سلام دوستان
به یک مطلبی برخوردم که خیلی جالب بود:
در دنیایی که روزی روحم مرا ترک می کند،
از دیگران نباید انتظار داشت...
من هم از این به بعد سعی خواهم کرد به حضور موثرم ادامه بدم و کناره گیری نکنم. منظورم کناره گیری از موقعیت های مفیدی هست که دارم
به نظرم این میتونه یک تمرین باشه برای قوی کردن روح و اراده ام
سعی میکنم وابستگی ام به دیگران رو کم کنم و تا جایی که میشه روی پای خودم بایستم
میدونم که به یاری خدا میتونم![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)