
نوشته اصلی توسط
میشل
سلام
در مورد "دوست داشتن خود"، از نظر من این اصطلاح ناگویایی هست که برای "عزت نفس" انتخاب شده.
اصلش اینه که "عزیز بودن" خودمون رو درک کنیم. اینکه ذات ما انسان ها در این عالم "عزیز" داشته شده و ما موجودات الکی ای نیستیم (البته بقیه موجودات هم الکی نیستند، ولی ما در مورد خودمون صحبت می کنیم) و هیچ چیز مهم تر این نیست که حرمت وجود خودمون رو بفهمیم. شاید این یکی از مهم ترین چیزهایی باشه که در این زندگی دنیایی باید بهش دست پیدا کنیم (اگر نگیم مهم ترین چیز).
در واقع درک عزت نفس انسانی پیوند عمیقی با ربّ و خالق داره، و یه جور حس وحدت رو به همراهش میاره. اما "دوست داشتن خود" یه چیز ضعیفه، اون عمق و استحکام رو نداره.
.
علاقه مندی ها (Bookmarks)