سلام،
چقدر خوب توضیح دادی. چه ذهن خوب و منظمی داری خانم دکتر. ... درک میکنم که در چه شرایطی هستی. و میتونم تصور کنم اگر شرایط کاری همسرت بهتر بود، بار مشکلاتت خیلی کمتر میشد.
ببین من فکر نمیکنم طلاق پیشنهاد مناسبی باشه. در درازمدت همچین فقدانی تو رو از پا درمیاره. ما زن هستیم. و این زنانگی رو در نوشته های شما راحت میشه دید. حتی در شرایطی که دغدغه هاتون تحصیل و کاره.
خانم عزیز
به نظرم بیشتر از هر چیزی میترسی! ترس...
شاید به یه کمک حرفه ای احتیاج داشته باشی. چون به هر حال به نظر میرسه قراره چیزهایی رو قربانی کنی به پای چیزهای دیگری. موضوع فقط اولویت بندیه!!
و به نظر نمیرسه که تو آمادگی شکست خوردن و یا از دست دادن کنترل امور رو داشته باشی!
من خودم دارم جدا میشم و بیرون از گود نیستم...
به نظر من (به نظر من) یه رابطه خوب انسانی و یه خانواده خوب، از هر چیزی توی دنیا مهمتره. اما ما برای همچین چیزی اهمیت کافی رو قایل نیستم. چون موفقیت جور دیگه ای تعریف شده. و حالا چطوری میتونیم به همه ی مسیری که تا حالا طی کردیم شک کنیم؟؟؟
و تازه، بدتر از اون، اگر تو اینقدر قوی نبودی و محکم، شاید همسرت هم اینقدر وابسته نبود، یا اگر بود، عاشق ات نمیشد،
شاید لازم باشه کمی بازنگری کنی درباره خودت. شاید کمی تغییر کردی و زندگی ات هم خود به خود تغییر کرد
مریدی پرسید: پندی ده که به سفر شوم.
پیر گفت: چرا رَوی؟
گفت: آب که نرود، تیره گردد.
پیر گفت: خود، دریا باش ...
که نرود، تیره نیز نگردد.
خواجه عبداله انصاری
علاقه مندی ها (Bookmarks)