دانشجو هستم،رشتم رو هم دوست دارم ولی حوصله وانگیزه تلاش ندارم

[Ehsaan]

تلاش گرایی کردم اما نتیجش این بود که سر تحیل تمرین یا امتحان های هفته گذشته چیز زیادی یادم نمیومد که بنویسم تماما اعصابم حورد شد از این درس خوندنم و اینکه بلد نیستم

این که می گی " اعصابم حورد شد از این درس خوندنم و اینکه بلد نیستم" دقیقا یعنی نتیجه گرایی!!!! بهتر است به جای توقع داشتن از خودت به خودت امید داشته باشی این معنای واقعی تلاش گرایی به جای نتیجه گرایی ست. امید به خویش امید به موفق شدن نیست. عزت و قیمت ما به تسلیم نشدن است. این دیدگاه است که ما را ایستاده نگه می دارد. افتخار و غیرت و شرف ما باید به تسلیم نشدن باشد. نتیجه گرایی کار ما را خراب می کند. برای کسی که می خواهد همیشه پیروز باشد شکست فاجعه است. همیشه پیروزها، همیشه می ترسند. اون کسی که همواره می خواهد برنده باشد حالش بد است و بدتر هم خواهد شد! مسیر حرکت مهم است نه صرفا مقصد.

الان یک ساعته که بعد از دوساعت استراحت میخوام درس بخونم اما
تقریبا بی ذلیل

اصلا تمرکز ندارم
اعصابم خورده
دست و دلم به نشتن پای کتاب نمیره
اصلا نمیتونم میلمو یکساعت با تمرکز به درس جمع کنم
دلم میخواد بمیرم

اگر گویی که نتوانم برو بنشین که نتوانی وگر گویی که بتوانم قدم در نِه که بتوانی
آدم های فرصت سوز استاد ناله کردن و ترحم طلبی هستند!! ببین کسی به خاطر قربانی بودن مدالی به گردن شما نخواهد انداخت!!! به نظرم شما یک مقدار وسواس داری و مسئله درس خوندن رو چنان واسه خودت بزرگ کردی که در مقابلش عاجز شدی. راه حلش هم این هست که "اول مسئله رو تحقیر کن بعدا تدبیر کن!" سطح هدف کمینه میزان فعالیت ما را تعیین می کند. حداقل هدفی که ما را راضی می کند سطح هدف کمینه نامیده می شود. هر چه سطح هدف کمینه بالاتر برود تنبلی بیشتر می شود چون امکان پذیر نیست بلند پروازی باعث می شود که تنبل شویم. همیشه از کم شروع کنیم بهتره قرار نیست که توی همون بمونیم. شروع بهتر است ساده و کم باشد این طوری شروع کنیم می توانیم توی مسیر پیشرفت بمانیم.