دقیقا منم به همین برداشت رسیدم که همش نقشه یوده یه قرون به پسرشون ندن چون خیلی مادین. من گفتم نمی رم هر روز 1 ساعت باهام حرف می زنه که اونجا بهشت برینه و مادر تو مقصره نمی ذاره تو زندگیت پیشرفت کنی حالا بنده خدا مامانم می گه هر جا خوشی همونجا باش. والا خودشیفته نیستم خواستگارم داشتم همین الانم می شنوم که همکارای همسرم به خاطر داشتن من حسادت می کنن یا چیزی می گن. نمی خوام خودخواه به نظر بیام اما تلاشمو همیشه می کردم یه دختر خوب یه کارمند خوب یه همسر خوب و ایده آل باشم و از اطرافیان و تمجید بعضیاشون فکر می کنم تا حدی بهش رسیدم. می دونم جای یادگیری و پیشرفت زیادی دارم و هنوز کامل نشدم ولی انقدرها هم عیب و ایراد ندارم که این چیزا بخواد سرم بیاد واقعا بهم برخورده از قدر نشناسی و روی زیاد بعضی از آدما. از نظر ظاهری هم خوبم بدون هیچ عمل زیبایی و اندام مناسبی هم دارم یعنی تو ظاهرم نمی تونن عیب و ایراد بذارن . اخلاقی هم از همه شنیدم مهربونم اما پا رو دمم بذارن عصبانی می شم.
در مورد دعواشون من اصلا دخالتی نکردم و فکر می کنم همین مادر همسرمو عصبانی کرد بدون هیچ دلیلی زنگ زدن به من بد و بیراه که دست از سر پسرمون بردار حالا دعوای پسرشون با خونوادش سر این بود که می گفتن عروسی مفصل می خوایم من و همسرم می گفتیم نه هزینشو می خوایم پس انداز کنیم. ربطی به من نداشت چون من گفتم هرچی خودتون صلاح می دونید پول جشن رو که من نمی دم ولی ترجیحم اینه که این پول تو حسابمون باشه تا خرج یه شب شام مردم شه
خیلی سیاست دارن و توی خیلی از موارد به خصوص مادی فکر می کنن زرنگن وقتی تخفیف زیاد بگیرن یا وسیله ای رو گرون تر از ارزشش به کسی بفروشن. منم همین اذیتم می کنه که برم اینا هم بیان اونور بعد به ریش من بخندن. فعلا منتفی کردم اما همسرم جدی نمی گیره. هر روز سخنرانی دارم در مورد مزایای اونور آب.









علاقه مندی ها (Bookmarks)