقتی این کار رو به این شکل انجام دادم حرفهای خود همسرم باعث شد که پشیمون بشم و به این نتیجه برسم که جامعه ایران هنوز پذیرا نیست.
یکی از دوستان گفتن که خودت رو کمتر از اون میبینی و اعتماد بنفس نداری، من از نظر تحصیلی از ایشون بالاتر هستم من دکترا دارم و همسرم فوق لیسانس، شغلی و درامدی هم سطح هستیم، از نظر ظاهر هم من چون خانم هستم بیشتر به خودم میرسم و زیباتر از اون به نظر میام که طبیعی هستش، زمان ازدواج من مجرد بودم و ایشون مطلقه، در نتیجه بطور منطقی من نباید خودم رو از همسرم پایینتر ببینم، ولی شاید شما راست بگید شاید بطور نهفته عدم اعتماد بنفس داشته باشم که باید درمانش کنم، یعنی اگر دیگران از حرفای من چنین برداشتی کردن شاید درست باشه. ولی دلیلش حرفای همسرم هست که این حس رو بهم داد. فکر میکنم بهترین کار اینه که مشکلم رو بهش بگم و ازش در مورد حرفایی که زده توضیح بخوام.
علاقه مندی ها (Bookmarks)