مخالفت ادامه دار خانواده برای ازدواج با دختر خارجی

[alone.in.se]

با عرض سلام. لطفا این نوشته هایی که دارم می نویسم رو با نگاه مسولانه بخونید نه منتقدانه

1- شما الان دو ساله با این خانم دارید زندگی می کنید و برای اینکار رضایت خانوادتون براتون مهم نبوده چرا الان یکدفعه رضایت اونها براتون مهم شده؟ در این رضایت گرفتن دنبال چه چیزی هستید؟ اگر دقیقا بتونید جواب این رو برای خودتون جا بیاندازید شاید بتونه در راضی کردن خانوادتون هم کمکتون کنه.

2- شما در زمینه مسائل خانوادگی نگاه سنتی دارید یا نگاه غیر سنتی و در عمل چطور ؟

3- اینکه می گید می خواهید ازدواج کنید دقیقا تعریفتون از ازدواج چیه و برنامتون برای ازدواجی که ازش حرف زدید چیه؟

سلام
۱. من این خانم رو بیشتر از دوساله میشناسم و قبل از این دوسال ایشون رو کاملا شناختم و فهمیدم کسیه که میتونم باهاش یه عمر زندگی کنم بعدش به پدر و مادرم گفتم که مخالفت کردن اینجا هم مثل ایران نیست که اگه خانواده مخالفت کنن همچی تموم میشه منم گفتم با هم زندگی کنیم راضی میشن بعدا که نشد بعدش بهشون گفتم که دارم با این خانم زندگی میکنم ولی عصبانی تر شدن و مخالفتشون بدتر شد من رضایت خانوادم برای این مهمه چون که اونا من رو به این جا رسوندن ولی دلیلی که واسه مخالفتشون میارن عقلانی نیستش من ۹ سال این جا زندگی کردم تمام زندگیمو کارم اینجاست بعد برای چی برگردم ایران ؟
۲. میشه گفت نگاه غیر سنتی دارم توی عمل هم اینطور هستم حتی اگه بچه دار هم بشم برای اون هم اینطور هست که سختی هایی که من کشیدم رو نکشه.
۳.اینجا جوریه که بیشتر ازدواج نمیکنن و به صورت پارتنری زندگی میکنن که اگه بچه دار بشن یا بعد از مدتی ازدواج میکنن یا همینطور میمونن ولی بعضی ها هم ازدواج میکنند من تعریفم از ازدواج اینه که دونفر بعد از این که با هم آشنا شدن و همدیگرو مناسب هم دیدن باهم زیر یک سقف زندکی میکنن که میتونه ثبت شه یا اینکه ثبت نشه ، برنامم هم برای ازدواج اینه که اگه خانواده قبول کردن اینجا یک مراسم طبق فرهنگ اینجا میگیریم و فقط پدر و مادر و برادر و خواهرم میان و یک مراسم کوچک هم تو ایران میگیرم که فامیل های نزدیک بیان و هم همسرم با ایران آشنا میشه.

- - - Updated - - -

سلام همسر برادر منم خارجیه
منم مثل خواهر شما و پدرو مادرم مثل خانواده شما اصلا دوست نداشتیم که یه عروس خارجی داشته باشیم چرا؟
1- امیدمون واسه بازگشت و دیدن برادرمون تقریبا صفر میشد
2- خواستگاری رفتن واسه داداشی که رفته خارج و موقعیت خوبی داره لذتی داره که نگوووووووووووووووو
3- اگه بچه دار میشدن احتملا ارتباط گرفتن با بچه هاشون سخت میشد
4- دین دختره چی بود؟ فرهنگش
5- اصلا کسی میدونه اون دختره کیه خونوادش کین؟ اخلاقش چطوریه؟ شاید یه مارموز باشه
همه اینا بود و از همه بدتر اینکه دختره امریکایی بود و پدر منم یه مذهبی سرسخت
داداشم هرروز زنگ میزد و کارش التماس بود اما....
یه روز تلفن خونه زنگ زد و من گوشی رو برداشتم و اونور خط آنی بود نمیفهمیدم چی میگه با یه لهجه مسخره فارسی حرف میزد و وسطشم انگلیسی اونم با لهجه امریکن
منم که اصلا مسلط به انگلیسی!!!!!!!!!!!! یه کلمه نفهمیدم چی گفت . اما تقریبا با هم حرف زدیم مثلا من اسممو گفتم اونم گفت " من آنیشیا من حرف گفت." دفعه بعدی که زنگ زد داداشمم پیشش بود من حرف میزدم داداشم ترجمه میکرد و اون حرف میزد و باز ترجمه با داداشم بود.
نمیدونم چندبار زنگ زد اما تو جلسات بعدی مامانمم بود. ما با انی دوست شده بودیم اینقد که هفته ای دو سه بار زنگ میزد و حتی خالهمم باهاش حرف زد.
کم کم ترسمون ریخت تقریبا میتونستیم باهاش حرف بزنیم یادمه یه بار مامانم به داداشم گفت تو حرف نزن خودم میفهمم چی میگه(مامان من اصلا انگلیسی نمیفهمه تقریبا کلی کلمه کردی توی حرفاش استفاده میکنه)
حالا انی برای ما یه دختر خیلی اشناست چندبار اومده ایران و اینقد مهربونه که هممون دوسش داریم بابامم سال اخر قبل فوتش واسه درمان رفت امریکا و شما نمیدونید چقدررررررررر از عروسش راضی بود.
اونایه دختر و یه پسر دارن و من عاشق همشونم و اگه بگم آنی الان سومی رو حامله است چی میگید؟ تبریک؟
بهشون وقت بده به همشون به خودتم وقت بده داداشی . بذار یواش یواش به هم نزدیک شن مجبورشون نکن اگه قسمت بشه ایشالله هیچی تو عالم جلوشو نمیگیره . یه بخشی رو بسپر به خدا همش که کار ما ادما نیست

مشکل من اینه که پدر و مادرم حاضر به حرف زدن با ایشون نمیشن و فقط خواهر و برادرم با ایشون حرف زده که اونها موافق هستن ولی حرفشون رو پدر و مادرم تاثیری نداره ، مد حتی بهشون گفتم سالی دو سه بار میام ایران که منو نوه هاتون هم ببینین که باز هم مخالفت کردن
حتی میگن ازت راضی نیستیم و این حرف ها به نظرم دوسال صبر کافیه ازدواج میکنم و بچه دار که شدم بن خاطر اون هم که شده قبول میکنن به نظرتون درسته؟